……
เ้าหัวหน้ากลุ่มโจรตอบตกลงกับดาริมเื่งานที่ดาริมยื่นข้อเสนอมาให้แก่เขา รูปวาดของเด็กชายนั้นคือ เด็กชายอายุ 5 ขวบ ที่ชื่อว่า แม็กซ์ คราวเดียลีฟ นั่นเอง เพราะว่าแม็กซ์เป็ลูกชายคนสุดท้องน้องเล็กของตระกูลเคานต์ครูซ คราวเดียลีฟ และก็กำลังศึกษาอยู่ที่โรงเรียนอนุบาลเวทย์ จึงทำให้เ้าหัวหน้ากลุ่มโจรต้องปลอมตัว เพื่อที่จะได้เข้าไปยังจักรวรรคอาเทนติยูสได้โดยไม่มีคนสงสัย เขาหาพวกจากที่นี่ ( ที่จักรวรรค อินเทอร์โฟ ) ไปกันแค่ 3 คนรวมตัวของเขาด้วย แต่ไม่ได้บอกอะไรแก่คนพวกนั้นมากมาย บอกเพียงแค่ว่าให้ไปทำงานจับตัวประกันแค่นั้น ซึ่งมันเป็งานง่ายๆและไม่ต้องฆ่าใคร เ้าสองคนที่เหลือก็ตอบตกลงอย่างง่ายๆเพราะพวกมันก็เห็นแก่เงิน และงานจับคนมันง่ายมากๆสำหรับพวกเขาที่จะทำกัน
ก่อนออกเดินทางเ้าหัวหน้ากลุ่มโจรยังคงไม่ลืมที่จะหยิบกระดาษที่ตัวของเขาเก็บเอาไว้ สิ่งนั้นมันคือรูปวาดของ ผู้หญิง ที่สหายของเขาที่เป็คนสนิทกับท่านผู้นำ เป็คนวาดเอาไว้เมื่อครึ่งเดือนที่แล้ว บอกให้เขาช่วยตามหาคนให้หน่อย ถ้าหาเจอจะมีเงินรางวัลให้ถึง 4,000 เหรียญทองกันเลยทีเดียว..
……
“ หา!! จริงหรือท่านอากัสโซ่ ข้าไม่ได้หูฝาดนะท่าน ” เ้าหัวหน้ากลุ่มโจรใตาลุกวาวเพราะเงินก้อนโต
“ จริงสิ.. ข้าไม่หลอกเ้าหรอกสหายข้า.. ถึงเราจะต่างสถานะกันแต่ข้าก็ยังคิดกับเ้าเช่นเดิม ” อากัสโซ่พูดอย่างจริงใจ
“ ทำไมนางคนนี้ถึงได้ค่าตัวแพงนัก มันมีประโยชน์อันใดรึ ? ” หัวหน้ากลุ่มโจรสงสัย
“ ประโยชน์น่ะรึ!?… ไม่มีเลย.. แค่นางเป็ที่ต้องใจของท่านผู้นำก็แค่นั้นเอง ” อากัสโซ่ยกแก้วสุราขึ้นกระดก
“ อะไรกัน นางคนนี้.. เนี่ยอ่ะนะ หน้าตาก็ไม่เห็นจะสวยสดหรืองดงามตรงไหนเลย ข้าว่าลูกสาวของท่านนั้น.. งดงามเสียมากกว่า ”
“ ข้าก็คิดเหมือนกันกับเ้านั่นแหละ แต่ว่า.. ท่านผู้นำ.. ท่านกลับไม่ยอมใส่ใจในตัวของ ชาเลท ลูกสาวของข้าเลย กลับมองนางเหมือนเป็น้องสาวอย่างนั้นแหละ ”
อากัสโซ่พูดพลางกระดกเหล้าเข้าไปอีก อย่างไม่สนใจว่าสุรานั้นจะแรงสักเพียงใด และตัวของอากัสโซ่ก็รู้ดีว่าลูกสาวของเขานั้นรักและเทิดทูนท่านผู้นำเสียขนาดไหน แต่เป็ที่น่าเสียดาย ที่ท่านผู้นำกลับไม่เคยสนใจในตัวของนางเลยแม้เพียงสักนิด หรือกระทั่งแม้แต่หญิงผู้ใดก็ตามทั่วทั้งอาณาจักร แต่กับนางผู้ที่อยู่ในภาพวาดนั้น ทั้งที่ไม่รู้เคยรู้ว่าจะมีตัวตนจริงๆอยู่หรือเปล่า กลับให้ตัวของเขาและลูกสมุนตามหาแทบพลิกแผ่นดิน..
