เทพแห่งโลกเสมือนจริงในต่างแดน

ความสำคัญที่แท้จริงของการล่า ‘จระเข้เกราะปีศาจ’ ได้สำเร็จนั้น ไม่ใช่แค่เรื่องวัตถุดิบราคาแพง แต่มันคือเครื่องพิสูจน์ชั้นดีว่า พลังรบโดยรวมของพวกผู้เล่นในตอนนี้ก้าวเหยียบขึ้นสู่ระดับใหม่เป็นที่เรียบร้อยแล้ว!

การเคี่ยวเข็ญจากเหล่าอาจารย์ฝึกสอน บวกกับการอัปเกรดอาวุธชุดเกราะขนานใหญ่ ช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการผจญภัยของพวกผู้เล่นให้พุ่งทะยานอย่างก้าวกระโดด! และมันอาจไม่ได้เพิ่มขึ้นแค่ระดับเดียวด้วยซ้ำ

ฟรานซ์ลองคำนวณดูในใจคร่าวๆ ว่า หากตอนนี้มีพวกก๊อบลินสักสามสิบหรือห้าสิบตัวบุกเข้ามาโจมตีหมู่บ้านมันฝรั่งอีกครั้ง พวกผู้เล่นคงไม่จำเป็นต้องใช้วิธีซอมบี้คลั่ง วิ่งเอาศพไปถมถลุงแต้มเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป พวกเขาจะสามารถกวาดล้างพวกมันให้ราบคาบได้ภายในระลอกเดียวด้วยซ้ำ

นอกเหนือจากระดับอุปกรณ์สวมใส่ที่เห็นได้ด้วยตาเปล่าแล้ว ฟรานซ์ยังได้รับรายงานที่น่าทึ่งอีกว่า มีผู้เล่นบางคนสามารถยกระดับค่าสถานะพื้นฐานของตัวเองขึ้นมาได้จริงๆ จากการฝึกฝนอย่างหนักหน่วงและการลงสนามรบจริง เท่าที่ฟรานซ์รู้ ตอนนี้มีผู้เล่นหลายคนแล้วที่ค่าสถานะพื้นฐาน เช่น พลังกายและความว่องไว เพิ่มขึ้นอย่างเป็นรูปธรรม การเติบโตอย่างแท้จริงของพวกผู้เล่น... ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!

พอเห็นพลังรบของพวกผู้เล่นพุ่งกระฉูดขนาดนี้ ความทะเยอทะยานในอกของฟรานซ์ก็เริ่มขยายใหญ่ตามไปด้วย หนอย... จะยอมให้พวกบ้านั่นมานอนกรนอยู่ข้างเตียงของข้าได้ยังไงกัน! วันที่จะยกทัพไปถล่มชนเผ่าก๊อบลินทูนซานน์น่าจะขยับใกล้เข้ามาเรื่อยๆ แล้วล่ะมั้ง?

ฟรานซ์ถึงขั้นคิดวางแผนในใจว่าจะยอมเจียดมิธริล (แร่เงินมนตรา) สักก้อนใหญ่เพื่อขยายโควตาจำนวนผู้เล่นสูงสุด และเปิดโรงงานผลิตกองกำลังทหารราบจำนวนมหาศาลออกมา! เมื่อรวบรวมกองทัพผู้เล่นขนาดมหึมาได้แล้ว เขาก็จะสั่งกรีฑาทัพบุกเข้าบดขยี้ชนเผ่าทูนซานน์ให้สิ้นซากในคราเดียว!

ทว่า... ฝันหวานก็ต้องสะดุดลง เมื่อข้อมูลล่าสุดที่พวกผู้เล่นสืบคาบข่าวกลับมาระบุว่า นอกจากชนเผ่าทูนซานน์แล้ว ในละแวกใกล้เคียงยังมีก๊อบลินอีกเผ่าหนึ่งตั้งรกรากอยู่ด้วย และที่ซวยกว่านั้นคือ หัวหน้าเผ่าก๊อบลินตัวนั้นเพิ่งจะเดดสะมอเร่ไปโดยไม่มีทายาทสืบทอดบัลลังก์! เนื่องจากความสัมพันธ์แบบดองกันผ่านการแต่งงานทางการเมืองกับเผ่าทูนซานน์ เผ่าทูนซานน์จึงถือโอกาสนี้เข้ากลืนควบรวมสองเผ่าเข้าด้วยกัน ส่งผลให้ตอนนี้ เผ่าก๊อบลินทูนซานน์มีไพร่พลก๊อบลินอยู่ใต้บัญชาการมากกว่า 1,000 ตัว!

