ตอนที่ 6
ชวนกลับบ้าน
ฟ้ารีบออกจากห้องไปทันทีเธอไม่้าอยู่ในนี้นานกว่านี้ แล้วต้องเข้าห้องน้ำไปทำความสะอาดมือที่น่าขยะแขยงนี้ด้วยต้องล้างสบู่ขัดหลายน้ำหวังว่าความสกปรกมันจะหายออกไป
“แค่นี้ไม่พอหรอกนะฟ้าฉันยังหิวอยู่เลย”
เขามองหญิงสาวที่วิ่งออกไปเพียงยิ้มออกมาด้วยความสุขอย่างน้อยตอนนี้มีเธอมาอยู่ในมือของเขาแล้วที่เหลือก็ต้องทำยังไงให้เธอเลิกกับไอ้ศรมัน
การทำงานของฟ้าทั้งวันกลับไม่ได้รู้สึกดีเลยเธอนึกถึงเหตุการณ์ในห้องนั้นไม่ลืมเขาทำไมเป็คนแบบนี้ไปได้ทำไมถึงโรคจิตแล้วเธอจะต้องทำแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหนกันเธอคิดไม่ตกเลย
“ฟ้ายังไม่กลับบ้านเหรอเขามารับแล้วนะ”
ศรเดินเข้ามาหาเมื่อเห็นว่าหญิงสาวไม่ได้กลับตามเวลาเดิมที่เคยนัดกันไว้ว่าจะเจอกันหน้าบริษัทเขาจึงต้องขึ้นมาดูว่าเกิดอะไรขึ้นติดงานอยู่เหรอ
“มาตอนไหนคะทำไมฟ้าไม่ได้ยินเสียงเลย”เธอมัวแต่ใจลอยจนลืมดูเวลาเลิกงาน
“ฟ้าเหมือนจะเหม่อลอยนะวันนี้งานเยอะเหรอ”เห็นเธอเปลี่ยนไปศรอดที่จะเป็ห่วงแฟนสาวไม่ได้ขนาดเขาเดินเข้ามาใกล้เธอกลับไม่ได้ยินเสียงเขาเดินมาเลยทุกทีเธอจะได้ยินแล้ว
“อ๋อใช่ค่ะวันนี้ฟ้างานเยอะก็เลยเหนื่อยๆ” เธอรีบเก็บของแล้วทำตัวให้เป็ปกติวันนี้ทั้งวันไม่มีกะจิตกะใจทำงานถึงได้มีสภาพเป็แบบนี้ เธอจะเป็แบบนี้ไม่ได้
“ถ้าอย่างนั้นพวกเรากลับบ้านกันเถอะ”
ในระหว่างที่พวกเขาเดินเข้าไปที่ลานจอดรถขณะนั้นก็ได้เดินมาเจอกับสองเข้าพอดี
“อ้าวศรนายจะกลับบ้านแล้วเหรอ”
สองเอ่ยทักด้วยรอยยิ้มของความเป็มิตรไม่มีท่าทีของความเป็ผู้นำ มันไม่ใช่เื่บังเอิญที่เขามายืนอยู่ตรงนี้แต่มันเป็เพราะผู้หญิงข้างๆศรที่ทำให้เขาต้องกลายเป็คนแบบนี้
“ใช่แล้วนายก็จะกลับบ้านเหมือนกันเหรอ”
“ใช่ฉันจะกลับบ้านพอดี ไหนๆเราก็ทำงานที่เดียวกันแล้วพวกนายไปกินข้าวบ้านฉันไหมถือว่าได้พบปะกันอย่างเป็ทางการแล้วอีกอย่างฉันอยากดื่มกับนายด้วยถือว่าเลี้ยงฉลองที่ได้ทำงานร่วมกัน”สองกล่าวเชิญชวนนี่คือส่วนหนึ่งของแผนในวันนี้
“ก็ได้ ไหนๆนายก็เป็หัวหน้าพวกเราแล้วก็ถือว่าสร้างความสัมพันธ์ที่ดีเผื่อนายอยากจะขึ้นเงินเดือนให้กับพวกเรา”
