จักรพรรดิอักขระสยบฟ้า

บทที่ 36

แก่นพลังวิญญาณระดับสวรรค์ 

เช้าวันใหม่คนของจวนสกุลโม่ก็ได้มาส่งข่าวให้กับหวังเซียนทันทีว่าบัดนี้ท่านเจ้าเมืองยอมรับทุกเงื่อนไขและข้อเสนอของท่านหมอเทวดาผู้นั้นแล้ว 

เมื่อได้รับข่าวจากจวนสกุลโม่เรียบร้อยแล้วหลิงหวังเซียนก็ไม่รีรอที่จะไปส่งข่าวให้กับหลิงเฉินที่โรงเตี๊ยมแต่เมื่อไปถึงบัดนี้ ภายในห้องพักของหลิงเฉินก็เหลืออยู่แต่เพียงเด็กน้อยทั้ง 2 เท่านั้น 

เขาจึงได้แต่ต้องรอตอนเย็นก็เท่านั้นเพราะว่าเขารู้ว่าหลิงเฉินนั้นออกไปนอกเมืองเข้าไปภายในป่า เขาคงจะไม่มีปัญญาตามเข้าไปหรอก

เมื่อถึงตอนเย็นหลิงเฉินกลับมาจากการไปล่าสัตว์อสูรวิญญาณนอกเมืองชิงลู่ เมื่อมาถึงโรงเตี๊ยมก็มีหวังเซียนมารออยู่ก่อนแล้วราวกับว่าตอนนี้เขารู้เวลากลับของหลิงเฉินเป็นอย่างดี

เขารออยู่เพื่อบอกข่าวดีกับหลิงเฉินเมื่อได้รับข่าวดีหลิงเฉินก็ดีใจนักการช่วยเหลือครั้งนี้เขาไม่ต้องลงแรงมากแต่ผลตอบแทนถึงว่าคุ้มค่านัก  

หลังจากที่ได้รับข่าวดีจากหวังเซียนแล้วหลิงเฉินก็ยิ่งมีจุดประสงค์มากขึ้นอีกในการขัดเกลาพลังวิญญาณ 

หลิงเฉินเข้าสู่วันที่สามวันในการขัดเกลาพลังวิญญาณให้ขึ้นสู่ระดับหยั่งรู้ ขั้นที่ 1 

กลางค่ำคืนราตรีที่เงียบงันร่างกายของหลิงเฉินมีพลังวิญญาณแผ่ซ่านออกมาจากร่างกายเป็นจำนวนมาก การขัดเกลาพลังวิญญาณมันถึงโค้งสุดท้ายก่อนที่เขาจะก้าวเข้าสู่ระดับหยั่งรู้ 

แก่นพลังวิญญาณตอนนี้เป็นเพียงแก่นพลังวิญญาณแรกเริ่มเท่านั้น การที่จะทะลวงขึ้นไปสู่ขั้นหยั่งรู้จำเป็นต้องนำพลังวิญญาณที่ขัดเกลามาทั้งหมดระเบิดแก่นพลังวิญญาณให้ระเบิดออกจากนั้นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของแก่นพลังวิญญาณก็จะปรากฏออกมา 

หลิงเฉินไม่รอเขาตอนนี้พลังวิญญาณที่เขาขัดเกลาอยู่มันก็มาถึงระดับที่สามารถระเบิดแก่นพลังวิญญาณได้แล้ว 

ชั่วลมหายใจพลังวิญญาณรวมเป็นหนึ่งเดียวแผ่ซ่านไปทั่วทั้งต้นกำเนิด 

หลิงเฉินทะลวงขึ้นไปสู่ระดับหยั่งรู้ขั้นที่ 1 ได้สำเร็จ ร่างของเด็กหนุ่มที่สวมใส่อาภรณ์สีดำทมิฬที่นั่งขัดเกลาพลังวิญญาณอยู่ภายในห้องพัก บัดนี้พลังวิญญาณฟ้าอ่อนที่ปกคลุมร่างกายอยู่ได้เริ่มเปลี่ยนสีเป็นสีฟ้าเข้ม 

ดวงตาทั้งสองข้างของหลิงเฉินที่กำลังพับปิดอยู่ได้เปิดขึ้นมาอย่างช้าๆ ตอนนี้เขาสามารถขัดเกลาพลังวิญญาณให้ไปถึงระดับหยั่งรู้ ขั้นที่ 1 ได้สำเร็จแล้ว 

“ นี่มัน!!! ” หลิงเฉินอุทานออกมาอย่างตกใจทันทีที่ตนเองได้สติ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

มีความจริงอย่างหนึ่งที่หลิงเฉินได้รับรู้หลังจากที่สามารถขึ้นไปถึงระดับหยั่งรู้ขั้นที่ 1 ได้ เขารู้ถึงแก่นพลังวิญญาณภายในร่างกายของตนเองว่าเป็นแก่นพลังวิญญาณชนิดใด 

