นางเซียนอสรพิษหยกจันทราพาเด็กหนุ่มจากมิติมาโผล่ที่ชายป่าทางทิศใต้ระหว่างเดินทางมานี้นางได้ถ่ายถอดวิชาขั้นพื้นฐานให้กับชายหนุ่มเป็ที่เรียบร้อย ทั้งยังแนะนำไม่ให้ชายหนุ่มเปิดเผยพลังขอตนเองอีกด้วย
อันเนื่องมาจากเหตุผลที่ว่าลั่วอู่หลินนั้นเป็เชื้อพระวงศ์และทุกวันนี้ก็ถูกมองข้ามมาโดยตลอด หากอยู่ดีๆโดดเด่นขึ้นมามันอาจจะไปขัดผลประโยชน์ของใครบางคนได้และเมื่อนั้นทั้งความวุ่นวายและปัญหาจะตามมาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ซึ่งเื่นี้ลั่วอู่หลินเข้าใจมันดีและพยักหน้ารับคำนางเซียนไป
แม้ในตอนแรกนางจะดูน่าสงสัยแต่เมื่อนางมาเป็จิตอสูรเทวะให้กับเขาแล้วนางเองก็ไม่สามารถที่จะโกหกเขาได้เช่นเดียวกัน ดังนั้นทุกคำที่นางพูดออกมาล้วนแต่จริงใจทั้งสิ้น ซึ่งลั่วอู่หลินรู้สึกถึงมันได้
วันเวลาผ่านไปถึงในที่สุดเด็กหนุ่มก็เดินออกมาจากป่าได้สำเร็จพร้อมเสื้อผ้าอาภรณ์ที่มีรอยกรงเล็บของหมาป่าเต็มไปหมดในมือไร้ซึ่งสัตว์อสูรหรือสัตว์ป่าใดๆ เมื่อลั่วอู่หลินโผล่หน้าออกมาทุกคนต่างมองมาที่เขาเป็ตาเดียวส่วนใหญ่จะเป็สายตาที่แสดงถึงความเย้ยหยันบางก็เ็า
ทันใดนั้นเองหลินอี้เฟยผู้เป็ดังท่านยายของพุ่งทะยานเข้ามาหาลั่วอู่หลินและจับมือของเด็กหนุ่มเอาไว้และพาเดินออกไปอย่างไม่สนสายตาของผู้คน การกระทำเช่นนี้แม้มันจะดูลำเอียงสำหรับหลานคนอื่นอยู่บ้างแต่ก็เพื่อทดแทนช่องว่างที่ลั่วอู่หลินนั้นไม่มีบิดามารดาข้างกาย ดังนั้นนางจึงทำอย่างไม่ลังเล
แน่นอนมันสร้างความอิจฉาให้กับหลานๆหลายคน แต่ในทางกลับกันมันก็ทำให้ไม่มีผู้ใดที่กล้าจะมองลั่วอู่หลินด้วยสายตาดูถูกอีกต่อไป นางพาเด็กหนุ่มมาส่งยังข้างๆของลั่วหยุนหยางและกลับไปนั่งบนบัลลังก์เช่นเดิมในทันที และการประกาศผมเทศกาลล่าก็ได้เริ่มขึ้น
"ท่านพี่เหตุใดท่านจึงทำหน้าเช่นนั้น ท่านแข็งแกร่งที่สุดแล้วในหมู่ลูกพี่ลูกน้อง เห็นได้ชัดเลยว่าคนชนะก็คือท่าน"เมื่อเห็นว่าลั่วหยุนหยางทำสีหน้าราวกับคนปรงตก ลั่วอู่หลินอดไม่ได้ที่จะกล่าวถาม
"มันไม่ง่ายเช่นนั้น น้องข้าเ้าต้องเข้าใจคำว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้า"ลั่วหยุนหยางกล่าว ทันใดนั้นคนประกาศคะแนนพลันประกาศชื่อของอันดับที่สองแล้ว และมันจะเป็ใครไปไม่ได้นอกจากพี่ใหญ่ของเขาเอง เื่นี้ทำให้ลั่วอู่หลินใไม่น้อย ใครกันที่ชนะพี่ชายของเขาได้คนๆนั้นจะต้องไม่ธรรมดาเป็แน่แท้
"อันดับที่หนึ่ง ลู่ฟางหนิง ตระกูลลู่"สิ้นเสียงของผู้ประกาศทั่วทั้งสนามรวมไปถึงคนรอบข้างตื่นตระหนกกันยกใหญ่ ลู่ฟางหนิง ชื่อนี้เหตุใดพวกเขาจะไม่รู้จัก นางคือหนึ่งในสามเทพธิดาแห่งตระกูลลู่ทั้งยังเป็พี่ใหญ่ในหมู่เทพธิดาทั้งสาม มีนิสัยเรียบร้อย อ่อนหวาน พวกเขาจะคาดคิดได้อย่างไรว่าวิชายุทรนางเองก็สูงส่งเช่นนี้
