2 เดือนผ่านไป
" อ้วก.....แหว่ะ "เสียงอาเจียนดังออกมาจากห้องน้ำในตอนเช้าตรู่วันนี้เป็อะไรไม่รู้ร่างสูงสะดุ้งตื่นขึ้นมาแต่เช้าเพราะอยากอาเจียนออกมาชาร์ดเตอร์ได้แต่คิดว่าเขาได้ไปกินอะไรผิดหรือเปล่าถึงได้อาเจียนและเวียนหัวอยู่อย่างนี้
7 โมงเช้า
"อือ....อือ "มิเชลตื่นขึ้นมา วันนี้เธอตื่นสายหน่อยเพราะชาร์ดเตอร์พึ่งปล่อยเธอนอนตอน ตี 2 นี่เอง
อ้วก !
เธอได้ยินเสียงคนอ้วกดังออกมาจะห้องน้ำเธอหันมองข้างกายไม่มีร่างสูงอยู่ เธอจึงรีบลุกไปดูในห้องน้ำเธอก็เห็นชาร์ดเตอร์หน้าซีดกอดชักโครกอยู่
"พี่ชาร์ดเตอร์เป็อะไรมากหรือเปล่า"
มิเชลพูดพร้อมนั่งลงคุกเข่าข้างๆร่างสูงชาร์ดเตอร์เห็นมิเชลก็ให้มองไม่ตอบอะไรได้แต่ส่ายหัวพร้อมกับซบหน้าลงตรงออกของเธอมิเชลก็ยกมือขึ้นมาลูบหลังชาร์ดเตอร์เบาๆเมื่อร่างสูงได้สูดกลิ่นของคนรักก็ทำให้อาการเวียนหัวดีขึ้น ร่างสูงซบไปสักพัก
"ดีขึ้นหรือยังคะ ให้พี่มอสเรียกหมอดีไหมคะ"มิเชลถามคนรักที่ซบอยู่ตรงอกของเธอ
"พี่ดีขึ้นแล้วครับ ไม่ต้องเรียกหรอก"ชาร์ดเตอร์เงยหน้าบอกภรรยาตน
"ถ้าดีขึ้นแล้วพี่ ลุกไปอาบน้ำนะคะ แล้วเราลงไปทานอาหารเช้ากันคะ"
ชาร์ดเตอร์และมิเชลลงมาด้านล่างเพื่อรับประทานอาหารเช้าเหมือนทุกวันแต่ที่แปลกไปก็คือชาร์ดเตอร์เหม็นอาหารทุกอย่างรวมถึง เหม็นกลิ่นของทุกคนยกเว้นเมียของเขา
"หือ วันนี้ทำอาหารอะไรเนี่ย ทำไมเหม็นอย่างนี้เนี่ย "ร่างสูงพูดออกมาพร้อมกับเขาใช้มือปิดจมูกตนเองเมื่อผู้เป็นายว่าอาหารเหม็นมอสและมาร์คก็เดินเข้ามาเพื่อจะตรวจดูเพื่อดูว่ามีอะไรผิดปกติหรือเปล่าแต่เมื่อจะเข้ามาถึงชาร์ดเตอร์ก็เอ่ยบอกห้ามไม่ให้เขาเข้าใกล้ตน
"พวกแกหยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะ ไม่ต้องเขามาใกล้ฉันพวกแก่ใช้น้ำหอมทำไมตัวแกอะไรเนี่ย ทำไมกลิ่นมันชวนให้เวียนหัวอย่างนี้"มอสและมาร์คทำหน้างง พวกเขาก็ไม่ได้ทำอะไร อีกอย่างน้ำหอมกลิ่นนี้พวกเขาก็ใช้มานานแล้วนายก็ไม่เห็นเคยบนเหม็นเลยสักครั้ง
"ผมก็ไม่ได้เปลี่ยนกลิ่นน้ำหอมนะครับนายผมใช้กลิ่นเดิมมาตลอดเลยครับนาย"มอสพูดบอกผู้เป็นาย
"ผมก็ด้วยครับ ผมก็ใช้กลิ่นนี้เหมือนทุกวันครับนาย"มาร์ดพูดขึ้น
"หรอ ไม่รู้เว้ยแต่วันนี้กูเหม็นพวกมึงไปเปลี่ยนเสื้อเลยนะเว้ยไม่อย่างนั้นวันนี้ ถ้าพวกมึงอยู่ใกล้กูจะต้องทำงานไม่รู้เื่แน่เลย"ชาร์ดเตอร์พูดไล่ลูกน้องคนสนิท