ศรพูดติดตลกและคิดว่าดีนะที่มีเพื่อนเป็ประธานบริษัทรู้สึกว่าไม่กดดันมากแต่ก็จะไม่ล้ำเส้นเกินกว่าเหตุถึงแม้จะเป็เพื่อนกันก็ตามด้วยสองมีตำแหน่งใหญ่กว่าเขาก็ควรให้เกียรติเพื่อน
“ได้ๆ ถ้าพวกนายทำงานดีฉันพร้อมจะขึ้นเงินเดือนให้ทั้งสองคนอยู่แล้ว”
พูดแล้วก็หัวเราะยังหันหน้าไปมองผู้หญิงที่ยืนเงียบอยู่ด้านข้างใบหน้าหญิงสาวรู้สึกไม่ค่อยสู้ดีนักแต่สองก็เข้าใจดีว่าเป็เพราะอะไรเธอกำลังกระวนกระวายใจที่มาเจอเขาอยู่ตรงนี้
ฟ้าไม่อยากจะไปด้วยเลยแต่เธอจะปฏิเสธยังไงแล้วสายตานั้นอีกกำลังบ่งบอกให้เธอไปด้วยเธอต้องไปกับพวกเขาอย่างไม่เต็มใจแล้วไม่รู้ว่าชายคนนี้มีจุดประสงค์อะไรที่ต้องให้พวกตนไปดื่มบ้านของเขาเธอรู้สึกใจคอไม่ดีเอาเสียเลยกลัวว่าจะเป็เหมือนในคืนแรก
เมื่อพวกเขามาถึงบ้านของสองก็ต้องตกตะลึงเพราะบ้านสองนั้นใหญ่มากใหญ่กว่าบ้านที่พวกเขาอยู่หลายเท่าตอนสมัยเรียนพวกเขาไม่รู้เลยว่าสองจะเป็ลูกคนมีเงินด้วยไม่ได้สนิทถึงขั้นไปมาหาสู่เพราะในตอนนั้นสองเป็คนที่ไม่ค่อยพูดคุย
“ทำไมเหรอยืนอึ้งอะไรกัน”สองเดินลงจากรถมาก็เห็นว่าเพื่อนที่ขับรถตามพอลงมาแล้วก็ยืนอึ้งเลยคงจะใที่บ้านใหญ่เกินไปเหรอเปล่า
“นายอยู่กับใครเหรอบ้านหลังใหญ่มาก”
ศรแอบรู้สึกอิจฉาสองอยู่ไม่น้อยไม่คิดว่าเขาจะร่ำรวยขนาดนี้เป็ถึงท่านประธานบริษัทแล้วยังมีบ้านที่หลังใหญ่อีกโคตรน่าอิจฉาที่มีชีวิตดีแบบนี้ซึ่งเขาต้องพยายามไม่รู้ว่าจะต้องใช้เวลากี่ปีถึงจะสามารถซื้อแบบนี้ได้
“บ้านหลังนี้ฉันอยู่คนเดียว”ขณะตอบก็แอบหันไปมองสบตากับหญิงสาวข้างๆเหมือนบอกเธอเป็ั์ๆ
“นายอยู่คนเดียวเหรอโคตรใหญ่เลยนะเว้ยเดินทั่วถึงไหม”
บ้านหลังใหญ่แต่เพื่อนกลับใช้ชีวิตคนเดียวน่าจะเหงาอยู่ไม่น้อยแต่คิดว่าคนอย่างสองรวยขนาดนี้ต้องพาผู้หญิงมานอนแก้คลายเครียดบ้างแหละคงไม่ปล่อยให้ตัวเองเฉาตายเหมือนเขาคิดแล้วก็เศร้าที่เขายังไม่ได้อึบกับฟ้าเลยไม่รู้ว่าฟ้าเื่บนเตียงเธอจะเป็ยังไงแต่ก็เข้าใจว่าฟ้าหัวโบราณต้องรอให้แต่งงานกันก่อนถึงจะมีอะไรกันได้
“ฉันไม่ค่อยอยู่บ้านหรอกต้องทำงานเรื่อยๆไปหลายที่”บ้านหลังนี้ก็ไว้แค่นอนเท่านั้นแต่ก็ไม่ค่อยได้อยู่บ้านด้วยเขาก็พึ่งกลับมาได้ไม่นานส่วนบ้านของพ่อแม่ก็อยู่อีกที่แวะเวียนเยี่ยมบ้างหากว่าง
