หลังจากลูกสาวก้าวขึ้นพ้นบันไดบ้าน นางทิพย์สกุลก็หันกลับมามองชายหนุ่มที่เป็แขกประจำของบ้าน “คุณหมอก็เหมือนกันนะคะ ตามใจทุกอย่าง ทั้งที่ตลาทำตัวไม่น่ารักเลย”
“ผมเป็หมอ ผมก็เลยเข้าใจในสภาวะที่ตั้งครรภ์ ผู้หญิงที่รับภาระปกป้องลูกในท้องพร้อมกับการเตรียมตัวตั้งรับหน้าที่แม่้ากำลังใจและการเอาใจใส่มากกว่าคนปกติหลายเท่า”
“แต่น้าว่าคุณหมอตามใจตลามากจนเหลิงแล้วนะคะ” นางทิพย์สกุลยังค้าน
“ปกติคนท้องจะมีสามีคอยปกป้องและให้ความอบอุ่น ให้ความรัก และการเอาใจใส่ แต่ตลาต้องอุ้มท้องอย่างโดดเดี่ยวเพียงลำพัง ผมสังเกตเห็นแววตาแห่งความกังวลของเธอบ่อยๆ ผมแค่อยากทำให้เธอมีความสุข เพื่อที่เด็กในครรภ์จะได้มีพัฒนาการทางอารมณ์ที่ดีขึ้นไปด้วย”
“น้าต้องขอโทษด้วยที่ไม่เข้าใจอะไรในเื่แบบนี้มาก่อน”
“ผมเข้าใจครับ มันไม่ใช่เื่ที่ผิด แต่มันเป็เื่ละเอียดอ่อน ผมได้คลุกคลีกับคนท้อง คลุกคลีกับสภาวะอารมณ์และฮอร์โมนที่เปลี่ยนไปหลังตั้งครรภ์ รู้ดีว่าพวกเธอ้าอะไร หากว่าสิ่งนั้นเราสามารถทำได้ก็ควรทำดีกว่าครับ”
“ขอบคุณคุณหมอมากนะคะที่ช่วยดูแลตลาอย่างดี ทั้งที่ไม่ใช่ธุระของคุณหมอที่ต้องมาใส่ใจขนาดนี้”
“เด็กที่อยู่ในครรภ์เป็ลูกของเพื่อนรัก แล้วผมก็เป็แพทย์เ้าของไข้ และสิ่งที่สำคัญที่สุด ผมมีความสุขทุกครั้งที่เห็นรอยยิ้มของเธอ ผม...” ชายหนุ่มตอบกลับและหยุดประโยคสุดท้ายเอาไว้ พร้อมสบตามารดาของหญิงสาวนิ่ง
“ผมชอบตลา” นายแพทย์หนุ่มสารภาพ “ถ้าผมจะขอดูแลตลาหลังจากที่เธอคลอด คุณน้าจะรังเกียจไหมครับ ความรู้สึกที่ผมมีต่อเธอมันเพิ่มขึ้นทุกวันจนกล้าเดินมาสารภาพอย่างลูกผู้ชาย” ชายหนุ่มบอกมาตรงๆ
นางทิพย์สกุลใเล็กน้อยกับคำพูดของนายแพทย์หนุ่ม แม้ว่าก่อนหน้านี้นางจะดูออกว่าเขาเอ็นดูลูกสาวของนาง แต่ก็ไม่คิดว่าชายหนุ่มจะมีความรู้สึกมากกว่าคำว่าเอ็นดู
เมื่อนับเวลาจากวันที่รู้จักกันจนถึงวันที่ใกล้กำหนดคลอดก็หนึ่งปีกับสองเดือน มันมากพอสำหรับการเรียนรู้ทำความรู้จักนิสัยใจคอ เมื่อชายหนุ่มเดินมาสารภาพกับนางตรงๆ ความรู้สึกของแม่คนหนึ่งก็เทเอียงไปหานายแพทย์หนุ่มเต็มๆ
ต่างจากชายหนุ่มอีกคน แม้ว่ามารดาของเขาจะเอ็นดูศกุนตลาและอยากได้เป็ลูกสะใภ้ จนขอร้องให้นางร่วมมือ แต่เมื่อคิดย้อนกลับไปแล้วก็เหมือนเป็การบีบบังคับเด็กทั้งสองคนอยู่ดี ถ้าหากว่าพวกเขาไม่รักกันก็อยู่ด้วยกันลำบาก ยิ่งเหมือนนางผลักไสให้ลูกสาวจมอยู่กับความทุกข์
หากนับจากสิ่งที่ป้องเขตกระทำกับลูกสาวของนาง เขาทิ้งงานแต่งงานโดยที่ไม่บอกกล่าว ทิ้งปัญหาไว้ให้คนข้างหลังแก้ไข หลังจากที่ศกุนตลาตั้งครรภ์เขาก็ไม่คิดจะมาเยี่ยมเยียนหรือแม้แต่จะโทรศัพท์มาถามข่าวคราวสักครั้ง
