เคมี(หัวใจ) กับ นายวายร้ายวิศวะไฟฟ้า (อ่านฟรีทั้งเรื่อง)

       กวิน รออยู่ด้านในผับ โต๊ะที่นั่งสำหรับแขก VIPถูกกวินจองไว้

        เมือเห็น พีทและอันนา เดินเข้ามาในห้อง ก็ยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย

        ร่างสูงของ พีท เดินเข้ามาพร้อมกับ อันนาหญิงสาวที่ดูเหมือนจะยังเกร็งๆ กับการปรากฏตัวในค่ำคืนนี้

        แต่ พีทก็ยังคงดูดีอย่างที่เคย หน้าตาหล่อสะอาด แม้จะเป็นแค่การเดินเข้ามาในห้องก็ยังทำให้ทุกคนต้องหันมอง

        พีท เดินตรงไปที่โต๊ะที่มีกวินและเพื่อนๆนั่งอยู่ มือข้างหนึ่งของเขายังคงจับมือน้อยของอันนาให้เดินตามอยู่ข้างๆพอทั้งสองมาถึง โต๊ะ กวินก็ยิ้มให้

        "เฮ้ย !!!ทางนี้ พีท! โว้ย" กวินเรียกเสียงดังเพื่อให้กลบเสียงดนตรีและเสียงพูดคุยจอแจ

        สายตาของกวินแอบมองไปที่ อันนา อีกครั้งอดไม่ได้ที่จะจับจ้องไปที่รูปร่างของเธอ

        ชัดเจนว่าเขามองเห็นถึงความดึงดูดที่อันนาไม่สามารถปิดบังได้หน้าอกล้นที่บ่งบอกถึงความอวบอิ่มที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อนักศึกษากับรูปร่างบางระหงสมส่วน ที่น่าค้นหา

        ความคิดในใจของเขาเริ่มผุดขึ้นมาในทันที:"ที่ผ่านมา เจ้าพีท มันคงจะลิ้มลองความหวานซาบซ่านของเธอไปหลายครั้งแล้วสินะ..."กวินคิดในใจอย่างเจ้าเล่ห์ ขณะที่ยิ้มออกมาอย่างพอใจ

        อันนา รู้สึกถึงความไม่สบายใจเมื่อกวินมองมาอย่างไม่น่าไว้ใจ

        แม้จะพยายามหลบสายตาของเขาแต่ก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้เต็มที่ เธอไม่กล้าสบตากวินตรงๆ และพูดกับเขาน้อยมาก

        "สวัสดี อันนา เจอกันอีกแล้วนะ….เรื่องครั้งก่อนฉันขอโทษนะ เฮ้อ…ฉันน่าจะหยิบกระป๋องน้ำส้มให้ผิดไป” กวินตัดพ้อ

        “แต่ แหม…อย่าว่ากันเลยนะ สาวๆเค้าชอบความเร้าใจนะ บางทีมันก็ต้องมีกันบ้าง” น้ำเสียงฟังดูเจ้าเล่ห์ ของกวินเอ่ยออกมา

        "ไม่เป็นไร…เอ่อ…ฉันก็ไม่ได้เป็นอะไรแล้วละ” เธอพยายามเลี่ยงตอบด้วยความระมัดระวัง

        "ถ้าฉลองเสร็จแล้ว... ฉันขอตัวกลับก่อนมีธุระ"พีทพูดพลางมองไปที่ อันนา เพื่อให้เธอรู้สึกว่าเขาพร้อมที่จะปกป้องเธอจากบรรยากาศแบบนี้

        “ธุระอีกแล้วนะแก ยุ่งจนลืมเพื่อนเลยนะแต่ขนาดยุ่งกันแบบนี้ยังชนะการประกวดโครงการวิจัยได้แกนี่สุดยอดเลย’ กวินแสร้งทำเป็นดีใจและยินดีที่ทั้งสอง ชนะโครงการวิจัย

        ยี่หวา เดินเข้ามา ท่ามกลางความคึกคักของกลุ่มด้วยท่าทีที่ดูมั่นใจในตัวเองทุกประการผมยาวที่ถูกจัดแต่งอย่างดีและเสื้อผ้าที่ใส่ดูหรูหราทำให้เธอสะดุดตาทุกคนที่อยู่รอบข้าง