“อ้าวน่าเสียดายแย่เลย มีบ้านอยู่แต่ก็ไม่เคยได้อยู่ ว่าแต่นายมีแฟนยังวะถ้าหากแต่งงานมีลูกบ้านก็จะไม่เงียบเหงา”
“ฉันยังหาเมียไม่ได้เลยแล้วเวลาส่วนมากก็จะทำแต่งานแบบนี้จะให้หาแฟนได้จากที่ไหน”
แม้จะตอบคำถามแต่ดวงตาเป็ประกายกลับมองไปยังฟ้าที่ยืนนิ่งอยู่ไม่พูดไม่จาปล่อยให้เขาสองคนคุยกันเอง
“แล้วบริษัทที่นายเคยไปมาไม่มีผู้หญิงบริหารสวยๆบ้างเลยเหรอสังคมของนายน่าจะเจอผู้หญิงมากมายนะ”
ศรยังคงถามต่อนึกแปลกใจว่าสังคมของสองน่าจะได้เจอผู้หญิงสวยๆวิ่งเข้าหามากมายแต่เขากลับไม่เลือกใครสักคนมาเป็แฟนน่าเสียดายชีวิตมาก
“ผู้หญิงที่ฉันเจอก็มีเยอะอยู่แต่ฉันไม่ถูกใจใครเลยก็เลยกลายเป็โสดแบบนี้ไงส่วนนายนะสิได้คบกับฟ้าผู้หญิงที่สวยที่สุดในห้องฉันอิจฉาเลยที่นายมีแฟนส่วนฉันกลับไม่มีบางทีฉันก็คิดนะว่าฉันอยากมีเมียบ้าง”
“ชีวิตนายก็โคตรแม่งโชคดีเลยนะฉันเชื่อว่านายต้องได้เมียสักวันแต่ถ้าหากฉันมีน้องสาวสวยๆก็ดีนะจะให้มาเป็เมียนายฉันจะได้มีชีวิตสบายด้วยแต่เสียดายฉันไม่มีน้องสาว”
“นายนี่ก็นะพูดตลกไปได้ชีวิตนายก็ดีเหมือนกันไม่ใช่เหรอได้ทำงานตำแหน่งดีดีแถมมีแฟนก็สวยด้วยชีวิตนายก็ดีมากแล้วนะ”
“ฉันรู้สึกว่ามันยังไม่ดีพอฉันอยากรวยมากกว่านี้สามารถที่จะให้ฟ้าอยู่อย่างสุขสบายได้”
เขาหันไปมองดูคนรักที่ไม่พูดอะไรเลยเพราะเธอมันทำให้เขาอยากที่จะทำตัวเองให้มีเงินมากกว่านี้พอมาเห็นชีวิตสองที่มีทุกอย่างตำแหน่งการงานก็ดีกลับรู้สึกอิจฉาเพื่อนที่โคตรโชคดีซึ่งมีฐานะต่างกันกับเขามาก
“เดี๋ยวฉันจะดูตำแหน่งงานให้นะเผื่อมีเงินเดือนที่สูงขึ้นตำแหน่งที่สูงขึ้นนายจะได้เลี้ยงดูแฟนนายได้”
ฟ้าทำตัวไม่ถูกเลยเมื่อได้ฟังความรู้สึกของแฟนหนุ่มที่เขาอยากร่ำรวยอยากให้ชีวิตเธอมีความสุขรู้สึกซาบซึ้งใจที่เขาเห็นเธอเป็สิ่งสำคัญแต่พอมองไปทางด้านคนตรงหน้าเธอกลับรู้สึกอึดอัดด้วยสถานะเธอกับเขาตอนนี้เหมือนเป็ชู้กันมากกว่า
“เฮ้ยโคตรดีเลยขอบใจมากนะดีใจที่มีนายเป็เพื่อน”
ศรดีใจเมื่อคิดว่าจะได้ตำแหน่งดีและเงินเดือนที่สูงขึ้นนั่นจะหมายความว่าชีวิตเขาจะดีขึ้นเรื่อยๆไม่ต้องคอยประหยัด
“เออ ก็เราเพื่อนกันถ้ายังไงเข้าไปในบ้านดีกว่ามีเหล้าให้ดื่มเพียบไม่เมาห้ามเลิกนะเว้ย”
“ได้ๆ”