"แม่นางลู่ช่างเก่งกาจยิ่งนัก ท่านพี่ไม่สนใจนางงั้นหรือ"ลั่วอู่หลินกล่่าวแซวอย่างซุกซนแต่ทว่ากลับโดนพี่ชายเขกหัวเข้าอย่างจัง
"อย่าพูดไร้สาระ หากจะนับแล้วนางเป็พี่สาวของภรรยาในอนาคตของข้า"
"โอ้ ท่านหมายถึงแม่นางลู่หงยี่ ท่านชอบสาวน้อยแสนซนมากกว่ากุลสตรีสมบูรณ์พร้อมสินะ แล้วท่านไปหมั่นหมายกันตอนไหนเหตุใดข้าถึงไม่รู้เื่เลย"ลั่วอู่หลินกล่าวถามด้วยความสงสัย
"ก็เ้าเอาแต่ขลุกตัวอยู่แต่ในตำหนักจะไปรู้เื่รู้ราวอะไรกันละ อายุของเ้าเองก็สมควรมีคู่หมั่นได้แล้วท่านย่าคงจะหาให้เ้าในเร็ววัน"
"เหอะๆใครจะมาสนใจคนไร้ประโยชน์เช่นข้ากัน"ลั่วอู่หลินกล่าวอย่างไม่ใส่ใจอะไร
หญิงงามผมสีดำราวรัตติกาล ดวงตายังเป็เป็สีดำเหมือนเส้นผมแต่มีประกายลึกล้ำจนหลายคนเพียงแค่ได้มองก็หลงไหล บวกริมฝีปากที่ไม่แดงและไม่ซีดจนเกินไป เมื่อมารวมทุกอย่างเข้าไว้บนใบหน้าของนางเรียกได้ว่างดงามสมกับเป็กุลสตรีที่ดูเรียบร้อยอันดับหนึ่งอย่างแท้จริง ลู่ฟางหนิงเดินเคลื่อนกายอันสมบูรณ์แบบเพื่อไปรับรางวัลพระราชทานใบหน้าสวยคมบวกกับรอยยิ้มบางๆทำให้ทุกคนที่เห็นพากันคลั่งไคล้
เมื่อมาถึงยังด้านหน้าขององค์จักรพรรดินางก็พลันก้มตัวลงในทันใด และรับของรางวัลของผู้ชนะเอาก่อนที่จะผสานมือคาราวะอย่างเรียบร้อย
"อืม ลู่ฟางหนิงนอกจากเ้านอกจากเ้าจะชนะการแข่นขันในเทศกาลล่า เ้ายังทำลายสถิติของปีก่อนๆลงอย่างสิ้นเชิง เอาเช่นนี้แล้วกันข้าให้รางวัลพิเศษกับเ้าสามารถขออะไรกับข้าก็ได้ที่ไม่ผิดศีลธรรมอันดี"องค์จักรพรรดิกล่าวออกไปเช่นนั้น ลู่ฟางหนิงดวงตาเป็ประกายวาบไหว
"เช่นนั้นกระหม่อมขอสิทธิ์ในการเลือกคู่ครองทั้งของตัวกระหม่อมเองและน้องสาวลู่ฟางเยว่เ้าค่ะ"
"ลู่ฟางหนิงเ้าพูดเหลวไหลต่อหน้าขององค์จักรพรรดิได้อย่างไร รีบถอนคำพูดเร็ว!!"เ้าบ้านตระกูลลู่ถึงกับกระวนกระวายในคำพูดของบุตรสาว องค์จักรพรรดิหันมองและก่อนที่เบนสายตากลับมาที่ลู่ฟางหนิงอีกครั้งแววตาเต็มไปด้วยความสนใจในเื่ราวนี้อย่างเห็นได้ชัด
"จะเอาตามคำพูดที่เ้าขอก็ได้ ทว่ารางวัลนี้ให้เพียงแค่เ้าเท่านั้นแต่เ้ากลับขอให้น้องสาวของเ้าด้วย เช่นนั้นข้าขอเปลี่ยนแปลงของรางวัลของเ้าหน่อยก็แล้วกัน ข้าให้สิทธิ์ในการเลือกคู่ครองกัลเ้าและน้องสาวแต่มีข้อแม้ว่าจะต้องเลือกในบรรดาเ้าชายรุ่นเยาว์เท่านั้นและต้องเลือกตอนนี้"องค์จักรพรรดิกล่าวออกไปพร้อมด้วยรอยยิ้มที่มีท่าทีขี้เล่น แต่ทว่าลู่ฟางหนิงกลับตอบอย่างไม่ลังเล