        แต่สายตาเธอแน่วแน่อยู่กับร่างสูงโปร่งและใบหน้าหล่อยั่วยวนของพีท

        แต่เธอก็ต้องชะงัก เมื่อพบว่า พีท พาอันนามาด้วย สายตาของยี่หวาจ้องมองไปยัง อันนา อย่างไม่เป็นมิตร

        "ทำไม พีทต้องพายัยแว่นนี่มาด้วยนะ?"ยี่หวาคิดในใจขณะสายตาของเธอจ้องมองไปที่ อันนา อย่างเกลียดชัง

        ทุกการเคลื่อนไหวของ อันนา เหมือนจะกระตุ้นความหึงหวงในใจของยี่หวา ให้รุนแรงขึ้น ไม่เข้าใจว่าทำไม พีท ถึงเลือกให้ความสนใจ หญิงสาวคนนี้ มากขนาดนี้

        "กวิน ก็ไม่บอกฉันเลยว่า พีท พา อันนามาด้วย..." ยี่หวา ทักทายด้วยความเสแสร้ง

        ถึงแม้จะพยายามเก็บอารมณ์แต่รอยยิ้มเย็นชาของเธอกลับเผยให้เห็นความอิจฉาที่กัดกินเธออย่างชัดเจน

        อันนา ไม่รู้ตัวเลยว่าเธอกำลังตกเป็นเป้าสายตาของยี่หวาและกวินที่ต่างแผ่แรงกดดันไปยังตัวเธอ

        ทั้งสองคนซึ่งมีเป้าหมายที่ต่างกันกลับมองเธอด้วยสายตาที่ซ่อนความคิดร้ายเอาไว้ในใจ

        เธอรู้สึกถึงความอึดอัดในบรรยากาศ แต่ก็เลือกที่จะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้พยายามจดจ่ออยู่กับ พีท และความรู้สึกของตัวเองมากกว่า

        “มา มา !!! ฉลองกันเถอะอีกไม่กี่เดือนเดี๋ยวก็จบแล้วก็จะไม่ค่อยได้เจอกันแล้วและฉลองให้กับพีทและอันนาด้วยที่แข่งขันชนะ”กวินแสร้งพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความร่าเริงเขาพยายามทำให้บรรยากาศดูสนุกสนานและไม่ให้อะไรมาแทรกแซงการฉลองของกลุ่ม

        "พีท ดื่มกับฉันหน่อย แกมันสุดหล่อคอแข็งไม่ใช่หรอวะ! สาวๆ ที่จะมอมเหล้าแกไม่มีใครมอมได้สักคน" กวิน พูดพร้อมยิ้มเจ้าเล่ห์มือยกแก้วเหล้าขึ้นมาในท่าทางท้าทาย

        "แกอย่าแพ้นะเว้ย!"เขาแกล้งพูดแบบสนุกสนาน ทั้งๆ ที่ในใจเต็มไปด้วยแผนการบางอย่าง เขากระตุ้นให้ พีท เข้าร่วมการแข่งขันดื่มที่เขาคุ้นเคย

        "จำได้ไหม เคยแข่งกันดื่มใครแพ้ที่ลูกหมาเลยนะ" กวินพูดเสริมความหมายในคำพูดของเขาชัดเจน—มันเป็นการทดสอบมิตรภาพที่คุ้นเคย

        แต่ในตอนนี้มันไม่ได้แค่เป็นมุกขำๆเท่านั้น กลับแฝงความต้องการที่แฝงไปด้วยการท้าทาย

        พีท หันมามองกวินรู้สึกถึงคำพูดที่คุ้นเคย แต่ในตอนนี้มันกลับทำให้เขารู้สึกไม่ค่อยสบายใจ

        เขาจำได้ดีว่าตัวเองเคยใช้ชีวิตไปกับการดื่มกินเป็นเพื่อนกับกวินเสียงหัวเราะและความสนุกสนานที่เคยมีร่วมกัน แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันต่างไปแล้ว

        พีท มองไปที่อันนา ที่นั่งข้างๆ เขาความรู้สึกในใจของเขาเริ่มชัดเจนขึ้น เขาห่วงเธอมากขึ้นทุกที และถ้าเขาไม่มีสติเขารู้ดีว่ามันอาจทำให้ทุกอย่างพังทลายได้ง่ายๆ