เหล้าเบียร์อาหารกับแกล้มพร้อมบนโต๊ะโดยมีผู้ชายสองคนนั่งดื่มพูดคุยกันเื่ธุรกิจที่ศรอยากรู้ทำให้สองต้องเล่าให้เขาฟังโดยมีฟ้านั่งร่วมฟังไปด้วยเธอไม่แตะต้องแอลกอฮอล์กลัวว่าจะเกิดเื่ขึ้นอีกเลือกที่จะกินกับแกล้มอยู่เงียบๆฟังพวกเขาคุยกัน
สองยกแก้วชนกับศรเรื่อยๆจนศรเริ่มที่จะเมาส่วนเขานั้นกลับคอแข็งมากไม่ได้เมาง่ายๆแค่มึนเฉยๆสายตายังมองไปที่ฟ้ายิ้มกริ่มอย่างมีเลศนัย
ฟ้าเพียงทำได้หันเหมองไปทางอื่นไม่อยากสบสายตากับดวงตาคู่นั้นเธอรู้สึกขนลุกยามเขาจ้องมองเรื่อยๆเธอไม่อยากอยู่ตรงนั้นนานขอตัวเดินออกไปมองดูที่อื่นปล่อยให้พวกเขากินเหล้าให้สบาย
“ฉันจะทำยังไงดีนะ”ฟ้ามายืนอยู่สวนหลังบ้านที่มีดอกไม้เต็มไปหมด ก่อนจะพบว่ามีใครคนหนึ่งมายืนอยู่ด้านหลังพร้อมกับสวมกอดเธอไว้แน่น
“ทำไมมายืนอยู่ตรงนี้ล่ะ”สองเอ่ยถามขณะที่ใบหน้าของเขาซุกอยู่ตรงซอกคอของหญิงสาวกำลังถือวิสาสะดมดอมกลิ่นกายหล่อน
ฟ้าพยายามแกะมือเขาออกกลัวว่าศรจะมาเห็นเข้า“ปล่อยฉันนะเดี๋ยวศรมาเห็น” เธอกล่าวพูดด้วยน้ำเสียงร้อนรน
“มันไม่ตื่นแล้วฉันให้คนพามันขึ้นไปนอนข้างบนบ้านป่านนี้คงหลับไปแล้วไม่มีเวลามายุ่งเื่ของพวกเราหรอกส่วนเธอตอนนี้มาทำหน้าที่ของเธอซะฉันอยากนอนกับเธอแล้ว”
“ไม่ได้นะ!” เธอรีบปฏิเสธทันควันไม่อยากทำแบบนี้อีกแล้ว
“เมื่อเช้าเธอตกลงกับฉันว่ายังไงลืมไปแล้วเหรอ”
เมื่อนึกถึงเื่ที่ได้คุยกันไว้หญิงสาวก็ไม่อาจจะปฏิเสธได้เธอโดนเขาลากเข้าไปในบ้านแล้วพาขึ้นไปบนห้องนอนของเขาเหวี่ยงร่างเธอขึ้นไปนอนบนเตียงก่อนจะถอดเสื้อผ้าตัวเองออกเผยให้เห็นกล้ามแกร่งที่ผ่านการดูแลมาอย่างดี
แล้วพาตัวเองขึ้นบนเตียงจะขึ้นไปจูบปากแต่หญิงสาวกลับไม่เต็มใจให้เขาทำมันเธอพยายามไม่ให้เขาสอดแทรกลิ้นเข้ามาพยายามเบี่ยงหน้าหลบ
“อย่าจูบได้ไหมทำอะไรก็ทำเถอะยกเว้นจูบ”
“เธอต่อรองได้อย่างนั้นเหรอคิดถึงแฟนเธอไว้นะอนาคตของเขาขึ้นอยู่กับฉันหากอยากให้อนาคตเขาดีคืนนี้เธอช่วยทำให้ฉันพอใจหากเธอทำให้ฉันพอใจเดือนหน้าเขาเงินเดือนขึ้นเยอะแน่”
พอเมื่อนึกถึงใบหน้าคนรักที่ยอมทุ่มเทให้กับตนฟ้าเมื่อ้าอยากจะช่วยแฟนหนุ่มเธอทำได้เพียงต้องทำให้เขาพอใจ หญิงสาวเป็ฝ่ายรุกดึงเขาเข้ามากอดแลกลิ้นเธอจะยอมทุ่มเทแรงกายทั้งหมดเพื่อคนรัก