"เ้าชายลำดับที่เจ็ด ลั่วอู่หลิน เ้าค่ะ"คำตอบนี้ทำให้ทุกคนต้องแตกตื่น แม้กระทั้งตัวของลั่วอู่หลินเองก็ถึงกับโง่งมในทันใด นี่มันเื่บ้าอะไรกันละเนี้ย นางเสียสติไปแล้วหรืออย่างไร เด็กหนุ่มและรู้จักเพียงแค่ชื่อเสียงเรียงนามกันเท่านั้นมิได้สนิทชิดเชื้อ แล้วเหตุใดถึงมาเลือกเขากัน
"โอ้ เ้าเลือกได้เร็วเสียจริง เอาตามที่เ้าว่าก็แล้วกัน"องค์จักรพรรดิมังมองไปลั่วอู่หลินที่ยังอยู่ในสภาพเหม่อลอยก็นึกขำขันออกมาเช่นเดียวกับองค์ราชินี
ในเวลานี้เสียงฮือฮาพลันบังเกิดขึ้นมาจากทั่วทุกสารทิศ พวกเขาไม่เข้าใจจริงๆว่าเพราะเหตุใดแม่นางลู่ฟางหนิงถึงได้เลือกหมั่นหมายกับองค์ชายไร้ประโยชน์ทั้งที่มีองค์ชายอีกหลายคนที่หมายปองนางหรือแม้แต่น้องสาวอีกคนที่งดงามไม่แพ้กัน
ตอนนี้ตัวของลั่วอู่หลินถูกสายตาของบรรดาเ้าชายองค์อื่นๆรวมไปถึงบุตรชายของเหล่าขุนนางมองมาอย่างไม่พอใจนัก ส่วนพี่ชายคนสนิทอย่างลั่วหยุนหยางนั้นแทบจะหลุดขำออกมาอย่างช่วยไม่ได้ ไม่ต่างอะไรจากนางเซียนอสพิษหยกจันทราด้านในทะเลแห่งจิตใจของลั่วอู่หลินที่หัวเราะออกมาอย่างขบขัน
'ท่านหัวเราะอะไรกัน นี่ไม่ใช่เื่ตลกเลยนะตอนนี้ข้ากลายเป็ศัตรูกับชายหนุ่มเกือบทั้งอาณาจักรแล้ว'ลั่วอุ่หลินกล่าวขึ้นในใจ
'ฮิฮิ จะไม่ให้ข้าหัวเราะได้อย่างไรในเมื่อเ้ากลายเป็หมากในแผนการของหญิงสาวสองคนนั้นเข้าอย่างจังเช่นนี้'นางเซียนยังไม่หยุดที่จะหัวเราะออกมา
'ตัวหมาก!!'เมื่อได้ยินคำนี้ลั่วอ่หลินถึงกับคิ้วขมวดใบหน้าเต็มไปด้วยความจริงจังในทันใด
'ที่แท้เป็เช่นนี้นี่เอง พวกนางจงใจใช้ข้าเป็ไม้กันเหล่าชายหนุ่มที่หมายปองในตัวของพวกนางสินะ ด้วยอำนาจของท่านยายและท่านตาย่อมไม่มีใครคัดค้านหรือทำอะไรพวกนางได้ ส่วนอีกเหตุผลน่าจะเพราะว่าพวกนางเห็นว่าข้าไร้รากปราณไร้ประโยชน์ไม่สามารถทำอะไรพวกนางได้ก็เลยเลือกข้าอย่างไม่ลังเล'
'โอ้ เ้าเองก็ฉลาดใช้ได้นี่ อย่างน้อยก็ไม่ใช่พวกใสซื่อไม่ทันคน'นางกล่าวชื่นชมแต่ทว่าลั่วอู่หลินกลับไม่ได้ดีใจกับคำชมนั้นเลย สายตาของเขามองไปยังหญิงงามที่อยู่ดีๆลากเขามาเจอกับปัญหาอย่างจริงจัง แต่ทว่านางนั้นกลับมองกลับมาด้วยสายตาที่อ่อนโยนราวกับกุลสตรีและผสานมือคาราวะเขาอย่างนิ่มนวล
"ให้ตายเถอะผู้หญิงคนนี้ไม่รู้สึกผิดเลยหรืออย่างไร"
"ฮ่าๆๆน้องชายเ้าเองก็มีดวงเื่หญิงงามมากเลยนะเนี้ย ดูเหมือนท่านย่าจะไม่จำเป็ต้องปวดหัวหาคู่ให้เ้าแล้วสิ แล้วแบบนี้ข้าควรจะเรียกเ้าว่าอย่างไรดีละเนี้ย"ลั่วหยุนหยางกล่าวหยอกล้อ เด็กหนุ่มเมื่อได้ยินก็ถึงกับทำหน้ามุ้ยถลึงตาใส่พี่ชายในทันที นี่ไม่ใช่เื่ตลกเลยสักนิดใครจะอยากเป็หมากให้คนอื่นเดินได้ตามใจชอบกัน
'ดี ในเมื่อเ้ากล้าใช้ข้าเป็ตัวหมาก เช่นนั้นข้าเองก็ไม่รังเกียจที่จะเป็ตัวหมากให้เ้าเช่นกัน แต่มันก็ต้องมีอะไรตอบแทนกันบ้างละนะ'ลั่วอู่หลนกล่าวในใจ
1K
