“แล้วเอมจะพูดเื่นี้กับใครล่ะคะเจ้แต่ว่า...ทำไมเจ้ถึงไม่ชอบพ่อรักษ์ล่ะ เขาก็ออกจะมีน้ำใจนะ ชอบทำกับข้าวให้แม่กินชอบปลูกต้นไม้ ดูเป็ผู้ชายที่อบอุ่นดีออก”
“แต่เจ้รู้สึกเหมือนกับว่าเขาไม่จริงใจไม่รู้เขาจะมาหลอกแม่หรือเปล่า”
“เจ้ต้องพูดเื่นี้กับแม่ั้แ่แรกนี่พ่อรักษ์เข้ามาอยู่บ้านเราตั้งเกือบสามเดือนแล้วน๊าพึ่งจะมารู้สึกตัวตอนนี้เหรอ เอมว่าเจ้ลองมองเขาใหม่ดีกว่าม้าง”
“เอ๊ะ! นี่แกเข้าข้างพ่อเลี้ยงเหรอเอมฮั่นแน่...แกคิดอะไรอยู่รึเปล่า”
“เฮ้ย...เอมจะคิดอะไร เจ้พูดอะไรของเจ้อ่ะ เขาเป็พ่อใหม่ของเรานะ”
ฉันรีบกลบเกลื่อนด้วยการทำหน้าเหลอทั้งที่ข้างในหัวใจเต้นผิดจังหวะและมันเป็แบบนี้หลายครั้งเวลานึกถึงพ่อสมรักษ์กลัวด้วยว่าพี่สาวจะจับผิดได้ว่าฉันคิดอะไรแปลก ๆ กับพ่อเลี้ยงต้องท่องไว้...พุทโธ นะโม สังโฆ...มันเป็บาป นั่นมันผัวแม่แต่แล้วพี่อันดาก็พูดด้วยเสียงออกจะรำคาญว่า
“ที่เจ้ว่าแกคิดอะไรกับพ่อรักษ์น่ะเจ้หมายความว่าแกกำลังหลงพ่อใหม่เหมือนแม่หลงผัวใหม่ เห็นว่าเขาดีทุกอย่างลองมองหาข้อเสียของเขาดูบ้างสิ”
“เหรอ...” ฉันค่อยโล่งใจ แต่ก็พูดออกไปว่า“เอมว่าเจ้อย่าคิดมากเื่พ่อใหม่ของพวกเราดีกว่า พวกเราไปมหาลัยทุกวันก็ไม่ค่อยได้เจอกับพ่อเลี้ยงอยู่แล้วที่สำคัญเจ้อย่าจับผิดเขาหรือไม่ก็แสดงให้แม่เห็นว่าเจ้ไม่ชอบพ่อใหม่เดี๋ยวแม่ไม่สบายใจเอาเปล่าๆ”
ฉันเห็นพี่อันดาทำท่าเหมือนครุ่นคิดชั่วครู่ก่อนจะพยักหน้าเห็นด้วย
“อือๆ...ก็ได้ แต่ถึงยังไงเจ้ก็ไม่ค่อยชอบพ่อใหม่อยู่ดี”
ฉันก็รับฟังไปอย่างนั้นแต่ลึก ๆข้างในไม่ได้คิดไปในทิศทางเดียวกับพี่สาวสักเท่าไหร่ ก็ไม่รู้ทำไมนะไม่ใช่ว่าจะเห็นว่าพ่อเลี้ยงดีไปหมดทุกอย่างหรอกแต่ไม่รู้ทำไมฉันถึงไม่มีความคิดอคติกับพ่อเลี้ยงหรืออาจเป็เพราะว่าฉันถูกชะตากับเขาก็ได้
ฉันไม่ได้พูดเื่ที่พี่อันดาไม่ค่อยชอบพ่อเลี้ยงกับแม่กลัวว่าแม่จะคิดมาก แต่ก็พยายามสังเกตหลังจากนั้นเพื่อให้แน่ใจอีกหน่อยว่านายสมรักษ์อดีตนายทหารที่มาเป็พ่อเลี้ยงคนใหม่มีพฤติกรรมไม่น่าไว้วางใจอย่างที่พี่สาวคิดหรือเปล่าฉันก็สังเกตดูอยู่ห่าง ๆ อย่างวันนี้เป็วันหยุดสุดสัปดาห์แม่ออกไปข้างนอกและพี่อันดายังนั่งทำรายงานในห้องส่วนฉันก็นั่งอ่านหนังสือนิยายในห้องรับแขกชะเง้อหน้ามองไปนอกหน้าต่างก็เห็นพ่อเลี้ยงยืนรดน้ำต้นไม้ที่สวนหลังบ้าน ฉันเองนึกตงิดๆ หลายครั้งขณะที่มองออกไป เห็นไม่ไกลหรอกว่าพ่อเลี้ยงกำลังรดน้ำโดยใช้สายยางฉีดต้นไม้เขาสวมกางเกงตัวเดียว ไม่สวมเสื้อและมันทำให้ฉันนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาก็เมื่อคืนนี้ฉันนอนไม่หลับ เพราะได้ยินเสียงที่ดังอยู่ข้างห้อง แน่ล่ะห้องนอนฉันกับพี่สาวอยู่ติดกับห้องของแม่ตอนดึกเกือบเที่ยงคืนฉันยังลืมตาตื่นและย่องเงียบลงจากเตียงขณะที่พี่อันดาหลับอยู่แนบหูฟังเสียงที่ดังมาจากข้างห้องมันชัดเจนมากและฉันก็ได้ยินเสียงที่ดังในความคิดจนถึงตอนนี้
“อูยยยย...อาส์...ซี๊ดดด....สมรักษ์ขา...โอ๊ว...อ๊ายๆๆๆ....ซี๊ดดดด...ใหญ่ดีเหลือเกินครูดเม็ดเด็ดดวงดีจริงๆ....ซี๊ดดดด”
“โอวววว...หอยเอื้องก็ใหญ่ถูกใจพี่...อาส์...อาว...อูยยย...ดูดจนพี่เสียวจะไม่ไหวอยู่แล้ว...ซี๊ดดดด...อ๊อยๆๆๆๆ”
มันทำให้ฉันนึกจินตนาการไปไกลจะไม่ให้จินตนาการยังไงไหวในเมื่อได้ยินสองคนผัวเมียกระซิบกระซาบทำเสียงหอบกระเส่าเร่าร้อนกันขนาดนั้นพอได้ยินเสียงแม่ฉันก็นึกเห็นภาพพ่อเลี้ยงตอนเขาไม่สวมเสื้อผ้าและกำลังขึ้นขย่มอยู่บนตัวของแม่สอดใส่เ้าโลกเข้าไปในเรือนร่างอวบสวยของแม่ที่ฉันเองก็เห็นบ่อย ๆตอนแม่ไม่สวมเสื้อผ้าว่ามันยังเต่งตึงเหมือนของสาว ๆ ยังไงยังงั้นเสียงเตียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดดังได้ยินชัดแต่พี่อันดาก็ยังหลับเป็ตายมีแต่ฉันที่แอบฟังเสียงแม่กับพ่อเลี้ยงมีความสุขกันเกือบทุกค่ำคืนจริง ๆ นะ เกือบทุกคืนจริง ๆ และยังคิดเลยว่าพ่อรักษ์ของฉันช่างมีอารมณ์เซ็กส์แรงกล้าและเร่าร้อนเพราะเอากับเมียอาทิตย์ละห้าหกวันแทบไม่ได้พักผ่อนกันเลยทีเดียว
ฉันคิดเื่นั้นสักครู่ก็เสียสมาธิอ่านหนังสือไปโดยปริยายปิดหนังสือลงและต้องย้ายตัวเองออกจากห้องรับแขกเข้าไปในห้องครัวซึ่งฉันเลือกไปยืนที่ริมหน้าต่างมองผ่านบานเกล็ดออกไปก็เห็นพ่อเลี้ยงที่กำลังยืนรดน้ำต้นไม้ชัดเจนพอดิบพอดีพี่อันดายังอยู่ในห้องทำให้ฉันมีโอกาสแอบมองพ่อเลี้ยงได้อย่างเต็มที่อย่าหาว่ายั้งงั้นยังงี้เลยนะ
288K
