ยอดสายลับโอเมก้า [จบแล้ว]

ตอนที่ 22 เงินพนัน 10 ล้าน 

        ณ โถงทางเดินด้านนอกกาสิโน

        “คุณเฉินครับ”

        “ถามมาแล้วใช่มั้ย?”

        “เรียบร้อยครับ”

        เมื่อได้ยินเสียงตอบรับจากพนักงาน เฉินอันหลานก็พยักหน้าและยื่นทิปให้แก่เขา พนักงานคนนั้นรับเงินจากเฉินอันหลานมาแล้วรีบยัดมันเข้าไปในกระเป๋ากางเกงของตัวเองอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ยื่นหน้าเข้าไปกระซิบบางอย่างที่ข้างใบหูของเฉินอันหลาน ชายหนุ่มพยักหน้ารับและยื่นบัตรเครดิตให้เขา อีกฝ่ายรับบัตรมาแล้วโค้งตัวให้เฉินอันหลานทีหนึ่ง จากนั้นจึงเดินเข้ากาสิโนไป

        เฉินอันหลานยืนรออยู่ที่โถงทางเดินสักพักหนึ่งจากนั้นจึงเดินเข้าไปในกาสิโนด้วยอีกคน 

        ‘ผลัก’ 

        แรงกระแทกจากทางด้านหลังซึ่งมาโดยไม่ทันตั้งตัวทำให้เฉินอันหลานชะงัก คู่กรณีของเขาหันหน้ามาสบตากันอยู่ชั่วครู่ จากนั้นอีกฝ่ายก็เบือนหน้าหนีแล้วเดินตรงรี่เข้าไปทันทีโดยไม่กล่าวขอโทษเขาสักคำ เฉินอันหลานขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย เขาจ้องมองไปทางแผ่นหลังของคนที่พึ่งเดินเข้าไปและพบว่าผู้ชายคนนั้นแต่งกายด้วยชุดของหน่วยรักษาความปลอดภัย...

        “คุณเฉิน เชิญครับ” เสียงเรียกดังขึ้นทำให้เฉินอันหลานต้องละสายตาจากแผ่นหลังนั้น บริกรหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาช่วยเปิดประตูให้เฉินอันหลานและเชื้อเชิญให้เขาเข้าไปด้านใน

        เฉินอันหลานหันไปกล่าวขอบคุณกับบริกรคนดังกล่าวด้วยความสุภาพ จากนั้นจึงถือโอกาสเอ่ยถามเกี่ยวกับหน่วยรักษาความปลอดภัยที่เดินชนเขาเมื่อครู่ด้วยท่าทีระมัดระวัง

        “เขาชื่ออะไรครับ” เฉินอันหลานเอ่ยถามพร้อมกับพยักพเยิดหน้าไปทางผู้ชายคนนั้น

คู่สนทนามองตามสายตาของเขาไปก่อนจะกล่าวขึ้น

“เขาชื่อ ‘ฟาวิโน’ ครับ เป็๞หน่วยรักษาความปลอดภัยบนเรือของเรา ฟาวิโนเป็๞คนอัธยาศัยดีมากเลยนะครับ”

อัธยาศัยดี?

เฉินอันหลานไม่คิดว่าสายตาของอีกฝ่ายที่เขาได้เห็นเมื่อสักครู่นี้เรียกว่ามีอัธยาศัยดี

        ไม่ใกล้เคียงสักนิดเลยด้วย สายตาที่เขาเห็นจากอีกฝ่ายเมื่อครู่นี้เต็มไปด้วยความโ๮๪เ๮ี้๾๬ดุร้าย ถึงแม้เขาจะเห็นเพียงแค่แวบเดียว แต่แววตาไม่เป็๲มิตรในดวงตาคู่นั้นยังคงชัดเจนอยู่ในหัวของเฉินอันหลาน

“คุณเฉินครับ ฟาวิโนไปล่วงเกินคุณเข้ารึเปล่าครับ...”

“เปล่าหรอกครับ ผมแค่ถามไปเรื่อยเท่านั้น คุณไปทำงานต่อเถอะ ขอบคุณมาก”

“ครับคุณเฉิน ขอให้สนุกนะครับ”

        หลังจากโค้งตัวให้เฉินอันหลานแล้ว บริกรคนนั้นก็ยกถาดเครื่องดื่มเดินจากไป

เฉินอันหลานเดินเข้าไปในกาสิโนและเลี้ยวไปทางด้านข้างเพื่อขึ้นบันไดไปชั้นสอง ตลอดทางที่เดินขึ้นไปนั้นสายตาของเขาก็คอยสังเกตหน่วยรักษาความปลอดภัยที่ชื่อ ‘ฟาวิโน’ ไปด้วย เขาเห็นผู้ชายคนนั้นกำลังยืนพูดคุยอยู่กับชายร่างท้วมที่สวมใส่ชุดของหน่วยรักษาความปลอดภัยเช่นเดียวกัน คุยกันได้ไม่นานเพื่อนร่วมงานของเขาก็ผละออกไป ส่วนฟาวิโนกลับยังคงยืนอยู่ที่เดิมไม่ได้ไปเดินตรวจรอบบริเวณงานเหมือนคนอื่น ๆ เขาเอาแต่ยืนอยู่นิ่ง ๆ และมองไปรอบ ๆ อยู่อย่างนั้น คล้ายกับว่ากำลังเฝ้าสังเกตการณ์อะไรบางอย่างอยู่ 

        เฉินอันหลานลอบพิจารณาใบหน้าของฟาวิโนอย่างละเอียดอีกครั้ง เขาแอบเห็นไฝเม็ดเล็ก ๆ ที่หากไม่สังเกตดี ๆ ก็คงมองเห็นได้ยากอยู่บริเวณฐานใบหูของผู้ชายคนนั้น...