……
เ้าหัวหน้ากลุ่มโจรพาลูกน้องของมันมาด้วยสองคน และได้พากันออกเดินทางโดยปลอมแปลงเป็พ่อค้าต่างถิ่นเพื่อไปทำการค้าขายกันที่เมือง x และได้เตรียมสินค้าที่พวกมันต่างก็รู้ว่าที่นั่น้าสิ่งใด ( แร่หินต่าง ๆ กับเกร็ดแร่หินเวทย์ ) แอบซุกซ่อนเพื่อนำไปเก็งกำไรอีกด้วย
พอไปถึงที่เมือง x เ้าหัวหน้ากลุ่มโจรก็ได้เข้าไปที่ย่านตลาดโต้รุ่งเพื่อติดต่อกับสมัครพรรคพวกของดาริมตามที่ได้นัดหมายกันไว้..
“ ข้ามาจากแดนเกาะตามคำเรียกร้องของท่านดาริม พวกเ้ามีนกให้ข้าได้ชม ” เ้าหัวหน้ากลุ่มโจรพูดทำทีเป็รหัสให้กลุ่มของพวกที่ตลาดโต้รุ่งฟัง พวกของตลาดโต้รุ่งได้ฟังก็เข้าใจและส่งต่อรหัสไปแก่เขา
“ ข้าคือคนใหญ่ ใครขวางไม่กลัวแด่ท่านดาริม ส่วนนี้คือนกที่ท่าน้า ” หัวหน้าของกลุ่มตลาดโต้รุ่งเปิดถุงให้แก่หัวหน้ากลุ่มโจรดู
ในถุงมันคือเชือกลงมนต์ดำและผ้าคลุมล่องหนที่สำหรับไว้คลุมร่างกายเพื่อการหลบหนี
“ นี่มันคืออะไร ” หัวหน้ากลุ่มโจรถาม
“ สิ่งๆนี้จะช่วยให้พวกท่านทำงานได้อย่างง่ายดายยิ่งขึ้นไปอีก ”
“ แค่เชือกกับผ้าเนี่ยอ่ะนะ พวกเ้าจะพูดว่าช่วย.. ได้ยังไงกัน ? ”
“ นี่คือเชือกที่ผ่านการลงอาคมและมนต์ดำของท่านโจนาธานมาเรียบร้อยแล้ว สิ่งนี้ถ้าลองได้ผูกมัดกับมนุษย์ผู้ใดแล้ว คนคนนั้นจะไม่สามารถกระดุกกระดิกตัวและพูดอะไรออกเสียงอะไรออกมาได้เลย ส่วนนี่คือผ้าคลุมล่องหนที่สามารถใช้ได้อย่างง่ายดายเพียงแค่นำผ้ามาคลุมสิ่งของที่้าปกปิดอย่างนี้ ” หัวหน้าแห่งตลาดโต้รุ่งเอาผ้าพิเศษคลุมตัวของเขาให้หัวหน้ากลุ่มโจรดูเพื่อพิสูจน์ความพิเศษของผ้าล่องหนนี้ ก็ทำให้หัวหน้ากลุ่มโจรนั้นทึ่งในความสามารถของผ้าชิ้นนั้น ทำให้เขาอยากได้มันขึ้นมาในบัดดล!!