พอได้ยินข่าวนี้ ฟรานซ์ถึงกับหลุดสบถด่าในใจว่า "นี่แม้แต่พวกก๊อบลินสารเลวยังรู้จักเล่นเกมวางแผนกลยุทธ์การเมืองแบบค่าย พาราด็อกซ์ เลยเรอะ!" จากนั้น ความคิดที่จะยกทัพไปตีเผ่าทูนซานน์ก็มลายหายวับไปกับตา ก๊อบลินพันกว่าตัวเนี่ยนะ?! บัดซบเถอะ ข้าจะไปตบแม่แกให้ร่วงเป็นหน้ากลองได้ยังไงก่อน! เรื่องบุกถล่มเผ่าทูนซานน์น่ะเหรอ... เอาไว้คุยกันวันหลังเถอะ วันหลังนู่นนนน!

ตลอดทั้งวันฟรานซ์จึงเปลี่ยนมานั่งหลังขดหลังแข็งอยู่หน้าโต๊ะทำงาน คอยศึกษาแผนที่และบันทึกประวัติศาสตร์ของหมู่บ้านมันฝรั่ง เพื่อพิจารณาความเป็นไปได้ในการขยายอาณาเขตไปทางทิศเหนือแทน

อย่างไรก็ตาม ทางฝั่งของพวกผู้เล่นเองก็กำลังมีความต้องการที่เร่งด่วนและร้อนรนเป็นไฟอยู่เหมือนกัน—นั่นคือเรื่องของ "สายอาชีพจอมเวท" ในช่วงเริ่มเปิดเกม ทุกคนต่างก็เป็นสายอาชีพโจมตีระยะประชิดด้วยกำลังกายกันทั้งนั้น แต่ตอนนี้ หลังจากที่ร้านค้าของชำของเกอร์สเริ่มมีธนูและลูกธนูเข้ามาวางจำหน่าย ประกอบกับการแต่งตั้งให้โรบินฮู้ดเข้ามารับตำแหน่งอาจารย์ฝึกสอนกองโจรสายซุ่มโจมตี สถานการณ์ก็เริ่มเปลี่ยนไป อาชีพโจมตีระยะไกลอย่าง พรานป่า (เรน-เจอร์) หรือ อัศวินพเนจร (วาน-เดอ-ริง ไนท์) เริ่มทยอยปรากฏตัวให้เห็นในหมู่บ้านบ้างแล้ว พวกเรามีพลธนูแล้ว... แต่พวกเรายังไม่มีจอมเวทเลยนี่หว่า!

สายอาชีพจอมเวทคือ ตตก (ตัวตึงตลอดกาล) และเป็นอาชีพยอดฮิตในเกมออนไลน์มาแต่ไหนแต่ไร เกมออนไลน์เกมไหนที่ไม่มีจอมเวท มันจะไปรู้สึกเติมเต็มได้ยังไงล่ะจริงไหม? รวมไปถึง แพนด้าปีศาจ ผู้เล่นระดับโปรเพลเยอร์คนดังจากเกม "ตำนานผู้พิทักษ์มหาเวท 2" เขาก็เป็นผู้เล่นสายจอมเวทระดับเก๋าเกมเช่นกัน ตอนที่เขากรอกใบสมัครเข้าร่วมทดสอบช่วงโคลสเบต้า แพนด้าปีศาจ เขียนแนะนำตัวในประวัติส่วนตัวเอาไว้ว่า: มีความเชี่ยวชาญด้านการร้อง เพลง เต้น แร็ป และการอัดลูกไฟบอลระเบิดใส่หน้าคนอื่น