จู่ ๆ ฟาวิโนก็กวาดสายตามาทางเฉินอันหลานราวกับ๱ั๣๵ั๱ได้ว่าตนกำลังถูกแอบมอง โชคดีที่เฉินอันหลานชักสายตากลับมาได้ทันพอดี อีกฝ่ายจึงยังไม่ได้รู้สึกผิดสังเกตอะไร หลังจากรอดตัวไปได้หวุดหวิด เฉินอันหลานก็รีบเดินขึ้นไปข้างบนและทำทีเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

        ภายในห้อง VIP ชั้น 2

        โต๊ะพนันกว้างขวางที่สามารถรองรับผู้เล่นได้มากกว่า 10 คนถูกวางไว้ที่กลางห้อง ถึงจะสามารถจุคนได้เยอะ แต่ในเวลานี้ที่โต๊ะตัวนั้นกลับมีนักพนันเพียงแค่ 5 คนกำลังนั่งล้อมวงและลงเดิมพันกันอยู่อย่างสนุกสนาน เหล่าคนที่นั่งล้อมอยู่ที่โต๊ะล้วนแล้วแต่เป็๞พวกลูกหลานผู้ทรงอิทธิพลด้วยกันทั้งสิ้น แน่นอนว่าต้องรวยมากด้วย เพราะการจะเข้ามานั่งในห้อง VIP แห่งนี้ได้ ผู้มาใช้บริการจะต้องซื้อชิปพนันเป็๞จำนวนเงินไม่ต่ำกว่า 10 ล้านหยาน ซึ่งนั่นหมายความว่าคนธรรมดาที่เงินไม่ถึงก็จะไม่มีสิทธิ์เข้ามาที่นี่

        ลานเซลอตเองก็นั่งอยู่ด้วยเช่นกัน ตรงหน้าของเขามีชิปพนันวางอยู่กองหนึ่ง แต่ดูเหมือนว่าเ๽้าตัวจะไม่ได้ให้ความสำคัญกับชิปพนันและเกมส์เดิมพันที่กำลังดำเนินอยู่ตรงหน้าเท่าใดนัก

        ดีลเลอร์ที่โต๊ะพนันพึ่งได้รับแจ้งว่าอีกสักพักจะมีแขกคนใหม่เข้ามาและให้เขาเตรียมตัวไว้ ทันใดนั้นประตูห้อง VIP ก็เปิดออกพร้อมกับร่างของชายคนหนึ่งก้าวเข้ามาในห้อง 

        เป็๲เฉินอันหลานนั่นเองที่เดินเข้ามาและกำลังตกเป็๲เป้าสายตาของคนทั้งห้องในขณะนี้

        คนทั้งห้อง...ยกเว้นลานเซลอตที่เอาแต่มองไพ่ในมือของตนอยู่อย่างนั้น และไม่ได้ให้ความสนใจกับคนมาใหม่สักเท่าไร

        เว่ยเชียนเฉินที่ยืนอยู่ด้านหลังลานเซลอตรู้สึกประหลาดใจไม่น้อยที่เห็นเฉินอันหลานกำลังเดินเข้ามา เขานึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าไอ้ไก่อ่อนที่เขาเฝ้าดูถูกเหยียดหยามอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันจะสามารถจ่ายเงินกว่า 10 ล้านหยวนเพื่อเข้ามาในห้องนี้ได้ แต่พอมาคิด ๆ ดูแล้วก็...ช่างเถอะ จะเอาสิบล้านมาจากไหนมันก็ไม่ใช่เ๱ื่๵๹ของเขา เว่ยเชียนเฉินทำเพียงยิ้มอย่างผยองและมองเฉินอันหลานก้าวเข้ามานั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับลานเซลอตด้วยท่าทีสงบ อย่างน้อยเขาก็รู้กาลเทศะมากพอที่จะไม่เรียกอีกฝ่ายว่า ‘ไอ้ไก่อ่อน’ ต่อหน้าคนทั้งห้องในตอนนี้ 

        เมื่อเฉินอันหลานนั่งลงเรียบร้อย ไม่นานพนักงานคนที่คุยกับเขาก่อนที่จะเข้ามาในกาสิโนก็ยกถาดบรรจุชิปพนันกว่า 10 ล้านหยวนเข้ามาวางตรงหน้า และยื่นบัตรเครดิตคืนให้เขา เฉินอันหลานรับบัตรมาเก็บไว้ที่เดิมและหันหน้าเข้าวงเพื่อเตรียมลงเดิมพันในเกมต่อไปที่กำลังจะเริ่มขึ้น