รสขิงแห่งการ
บทที่ 8 : ประกายไฟในใจ
หลังจากงานเลี้ยงนั้นผ่านไปสองวัน
วายุเริ่มพามิ้นท์ไปงานสังคมบ่อยขึ้น
ไม่ใช่ในฐานะผู้ช่วย… แต่ในฐานะผู้หญิงที่เขา้าให้คนอื่นเห็น
คืนนี้เป็งานกาล่าของบริษัทพันธมิตรใหญ่
มิ้นท์สวมเดรสสีดำเรียบหรูที่วายุส่งมาให้ ผ้าที่บางเบาและแนบเนื้อจนเผยให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งของเธออย่างชัดเจน
วายุสวมสูทสีดำเหมือนเคย แต่คืนนี้เขาดูมีประกายแห่งความเป็เ้าของที่ชัดเจนยิ่งขึ้น
ระหว่างงาน เขาแทบไม่ปล่อยเธอให้ห่างตัวเลย
มือของเขาวางอยู่ที่เอวเธอตลอดเวลา แม้แต่ตอนที่พูดคุยกับคนอื่น
“คุณวายุ ่นี้ดูมีความสุขมากเลยนะครับ” นักธุรกิจคนหนึ่งหัวเราะ “ผู้ช่วยคนใหม่สวยขนาดนี้… ทำงานด้วยกันคงเพลินไม่น้อย”
วายุยิ้มมุมปาก “ใช่ครับ เธอทำให้งานของผม… ราบรื่นมาก”
มิ้นท์ยิ้มตาม แต่ในใจรู้สึกถึงสายตาของผู้หญิงหลายคนที่มองเธอด้วยความอิจฉาและสงสัย
่พักเบรก วายุพาเธอออกไปที่ระเบียงด้านนอกของโรงแรม
ลมเย็นพัดผ่านตัวเธอ วายุยืนพิงราวระเบียง มองเธอด้วยสายตาที่ลึกซึ้ง
“เธอหึงอีกแล้วใช่ไหม” เขาถามตรง ๆ
มิ้นท์หันหน้าหนี “ฉันไม่มีสิทธิ์หึงค่ะ… ตามสัญญาเราเป็แค่…”
วายุดึงเธอเข้ามากอดจากด้านหลัง ใบหน้าของเขาซุกอยู่ที่คอเธอ
“สัญญาไม่ได้ห้ามใจฉันรู้สึกอะไรกับเธอ” เขากระซิบ “และฉันก็ไม่อยากให้เธอรู้สึกแค่นั้นกับฉันอีกต่อไป”
มิ้นท์ตัวแข็งทื่อ
“วายุ…”
เขาหันเธอมาเผชิญหน้า แล้วจูบเธออย่างอ่อนโยนแต่ลึกซึ้ง
“ฉันเริ่มไม่อยากให้ใครมองเธออีกแล้ว” เขากระซิบ “ฉันอยากให้ทุกคนรู้ว่า… เธอเป็ของฉัน”
มิ้นท์รู้สึกน้ำตาคลอโดยไม่รู้ตัว
ความรู้สึกที่เธอพยายามกดไว้กำลังล้นทะลักออกมา
“ฉันกลัวค่ะ…” เธอพูดเสียงแ่ “กลัวว่าสักวันฉันจะตกหลุมรักเธอมากเกินไป… แล้วเธอจะทิ้งฉัน”
วายุกอดเธอแน่นขึ้น
“ฉันไม่เคยสัญญาว่าจะรักใคร… แต่กับเธอ ฉันอยากลอง”
เขาจูบเธออีกครั้ง ใต้แสงจันทร์ที่สาดส่องลงมา
คืนนั้น หลังกลับถึงเพนต์เฮาส์
การของเขายังคงดุเดือดเหมือนเดิม
แต่ในทุกัั… มีความอ่อนโยนและความผูกพันที่มากขึ้น
มิ้นท์รู้แล้วว่า
เธอไม่ได้ตกหลุมรักเขา…
เธอ กำลัง ตกหลุมรักเขาไปแล้ว
441
