ผมกับเมษาออกมาจากเซ็นทรัลลาดพร้าวตอน 21.35 น. ผ่านไปเพียงสิบนาที เวลาตอนนี้ 21.45 น. แต่รถยังขยับไปไม่ถึงไหนเลย เสียงเครื่องยนต์ดังเบา ๆ แข่งกับแสงไฟท้ายของรถคันข้างหน้า ผมหันไปมองเข็มน้ำมันที่ใกล้แตะขีดแดง ใจแอบหวิวเล็กน้อย วันนี้ขับรถทั้งวัน น้ำมันก็หายไปเยอะ ยิ่งตอนที่เผลอเอารถออกไปขับเล่นด้วย ทำให้ตอนนี้เหลือไม่มากนัก
ขณะนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นมาพร้อมกับแสงวาบบนจอโปร่งใสตรงหน้า
ติ้ง…!
[คุณได้เรียนรู้สกิล: เติมน้ำมันออนไลน์]
ผมเผลออุทานในใจทันที ในที่สุดก็ได้สกิลนี้สักที!
สายตาหันไปมองเมษาที่นั่งเขี่ยมือถืออย่างไม่ใส่ใจ เธอไม่ได้สนใจแม้แต่น้อยว่าผมกำลังยิ้มกว้างออกมาเพราะเื่อะไร
ทันใดนั้น บนจอโปร่งใสตรงหน้าก็แสดงข้อมูลระดับน้ำมันเครื่องที่เหลือเพียง 10%
ผมหลับตาเล็กน้อยแล้วสั่งในใจ “เติมเต็มถังเลย”
[กำลังดำเนินการ: เติมน้ำมัน...]
เข็มน้ำมันบนหน้าปัดค่อย ๆ ขยับขึ้นทีละน้อย จนกระทั่งแตะเต็ม 100% พอดี พร้อมตัวเลขราคาที่โผล่ขึ้นมา 1,800 บาท
[เติมน้ำมันเรียบร้อย]
[หักค่าน้ำมัน – 1,800]
[ยอดคงเหลือ: 59,780]
ผมยิ้มมุมปากอย่างพอใจ แบบนี้ก็ไม่ต้องแวะปั๊มให้เสียเวลา
...
พักใหญ่ พวกเราก็กลับมาถึงโรงแรม ต่างคนต่างเปิดประตูเข้าห้องของตัวเอง ผมเพิ่งก้าวเข้าไปได้ไม่นานก็ตรงเข้าห้องน้ำทันที ร่างกายอ่อนล้าจากทั้งวัน แถมพรุ่งนี้ยังต้องตื่นเช้าไปทำงานอีก
หลังจากอาบน้ำทำอะไรเสร็จแล้ว ผมเดินไปที่เตียง ที่นอนถูกจัดไว้อย่างเรียบร้อย พับเก็บทุกมุมอย่างเป็ระเบียบตา
ผมยกยิ้มบาง ๆ “โอ้… เมษา จัดที่นอนไว้ให้ด้วย”
ผมเอนตัวลงบนเตียงที่นุ่มสบาย ก่อนจะเอื้อมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดไปที่กล่องข้อความของเมษา นิ้วชะงักค้างอยู่บนหน้าจอ ในหัวก็ผุดความคิดขึ้นมาไม่หยุด
“จะชวนมานอนที่ห้องดีไหมนะ…” แต่พอคิดถึงหน้าต่างสถานะระบบก็อดถอนหายใจไม่ได้
[สกิล: ไว้วางใจ]
[จะสามารถใช้งานได้ในอีก 2 ชั่วโมง]
ตอนนี้เกือบห้าทุ่มแล้ว กว่าคูลดาวน์จะเสร็จก็ปาเข้าไปตีหนึ่งกว่า ๆ …เล่นเอาลังเลเหมือนกันว่าจะรอหรือจะลองเสี่ยงตอนนี้ดี
ผมตัดสินใจกดพิมพ์ข้อความสั้น ๆ ส่งไป “น้องทำอะไรอยู่”
เพียงสองสามนาทีต่อมา หน้าจอก็สว่างวาบขึ้นพร้อมข้อความตอบกลับ
“อาบน้ำเพิ่งเสร็จค่ะ ทำไมเหรอ…” ตามมาด้วยสติ๊กเกอร์รูปการ์ตูนแลบลิ้นทำหน้าทะเล้น ทำเอาผมเผลอยกยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว
ผมไม่ได้ตอบเป็ตัวอักษร แค่กดส่งสติ๊กเกอร์รูปเตียงหักไปแทน ริมฝีปากเผลอยกยิ้มมุมปากรอปฏิกิริยา
ไม่กี่วินาทีถัดมา หน้าจอก็สว่างขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็อิโมจิ “ตาโตแก้มแดง” ที่ถูกส่งกลับมา ราวกับเธอกำลังหน้าแดงจริง ๆ อยู่ฝั่งโน้น
หัวใจผมเต้นแรงขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่ คราวนี้เธอส่งสติ๊กเกอร์กลับมาอีก เป็รูป ประตูพัง
ผมมองมันสักพัก พยายามตีความว่าเธอหมายความว่าอะไร…
ไม่รอช้า ผมรีบลุกขึ้นจากเตียง เดินไปเปิดประตูออกจากห้อง แล้วตรงไปยังประตูห้องของเธอ
“ก๊อก ๆ ก๊อก ๆ”
ผมเคาะเรียกสักพัก แต่ไม่มีเสียงตอบรับ สุดท้ายตัดสินใจลองบิดลูกบิดดู ปรากฏว่าประตูไม่ได้ล็อคไว้
ผมเดินเข้าห้องไป พร้อมปิดประตูตามหลัง
เพียงแค่ปล่อยมือจากลูกบิด เมษาที่หลบอยู่หลังประตูก็ะโเกาะหลังผมทันที พร้อมทำเสียงแสบ ๆ
“แฮร่!”