        "วันนี้ฉันขอดื่มแบบเบาๆ ละกันกวิน ต้องไปส่ง อันนาอีก เธออุตสาห์มาเป็นเพื่อนตามคำเชิญของแก" พีท พูด พลางมองไปที่แก้วเหล้าที่กวินยื่นให้

        และแล้วสายตาของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่อันนาที่นั่งเงียบๆ ข้างๆ เขา

        ยี่หวามองภาพตรงหน้าด้วยความไม่ชอบใจสายตาของเธอจ้องไปที่พีทและอันนาไม่วางตา

        เธอรู้ดีว่าตอนนี้ พีท ให้ความสำคัญกับ"ยัยแว่น" มากกว่าใครๆ

        "อยากเป็นคนที่นั่งเบียดอยู่ข้างกายพีทมากกว่า ยัยแว่นคนนั้น..." ยี่หวา คิดในใจอย่างขมขื่น

        สายตาของเธอจ้องมองไปที่ อันนา อย่างไม่ชอบใจแม้จะพยายามเก็บอารมณ์ไว้ แต่ในใจเธอก็รู้สึกแสบร้อนและอิจฉาไปหมด

        "เออ ๆ แล้วแต่แกละกัน"กวินพูดเสียงราบเรียบหลังจาก พีท ปฏิเสธการดื่มแต่อย่างไรก็ตามบรรยากาศการสังสรรค์ก็เริ่มขึ้นยังคงมีเสียงหัวเราะและเสียงพูดคุยดังขึ้นในกลุ่มแต่ก็ไม่อาจทำให้บรรยากาศผ่อนคลายได้มากนัก

        อันนา นั่งอยู่เงียบๆด้วยท่าทางเรียบร้อย เธอไม่เคยมาในสถานที่แบบนี้มาก่อนจึงรู้สึกไม่ค่อยชินและไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดีเธอแค่ส่งสายตาและรอยยิ้มให้กับทุกคนรอบๆ ตัว และเมื่อสายตาเธอสบกับ พีทเธอก็รู้สึกว่ามันเป็นความอบอุ่นที่เธอต้องการมากที่สุดในตอนนี้

        เธอสั่ง น้ำเปล่า มาดื่มแทนเหล้าเพราะรู้สึกไม่อยากเข้ากับบรรยากาศการดื่มมากนัก

        ยี่หวา เห็นเช่นนั้นก็ยิ่งหมั่นไส้ไปหมดเมื่อเห็นว่าอันนา เลือกน้ำเปล่าแทนที่จะดื่มเหล้าเหมือนทุกคนมันทำให้เธอรู้สึกว่าการกระทำของ อันนา มันดูเรียบร้อยจนเกินไปและดูไม่น่าเชื่อว่าเธอจะมานั่งอยู่ในที่แบบนี้

        "เอ้า พีท ดื่มหน่อยไม่มากหรอก" กวินกล่าวยิ้มๆ และให้เด็กเสิร์ฟเหล้าแล้วยื่นแก้วให้พีทเขาพยายามกระตุ้นให้พีทดื่มตามบรรยากาศที่กำลังเกิดขึ้น

        พีท หันมามองที่กวินแล้วไม่ตอบอะไรนอกจากการหยิบแก้วขึ้นมาและกระดกเหล้าลงไปทีเดียวเหมือนเคย

        รสแอลกอฮอล์ไหลลงคอไปอย่างรวดเร็วความร้อนจากแอลกอฮอล์แผ่ซ่านไปทั่วร่าง พร้อมกับความซาบซ่าที่ตามมามันทำให้เขารู้สึกตื่นตัวขึ้นมานิดหน่อย

        "แกนี่สุดจริงวะ พีทคอแข็งฉิบหาย" กวินกล่าวเสียงดังพร้อมกับยิ้มร้ายๆ

         เขายิ้มท่าทางชื่นชมเหมือนกับว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องปกติที่ พีท ดื่มจนเก่งจนชิน และมันก็เป็นอะไรที่เขาคุ้นเคยกันดีในอดีต

        พีท ไม่ได้ตอบอะไร เขาเพียงแค่ยิ้มบางๆและวางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะแล้วหันไปมอง อันนา อีกครั้งสายตาของเขาไปเจอกับสายตาของอันนา—เธอกำลังนั่งเงียบๆและดื่มน้ำเปล่าอย่างเรียบร้อย

