ความภาคภูมิใจของหงโต้ว
เดี๋ยวนี้ส่วนใหญ่ที่บ้านจะมาล้อมวงกินอาหารเช้ากันในยามเหม่า (5.00 - 6.59) วันนี้ก็เช่นกันทุกคนมานั่งล้อมวงรอกินอาหารเช้าพร้อมกัน รอท่านแม่ที่กำลังทำอาหารในครัว หงโต้วที่ตื่นมาแล้วเร่งรีบเข้าไปช่วยท่านแม่จัดเตรียมอาหารเช้าอยู่ เมื่อนำสำรับอาหารออกมาวางบนโต๊ะจนหมดแล้ว หงโต้วจึงได้เอ่ยกับท่านพ่อท่านแม่ถึงเื่ที่คิดคำนวนไว้เมื่อคืน
“ท่านพ่อ ท่านแม่ วันนี้ท่านจะเข้าในเมืองไปซื้อผ้าใช่ไหมเ้าคะ”
“หงโต้ว ้าอะไรเพิ่มหรือไม่”
“ฝากท่านแม่ซื้อผ้าฝ้ายคุณภาพต่ำ มาเผื่อใช้งานเพิ่มอีก 5 พับนะเ้าคะ”
“ได้ๆ แล้วผ้าที่จะนำมาทำม่านมุ้งเล่า หงโต้ว้าผ้าสีอะไรแม่จะได้ซื้อมาถูก”
“สีเขียวแล้วกันเ้าค่ะ เอาสีเขียวเข้มและอ่อนไล่ระดับสีกันลงมา”
“เ้าใหญ่… เ้ารองเล่า… ลูก้าสีไหนเป็พิเศษ”
“ลูกและน้องรอง ไม่มีสีไหนที่ชอบเป็พิเศษขอรับท่านแม่”
“ถ้าเช่นนั้น พี่ใหญ่กับพี่รองเอาสีน้ำเงินเข้ม กับสีฟ้าไล่ระดับเช่นเดียวกับของข้าเถอะเ้าค่ะท่านแม่ เดี๋ยวเราค่อยเอามาปักแยกลวดลายเฉพาะของพี่ใหญ่ พี่รอง ดีหรือไม่เ้าคะท่านพี่”
“ดี / ดี ตามใจเ้า”
“ท่านพ่อ เข้าเมืองซื้อข้าวของเสร็จแล้วกลับเร็วสักนิดนะเ้าคะ ข้าจะชวนท่านพ่อขึ้นไปดูหลุมดักสัตว์ของท่านพ่อ”
“ได้ๆ เดี๋ยวพ่อกับท่านแม่เ้าจะรีบไปรีบกลับ”
หลังจากที่ท่านพ่อท่านแม่ออกจากบ้านไปแล้ว หงโต้วก็ชักชวนให้พี่ใหญ่และพี่รองลุกขึ้นมาช่วยกันปลูกผักในโรงเรือนตามที่ตั้งใจไว้
“เอาล่ะ พี่ใหญ พี่รอง เรามาเริ่มลงมือปลูกผักกันเถอะเ้าค่ะ”
“โรงเรือนแรกนี้ข้าจะปลูกหลัวโป กับล่าเจียว โรงเรือนที่สองและสามปลูกป่ายไช่ โรงเรือนที่สี่ปลูกโสม, ซานซี, ห่อสิ่วโอว, เซิงเจียง”
“เอาไม้ไผ่ที่พวกเราเหลากันไว้วันก่อนมาเ้าค่ะพี่รอง เอาส่วนปลายที่แหลมกระทุ้งลงดินแรงๆ แล้วหยอดเมล็ดหลัวโปลงหลุมละ 2 เม็ด เอาเท้าเขี่ยกลบดินเบาๆ หนึ่งแปลงให้ได้ห้าแถวเ้าค่ะ”
“พี่ใหญ่ หลังจากข้ากับพี่รองหยอดเมล็ดหลัวโปวแล้ว พี่ใหญ่ตักน้ำรดตามหลุมที่ลงเมล็ดผักแล้วให้ชุ่มนะเ้าคะ”
“ได้เดี๋ยวพี่ใหญ่จัดการให้เ้าเอง”
หลังจากที่ช่วยกันปลูกผักจนตะวันคล้อยแล้ว หงโต้วก็ฝืนไม่ไหวแล้วจึงชักชวนพี่ชายพักก่อน ค่อยเริ่มกันปลูกอีกครั้งในวันพรุ่งนี้
“พี่ใหญ่ พี่รอง พอกันก่อนเถอะเ้าค่ะวันนี้พวกเราเหนื่อยกันมากแล้ว ฝืนไปจะเจ็บป่วยเอาเ้าค่ะ พรุ่งนี้ค่อยมาเริ่มปลูกอีกก็ยังไม่สายเ้าค่ะ”
“ได้เอาตามที่หงโต้วกล่าวมา นี่ก็ตะวันคล้อยเกือบตรงศรีษะแล้วประเดี๋ยวท่านพ่อ ท่านแม่คงจะกลับมาแล้วเรากลับเข้าบ้านกันก่อนเถอะ”
“ทราบแล้วเ้าค่ะพี่ใหญ่ เรากลับกันเถอะเ้าค่ะข้าก็เหนื่อยมากจริงๆ”
“ต้าเสี่ยว ผักที่ปลูกวันนี้ใช้เวลานานไหมกว่าจะโต ?”
