ผมเดินออกจากบ้านขึ้นรถเมล์ไปมหาลัยอย่างเศร้าหมอง ผมเรียนที่คณะเศรษฐศาสตร์ปี 2 ผมจะไม่ไปก็ไม่ได้เพราะผมมีนัดกับไอ้จินเพื่อนผม เรื่องวันนี้แม่งกระทันหันเกินไป ผมไม่รู้เกิดอะไรขึ้น แม้ผมจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่มันก็ยังไม่มากพอที่จะใช้หาเงิน แถมเงินทุนก้อนแรกของผมก็ต้องเอาไปให้แม่ซะแล้ว ทำไงได้ก็บ้านผมเดือดร้อนจริงๆ ไอ้จิน คือเพื่อนขาวตี๋ของผม ส่วนผมคิ้วเข้ม ผิวเหลือง หน้าตาหล่อน่ารัก ผมเห็นผมยังชมตัวเองเลย“หน้าตาบึ้งเป็นตูดเลยมึง” จินบอกผมเงียบ ไอ้จินตบไหล่ผม“มึงเป็นไรวะ?” จินถาม“กูต้องเลิกเรียนว่ะ พ่อกูตกงาน แม่ก็บอกว่าให้ออกจากมหาลัย”“อ้าว ทำไมงั้นวะ”“มึงก็ดูเศรษฐกิจตอนนี้ดิ แม่งแค่ตื่นมาข้ามคืน บริษัทนั้นบริษัทนี้ประกาศล้มละลาย แม่งไม่รู้เป็นเชี่ยไรไปกันหมด” ผมบอกด้วยอารมณ์โมโหไม่รู้จะไปพาลใครก็หยาบมันซะเลย“เออ แม่งกูก็ไม่เข้าใจ เหมือนกับพวกจีนกับอเมริกามันมีปัญหากันมาหลายปีละ ทำอะไรไม่รู้แม่งเจ๊งทั้งโลก” จินบอกขณะที่ผมเดินไปกับไอ้จิน ผ่านใต้ตึกเศรษฐศาสตร์ ผมเห็นนักศึกษาสาวๆ แห่กรี๊ดอะไรไม่รู้ จากนั้นก็มีคนกลุ่มหนึ่งเดินมาพร้อมกองทัพนักข่าว“ดาราที่ไหนวะ” จินถามผมเห็นคนใส่แว่นสวมสูทชุดน้ำเงินคนหนึ่งเดินมา สูงราว 185 ซม. หวีผมเรียบแปล้ ผมดำขลับสวยงาม หน้าตาหล่อมาก ผมจำได้เฮ่ย นั่นมันคนในทีวีนี่หว่า ที่บอกว่าเล่นหุ้นตกก็รวยได้!ผมวิ่งไปหาคนใส่แว่นคนนั้นทันที“ได้ข่าวคุณมีทรัพย์สินจากไม่กี่ร้อยล้านเป็นหลายพันล้านในภาวะเศรษฐกิจที่พังทลายแบบนี้จริงไหมคะ?” นักข่าวคนหนึ่งถามหนุ่มใส่แว่นยิ้ม “วันนี้ผมมาสัมมนาให้นักศึกษาฟังครับ ผมขอตัวก่อน”หนุ่มคนนั้นเดินไปที่ใต้ตึกเศรษฐศาสตร์ในห้องสัมมนาทันที ผมรีบวิ่งตามไปเลย “ไอ้พล็อต รอกูด้วย” ไอ้จินร้อง
ผมเดินเข้าห้องสัมมนาที่มีคนหลายร้อยนั่งกันเต็มที่ ผมไม่มีที่นั่งเลยนั่งกับพื้นแทน “เฮ่ย ไม่ขึ้นเรียนเหรอวะ?” จินถามผมส่ายหน้า “กูจะลาออกอยู่แล้ว จะเรียนไปทำไมวะ”บนเวทีสัมมนา มีพิธีกรชายคนหนึ่งอายุราวสี่สิบกว่าๆ ผมจำได้นี่เป็นหัวหน้าคณะเศรษฐศาสตร์ชื่ออาจารย์กฤต ไม่นานอาจารย์กฤตก็พูด“ในภาวะข้าวยากหมากแพงแบบนี้ เศรษฐกิจเรามีแต่จะแย่ลงเรื่อยๆ แต่วันนี้คณะเศรษฐศาสตร์ของเราได้รับเกียรติจากวิทยากรท่านหนึ่งซึ่งสามารถรวยได้ท่ามกลางวิกฤติเศรษฐกิจ เขาจะมาบอกให้เรารู้ถึงวิธีเอาตัวรอดในภาวะที่ย่ำแย่แบบนี้ ปรบมือต้อนรับคุณวรเดช หฤทัยวานิชหน่อยครับ” อาจารย์กฤตพูดเสียงปรบมือโห่ร้องดังกระหึ่ม พร้อมกับไฟมืดลง ผมรู้สึกใจเต้นตึกตัก “คนจำนวนมากยังเข้าใจผิดว่าหุ้นมันต้องเล่นขึ้นเท่านั้น แต่จริงๆ ในตลาดหุ้นมีเครื่องมือมากมายที่จะทำให้คุณรวยได้แม้ในยามหุ้นตก เครื่องมือเหล่านั้นเรียกว่าตราสารอนุพันธ์หรือสัญญาซื้อขายล่วงหน้า มันสามารถเล่นได้ทั้งขึ้นและตก แน่นอนหากคุณเล่นตก มันก็เหมือนการเล่นไฮโล หากหุ้นมันขึ้นก็แสดงว่าคุณเจ๊ง พับกระเป๋าแพ้กลับบ้านไป”ทุกคนนั้นในห้องสัมมนาก็หัวเราะ“ในภาวะเศรษฐกิจแบบนี้ หุ้นตัวไหนจะตกหนักล่ะ จริงๆ มันก็ง่ายมากเพราะดูเหมือนหุ้นทุกตัวในตลาดจะตกซะหมด เศรษฐกิจไม่ดีราคาน้ำมันก็ตกเพราะโรงงานปิด คนประหยัดมากขึ้น การใช้น้ำมันก็น้อยลง หุ้นเกี่ยวกับพลังงานก็จะตก ในประเทศเราล่ะ แบงค์ไม่กล้าปล่อยกู้ กำไรก็หด คนมีหนี้สินเพิ่ม หนี้เสียก็เพิ่ม หุ้นแบงค์ก็ตกเพราะกำไรหาย บางแบงค์ขาดทุนด้วยซ้ำ หุ้นพวกนี้คุณเล่นตกได้หมด นี่แค่ตัวอย่างนะ แค่นี้คุณก็รวยแล้ว”ทั้งห้องประชุมเงียบกริบ ทั้งหมดต่างถูกน้ำเสียงคุณวรเดชสะกดไว้ราวกับต้องมนตราคุณวรเดชอธิบายหลักการเล่นหุ้นตกอีกจำนวนมาก แต่ผมไม่สามารถรับฟังเข้าใจได้ในทีเดียวหลังจากคุณวรเดชสัมมนาเสร็จก็เปิดให้นักศึกษาซักถาม พอซักถามไปสักพักอาจารย์กฤตก็ถามว่า“มีใครจะถามอีกไหม?” ทุกคนในห้องประชุมเงียบกริบ ผมรีบยกมือขึ้น“ถามครับ คุณวรเดชพอจะรับพนักงานเพิ่มไหมครับ”ทุกคนในห้องก็หัวเราะ ไอ้จินสะกิดผม“เฮ่ย พูดไรวะ”คุณวรเดชจ้องตาผม สายตาที่คมกริบของเขาคุกคามจนผมเย็นยะเยือก“พ่อผมเพิ่งตกงาน แม่ผมบอกให้ผมลาออกจากมหาลัย ผมไม่มีงานทำ ที่ทำงานของคุณวรเดชพอจะมีตำแหน่งว่างไหมครับ?” ผมถามทุกคนในห้องเงียบกริบ ช่วงนี้ครอบครัวแต่ละคนล้วนลำบาก ไม่มีใครกล้าหัวเราะเยาะผมในเรื่องนี้“คุณจะเป็นพนักงานผม คุณมีอะไรดี” คุณวรเดชถามผม“ผม..ผมสนใจเรื่องหุ้นมานานละครับ ผมอยากทำงานเกี่ยวกับหุ้น” ผมรีบบอกสายตานักศึกษาหลายร้อยคู่จ้องมองไปที่คุณวรเดช ส่วนคุณวรเดชก็พูดขึ้น“ได้ แต่ต้องทดลองงานก่อนนะ”ทุกคนในห้องปรบมือให้คุณวรเดช ไม่กี่นาทีข่าวคุณวรเดชรับนักศึกษาที่ไม่มีเงินจะจ่ายค่าเทอมคนหนึ่งเข้าทำงานก็ลงไปทั่วทุกสำนักข่าว แกฉลาดมาก จ่ายเงินให้ผมเดือนละไม่กี่ตัง แต่ได้ลงข่าวเชิงบวกไปทั่วทุกสำนักข่าว ซึ่งมันไม่สามารถวัดมูลค่าเงินได้แผนของผมง่ายมาก กดดันคุณวรเดชต่อหน้าคนจำนวนมากและสื่อมวลชน หากคุณวรเดชไม่รับก็ไม่ได้เสียอะไร หากรับผมก็ได้งานทำ คุณวรเดชก็ได้ชื่อเสียงด้วยแผนนี้หัวใจสำคัญคือความด้าน ด้านได้อายอด ไม่ว่าจะจีบสาว เข้าทำงาน หาเสียงเลือกตั้ง ก็ต้องหน้าด้านทั้งนั้นแหละผมยิ้ม คุณวรเดชนี่แหละ คือคนที่จะพาผมไปเป็นเจ้าแห่งตลาดหุ้น!!
----------------------------------------------------------จบตอนที่ 1 วรเดชก็ฉลาด พล็อตก็ใช่ย่อย นี่แหละตลาดหุ้น คนไม่ทันเกมก็รอแต่เป็นเหยื่อเท่านั้น !-------------------------------------เกร็ดความรู้ ในประเทศเรามีวิธีเล่นหุ้นได้ทั้งขึ้นทั้งตกซึ่งมีหลายวิธี แต่วิธีที่จะบอกคือ เราสามารถเล่นตกหรือขึ้นได้เมื่อเราไปเปิดบัญชีกับบริษัทหลักทรัพย์ที่เราเป็นลูกค้า โดยบัญชีที่จะเปิดคือบัญชีของตลาดซื้อขายล่วงหน้า (Future) พูดง่ายๆ คือ ในตลาดฟิวเจอร์นั้น เราจะไม่ได้หุ้นจริงๆ แต่เราสามารถพนันได้ว่าหุ้นตัวนั้นมันจะขึ้นหรือตกหากคิดว่าหุ้นขึ้น ให้เราใช้คำสั่ง Long (ลอง)หากคิดว่าหุ้นตก ให้เราใช้คำสั่ง Short (ชอต)หากถูกทางจะได้กำไร หากไม่ถูกทางก็หมดตัวได้เหมือนกัน
1K