"พี่ชาร์ดเตอร์เป็อะไรมากไหมคะ ทำไมเหม็นไปหมดทุกอย่างไปหมดเลยมิเชลว่าเรียกหมอนนท์มาตรวจที่บ้านดีไหมคะ"มิเชลพูดขึ้นพร้อมกับเดินเข้าไปหาชาร์ดเตอร์ที่นั่นอยู่ตรงข้ามของเธอชาร์ดเตอร์เมื่อเมียเดินเข้ามาหาก็ใช้แขนรัดเอวร่างบางเข้ามาหาตัวพร้อมกับซบหน้าลงไปหน้าท้องของเธอเมื่อได้กลิ่นคนรักก็ทำให้อาการเวียนหัวของร่างสูงก็เริ่มดีขึ้นมาก
"อือ" ชาร์ดเตอร์ส่งเสียงออกมาพร้อมกับซุกหน้าไว้ตรงหน้าท้องของร่างเล็ก
"คุณหมอคะ พี่ชาร์ดเตอร์เป็อะไรหรือเปล่าคะทำไมถึงเหม็นไปหมดทุกอย่างแบบนี้ละคะ"
หมอนนท์ถูกเรียกให้มาตรวจนายใหญ่เมื่อได้ฟังจากอาการแล้ว หมอหนุ่มก็ยกยิ้มขึ้นมาเพราะเหมือนกับว่าจะมีข่าวดีเกิดขึ้นเป็แน่
"หึหึ นายหญิงไม่ต้องใไปหรอกครับนายท่านไม่ได้เป็อะไรมากหรอกครับ"
"อย่างนั้นหรอคะ"มิเชลถาม
"หมอว่าฉันไม่เป็อะไรมากหรอที่เหม็นไปหมดทุกอย่างนี้ไม่เรียกว่าอาการหนักหรอหมอ"ชาร์ดเตอร์ถามหมอ
"ไม่เป็อะไรมากจริงๆ ครับท่าน"หมอนนท์บอกยกยิ้มให้กับชาร์ดเตอร์
"ผมขออนุญาตถามนายหญิงหน่อยได้ไหมครับ"หมอนนท์หันหน้ามาถามมิเชล
"ได้ค่ะ"
"ผมอยากสอบถามนายหญิงหน่อยนะครับว่าในเดือนนี้ประจำเดือนของนายหญิงมาหรือยังครับ"
"ประจำเดือนหรือคะ "มิเชลทำท่าคิด จริงสิดูเหมือนประจำเดือนของเธอจะไม่มาสองเดือนแล้วนิอีกย่างั้แ่เธอแต่งงานมานี้เธอก็เลิกฉีดยาคุมกำเนิดแล้วด้วยหรือว่าตอนนี้เธอกำลังจะท้อง
"คุณหมออย่างบอกนะคะว่า"มิเชลทำท่าตื่นเต้นหันไปถามหมอ
"ผมคิดว่าใช่นะครับ เพื่อความแน่ใจผมอยากให้นายหญิงนำสิ่งนี้ไปตรวจดูครับ"หมอนนท์พูดขึ้นพร้อมกับยื่นที่ตรวจครรภ์ให้นายหญิงของบ้านจากนั้นมิเชลก็ลุกไปเข้าห้องน้ำ
"หมอให้เมียฉันไม่ทำอะไร เธอเป็อะไรอย่างนั้นหรอ"ร่างสูงถามขึ้นเมื่อคนรักข้างตัวลุกออกไปตรวจอะไรสักอย่างที่หมอเอาให้เธอเอาไปตรวจ
"เดี๋ยวรอนายหญิงกลับมาก่อนนะครับผมขอแน่ใจก่อนเดี๋ยวผมจะอธิบายให้ท่านฟังครับ"หมอนนท์พูดบอกชาร์ดเตอร์
สักพักนายหญิงของบ้านก็ยิ้มออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับถืออุปกรณ์ตรวจการตั้งครรภ์ นำมาให้คุณหมอเมื่อหมอหนุ่มมองเป็สองขีดก็พูดแสดงความยินดี
"ผมขอแสดงความยินดีกับท่านทั้งสองด้วยนะครับ "
"แสดงความยินดีอะไรหมอ"
"นายหญิงกำลังตั้งท้องแล้วครับท่าน"
" จริงหรอหมอ " ชาร์ดเตอร์ดีใจมาก ยิ้มกว้างออกมาพร้อมกับกอดและหอมแก้มร่างเล็กไปฟอดใหญ่โดยไม่สนใจใครจะอยู่ด้วย
"ครับท่าน ที่ท่านเกิดอาการเหม็นอาหารหรือสิ่งต่างและอาการอ้วกตอนเช้านั้นเขาเรียกภาษาชาวบ้านว่า แพ้ท้องแทนเมียครับท่าน "
"หึหึ แพ้ท้องแทนเมียอย่างนั้นหรอแล้วอาการมันจะหายเมื่อไหร่ละหมอ"