นางทิพย์สกุลส่งยิ้มบางๆ ให้ชายหนุ่ม “สำหรับน้าไม่มีปัญหาอะไรหากว่าตลากับคุณหมอรักกัน น้าตามใจลูกทุกอย่าง ไม่คิดจะปิดกั้น ตลอด่เวลาที่รู้จักกันมา คุณหมอเป็คนดีและดูแลเอาใจใส่ตลาเป็อย่างดี ทุกคนที่นี่ต่างก็รักคุณหมอกันทุกคน”
นายแพทย์หนุ่มพนมมือไหว้ขอบคุณ “ขอบคุณคุณน้ามากครับ”
“ต้องขึ้นอยู่กับตลาด้วยนะ ถ้าตลารักใคร น้าก็ไม่ขัดขวาง” นางทิพย์สกุลบอกกับชายหนุ่ม นางยินดีมากหากว่านายแพทย์หนุ่มจะจริงใจกับลูกสาวของนาง
“กำลังคุยอะไรกันอยู่คะ” เสียงที่ดังแทรกขึ้นมาทำให้ทั้งคู่หยุดประโยคสนทนาและหันกลับไปมองเ้าของเสียงที่อยู่บนเชิงบันไดของบ้าน ไม่ห่างจากบริเวณที่ทั้งคู่นั่งมากนัก
ศกุนตลากลับลงมาในชุดใหม่ ใบหน้าของเธอแช่มชื่นขึ้นหลังจากอาบน้ำ “ขอโทษพี่หมอด้วยนะคะ ตลาใช้เวลานานไปหน่อย”
“พี่หมอรอตลาได้เสมอครับ” ชายหนุ่มตอบกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ยกแก้วน้ำใบเตยขึ้นดื่ม
หญิงสาวยิ้มและบอกด้วยน้ำเสียงสดใส “พี่หมอน่ารักอย่างนี้ ถ้าใครได้เป็แฟนคงจะเป็ผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลก”
ชายหนุ่มแทบสำลักน้ำที่เพิ่งยกขึ้นดื่ม คิดถึงประโยคเมื่อครู่ที่เขากับมารดาของเธอยังคุยกันค้างเอาไว้ เธอจะดีใจหรือเปล่า ถ้ารู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็ตัวเธอเอง
นางทิพย์สกุลหันมาสบตากับชายหนุ่มและคลี่ยิ้มออกมาบางๆ เป็เชิงให้กำลังใจเขา เอ่ยปากขอตัวไปดูแขกที่เดินเข้ามาในร้านพอดี
“น้าขอตัวไปต้อนรับลูกค้าก่อนนะคะคุณหมอ คุยกันตามสบาย หรือถ้าจะออกไปเลยก็ได้ค่ะ”
“ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวพาตลาออกไปเลยนะครับ วันนี้ต้องแวะหลายที่ ไม่อยากพาตลากลับบ้านเย็นนัก พรุ่งนี้ต้องเตรียมตัวไปเข้าคอร์สคุณแม่ที่โรงพยาบาลแล้ว”
“จ้ะ” นางทิพย์สกุลตอบรับและเดินออกไป กล่าวทักทายแขกที่เข้ามาในร้าน หลังจากนั้นนางก็ไม่มีเวลาสนใจสองหนุ่มสาว
นายแพทย์หนุ่มหันกลับมามองศกุนตลา ถามความเห็นจากเธออีกครั้ง “ตลาพร้อมหรือยัง ไปกันเลยไหม”
“ค่ะ” หญิงสาวตอบรับเบาๆ หยิบกระเป๋าสะพายของตัวเองขึ้นมาคล้องไว้ที่หัวไหล่มน เมื่อก่อนเธอชอบใช้กระเป๋าสะพายใบเล็กเพื่อความคล่องตัว แต่หลังจากที่เธอตั้งท้อง กระเป๋าของเธอก็เพิ่มขนาดขึ้น เพราะต้องเตรียมความพร้อมรับเหตุสุดวิสัยทุกอย่าง
ชายหนุ่มยื่นมือมารับกระเป๋า “พี่หมอถือกระเป๋าให้ดีกว่า”
สีหน้าของหญิงสาวมีอาการลังเลเล็กน้อย แต่เมื่อเห็นแววตาจริงจังและเขาก็พยักหน้าเป็เชิงย้ำ ทำให้เธอจำต้องส่งกระเป๋าให้ชายหนุ่มและเดินนำออกไปก่อน
นางทิพย์สกุลมีจังหวะที่ลูกค้ากำลังเลือกขนมหันมาเจอพอดี นางยิ้มให้กับภาพนั้นอย่างมีความสุข หากนายแพทย์หนุ่มรักลูกสาวของนางจริง นางคงหมดห่วงไปได้มาก