การที่สายอาชีพจอมเวทในเกม "ตำนานผู้พิทักษ์มหาเวท 2" ยังไม่เปิดตัวออกมาเสียที ทำให้ผู้เล่นสายเวทมนตร์หลายคนพากันกระวนกระวายใจจนนั่งไม่ติด กระวนกระวายไม่พอ บางคนถึงขั้นเริ่มวิตกกังวลเลยด้วยซ้ำ ผู้เล่นหลายคนเริ่มประเมินและทำความเข้าใจโลกใบนี้ทีละนิดว่า: ดูเหมือนโลกนี้จะเป็นโลกแฟนตาซีระดับเวทมนตร์ต่ำ (โลว์-เม-จิค เวิลด์) ที่ซึ่งจอมเวทเป็นอาชีพที่หายากระดับแรร์ไอเทม สิ่งนี้ทำให้ผู้เล่นที่วางแผนจะเล่นสายเวทมนตร์พากันกุมขมับ กลัวว่าตัวเองจะต้องดักดานเล่นเป็นนักรบถือดาบไปชั่วชีวิต

ถึงแม้ทุกคนจะพากันตะโกนกู่ร้องว่า ฉันจะเป็นจอมเวทสายหวด! ฉันจะชำนาญทั้งดาบและไม้เท้า! ฉันจะฝึกทั้งกายภาพและเวทมนตร์เพื่อเป็น 'เบอร์เซิร์กเกอร์เมจ' (เบอร์-เซิร์ก-เกอร์ เมจ) ให้ได้! แต่มันมีจุดหักมุมอยู่ตรงที่... เงื่อนไขแรกของการเป็นเบอร์เซิร์กเกอร์เมจก็คือ แกต้องใช้เวทมนตร์ให้เป็นก่อนไหมล่ะเฟ้ย! ถ้าเป็นจอมเวทสายตีใกล้? โอเค ได้เลย แต่ถ้าเป็นแค่นักรบสายตีใกล้ธรรมดาๆ? ส่ายหน้าหนีรัวๆ ไม่เอาโว้ย!

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา พวกผู้เล่นมักจะพากันมาออกันอยู่รอบตัวฟรานซ์คอยยิงคำถามเซ้าซี้เกี่ยวกับสายอาชีพจอมเวทอยู่บ่อยๆ พวกเขาอยากให้ฟรานซ์ช่วยจ้างอาจารย์สอนเวทมนตร์มาประจำการ เหมือนอย่างอแลงที่เป็นครูฝึกการต่อสู้ หรือโรบินฮู้ดที่เป็นครูฝึกกองโจร เพื่อมาไกด์แนวทางให้ผู้เล่นได้เรียนรู้วิธีการใช้พลังเวทมนตร์เสียที ทว่า... เรื่องนี้ฟรานซ์เองก็จนปัญญาจะจัดการในตอนนี้จริงๆ มันไม่ใช่ว่าฟรานซ์งกไม่อยากสละมิธริลไปจ้างอาจารย์เวทมนตร์หรอกนะ แต่มันเป็นเพราะว่า ระบบกล่องเวทมนตร์ มันยังไม่เปิดฟังก์ชันนี้ให้ใช้งานต่างหากเล่า!

ในปัจจุบัน ภายในระบบกล่องเวทมนตร์ยังไม่มีตัวตนของจอมเวทคนไหนที่ฟรานซ์จะสามารถอัญเชิญมาเป็นอาจารย์ได้เลย และระบบเองก็ไม่มีฟังก์ชันที่จะช่วยปลุกพลังเวทมนตร์ให้แก่พวกผู้เล่นโดยตรงได้เช่นกัน ฟรานซ์เคยลองเอ่ยปากถามระบบอยู่เหมือนกันว่าจะปั้นพวกผู้เล่นให้เป็นสายอาชีพจอมเวทได้ยังไง? แต่มันน่าเสียดายที่คำตอบจากระบบช่างกวนโอ๊ยสิ้นดี: เรื่องนี้โฮสต์จำเป็นต้องออกสำรวจและบรรลุเงื่อนไขด้วยตนเอง ในเมื่อระบบมันพึ่งพาไม่ได้ ฟรานซ์เลยเคยคิดเล่นๆ ว่า หรือเขาควรจะเดินทางไปยังเมืองใหญ่ทางตอนใต้ แล้วใช้เงินถุงเงินถังจ้างจอมเวทแท้ๆ สักคนมาเป็นอาจารย์สอนที่หมู่บ้านเลยดีไหม?