“ นี่มัน..ห้าธาตุหลอมรวมกำเนิดหยินหยาง แก่นพลังวิญญาณภายในร่างกายของข้ามันเป็นแก่นพลังวิญญาณระดับสวรรค์ ”

“ แก่นพลังวิญญาณ ห้าธาตุสยบสวรรค์!!! ” หลิงเฉินเอ่ยออกมาพลางยกยิ้มที่มุมปาก เขาไม่คิดว่าเขาจะโชคดีขนาดนี้การที่จะได้รับแก่นพลังระดับสวรรค์มาครอบครองไม่รู้ว่าจะต้องตายเกิดอีกสักกี่รอบ 

เมื่อชีวิตที่แล้วของเขาขนาดเขาได้รับแก่นพลังวิญญาณ ระดับ พิภพ เขายังสามารถขึ้นไปเป็นจักรพรรดิอักขระได้ แต่ชีวิตนี้เล่าสวรรค์จะต้องสยบอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขาอย่างแน่นอน 

แก่นพลัง 5 ธาตุสยบสวรรค์  มันคือแก่นพลังวิญญาณที่มีความสามารถสูงมากที่สุดในบรรดาแก่นพลังวิญญาณระดับสวรรค์ด้วยกัน โดยแก่นพลังวิญญาณ 5 ท่าสยบสวรรค์นั้นมีคุณสมบัติพิเศษ คือการทำให้ธาตุทั้ง 5 ภายในร่างกายทรงอนุภาพมากขึ้น 

แม้แต่ในชีวิตที่แล้วแม้แต่เขาที่เป็นจักรพรรดิแห่งอักขระเองก็ยังไม่สามารถ ควบคุมธาตุทั้งห้าให้มีพลังมากเท่าๆกันได้เลย ผู้คนมักเข้าใจกันว่าธาตุทั้งห้ากำเนิดมาจากหยินและหยางแต่จริงๆแล้วมันไม่ใช่ หยินและหยางต่างหากที่กำเนิดมาจากธาตุทั้งห้า 

แก่นพลังวิญญาณห้าธาตุสยบสวรรค์ที่อยู่ภายในร่างกายของเขามันจะทำให้เขาก้าวข้ามขีดจำกัดที่ชีวิตที่แล้วทำไม่ได้ 

ไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นเลือดภายในกายของหลิงเฉินก็เดือดพล่านขึ้นมา เขาฉีกยิ้มที่มุมปากก่อนที่จะเริ่มขัดเกลาพลังวิญญาณต่ออย่างไม่หยุดพัก 

หลิงเฉินก็ใช้ชีวิตเช่นเดิมไปเรื่อยจนถึงเวลาที่เขาได้นัดหมายกับคนสกุลโม่เอาไว้ว่าจะช่วยคุณหนูรองที่กำลังป่วยเป็นโรควิญญาณหลับใหล 

ราตรีที่เงียบงันภายในเมืองชิงลู่ท้องนภาสีดำสนิทเปิดโล่งเผยให้เห็นดวงจันทราสีนวลที่กำลังลอยเด่นอยู่กลางฟากฟ้าพร้อมกับดวงดาราที่รายล้อมส่องแสงสว่างประกายระยิบระยับงดงาม 

ภายในจวนของสกุลโม่เรือนพักของคุณหนูรองได้ถูกเปิดประตูเอาไว้ดังข้อตกลงโดยไม่มีผู้ใดเข้ามาใกล้เรือนหลังแห่งนี้ ทุกคนภายในจวนต่างไปรวมตัวกันที่ห้องโถงขนาดใหญ่ด้านหน้าโดยหวังเซียนเองก็เป็นหนึ่งในนั้น 

เขาเอาหัวของตนเองเป็นตัวรับประกันจะไม่ให้เขาอยู่ที่แห่งนี้ด้วยก็จะแปลกไปสักหน่อย 

หลิงเฉินที่ผ่านเข้ามาจากทางด้านหลังของจวนโดยไม่มีผู้ใดรับรู้เขามุ่งตรงไปที่ตั้งของเรือนพักของคุณหนูรองตามตำแหน่งที่ตั้งที่หวังเซียนบอกเขาก่อนหน้านี้ 

เมื่อเดินเข้าไปเขาก็พบเข้ากับร่างของสตรีผู้แสนงดงามที่กำลังนอนหลับใหลอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ หลิงเฉินหยุดเท้าของตนเองลงข้างๆเตียงของนาง ครั้งแรกที่เขาพบเจอนางนางออกจะเป็นสตรีที่มีนิสัยไม่ค่อยจะนุ่มนวลสักเท่าไหร่แต่เมื่อได้มองใกล้ๆเช่นนี้ใบหน้ายามหลับใหลของนางก็งามไม่ใช่เล่น

จบตอน