ไอศกรีมเชอร์เบทรสสตรอว์เบอร์รีถ้วยที่สองถูกนำมาเสิร์ฟให้ หญิงสาว หลังจากที่เธอรับประทานถ้วยแรกไปอย่างมีความสุขและหมดในเวลาอันรวดเร็ว นายแพทย์หนุ่มเพียงนั่งจิบกาแฟมองอย่างมีความสุข ปกติเขาไม่ใช่คนโปรดปรานขนมหวานหรือไอศกรีม แต่หลังจากที่รู้จักเธอ เขาก็ได้ลิ้มลองขนมไทยหลายชนิดมากขึ้นก็เริ่มติดใจ
เพราะอาชีพของเขาที่ต้องคอยสแตนด์บายอยู่เสมอ ทำให้เวลาว่างส่วนมากของเขาหมดไปกับการนอนพักผ่อนที่บ้านมากกว่าจะออกมาเดินห้างแบบนี้
แต่พอได้รู้จักกับศกุนตลา เวลาว่างของเขาใน่หลังก็มักไปอยู่ที่ร้านขนมไทยศกุนตลา โดยที่เขาให้เหตุผลว่า้าดูแลเธออย่างใกล้ชิดตามที่เพื่อนฝากเอาไว้ แต่ในความรู้สึกลึกๆ เขาเพียงแค่อยากเห็นรอยยิ้มของเธอ อยากได้ยินน้ำเสียงหวานนุ่มนวลของเธอ จากตอนแรกแค่ชอบ จากนั้นก็กลายเป็ตกหลุมรักความเป็ตัวตนของเธอในที่สุด
เขามีความสุขทุกครั้งที่ได้เห็นรอยยิ้มอย่างมีความสุขของเธอ รอยยิ้มอันสดใสหล่อเลี้ยงหัวใจหนุ่มใหญ่อย่างเขาให้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
“พี่หมอลองชิมไหมคะ อันนี้ช้อนใหม่” หญิงสาวตักไอศกรีมคำแรกในถ้วยใหม่ยื่นให้ชายหนุ่ม เพราะเธอคิดว่าเขาเป็แพทย์ ความสะอาดย่อมต้องมาเป็ลำดับแรก
เธอรู้ว่าเขาไม่ชอบรับประทานขนมหวาน ไอศกรีม และเค้ก ชายหนุ่มมักปฏิเสธที่จะสั่งอาหารจำพวกนี้ทุกครั้งที่พาเธอออกมารับประทานอาหารข้างนอก เขามักสั่งมอคค่าเย็นเป็เมนูประจำ แต่เธอก็ยังอยากให้เขาได้ชิมเมนูใหม่ๆ ที่เธอชอบบ้าง แต่ก็ได้รับคำปฏิเสธแบบเดิม
“แค่พี่หมอเห็นตลามีความสุขกับไอศกรีมถ้วยนั้น พี่หมอก็มีความสุขแล้ว” ชายหนุ่มบอกอย่างสุภาพเหมือนเดิม
“ลองชิมหน่อยสิคะ” หญิงสาวส่งสายตาอ้อน
นายแพทย์หนุ่มยอมอ้าปากรับไอศกรีมในช้อนที่หญิงสาวยื่นมาให้ตรงหน้า
“อร่อยครับ” เขาบอกหลังจากได้ลองชิมไอศกรีมถ้วยนั้น
หญิงสาวยิ้มกว้าง “อีกคำไหมคะ”
คราวนี้ชายหนุ่มส่ายหน้าและมองเธอด้วยแววตาเป็ประกาย “พี่หมอไม่อยากแย่งคุณแม่กับคุณลูกทั้งสองคนครับ อยากให้หนูน้อยกินอิ่ม เพราะถ้าคลอดแล้วกว่าจะได้กินอีกครั้งก็สองขวบเลยทีเดียว” ชายหนุ่มบอกเย้าทีเล่นทีจริง
ไม่น่าเชื่อว่าหญิงสาวจะเชื่อคำพูดของชายหนุ่มง่ายๆ เธอรีบจัดการไอศกรีมถ้วยโปรดตรงหน้าให้หมด และขอสั่งเพิ่มอีกถ้วย โดยอ้างว่าในตัวของเธอมีอยู่สามชีวิต ชายหนุ่มไม่ปฏิเสธ แต่เขากลับยิ้มออกมาอย่างมีความสุข
อ่านฉบับเต็มๆ แบบไม่ค้างคา
มีรูปเล่มนะคะ
อีบุ๊กจิ้มที่ลิงค์ได้เลยค่ะ
สำหรับนักอ่านที่ไม่มีเวลาอ่าน ฝากติดตามเสียงอ่านในช่องนิยายเสียงด้วยนะคะ
บันทึกเสียงจบเล่มแล้ว ตอนนี้อยู่ในขั้นตอนของการตัดต่อ กด Sub รอได้เลยค่ะ
ประเดิมเื่แรก คุณแม่ฝากรัก คุณพ่อรับฝากและเชตสลัดคานค่ะ
ช่อง BaanRarisa Story คลิกที่รูปภาพได้เลยค่ะ
![[จบแล้ว] คุณหนูสี่ สตรีเปื้อนเลือด](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731471996_45211510.webp)
324K