[ พรุ่งนี้ก็แตกยอดอ่อนแล้ว เก็บผลผลิตได้ไม่เกิน 10 วัน ]
“ห๊า! 10 วัน ทำไมถึงโตเร็วถึงเพียงนี้ไม่ใช่ว่า 40-50 วันหรอกหรือ ?”
[ นี่คือน้ำพลังปราณเข้มข้น ย่อมมีความแตกต่าง ]
ขณะที่นอนเล่นพักเหนื่อยอยู่ลานหน้าบ้านพูดคุยอยู่กับต้าเสี่ยว หงโต้วก็ได้ยินเสียงท่านพ่อท่านแม่มาแต่ไกล พักนี้ท่านพ่อแลมีความสุขมากขึ้นเชียวหล่ะ
“ทุกคนพ่อกลับมาแล้ว” เสียงเรียกท่านพ่อดังมาจากหน้าบ้าน
“ท่านพ่อ ท่านแม่ พวกท่านกลับมาแล้ว? ท่านจับจ่ายของมาซะมากเลยนะเ้าคะ”
“พ่อสำรองเสบียงเพิ่มอีกนิดหน่อย เพราะห้องเสบียงอาหารเรากว้างขวางขึ้นนี่นา”
“เข้าบ้านกันก่อนเถอะเ้าค่ะท่านพี่ เดี๋ยวให้คนงานยกเสบียงเข้าไปเก็บด้านในให้เรียบร้อยก่อนเถอะ”
“น้ำเ้าค่ะ ท่านพ่อ ท่านแม่”
“อ่า ชื่นใจที่สุดั้แ่ที่ได้ดื่มน้ำบ่อบ้านเรา พ่อไม่อยากดื่มน้ำจากที่อื่นอีกเลย”
“จริงเ้าค่ะท่านพี่ ดื่มแล้วหายเหนื่อยเป็ปลิดทิ้งเลยสดชื่นมากๆ”
“ขนเสร็จหมดแล้วขอรับนายท่าน”
“ขอบใจมาก พวกท่านพักดื่มน้ำดื่มท่าสักหน่อยดีหรือไม่ มีเตรียมกระบอกน้ำติดตัวกันมาไหม?”
“มีๆ ขอรับนายท่าน พวกข้ามีกระบอกน้ำติดตัวกันมาทุกคน”
“ได้ยินนายท่านบอกน้ำที่บ้านหวานอร่อย สดชื่อ ก็อยากขอลิ้มลองดูด้วยเช่นกันขอรับ”
“เ้าใหญ่ เ้ารอง ไปตักน้ำออกมาเติมกระบอกน้ำให้พวกท่านอาเหล่านี้”
“ขอบคุณขอรับนายท่าน”
“นี่ขอรับท่านอาเชิญกรอกน้ำกันตามสบาย ไม่พอเดี๋ยวพวกข้าไปตักมาเพิ่มให้อีกขอรับ”
“ขอบคุณขอรับคุณชายทั้งสอง”
“โอ้ว! น้ำดื่มที่บ้านนายท่านมีรสหวานอร่อย อีกทั้งดื่มแล้วรู้สึกสดชื่นจริงๆ นะขอรับ”
“ชอบก็ดีแล้ว ไม่พอก็สามารถกรอกเพิ่มเติมได้อีก”
“ขอบคุณอีกครั้งขอรับนายท่าน พวกข้าต้องขอตัวก่อนต้องไปส่งของอีกหลายที่ทีเดียว”
เมื่อคนส่งของกลับไปหมดแล้วทุกคนก็กำลังเตรียมตัวที่จะเข้าป่ากันอย่างเร่งรีบ เมื่อเสร็จแล้วหงโต้วก็รีบชักชวนทุกคนออกจากบ้านไป
“ท่านพ่อเ้าคะ หลายวันแล้วที่พวกเราไม่ได้เข้าป่ากัน รีบไปกันเถอะเ้าค่ะเผื่อจะได้เนื้อมากินบ้างนะเ้าคะ”
“เอาเถอะ งั้นเรากินซาลาเปาที่ท่านแม่เ้าซื้อกลับมากันก่อนแล้วเราค่อยเตรียมเข้าป่ากัน”
“อาเซิ้ง อยู่บ้านหรือไม่”
“อยู่ขอรับท่านลุง”
“งานซ่อมแซมบ้านของชาวบ้านคาดว่าอีกสักสองวันน่าจะแล้วเสร็จ พวกข้าได้นำเงินส่วนที่เหลือไปซื้อเสบียงเตรียมแจกจ่ายทุกครอบครัวแล้ว ปีนี้ทุกครอบครัวคงผ่านไปได้อย่างไม่ลำบากนักต้องขอบคุณครอบครัวเ้า”
“พวกเราอยู่หมู่บ้านเดียวกันช่วยเหลือกันจึงจะถูก ท่านลุงกวนอย่าพูดเช่นนั้นขอรับ”