แต่หลังจากทบทวนดูอีกที ฟรานซ์ก็รู้สึกว่าวิธีนี้ไม่ค่อยโอนัก ในแง่หนึ่ง ฟรานซ์ไม่อยากให้พวกคนจากโลกภายนอกทางตอนใต้เข้ามาสุงสิงหรือยุ่งเกี่ยวกับเรื่องราวในหมู่บ้านมันฝรั่งมากเกินไป และในอีกแง่หนึ่งก็คือ เท่าที่ฟรานซ์รู้มา คนที่มีพรสวรรค์ด้านเวทมนตร์น่ะมันหาได้ยากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทรเสียอีก ถ้าบอกว่าไม่ใช่หนึ่งในหมื่น อย่างน้อยๆ ก็ต้องเป็นหนึ่งในพันคนนั่นแหละ ต่อให้ข้าหน้าใหญ่ใจโตยอมทุ่มเงินจ้างจอมเวทมาเป็นอาจารย์ได้จริงๆ แล้วไอ้จอมเวทคนนั้นมันจะการันตีได้เรารึว่าพวกผู้เล่น ศรีธนญชัย พวกนี้จะสามารถปลุกตื่นพรสวรรค์เวทมนตร์ขึ้นมาได้ทุกคน? คำตอบคือ ไม่มีทาง การจะจุดชนวนพลังเวทมนตร์ในตัวผู้เล่นให้ตื่นขึ้นมา และฟูมฟักพวกเขากลายเป็นจอมเวทจำนวนมากในคราวเดียว สุดท้ายแล้วเห็นทีคงต้องพึ่งพาพลังจากระบบกล่องเวทมนตร์อยู่ดีนั่นแหละ

ในขณะที่สมองขบคิดเรื่องการขยายอาณาเขตบนแผนที่ พลางครุ่นคิดเรื่องจอมเวทไปพร้อมๆ กัน จู่ๆ ฟรานซ์ที่กำลังจมอยู่ในภวังค์ความคิด ก็ได้ยินเสียงอึกทึกครึกโครมเอะอะโวยวายของพวกผู้เล่นดังแว่วมาจากด้านนอก พอส่งคนไปตะโกนถามดู ถึงได้ความว่า พวกผู้เล่นที่ทำหน้าที่กรรมกรในเหมืองหินที่อยู่อีกฝั่งของภูเขา ดูเหมือนจะขุดพบเจอ "สิ่งแปลกปลอมอันน่าเหลือเชื่อ" เข้าให้แล้ว!

เมื่อได้ยินดังนั้น ฟรานซ์จึงรีบควบม้าคู่ใจตรงดิ่งไปยังเนินเขาหินเพื่อดูสถานการณ์ทันที ครั้นพอไปถึงเนินเขาหิน ฟรานซ์ก็พบว่าพวกผู้เล่นในเหมืองหินได้ช่วยกันขุดเอาวัตถุผลึกทรงกลมขนาดมหึมาขึ้นมาจากใจกลางภูเขา จะเรียกมันว่าคริสตัลหรือแก้วผลึกก็พูดได้ไม่เต็มปากนัก เพราะความโปร่งใสของทรงกลมยักษ์นี้ค่อนข้างต่ำ ผิวของมันดูขุ่นมัวและมองทะลุผ่านได้ยากมาก พวกผู้เล่นต่างพากันยืนล้อมวงมึนตึ้บ ไม่มีใครรู้เลยสักคนว่าไอ้สิ่งนี้มันคือตัวอะไรกันแน่

