วิถีปราณผกผัน: คู่มือเยียวยาชีวิต
ตอนที่ 7: ยาหักชะตาและความอาฆาตของสำนักเบญจพิษ
เสียงเสนอราคา "หนึ่งร้อยล้านบาท!" ของนนท์ ดังดังก้องไปทั่วทั้งโถงประมูล สร้างความเงียบกริบขึ้นชั่วขณะ เหล่ามหาเศรษฐีและผู้ฝึกตนชั้นล่างต่างพากันสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึง สายตานับร้อยคู่หันมองชายหนุ่มในชุดสูทเรียบง่ายที่นั่งอยู่บนฝั่ง VIP ชั้นสอง
พิธีกรสาวบนเวทีเบิกตากว้าง ก่อนจะตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว เสียงของเธอสั่นเครือด้วยความตื่นเต้น
พิธีกร: "หนึ่ง... หนึ่งร้อยล้านบาท! คุณชายท่านนี้เสนอราคาที่หนึ่งร้อยล้านบาทแล้วค่ะ! มีท่านใดจะให้มากกว่านี้ไหมคะ?!"
อีกฝั่งหนึ่ง หลิวหยางแห่งสำนักฝังเข็มเบญจพิษ ตบโต๊ะไม้เนื้อดีข้างกายจนแตกเป็รอยร้าว! ใบหน้าคมคายฉายแววโกรธเกรี้ยวจนบิดเบี้ยว ั์ตาจ้องมองนนท์ราวกับจะกินเืกินเนื้อ
หลิวหยาง: "แก...! หมอกระจอกอย่างแก กล้าเสนอราคาเกทับฉันงั้นเหรอ?! แกมีเงินสดถึงหนึ่งร้อยล้านจริง ๆ หรือแค่มาโกงราคาเล่นกันแน่?!"
นนท์ (ตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลัง): "ทางผู้จัดงานมีระบบตรวจสอบทรัพย์สินก่อนเข้าประมูลอยู่แล้ว หากผมไม่มีความสามารถในการจ่าย ผมคงไม่ได้รับอนุญาตให้เก้าขึ้นมานั่งบนชั้น VIP นี้หรอกครับ คุณชายหลิว..."
หลิวหยางเกร็งพลังปราณเตรียมจะสั่งให้ชายชราข้างกายลงมือ แต่ในตอนนั้นเอง เฉินหลง ตัวแทนจากสำนักแพทย์หมื่นปราณ ก็ก้าวออกมาจากเงามืดด้านหลังเวที บรรยากาศรอบกายของเฉินหลงแผ่กลิ่นอายปราณสว่างไสวบดขยี้ความกดดันของสำนักเบญจพิษจนสลายไปในทันที!
เฉินหลง: "งานประมูลของสำนักแพทย์หมื่นปราณ ยึดถือความยุติธรรมและกฎเกณฑ์เป็สำคัญ คุณชายหลิวหยาง... หากท่าน้าหญ้าปราณหิมะ โปรดเสนอราคาแข่งอย่างถูกต้อง หรือหากไร้กำลังทรัพย์ ก็จงถอยไปซะ อย่าได้มาสร้างความวุ่นวายที่นี่!"
เมื่อเห็นเฉินหลงออกมารับรองด้วยตัวเอง หลิวหยางก็กัดฟันแน่นจนได้ยินเสียงกรอบแกรบ เขารู้ดีว่าไม่อาจหักห้ามกฎของสำนักหมื่นปราณในถิ่นของคนอื่นได้
หลิวหยาง: "ดี! ดีมาก! หกสิบล้านบวกกับโสมปราณร้อยปีอีกสองต้น!"
พิธีกร: "คุณชายหลิวประเมินทรัพย์สินรวมเป็หนึ่งร้อยสิบล้านบาทค่ะ!"
นนท์ยิ้มบาง ๆ ไม่ได้ใ เขารู้ดีว่าถึงเวลาที่ต้องใช้วัตถุประมูลไฮไลต์ของตนเองแล้ว นนท์ชูการ์ดเกียรติยศขึ้นอีกครั้ง
นนท์: "ผมขอเสนอ 'ยาเม็ดฟื้นฟูชีพจร' ที่ผมส่งลงประมูลจำนวน 3 เม็ดเป็หลักประกันในการสู้ราคาครับ!"
สิ้นคำพูดของนนท์ อาจารย์ผู้ประเมินทรัพย์สินหนวดขาวก็รีบก้าวขึ้นมาบนเวที ประกาศผ่านไมโครโฟนด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นสั่นเทา
ผู้ประเมิน: "ขอรับรองครับ! ยาเม็ดฟื้นฟูชีพจรของคุณชายท่านนี้ ถูกหลอมขึ้นด้วยปราณัฟ้าบริสุทธิ์ สามารถสมานแผลอวัยวะภายในและยื้อชีวิตคนป่วยหนักระดับวิกฤตได้ทันที! ทางเราให้มูลค่าประเมินเบื้องต้นเม็ดละห้าสิบล้านบาท รวมสามเม็ดเป็มูลค่า... หนึ่งร้อยห้าสิบล้านบาท!"
