ตอนที่ 1: สายเืต้องห้าม
แคว้นเฟิงซี ดินแดนที่ครั้งหนึ่งเคยเป็แหล่งอำนาจของตระกูลเฟิง ผู้สืบเชื้อสายจากตำนานเทพัสายลม ทว่าในห้วงเวลานี้ ตระกูลเฟิงกลับเหลือเพียงเงาของความรุ่งโรจน์ในอดีต ถูกขับไล่ออกจากเมืองหลวง ต้องไปอาศัยอยู่ชายขอบแคว้น สถานะที่เคยสูงส่ง บัดนี้กลายเป็เพียงแค่ตระกูลที่ผู้คนเอาไว้เปรียบเทียบกับคำว่า “ตกต่ำ”
กลางเมืองเล็ก ๆ ในชายแดนของแคว้นเฟิงซี โรงน้ำชาหลังหนึ่งเต็มไปด้วยเสียงพูดคุย เสียงหัวเราะ เสียงเล่าลือที่ดูเหมือนจะพูดถึงเื่เดิมซ้ำไปซ้ำมา — เื่เล่าที่บางคนเชื่อว่าเป็เพียงนิทานหลอกเด็ก บ้างก็ว่าเป็ความจริงที่ถูก์ปิดบัง
“เ้าเคยได้ยินไหม? ตระกูลเฟิงน่ะ สืบเชื้อสายจากเทพัสายลมเลยนะ!”
“เทพัสายลม? ฮะ! ข้าคิดว่ามันก็แค่เื่แต่ง — พวกเด็กน้อยชอบฟังน่ะสิ!”
“ก็ใช่แหละ… แต่ก็แปลกดีนะ เ้าเฟิงหานเมื่อก่อนน่ะเก่งระดับประมุข ขนาดมารระดับห้าตัวยังสู้ไม่ได้ แต่จู่ ๆ ก็ถูกแทนที่โดยน้องร่วมตระกูล แถมลูกชายเขาก็เกิดมาพิกลพิการอีก… แปลกจริง ๆ”
บนูเาด้านหลังตระกูลเฟิง มีลานฝึกเก่าที่ถูกทิ้งร้าง ใช้เป็ที่ซ้อมของเด็กหนุ่มบางกลุ่ม แต่วันนี้เสียงหัวเราะเยาะกลับดังกึกก้องเกินปกติ
“เ้ามันไร้ค่า เฟิงหลิน! อยู่ในตระกูลเฟิงแต่ร่างกายปวกเปียก ไม่มีพลังฝึกปราณ จะอยู่ไปเพื่ออะไร!”
เฟิงหลิน เด็กหนุ่มวัยสิบห้า ผอมบาง ใบหน้าขาวซีดจากอาการป่วยเรื้อรัง ดวงตาเขาสั่นไหวแต่ไม่ยอมหลบตา มือกำหยกประจำตระกูลที่พ่อมอบให้แน่น
“ข้ายังไม่ตาย…” เขาพูดเสียงแ่ เบาเสียจนแทบไม่มีใครได้ยิน
หมัดกระแทกใส่ท้องอีกครั้ง เขาทรุดลงกับพื้น เืไหลซึมจากมุมปาก พวกเด็กที่รุมเขาหัวเราะสะใจแล้วเดินจากไป
คืนนั้น ภายใต้แสงจันทร์และเสียงลมพัด เฟิงหลินนอนแน่นิ่ง ข้างกายคือหยกที่พ่อมอบไว้ — ของตกทอดประจำสายตรงตระกูล
“เ้า…อยากได้พลังหรือไม่…”
เสียงหนึ่งกระซิบขึ้นในจิตใจ
“หากเ้าอยากแข็งแกร่งขึ้น… จงหยิบหยกนั้นขึ้นมา”
เขาทำตาม หยกเรืองแสง ภาพของัสีขาวขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นในจิต
“ข้าคือจิตรเทพัสายลม เ้า…คือผู้สืบทอดที่แท้จริง”
“แต่…ข้าอ่อนแอ…” เฟิงหลินพึมพำ น้ำตาซึมที่มุมตา
“นั่นเพราะเ้ามีสายเืัสายลมเข้มข้นเกินไป… ร่างกายมนุษย์รับพลังไว้ไม่ไหว ข้าจึงผนึกพลังในตัวเ้าเอาไว้ ั้แ่เ้าลืมตาดูโลก”
“ข้าผนึกพลังของเ้าไว้ั้แ่เ้าลืมตาดูโลก หากเ้าฝึกร่างกายได้มากพอ ผนึกนั้นจะค่อย ๆ ถูกปลดออก”
เฟิงหลินขมวดคิ้ว “หลังจากที่ท่านผนึกข้าแล้ว… ท่านหายไปไหนมา?”
ัสายลมนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงแ่เบาแต่เต็มไปด้วยพลัง
“เ้าคิดว่าเศษเสี้ยวพลังเทพอย่างข้าจะอยู่ได้นานแค่ไหน? ข้ารอแล้วรอเล่าก็ไม่พบผู้สืบทอดที่มีสายเืเข้มข้นพอ จนพลังข้าใกล้หมด ข้าจึงปิดผนึกตัวเองไว้ และตั้งค่าไว้ว่า หากพบผู้มีสายเืพิเศษเช่นเ้า ข้าจะตื่นขึ้นอีกครั้ง”
“วันที่เ้าลืมตาดูโลก ข้ารับรู้ได้ว่าร่างของเ้าบอบบางเกินไป ข้าใช้พลังเฮือกสุดท้ายผนึกสายเืของเ้าไว้ แล้วเข้าสู่ห้วงนิทราอีกครั้ง ก่อนจาก ข้าได้ไปเข้าฝันพ่อของเ้า บอกเขาว่ามีคำสั่งจากต้นตระกูล ให้ส่งหยกนี้ให้แก่เ้า”
เฟิงหลินเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยอย่างจริงจัง
“แล้วท่านฟื้นขึ้นมาในวันนี้ได้อย่างไร? ถ้าท่านไม่ตื่น ข้าคงตายไปแล้ว”
จิตัดูอ้ำอึ้งเล็กน้อย ก่อนตอบเสียงอ่อย
“…จริง ๆ แล้ว ข้าตั้งค่าไว้อีกเงื่อนไขหนึ่ง หากเ้าตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต ข้าจะถูกปลุกให้ตื่นขึ้น แม้พลังข้ายังไม่ฟื้นเต็มที่”
เฟิงหลินกำหมัดแน่น สีหน้าแฝงความไม่พอใจ
“หมายความว่าที่ข้าไร้พลังมาตลอดชีวิต เป็เพราะท่าน?”
“ข้า…ทำไปเพื่อปกป้องเ้า หากร่างกายเ้ารับพลังเต็มที่แต่ไม่พร้อม เ้าจะตายั้แ่ยังเยาว์”
เฟิงหลินเม้มปากแน่น ความขัดแย้งภายในใจของเขาสั่นไหว แต่ในดวงตากลับปรากฏแววแน่วแน่
“ในเมื่อข้าได้โอกาสแล้ว ข้าจะไม่ยอมให้มันสูญเปล่าอีกต่อไป”
ดวงตาเฟิงหลินค่อย ๆ เปลี่ยนเป็สีเงินจาง ๆ… เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่าโชคชะตาของเขาไม่ได้มีไว้ให้ยอมแพ้
…แต่มีไว้ให้ เขาเป็ผู้เขียนใหม่ด้วยมือตนเอง!
เฟิงหลิน – ระดับพลัง: มนุษย์ ขั้นที่ 1
"หากชอบเื่ราวนี้ สามารถส่งกำลังใจสนับสนุนได้นะครับ ❤️"
จบตอนที่ 1
แต่งโดย:พากย์ไปเรื่อย ปล.จะมีฉบับพากย์เสียง+ภาพประกอบ ลงในช่องยูทูป "พากย์ไปเรื่อย" เร็วๆนี้
นิยายเื่ "สายเืั ลิขิตฟ้า (龙血天命)" เผยแพร่ครั้งแรกบนเว็บไซต์ Kawebook และ ReadAWrite
ผู้เขียน: พากย์ไปเรื่อย
ลิขสิทธิ์ตามกฎหมายสงวนไว้ทุกประการ ห้ามคัดลอก ดัดแปลง หรือเผยแพร่ซ้ำโดยไม่ได้รับอนุญาต
94
![[7S] STORY OF MAFIA : ตอน ตามหารัก [ดีอ้อน x อันนา]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1579192537_35629377.webp)