        แต่ พีท กลับรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นจากการมองเธอความรู้สึกที่ไม่ได้เกิดจากการดื่มหรือความสนุกสนานที่เกิดขึ้นรอบตัว

        แต่เป็นความต้องการที่จะปกป้องเธอจากสิ่งที่เขากำลังรู้สึกว่าเป็นอันตราย

        คืนนี้เขาดื่มน้อยกว่าทุกครั้งที่ผ่านมาเพื่อให้มั่นใจว่าเขาจะพาเธอกลับถึงหอพักอย่างปลอดภัย

        เวลาผ่านไป ใกล้  5 ทุ่มแล้ว

        อันนา เริ่ม กระสับกระส่ายอยากกลับไปพักที่หอแล้ว วันนี้เธอเหนื่อยมาทั้งวัน และเพิ่งหายจากอาการไข้

        พีท เองก็ ดูออกถึงอาการกระสับกระส่ายของหญิงสาว

        พีท วางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะก่อนจะลุกขึ้นยืนช้าๆ สายตายังไม่ละจากอันนาเขาสูดหายใจลึกหนึ่งครั้งแล้วเดินตรงไปยังอีกฝั่งของโต๊ะที่กวินกำลังโยกหัวตามจังหวะของเสียงเพลงที่ดังกระหึ่ม

        แสงไฟกระพริบสลับสีสาดเข้าที่ใบหน้าของกวินทำให้เขาดูมีความสุขกับจังหวะของปาร์ตี้

        “กวิน... ฉันจะกลับก่อนนะ” พีท พูดเสียงปกติแต่ก็รู้ว่าอีกฝ่ายไม่น่าจะได้ยิน

        กวิน ยังคงโยกหัวไปมา มือถือแก้วเหล้าไว้แน่นเหมือนกำลังอินกับเพลงไม่หันมามองพีทแม้แต่น้อย

        พีท จึงขยับเข้าไปใกล้กว่าเดิมแล้วพูดเสียงดังขึ้นอีก “กวิน! ฉันจะกลับก่อน! อันนา เพิ่งหายไข้เดี๋ยวจะเป็นไข้ขึ้นมาอีก!”

        เขาตะโกนแข่งกับเสียงเพลง กวิน จึงเหมือนเพิ่งได้ยินเขาหันมาช้าๆ พร้อมรอยยิ้ม และพยักหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

        “อ๋อ..เออ..เออ ได้สิ” กวินพูดเสียงเรียบรอยยิ้มบนหน้าของเขาไม่ได้หายไปไหน แต่ในแววตากลับวูบไหวเล็กน้อยราวกับกำลังซ่อนบางอย่างไว้ข้างใน

        “เฮ้ พีท ฉันมีของขวัญที่ระลึกให้แกนะก่อนจบ เดี๋ยวก็ไม่ได้เจอกันแล้ว ฉัน เตรียมไว้แล้ว แต่ลืมไว้ที่ห้องรับรอง VIPชั้นบนห้องที่แกกับฉันเคยดื่มกันแบบส่วนตัวไง” กวินรีบเอ่ย

        “ฉันปวดท้องวะ เดี๋ยวเข้าห้องน้ำแป๊บแล้วจะรีบตามไป” กวินพูดต่ออย่างรวดเร็ว ก่อนที่ พีท จะได้ปฏิเสธ

        “ก็ได้ ห้องเดิมใช่ไหม เดี๋ยวฉันบอกอันนา ก่อน”

        “ห้องเดิมเลย แกไปเอาทีละกัน”

        จากนั้น ร่างของกวิน ก็เดินเลี่ยงหายไปทางทางเดินด้านข้างท่าทางเหมือนรีบร้อน

        พีท เดินกลับมาที่ อันนา กลิ่นเหล้าคลุ้งจากริมฝีปากและลมหายใจเขาเล็กน้อย เขามีปฏิกิริยา ต่อเหล้าที่ดื่มเข้าไปพอสมควร

        “เดี๋ยวฉันขึ้นไปเอาของขวัญจาก กวินก่อนนะ อยู่บนห้องชั้นบน มันอุตส่าห์เตรียมไว้ให้ เธอรอได้นะ อันนา”