"อะไรนะ?! ยาต่อชีวิตมูลค่าร้อยห้าสิบล้านบาท!" เสียงฮือฮาดังกระหึ่มขึ้นทั่วทั้งงาน มหาเศรษฐีหลายคนเริ่มมองนนท์ด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป ยาเม็ดสมานอวัยวะและต่อชีวิตคือสิ่งที่เศรษฐีและผู้ฝึกตนระดับสูง้ามากที่สุดในโลกเื้ั!
หลิวหยางหน้าซีดเผือด เขาไม่มีสิ่งของหรือเงินสดมากพอจะสู้ราคาร้อยห้าสิบล้านได้อีกต่อไป ั์ตาของเขาเต็มไปด้วยความแค้นเคืองและอาฆาตพยาบาท
พิธีกร: "หนึ่งร้อยห้าสิบล้านบาท ครั้งที่หนึ่ง... ครั้งที่สอง... ครั้งที่สาม! ปิดการประมูลให้แก่คุณชายท่านนี้ค่ะ!"
เสียงค้อนต๊อกดังขึ้น นนท์ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก ในที่สุดหญ้าปราณหิมะขั้วโลกก็ตกเป็ของเขาสำเร็จ!
***
หลังจบงานประมูล นนท์เข้าไปรับถาดแก้วที่บรรจุหญ้าปราณหิมะขั้วโลกในห้องรับรองด้านหลัง เฉินหลงเดินเข้ามาหาเขาพร้อมกับรอยยิ้มแฝงความหมาย
เฉินหลง: "ยินดีด้วยนะนนท์... ยาเม็ดฟื้นฟูชีพจรของคุณสร้างความฮือฮาให้งานคืนนี้มาก มหาเศรษฐีหลายคนเริ่มสอบถามข้อมูลของคุณเพื่ออยากให้ไปช่วยรักษาโรคให้แล้ว"
นนท์: "ขอบคุณครับคุณเฉิน ถ้าไม่ได้การ์ดเกียรติยศของคุณ ผมคงไม่มีโอกาสเข้ามาที่นี่"
เฉินหลง (สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็จริงจัง): "แต่ระวังตัวไว้ให้ดี นนท์... หลิวหยางและอาจารย์ของมัน 'ปรมาจารย์เบญจพิษ' ไม่ใช่พวกที่จะยอมรับความพ่ายแพ้ง่าย ๆ พวกมันใช้วิชาฝังเข็มสายอธรรม ควบคุมพิษและฆ่าคนอย่างไร้ร่องรอย ตอนนี้พวกมันคงกำลังไปดักรอคุณอยู่ที่ทางออกนอกคฤหาสน์แล้ว"
นนท์เปิดกล่องไม้ แล้วหยิบหญ้าปราณหิมะขั้วโลกขึ้นมา ั์ตาสว่างวาบด้วยแสงสีทอง นนท์ใช้เคล็ดวิชาผกผันส่งปราณัฟ้าเข้าบดขยี้และดูดซับแก่นแท้อายเย็นสดชื่นของหญ้าปราณเข้าสู่ร่างกายทันทีโดยไม่ต้องเสียเวลาต้มสกัด!
วูบ—!
ละอองความเย็นบริสุทธิ์แผ่ซ่านเข้าสู่จุดชีพจรข้อมือทั้งสองข้างของนนท์ ิับริเวณข้อมือสั่นสะท้าน ลวดลายอักขระัสีทองจาง ๆ ปรากฏขึ้นบนิัชั่วครู่ก่อนจะหายไป จุดชีพจรข้อมือของเขาบัดนี้ถูกขยายและหลอมรวมจนแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า!
นนท์เพ่งจิตดูข้อมือตนเอง: *ยอดเยี่ยมมาก! ไอเย็นของหญ้าปราณหิมะช่วยยกระดับจุดชีพจรข้อมือของฉันขึ้นสู่ขั้นบริสุทธิ์! ตอนนี้ต่อให้เป็พิษร้ายแรงหรือชี่แห่งความตายที่หนาแน่นแค่ไหน จุดชีพจรข้อมือของฉันก็สามารถกรองและบดขยี้มันได้ทันทีโดยไม่มีผลกระทบสะสางสะท้อนกลับ!*
นนท์เก็บกล่องเปล่าลงกระเป๋า หันไปมองเฉินหลงด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและไร้ซึ่งความหวาดกลัว
นนท์: "ขอบคุณสำหรับคำเตือนครับคุณเฉิน... แต่ในเมื่อพวกมันอยากมาดักรอผม ก็ถือเป็โอกาสดี"
นนท์ยิ้มมุมปาก ั์ตาส่องประกายแหลมคมดุจพญาั
นนท์คิดในใจขณะเกร็งปราณัฟ้าเตรียมพร้อม: *พวกสำนักเบญจพิษขึ้นชื่อเื่การสะสมพิษร้ายในร่างกายสินะ... หึ! ยิ่งพวกมันมีพิษร้ายแรงมากเท่าไหร่ ปราณสีดำแห่งความตายในตัวพวกมัน ก็จะยิ่งกลายมาเป็ 'โภชนาการชั้นเลิศ' ในการเพิ่มอายุขัยให้แก่ฉันเท่านั้น!*
นนท์ก้าวเดินออกจากห้องรับรอง มุ่งหน้าตรงไปยังเส้นทางเปลี่ยวสลัวนอกคฤหาสน์ เพื่อเผชิญหน้ากับกลุ่มคนจากสำนักเบญจพิษที่กำลังรอคอยเขาอยู่!