"อาการจะหายไปเมื่ออายุครรภ์แก่ขึ้นอาจจะเป็สองสามสัปดาห์หรือเป็เดือนแล้วแต่คนครับท่าน"
" ผมอยากให้นายหญิงเข้าไปตรวจอีกทีที่โรงพยาบาลพร้อมกับฝากท้องครับ"
"โอเคถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้ฉันจะพาภรรยาฉันเข้าไปที่โรงพยาบาลก็แล้วกัน"
"ครับท่านเดี๋ยวผมจะไปเตรียมทุกอย่างให้เรียบร้อยให้พร้อมสำหรับวันพรุ่งนี้ครับท่าน"หมอนนท์พูดขึ้น
"ขอบคุณมากนะหมอ"
"ยินดีอย่างยิ่งครับท่าน ผมขอตัวกลับนะครับ"
"อืม"
เมื่อหมอนนท์กลับไปชาร์ดเตอร์ก็โทรไปบอกครอบครัวของตนและของมิเชลทั้งสองครอบครัวดีใจกันมากและยังเรียกรวมคนในบ้านเพื่อบอกข่าวดี แก่ทุกคนให้รับรู้ทุกคนก็ดีใจกันใหญ่ว่าบ้านหลังนี้จะมีคุณหนูตัวน้อยมาวิ่งเล่นแล้ว แล้วชาร์ดเตอร์ยังกำชับให้ทุกคนในบ้านดูแลมิเชลเป็พิเศษระมัดระวังอย่าให้นายหญิงของบ้านเป็อะไร
หลังจากนั้นชาร์ดเตอร์ก็พามิเชลขึ้นไปบนห้องเพื่อนอนเพราะว่าเขารู้สึกง่วงนอนเป็อย่างมากและรู้สึกอ่อนเพียรไม่อยากทำอะไร อยากนอนกอดเมียอย่างเดียวเลย เมื่อทั้งสองขึ้นมาบนห้องชาร์ดเตอร์และมิเชลก็หลับไปพร้อมกัน
1 เดือนผ่านไป
ตอนนี้มิเชลก็ท้องได้4 เดือนแล้ว เพราะว่าไปตรวจเมื่อเดือนก่อนคุณหมอบอกว่าเธอได้ตั้งครรภ์ได้ 3เดือนแล้ว หนึ่งเดือนที่ผ่านมาอาการแพ้ท้องแทนเมียของชาร์ดเตอร์นั้นทำให้ใครเขาใกล้เขาไม่ได้ เมื่อมีใครเข้าใกล้ร่างสูงก็จะเหม็นไปหมดมีคนเดียวที่เข้าใกล้ได้ก็คือเมียรักของเขาอาหารก็ต้องเป็อาหารที่มิเชลทำให้กินเท่านั้นจึงจะกินได้ตอนนี่ร่างสูงทำงานทุกอย่างมาทำที่บ้านเพื่อที่เขาจะได้อยู่ดูแลเมียที่ตั้งครรภ์และหลีกเลี่ยงการพบเจอผู้คนแล้วตอนนี้มือซ้ายและมือขวาต้องไม่ใส่น้ำหอมอะไรเลยเมื่อมาพบนายเพราะผู้เป็นายเหม็น
วันนี้เป็วันที่คุณหมอนัดเพื่อที่จะไปดูเพศของลูกชาร์ดเตอร์ผู้เป็พ่อดีใจมากที่จะได้รู้แล้วว่าลูกเพศอะไรเขาตื่นเต้นจนเมื่อคืนนอนไม่หลับตอนนี้ชาร์ดเตอร์และมิเชลก็อยู่ที่โรงพยาบาลในเครือของเมอร์มาริกนั่นแหละพร้อมกับมือซ้ายและมือขวาของชาร์ดเตอร์ที่ตามมาดูแลผู้เป็นายเมื่อนายใหญ่มาที่โรงพยาบาลทุกคนก็ให้การต้อนรับเป็อย่างดี
"สวัสดีค่ะนายท่าน นายหญิง"คุณหมอหนิง คุณหมอที่เก่งที่สุดทางด้านนี้และเป็หมอที่มิเชลฝากครรภ์ด้วย มายื่นต้อนรับทั้งสองเพื่อจะพาไปตรวจตามนัด
"เพื่อไม่ให้เสียเวลาเรามาเริ่มตรวจกันเลยนะคะ" จากนั้นหมอก็เริ่มตรวจ
"หมอเป็อย่างไรบ้าง"
"ดีใจด้วยนะคะท่าน ท่านได้ลูกแฝดค่ะ "
.......................................................
120