        เขา มองเธอด้วยความ เป็นห่วงแต่ในใจคิดว่า เขาขึ้นไปแป๊ปเดียว เดี๋ยวก็ลงมา

        “ฉันไม่ได้จะทิ้งเธอไปไหนนะ อันนาแค่จะขึ้นไปเอาของ รอฉันได้ใช่ไหม?” พีท ถามเธออีกครั้ง

        “ฉันรอได้ นายไปเอาของเถอะ” อันนา ไม่ได้รู้สึกถึงความอันตรายใดๆที่กำลังจะเกิดขึ้น

        “โอเค เดี๋ยวฉันรีบกลับมานะ…ฉันรอที่จะกลับไปที่ห้องกับเธอแทบไม่ได้แล้วนะอันนา” เขายังกระซิบเสียงพล่าปนฤทธิ์แอลลกอฮอล์เล็กน้อย

        “นี่นาย เอาอีกแล้วนะ…” เธอหน้าแดง หลบตาคู่คมเธอรู้ดีว่าถ้ากลับไปที่ห้องของเธอ อะไรจะเกิดขึ้นกับเธอและเขาบ้าง

        พีท รีบตรงไปยังห้อง VIPด้านบน ห้องเหล่านี้ทำไว้สำหรับแขกระดับพิเศษ มีเตียงนอน ที่ใหญ่ และห้องเป็นลักษณะเหมือนอยู่ในโรงแรมห้าดาว

        พีท บิดลูกบิดประตูอย่างลังเลเสียงคลิกเบาๆ ดังขึ้นในความเงียบของทางเดินชั้นบน

        ประตูห้องรับรอง VIPค่อยๆ แง้มออก กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆที่ไม่คุ้นเคยลอยมาปะทะจมูก แสงในห้องมืดสลัวเกินกว่าจะมองเห็นอะไรได้ชัดเจนเขาก้าวเข้าไป แล้วปิดประตูตามหลังโดยอัตโนมัติ

        มือของเขาเอื้อมไปยังสวิตช์ไฟที่ผนังและเมื่อกดเปิด แสงไฟสีอุ่นก็พรึ่บขึ้นอย่างรวดเร็ว

        ทันทีที่แสงสว่างเติมเต็มห้องสิ่งที่ปรากฏเบื้องหน้าทำให้หัวใจของพีทกระตุกวูบ

        “อะ…อะไรเนี่ย…”เสียงของเขาหลุดออกมาอย่างไม่ตั้งใจ

        ยี่หวานั่งอยู่บนเตียงนอน เธอขึ้นมารอพีท บนห้องนี้ได้สักพักแล้ว

        เธอ เงยหน้าขึ้นมาสบตาเขาอย่างไม่หลบเลี่ยงร่างกายของเธอมีเพียงชุดชั้นในตัวจิ๋วห่อหุ้มไว้

        เสื้อชั้นในสีดำสนิทแนบเนื้อกับกางเกงในที่บางเบาเกินจะปิดบังเรือนร่าง เธอลุกขึ้นจากเตียงและเดินมาหาเขา

        “พีท…” เธอเรียกชื่อเขาด้วยเสียงแผ่วแต่ชัดเจน

        พีท ชะงัก ทุกความคิดในหัวสับสนวุ่นวายเขาหันไปมองประตูที่เพิ่งปิดไป รู้สึกได้ทันทีว่านี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญไม่ใช่การเข้าใจผิดธรรมดา

        “ยี่หวา...เธอทำอะไร?” พีท ถามเสียงเข้ม

        เธอก้าวเข้ามาใกล้ รอยยิ้มยั่วยวนปรากฏบนใบหน้า “ยี่หวาก็รอ พีท ขึ้นมายังไงละคะ”

        ความรู้สึกไม่สบายก่อตัวหนาแน่นในอกของพีท เขาถอยหลังหนึ่งก้าว สายตายังคงจับจ้องที่เธอ—ไม่ใช่เพราะหวั่นไหวแต่เพราะระวังตัวอย่างที่สุด

        เธอ รีบผวาเข้าสวมกอด พีท ทันที พร้อมดึงตัวเขาให้ล้มลงไปยังที่นอนหนานุ่มจากนั้นเธอก็ขึ้นคร่อมตัวชายหนุ่มอย่างไม่รั้งรอ