ผมใเล็กน้อย แต่ก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ “พี่ใหมดเลยนะนี่”
เธอขี่หลังผมอยู่ ผมได้แต่ประคองขาของเธอไว้แน่นพลางถามเสียงเรียบ ๆ
“วันนี้ไม่ไปนอนห้องพี่เหรอ?”
ผมพาเธอเดินไปที่เตียง มือของเธอกอดคอผมแน่น ขยับใบหน้าเข้าใกล้หูผมแล้วเอ่ยเสียงอ้อน ๆ “ทำไมเหรอค่ะ…”
น้ำเสียงนุ่มนวล ผสมกับกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของเธอที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จ ทำให้ใจผมเต้นแรงขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว
ผมหันหลัง ปล่อยให้เธอลงนอนบนเตียงของเธอ แล้วหันกลับไปมองเธออีกครั้ง
แสงไฟสลัวจากหน้าต่างกระทบใบหน้าและร่างกายของเธออย่างละมุน
เธอสวมเสื้อสายเดี่ยวสีชมพูอ่อนที่ทำจากผ้านุ่มบางเผยให้เห็นส่วนโค้งของร่างกายบางส่วน ส่วนใต้เสื้อก็คือชุดชั้นในสีเนื้อ และเธอยังสวมกางเกงขาสั้นสีเดียวกันกับเสื้ออีกด้วย ดูเหมือนชุดนอนที่ใส่สบาย แต่กลับทำให้เธอดูเซ็กซี่อย่างไม่น่าเชื่อ
ผมที่ยังไม่แห้งดี กระจายตัวลงบนที่นอน แสงไฟสลัวจากหน้าต่างสะท้อนกับผิวขาวเนียนของเธอ ทำให้ร่างกายของเธอดูน่าหลงใหลยิ่งขึ้นไปอีก
ผมและเธอสบตากัน รอยยิ้มเล็ก ๆ ทำให้ดวงตาของเราดูเป็ประกาย
มือของเธอค่อย ๆ ตบเบา ๆ ลงบนที่นอน ราวกับเรียกให้ผมขึ้นเตียงไปใกล้ ๆ
ติ๊ง...