“ แต่ท่านจะต้องจ่ายข้าด้วยสิ่งของที่ท่านมี ” หัวหน้ากลุ่มตลาดโต้รุ่งบอก
“ อะไรกัน!!.. ข้านึกว่าเ้าจะเอามาให้ข้าฟรีๆซะอีก โธ่.. ที่แท้เอามาขายเหรอเนี่ย ” เ้าหัวหน้ากลุ่มโจรบอกอย่างอารมณ์เสีย
“ อ่าว.. ท่าน ของสิ่งนี้ ข้าไม่ได้หามาง่ายๆกันนะ และท่านจะไม่เอาข้าก็ไม่ได้ว่าอะไรท่านเลย เพราะอย่างไรเสีย ข้านำไปขายผู้อื่นก็ได้ นี่ข้าอุตส่าห์หวังดีกับท่านนำ มาแลกกับสินค้าที่ท่านมีแค่นั้นเอง ” หัวหน้ากลุ่มตลาดโต้รุ่งบอกกับหัวหน้ากลุ่มโจร แต่เขาไม่ได้บอกทั้งหมด ว่าของสองสิ่งนั้นมันแค่หุ้มด้วยมนต์ดำและตัวของมนต์ดำนั้น มีโอกาสที่จะเสื่อมและหมดฤทธิ์ไปได้ตามการเวลา และจำนวนการใช้งานนั้นๆ ( พูดง่ายๆเ้าหัวหน้ากลุ่มตลาดโต้รุ่งกะจะหลอกเอาสินค้าจำพวกหินแร่จากเ้าหัวหน้ากลุ่มโจรนั่นเอง )
“ เออ.. ถ้าอย่างนั้นข้าแลกก็ได้ ไม่ใช่เพราะว่าข้าอยากได้หรอกนะ แต่เพราะข้าเห็นแก่ท่านต่างหาก ฮ่าๆๆๆ ”
เ้าหัวหน้ากลุ่มโจรหัวเราะอย่างชอบใจและอีกฝ่ายก็ยิ้มตอบรับอย่างมีเลศนัยเช่นกัน..
……
ทั้งสองฝ่ายต่างก็ตกลงแลกของกัน และทำข้อตกลงเื่ลับที่ดาริมให้พวกเขาเป็คนจัดการ ( เื่ลักพาตัวเด็กชาย แม็กซ์ ) เมื่อตกลงและนัดแนะกันเรียบร้อยแล้ว พวกของกลุ่มตลาดโต้รุ่งก็ได้ให้พวกของกลุ่มโจรแอบปลอมตัวปะปนไปกับคนงานที่จะต้องไปทำงานในโรงเรียนอนุบาลเวทย์
เนื่องด้วยกลุ่มโจรที่ปลอมตัวกันมา 3 คนนั้นไม่ใช่คนของที่นี่ จึงไม่มีใครรู้ที่มาที่ไปของพวกเขา และพอกลุ่มโจรทั้ง 3 คนได้จับตัว แม็กซ์ มาได้และก็บังเอิญที่ วิศณีตุลย์ นั้นก็อยู่ในที่เกิดเหตุด้วยพอดี จึงทำให้พวกกลุ่มโจรจับตัวทั้งคู่มา
ในตอนแรกเ้าพวกสองคนที่เป็ลูกน้องของหัวหน้ากลุ่มโจร ต่างก็นึกว่าการจับตัวผู้หญิงมาด้วยนั้นเพียงเพราะว่ามันบังเอิญอยู่ด้วยพอดี และเวลากระชั้นชิดเกินไปที่จะคิดทำอะไรเพิ่มเติม ก็เลยนำตัวผู้หญิงมันมาเสียด้วยเลย แต่พอหัวหน้ากลุ่มโจรได้บอกถึงความจริงเื่รางวัลนำจับนั้นพวกมันยิ่งดีใจกันเข้าไปใหญ่ แต่มันก็เป็เหตุบังเอิญจริงๆนั้นแหละ เพราะไอ้เ้าตัวหัวหน้ากลุ่มโจรนั้นก็ไม่ได้รู้ร่วงหน้าเลยว่า ผู้หญิงที่เขาได้คิดที่จะตามหาในรูปนั้นจะมีตัวตนอยู่จริงๆ ณ ที่แห่งนี้ ที่จักรวรรค อาเทนติยูส พูดง่ายๆว่าฟลุคเสียจริงๆ