แม้แต่ตัวฟรานซ์เองก็ยังดูไม่ออก—เขาเคยหยิบจับและผ่านมือพวกคริสตัลมาก็ตั้งมากมาย แต่ไอ้ทรงกลมยักษ์ที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้าเนี่ย มันดูยังไงก็ไม่ใช่คริสตัลธรรมดาๆ เลยสักนิด วัตถุคล้ายผลึกทรงกลมขุ่นมัวชิ้นนี้มีความแข็งแกร่งทนทานในระดับที่เหนือมนุษย์ ก่อนที่ฟรานซ์จะมาถึง พวกผู้เล่นได้ลองเปิดฉากฟาดฟันทั้งดาบ ทั้งขวาน ใส่รัวๆ ลองเชิงดูแล้ว ขนาดผู้เล่นสายพละกำลังเพียวๆ ที่มีค่าพลังโจมตีสูงที่สุดในเวลานี้ ลองง้างอาวุธฟันใส่สุดแรงเกิดแบบเต็มเหนี่ยว ผลลัพธ์คือไม่สามารถสร้างแม้กระทั่งรอยขีดข่วนแมวข่วนไว้บนผิวผลึกได้เลยด้วยซ้ำ หนำซ้ำ คมอาวุธในมือยังบิ่นและพังยับเยินไปเองอีกต่างหาก

เมื่อพวกผู้เล่นเห็นฟรานซ์ควบม้ากระหืดกระหอบเข้ามา ทุกคนต่างพากันแหวกทางเปิดทางให้เขาอย่างพร้อมเพรียง "ท่านฟรานซ์ครับ! มาดูนี่เร็วเข้า มันคือตัวอะไรกันแน่วะครับเนี่ย?! พวกเราขุดเจอขุมทรัพย์ในตำนานเข้าแล้วใช่ไหมครับ?!" ฟรานซ์ก้าวลงจากหลังม้า เดินตรงเข้าไปตรวจดูอย่างละเอียดละออ เขาลองใช้มือลูบๆ คลำๆ ดู และลองใช้นิ้วเคาะๆ ฟังเสียง แต่ก็ยังไม่สามารถไขปริศนาได้อยู่ดี ทว่า ภายใต้เนื้อผลึกที่ขุ่นมัวนั้น หากเพ่งสายตามองดูดีๆ จะพบว่าดูเหมือนจะมี "บางสิ่งบางอย่าง" ถูกผนึกซ่อนอยู่ภายในใจกลางผลึกยักษ์นี้ เพียงแต่ผิวของมันขุ่นเกินไป จนไม่สามารถมองเห็นได้ชัดเจนว่าเป็นอะไรกันแน่

พวกผู้เล่นต่างพากันพกความอยากรู้อยากเห็นมาเต็มอก และเริ่มรุมยิงคำถามใส่ฟรานซ์ไม่หยุดปาก "ท่านฟรานซ์ครับ พวกเราขุดเจออภิมหาสมบัติพัสถานใช่ไหมครับ?! มันคืออาวุธเทวตำนานที่ซ่อนอยู่รึเปล่า?! หรือว่านี่จะเป็นตัวจุดชนวนเควสต์ลับระดับมหากาพย์กันแน่ครับ?!" ความจริงแล้ว ฟรานซ์เองก็อยากรู้ใจจะขาดไม่แพ้กันนั่นแหละ สัญชาตญาณอันเฉียบคมมันร่ำร้องบอกเขาว่า สิ่งนี้ไม่ใช่ผลึกคริสตัลดาดๆ ที่จะขุดเอาไปชั่งกิโลขายในตลาดแน่นอน หรือว่า... มันจะเป็นโบราณวัตถุเวทมนตร์อันทรงพลังและน่าเหลือเชื่อตามที่พวกผู้เล่นว่าจริงๆ? ฟรานซ์นิ่งเงียบตกดิ่งสู่ห้วงความคิดไปครู่หนึ่ง พยายามขุดคุ้ยความทรงจำในหัวว่าตอนที่เขาเสเพลอยู่ในเมืองหลวงอันรุ่งโรจน์ เขาเคยได้ยินเรื่องเล่าหรือนิทานปรัมปราที่เกี่ยวข้องกับสิ่งนี้บ้างหรือเปล่า หลังจากเค้นสมองอยู่นาน ในที่สุดฟรานซ์ก็นึกออกแล้วว่า ดูเหมือนเขาจะเคย...