“แต่ข้าจะชักชวนชายหนุ่มร่างกายแข็งแรงเข้าป่าล่าสัตว์ เพราะถ้าไม่มีเสบียงเนื้อเอาเสียเลยก็น่าสงสารเด็กในครอบครัว จึงจะมาทาบทามเ้าเป็หัวหน้าพาเข้าป่าล่าสัตว์”
“ได้ท่านลุง วันนี้ข้าก็ว่าจะขึ้นเขาไปดูหลุมดักสัตว์ของข้าสักหน่อยอยู่เหมือนกัน แล้วอย่างไรเราค่อยวางแผนกันอีกทีขอรับท่านลุง”
“ได้ถ้าอย่างนั้นข้าขอตัวก่อน”
“ต้าเสี่ยว”
[ ขอรับเ้านาย ]
“ซื้อวัวมาเพิ่มอีก 2 ตัวเถอะ”
[ รับทราบขอรับเ้านาย ] ซื้อวัวเพิ่ม 2 ตัว”
“คราวนี้นายปล่อยหมีออกมาสองตัวให้มันต่อสู้กันด้วยนะ แต่อย่าลืมกันวัวของเราอย่าให้หมีทำร้ายนะ”
[ รับทราบขอรับเ้านาย ]
“ต้าเสี่ยว เอากวางด้วย 1 ตัว ข้าอยากให้ท่านพ่อลองดื่มสุราหมักเขากวางอ่อน”
[ รับทราบขอรับเ้านาย ] ซื้อกวางเพิ่มด้วย 1 ตัว
“ท่านพ่อ รีบเดินเร็วเข้าเ้าค่ะ”
“หงโต้วขี่หลังพ่อดีหรือไม่”
“ไม่เ้าค่ะท่านพ่อ ข้าเดินเองได้”
มอออออออ มอออออออ!!! โฮ๊กกก โฮ๊กกก!!!
“ท่านพ่อ เสียงเหมือนครั้งก่อนเลยเ้าค่ะเราเร่งเดินกันเถอะ”
“เ้ารอง! วิ่งกลับไปตามท่านอาเหล่าเอ้อเหล่าซานเลยเถอะ แล้วรีบตามมา”
“ขอรับท่านพ่อ”
“ท่านพ่อ! มีวัวมากมายเลยเ้าค่ะมีตั้ง 4 ตัวเลย”
“ท่านพ่อ! ขอรับคราวนี้มีหมีในหลุมถึง 2 ตัวเลย มันคงต่อสู้กันจนตายขอรับ” พี่ใหญ่ะโออกมาด้วยความตื่นเต้น
“ท่านพ่อ! ข้าเจอท่านอาทั้งสองกำลังขึ้นเขามาเพราะได้ยินเสียงสัตว์ร้องขอรับ” พี่รองส่งเสียงมาแต่ไกล
“ดีๆ เหล่าเอ้อ เหล่าซานรีบมาช่วยกันโดยเร็วเถอะ”
“พี่เซิ้ง จะจัดการวัวกับหมีเหล่านี้อย่างไรขอรับ”
“พวกเ้าสองคนขนหมีลงไปก่อนเถอะเอาไปขายที่เหลาอาหารก่อน ส่วนวัวเดี๋ยวให้เ้าใหญ่ตามเ้าไปแจ้งข่าวที่บ้านหัวหน้าหมู่บ้าน ให้เกณฑ์ชาวบ้านขึ้นมาช่วยกันชักลากลงไป จะได้แบ่งให้ชาวบ้านเก็บเป็เสบียงในหน้าหนาว”
“ขอรับพี่เซิ้ง เดี๋ยวพวกข้าจัดการเื่หมีให้ขอรับ”
“เ้าใหญ่พาน้องสาวกับท่านแม่กลับบ้าน แล้วไปบ้านหัวหน้าหมู่บ้าน แจ้งให้เกณฑ์ชาวบ้านขึ้นมาช่วยกันชักลากวัว”
“ขอรับท่านพ่อ”
“ท่านพ่อ! ข้าเจอกวางตัวนี้อยู่โคนต้นไม้ ตัวมันยังอุ่นอยู่เราเอากลับบ้านด้วยนะเ้าคะ”
“ได้ ให้พี่ใหญ่เ้าพาลงเขาไปพร้อมกับท่านอาเหล่าเอ้อ เหล่าซาน”
“ขอรับท่านพ่อ / เ้าค่ะท่านพ่อ”
ขณะที่เดินลงเขามาด้วยกัน หงโต้วแอบกระซิบบอกท่านอาทั้งสอง “ข้าฝากท่านซื้อสุรามาให้ท่านพ่อข้าซัก 2 ไหนะเ้าคะ”
………………………………
ปูลู น้อนนนน ใจป๋ามากกกก ให้วัวตั้ง 4 ตัว ^• ~ •^ แถมจะแอบโด๊ปท่านพ่อ แทนที่จะได้พลังปราณคืนมา จะได้ซาลาเปาเพิ่มหล่ะไม่ว่าเนอะ 5555
2K