พอพวกเขานำตัวเด็กชาย แม็กซ์ ที่ดาริมว่าจ้างให้จับมานั้นไปให้พวกของกลุ่มตลาดโต้รุ่ง พวกเขาก็นำตัวของเด็กชายไปเก็บไว้ที่เพิงเก็บสินค้าหลังตลาดโต้รุ่ง ซึ่งพวกพ่อค้าที่อยู่ในนั้นต่างก็เป็สมัครพรรคพวกของดาริมด้วยกันทั้งนั้น เมื่อจบงานที่ว่าจ้างแล้วเขาก็รีบออกเดินทางโดยนำตัวของ วิศณีตุลย์ แอบใส่ในลังไม้และคลุมด้วยผ้าล่องหนไป เพื่อจะกลับไปยังดินแดนของตนและส่งมอบตัวผู้หญิงให้แก่ท่านผู้นำเพื่อรับเงินรางวัลอันมากมายมหาศาลนั้นต่อไป..
……
พอดาริมได้รับทราบข่าวจากกลุ่มตลาดโต้รุ่งว่าได้ทำการจับตัวเด็กชาย แม็กซ์ มาได้แล้วนั้น เขาก็ได้มานำตัวของเด็กชาย แม็กซ์ ไปเก็บตัวซ่อนไว้ที่โรงเก็บของของสหพันธ์การค้าในเมืองโดยที่ไม่มีใครสามารถรู้ได้เลย เนื่องจากดาริมเขาใช้เชือกที่ลงมนต์ดำเพื่อกำจัดเสียงร้องของเด็กและเพื่อป้องกันการดิ้นหรือหนีด้วย และก็นำเด็กใส่ลงไปในลังไม้เยี่ยงกับที่เ้าหัวหน้ากลุ่มโจรได้กระทำกับวิศณีตุลย์ไม่มีผิด
หลังจากที่หาที่ซ่อนตัวให้เด็กชาย แม็กซ์ ได้เรียบร้อยแล้วนั้น ดาริมก็ได้มาส่งข่าวให้กับโจนาธานหัวหน้าลัทธิมนต์ดำของเค้ารับรู้ เมื่อโจนาธานได้รู้แล้วว่ากลุ่มของตนมีตัวประกันอยู่ในกำมือ โจนาธานก็ได้รีบรุดไปยังที่ซ่อนของตัวประกันโดยทันที และเขาก็ได้ร่ายเวทมนตร์ดำกำกับเพื่อควบคุมและกันไม่ให้เหล่านักเวทย์ตามมาพบตัวประกันได้อย่างง่าย และแผ่รัศมีของมนต์ดำเพื่อห่อหุ้มตัวประกันไว้ หลังจากนั้นเขาก็ได้ส่งสารโดยให้นกเค้าแมวนำไปส่งที่ โรงเรียนอนุบาลเวทย์ เพื่อให้จับทางไม่ได้ว่ามาจากที่ใดกัน ใจความในสารนั้นมีอยู่ว่า
‘ ในตอนนี้ พวกข้าได้จับคนของพวกเ้ามาเป็ตัวประกันเรียบร้อยแล้ว ข้าไม่ได้้าเงินทองแต่อย่างใด แต่เพื่อแลกกับชีวิตของตัวประกันนั้น พวกเ้าจะต้องปล่อยหอคอยเวทย์ให้ว่างจากผู้นำ ไม่เช่นนั้นชีวิตของเด็กน้อยก็อย่าหวัง ’
คือพูดง่ายๆ โจนาธาน้าจะที่จะทำให้การเมืองของอาเทนติยูสเกิดการระส่ำระสาย เพราะถึงยังไงก็ไม่มีทางที่พวกทางฝั่งมนต์ขาวจะปลดผู้นำอย่างท่านมหาเวทย์กันอยู่แล้วแน่ๆ และ้าให้พวกนั้นระแวงกันเอง.. และตามหาคนที่หายกันจนไม่มีเวลาตรวจสอบหรือเคร่งครัดในการดูแลเมืองหลวง ความ้าที่แท้จริงของโจนาธานในตอนนี้ก็แค่ยุแยงและปลุกปั่นให้คนพวกนั้นไม่ไว้ใจกันเอง และจะให้คนของเขาแอบเข้าไปนำของสิ่งหนึ่งออกมาต่างหาก..