[คุณชวนสาวมีเพศสัมพันธ์ได้สำเร็จ]
[คุณได้รับ 10,000 บาท]
[เนื่องด้วยความสนิทระดับ 3 ได้รับโบนัสคูณ 6 กลายเป็ 60,000 บาท]
[ปกติคุณจะได้รับ 5,000 บาท แต่เมื่อระดับเพิ่มขึ้นคุณจึงได้รับ 10,000 บาท]
ทันใดที่เสียงเตือนดังขึ้น ทำเอาผมแทบจะโดด แต่ต้องเก็บอาการไว้ พร้อมกับใจที่เต้นแรง “รับทราบแล้วเว้ย” ผมคิดในใจแล้วยิ้มออกมา
ผมยืนอยู่ที่ปลายเตียง มองภาพตรงหน้าอย่างไม่อาจละสายตา ทันใดนั้น ท่อนเอ็นที่เคยหลับใหลก็พลันขยายตัวขึ้นอย่างช้า ๆ เมษาสังเกตเห็นเข้า เธอยิ้มอย่างมีนัย จากนั้นผมก็ก้าวขึ้นเตียงและถอดเสื้อออกอย่างไม่รอช้า
เธอนอนหงายอยู่บนเตียงโดยไม่ได้ปกป้องตัวเอง นอนนิ่งเพื่อรอให้ผมทำอะไรสักอย่าง ผมคลานเข่าขึ้นไปบนเตียงอย่างช้า ๆ จนกระทั่งผมคร่อมกายบาง มือของผมลูบไล้จากสะโพกของเธอขึ้นไป และดึงเสื้อตัวบางขึ้นเพื่อถอดออก เธอยกแขนขึ้นอย่างจำยอมให้ผมถอดเสื้อของเธอออกได้อย่างง่ายดาย
ผมคิดในใจ "นี่ยังไม่ได้ใช้สกิลเลยนะ" ผมรู้สึกงงงัน แต่ก็ไม่นาน เสียงเรียบ ๆ ของระบบก็ดังขึ้นในหัว
[เนื่องจากความสนิทระดับ 3 ทำให้ความไว้วางใจก้ำกึ่งกันไม่มาก]
ผมเข้าใจในทันที มือผมขยับไปอย่างช้า ๆ เธอไม่ปฏิเสธเลยแม้แต่น้อย ปล่อยให้ผมถอดเสื้อของเธอออกจนเผยให้เห็นบราลูกไม้สีเนื้อที่รับกับผิวของเธอได้อย่างลงตัว ผมก้มลงไปจูบที่เนินอกของเธอ ขณะที่มือของผมก็เลื่อนไปด้านหลังเพื่อปลดตะขอบราออกอย่างช้า ๆ
เธอยกตัวขึ้นจากที่นอนเล็กน้อยเพื่อให้ผมปลดตะขอได้อย่างสะดวก แต่เสียงของเธอก็ดังขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มเ้าเล่ห์ "พี่จะทำเหมือนวันนั้น เหรอคะ..."
"ก็วันก่อนน้องไม่ตอบพี่...จะให้พี่ทำยังไง พี่ก็เลยต้องมาหาคำตอบเอง" ผมตอบกลับไป
“งั้นน้องก็ต้องบอกคำตอบให้พี่รู้แล้วสินะคะ” เธอพูดพลางยิ้มอย่างขี้เล่น ก่อนจะเลื่อนมือมาโอบรอบคอของผม แล้วดึงผมลงไปจูบอย่างดูดดื่ม
มือเรียวบางอีกข้างของเธอละจากคอผม ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังที่หนาและกว้างของผม ก่อนจะไปหยุดลงที่สะโพก แล้วดึงกางเกงของผมลงอย่างรวดเร็ว เพื่อให้ท่อนเอ็นร้อน ๆ ของผมโผล่ออกมา แต่ท่อนเอ็นนั้นกลับออกมาเพียงครึ่งเดียวเพราะมือเธอไปสุดได้แค่นั้น
มือของผมถอดบราลูกไม้สีเนื้อออกแล้ว สายตาของผมจ้องมองเนินอกสีขาวนวลทั้งสอง ผมลุกขึ้นยืนแต่สายตาก็ยังคงจับจ้องอยู่ที่เต้าของเธอไม่เลิก ผมถอดกางเกงและชั้นในออกจนร่างกายจนเปลือยเปล่าไปทั้งร่าง
ขณะที่ผมกำลังจะลงคร่อมไปเธออีกครั้ง เธอก็พูดขึ้น "พี่วายุ... น้องยังไม่ได้ถอดเลยนะคะ" ผมมองลงไปที่เธอ เธอยังสวมกางเกงตัวจิ๋วเอาไว้เอาไว้อยู่ ผมจึงรีบก้มตัวลงไปถอดออกทันที เธอยิ้มอย่างพอใจแล้วเอ่ยขึ้นว่า "ดีมากค่ะ"
ทว่าขณะนั้นเอง "พี่คะ...เลียให้หน่อยได้ไหมคะ" เธอเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่าพลางมองลงมาที่ผมด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความ้า ผมมองลงไปที่ช่องหว่างขาของเธอ ก่อนจะเริ่มทำตามที่เธอ้าอย่างไม่รอช้า
ติ๊ง...
[เธอปลุกเร้าอารมณ์ของคุณ]
[ได้รับเงิน 10,000 บาท]
[เนื่องด้วยความสนิทระดับ 3 ได้รับโบนัสคูณ 6 กลายเป็ 60,000 บาท]
[ยอดคงเหลือ 179,780 บาท]
จังหวะนี้ผมไม่ได้สนใจจำนวนเงินแล้วอารมณ์ มันพาผมไปไกลมาก ถึงจะดีใจมากๆ ก็ตามแต่