เสียงดนตรีแทรกเข้ามาเป็นระยะเขาคงอยู่ในงานเลี้ยงต้อนรับสายแต่ครู่ถัดมาเสียงเหล่านั้นเงียบลงคงเพราะเขาเดินห่างออกมาจากบริเวณนั้นแล้ว คงอยู่ตรงปีกเรือตอนนี้เสียงที่ลอดมาคล้ายคลื่นลมทะเลยามค่ำคืนเสียแทน
ชายหนุ่มเปลี่ยนจากคุยแบบเสียงกดโทรกลับมาแบบวิดีโอคอล
เขาอยู่ตรงประตูทางเข้าโซนคาซิโน ชายหนุ่มรูปร่างหน้าตาภูมิฐานโบกไม้โบกมือผ่านกล้องทักทายเธอเพราะรู้ว่าเป็นภรรยาของภัทรกร
เขาไปกับเพื่อนผู้ชายจริงด้วย และที่เธอสังเกตแว็บๆ ตรงนิ้วนางข้างซ้ายที่โบกไปมามีแสงสะท้อนคล้ายเพชรเม็ดเล็กบนเรือนทองคำตรงข้อนิ้วนางข้างซ้าย หมายความว่าชายหนุ่มไม่โสดสองคนมาเจอกัน ดังนั้นแล้วคงเบาใจเรื่องผู้หญิงลงไปได้ระดับหนึ่ง
[ขอโทษที บังเอิญผมเจอเพื่อนเราก็เลยไปคาซิโนกัน ดวงกำลังขึ้นก็เลยติดลมไม่ได้โทรหาคุณ] ชายหนุ่มอธิบาย
ชิ! หญิงสาวน้อยใจนิดหน่อย ที่แท้ก็ติดเพื่อนติดลมลืมเธอ
[คุณกำลังจะเข้านอนแล้วเหรอ ถ้าอย่างนั้นรอผมเดี๋ยวได้มั้ย]
เขาพูดแล้วหันไปล่ำลาเพื่อนด้วยภาษาอังกฤษคล่องปรื๋อ ไม่ใช่คนไทย หน้าตาออกแนวหนุ่มตี๋แบบนี้เธอเดาว่าคงเป็นชาวเอเชียตะวันออก
ภัทรกรจับกล้องอย่างมั่นคงขณะเดินเพื่อให้หญิงสาวมองเห็นทุกอย่างใกล้เคียงกับภาพที่เขาเห็นมากที่สุด ชายหนุ่มเดินไปยังโซนโรงแรม แตะคีย์การ์ดเปิดเข้าไปภายในห้องพักหรูหราภายในมีเตียงนอนเดี่ยวกับเครื่องอำนวยความสะดวกครบครันแม้ไม่กว้างขวางแต่บรรยากาศภายในน่านอนพักผ่อนเป็นที่สุด
“บัวโทรไปกดดันคุณหรือเปล่าคะ” หญิงสาวทอดตัวลงนอนบนเตียงคว่ำหน้ารองหมอนใต้หน้าอกขณะคุยกับคุณสามี
[ไม่เลย ผมง่วงแล้ว แต่รออาบน้ำเดี๋ยวหนึ่งนะครับ แต่ไม่ต้องวางสาย]
“หมายถึงคุณจะให้บัวดูระหว่างอาบน้ำไปด้วยเหรอคะ” เธอแสร้งถามด้วยความซุกซนแต่คำตอบกลับทำให้หน้าแดงอย่างช่วยไม่ได้
[ครับไม่เห็นเป็นไรเลย เราก็อาบน้ำด้วยกันออกจะบ่อย]
“แทนการพิสูจน์เหรอคะว่าในห้องนอนของคุณไม่มีสาวคนอื่น”
[ครับ ใช่] เขาตอบหนักแน่น แต่แฝงอารมณ์ดีเป็นที่สุด
โชคดีที่เขาวางโทรศัพท์ไว้สูงพอจะมองเห็นภาพชวนหัวใจบางตั้งแต่ช่วงเอวสอบขึ้นไปบนศีรษะระหว่างอาบน้ำ ชายหนุ่มจงใจยั่วให้เห็นภาพวับๆ แวมๆ แต่หญิงสาวก็แสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้อยู่ร่ำไป ใครบอกว่าอยู่ด้วยกันหลายเดือนเห็นร่างกายของกันและกันอย่างหมดจดแล้วจะไม่เขินกันเล่า ทุกวันนี้เธอยังกระมิดกระเมี้ยนไม่กล้าเปลือยโทงๆ หากเขามองดูอยู่
คนร่างสูงไดร์ผม สวมเสื้อผ้า แล้วเดินมาสอดกายใต้ผ้าห่มที่ทางโรงแรมจัดเตรียมไว้แล้วหยิบสายชาร์จขึ้นมาเสียบกับเต้ารับและตัวสมาร์ตโฟน
[คืนนี้ไม่ต้องกดวางนะ ปล่อยให้วิดีโอมันทำงานไปเรื่อยๆ คุณจะตื่นมาดูผมตอนไหนก็ได้ จะได้แน่ใจว่าผมอยู่ตรงนี้คนเดียว]
“คุณภรีมไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้นะคะ” กณิกนันท์รีบโบกไม้โบกมือปฏิเสธพัลวัน
เขาไม่จำเป็นต้องแสดงความบริสุทธิ์ใจถึงขั้นนี้ก็จริง แต่เพื่อความสบายใจของภรรยาแค่นี้มันธรรมดาและง่ายดายมากสำหรับเขา
[ผมอยากให้คุณสบายใจ]
เขาสอดมือใต้หมอนมองใบหน้าสวยของภรรยาบนจอสมาร์ตโฟนที่วางตรงตำแหน่งหัวเตียง กล้องมุมกว้างเห็นร่างกายเขาถึงท่อนล่าง และประตูห้องพักสามารถเช็กได้ตลอดว่ามีคนเปิดปิดเข้ามาหรือไม่
หัวใจของหญิงสาวพองโตเป็นสุข เธอไม่รู้เจตนาแอบแฝงของเขาว่าเพราะเหตุใดภัทรกรจึงลงทุนทำขนาดนี้เพื่อสิ่งเดียวคือการรับรองให้เธอสบายใจว่าระหว่างไม่ได้อยู่ด้วยกันเขาไม่ได้ออกนอกลู่นอกทาง และไม่ได้ทำตัวเกี่ยวพันกับมุกระรินทางกายด้วยเช่นกัน
‘ตราบใดก็ตามที่คุณยังได้ชื่อว่าเป็นภรรยาของผม ผมจะไม่มีวันหลับนอนกับผู้หญิงคนอื่น ผมจะให้เกียรติคุณเท่ากับที่สามีคนหนึ่งพึงปฏิบัติกับภรรยา’
คงเพราะภัทรกรต้องการรักษาคำพูดนั้นเขาจึงแสดงความจริงใจมากมายขนาดนี้ มันอาจไม่ใช่เพราะว่าเขามีความรู้สึกพิเศษกับเธอก็จริง แต่อย่างน้อยมันก็เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่ทำให้กณิกนันท์มั่นใจว่าเธอรักคนไม่ผิดเพียงแต่น่าเสียดายว่าเธอคงไม่ได้รับความรักตอบแทนจากเขาเท่านั้น