เขาจึงให้ดาริมเอาตัวประกันไปไว้ที่เมืองหลวงนั่นแหละ เอาไว้ใกล้แค่ปลายจมูกของพวกนั้นและใช้มนต์ดำที่พวกนั้นเกลียดและต่อต้านมาบดบังเอาไว้ เพื่อความสะใจของโจนาธาน
……
พอทางโรงเรียนอนุบาลเวทย์ได้รับสารจากนกเค้าแมวแล้วนั้นก็ได้เกิดความโกลาหล และทั้งทางท่านอาจารย์หญิงจามัวเลียน่าก็ยังคงหาทั้งเด็กชาย แม็กซ์ และวิศณีตุลย์ ไม่เจอกันเลย ทั้งคู่หายตัวไปอย่างลึกลับั้แ่ตอนพักกลางวันของวันนี้ จึงได้ส่งข่าวไปยังท่านเคาน์ตครูซ และท่านมหาเวทย์อาเทน เพื่อให้ได้รับทราบ
พอท่านเคาน์ตครูซ ได้ทราบข่าวว่าบุตรชายคนเล็กของเขานั้นได้หายตัวไปก็ได้ส่งกำลังคนไปเพื่อค้นหา และทางท่านมหาเวทย์อาเทนก็ด้วยเช่นกัน เขาก็ได้ส่งกำลังคนออกตามหาตัวของวิศณีตุลย์ด้วยเช่นกัน และได้มาที่โรงเรียนอนุบาลเวทย์เพื่อมาหาสาเหตุและหาวัตถุพยานเพื่อติดตามคนที่หายไปกลับมาให้ได้ อาเทนมุ่งตรงดิ่งไปที่ท่านอาจารย์หญิง จามัวเลียน่า เพื่อสอบถาม
“ ท่านอาจารย์หญิง!! ท่านทราบหรือไม่ว่าพวกเขาทั้งสองคนได้หายตัวกันไปภายในตอนไหน ? กันครับท่าน ” อาเทนรีบถามท่านอาจารย์หญิงอย่างร้อนรน
“ ข้าคิดว่า.. น่าจะเป็่พักกลางวันรับประทานอาหารนั่นแหละท่านมหาเวทย์ เพราะข้าบอกเื่ของที่พักส่วนตัวที่ยังว่างอยู่ให้แก่ ตุลย์ ฟัง เพื่อที่เธอจะได้มีที่พักผ่อนหย่อนใจและเงียบสงบ และแม็กซ์คงจะเดินตามเธอไปด้วยหรือไม่ ก็ไม่ทราบได้ เพราะแม็กซ์ในวันนี้.. ข้าเห็นเขาตาม ตุลย์ อยู่ตลอดเวลาเลย ”
“ ท่านอาจารย์หญิง.. ท่านช่วยบอกทางของที่พักส่วนตัวของทั้งสองคนให้แก่ข้าด้วยเถิด ”
“ ได้สิท่านมหาเวท”
แล้วท่านอาจารย์หญิงก็นำพา ท่านมหาเวทย์อาเทนไป ดูที่พักส่วนตัวของทั้งสองคน เมื่อไปถึงอาเทนติยูสได้ให้พวกทหารเดินตรวจสอบที่พักส่วนตัวของแม็กซ์ก่อน และก็ไม่พบเจออะไรที่น่าผิดสังเกต จากนั้นก็ไปตรวจสอบที่พักส่วนตัวของ ตุลย์ อาเทนก็ได้ให้เหล่าทหารไปตรวจสอบเช่นเดียวกันกับที่แรก แต่ที่พักส่วนตัวแห่งนี้มีเศษของลูกบอลควันยาสลบเกลื่อนกลาดอยู่ จึงทำให้เข้าใจได้ว่า ทั้งสองคนนั้นถูกลักพาตัวไปอย่างแน่นอน
อาเทนติยูสไม่รอช้า รีบสั่งการให้เหล่าทหารและเหล่านักเวทย์ตรวจสอบสถานที่ที่น่าสงสัยทั้งไกลและใกล้ อย่างเข้มงวด และตัวของเขาเองได้ไปพบกับท่านเคาน์ตครูซ เพื่อติดตามผลและสืบเสาะว่าทั้งคู่น่าจะถูกจับไปด้วยสาเหตุอะไรกันแน่ ?
ท่านเคาน์ตครูซ พอได้อ่านใจความในสารที่ถูกส่งต่อมาให้นั้น ก็ได้เข้าใจในทันทีว่าเป็ฝีมือของ พวกมนต์ดำนั้นอย่างแน่นอน แต่ด้วยจุดประสงค์อะไรนั้นยังไม่ทราบแน่ชัด จึงทำให้อาเทนนั้นเกิดความโกรธและอยากจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้ช่วยตัวประกันทั้งสองคนมาให้ได้ แต่ที่จริงในใจแล้วอาเทนเป็ห่วงในตัวของวิศณีตุลย์เป็อย่างมาก
‘ ตุลย์ ข้าจะทำทุกวิถีทาง เพื่อตามหาเ้าให้เจอให้จงได้ ไม่ว่าเ้าจะอยู่ที่แห่งหนใดก็ตาม ทำไมใจของข้าถึงรู้สึกปวดร้าวและเจ็บข้างในแปลบๆแบบนี้กันนะ ตุลย์.. เ้าจะต้องไม่เป็อะไร และข้าจะตามไปช่วยเ้าให้จงได้ รอข้าก่อนนะ ตุลย์.. ’
อาเทนและท่านเคาน์ตครูซ ต่างก็ร่วมมือกัน ช่วยกันตามหาและให้รางวัลนำจับแก่ผู้พบเห็นและให้เบาะแสได้ พวกทหารและนักเวทย์ต่างก็วุ่นวายและโกลาหล วิ่งวุ่นกันออกค้นหารัศมีของมนต์ดำที่เกิดขึ้นในละแวกใกล้เคียง
จึงเป็ช่องว่างให้คนของทางลัทธิมนต์ดำสามารถเข้ามาในหอคอยนักเวทย์ได้อย่างแเี และได้ขโมยของสิ่งหนึ่งที่ โจนาธาน อยากได้นักอยากได้หนา เพื่อมาเป็สิ่งที่ยึดเหนี่ยวหรือนำ มาเพื่อความสะใจกันแน่ ยังไม่มีใครทราบได้..
อาเทนติยูสไม่เคยรู้สึกกดดันและกังวลมากอะไรขนาดนี้ นี่เขาเป็อะไรไปกันเนี่ย ในใจของเขาคงนึกถึงแต่เธอเพียงอย่างเดียว
‘ ตุลย์ เ้าอย่าเพิ่งเป็อะไรไปนะ ข้าจะตามเ้าให้เจอให้จงได้ ’
อาเทนติยูสไม่รู้ตัวเลยจริงๆ ว่าในหัวใจของเขาในตอนนี้มันว้าวุ่นขนาดไหน นี่หัวใจของเขากำลังลุกเป็ไฟด้วยเพียงเพราะว่าวิศณีตุลย์เพียงคนเดียว เช่นนั้นหรอกหรือ..