
พรุ่งนี้ถึงเวลาเปิดเรียนแล้ว ตอนนี้เรย์โกะจัดเสื้อผ้าของตัวเองอยู่ชั้นบนห้อง พื้นที่ภายในห้องนั้นจะมีเป็สองชั้ร เตียงแรกอยู่ชั้นล่างและเตียงที่ 2 อยู่ชั้นบน ซึ่งจะมีบันไดขึ้นไป เรย์โกะนอนข้างบนส่วน
อากิระนอนข้างล่าง ปัญหาก็คือห้องน้ำนั้นเป็ห้องน้ำรวมซึ่งชั้น ม.6 จะใช้ร่วมกันในชั้นที่ 3 แล้วเธอจะต้องอาบน้ำกับผู้ชาย แต่ก็ยังดีที่ห้องอาบน้ำนั้นเป็ห้องๆ มีทั้งหมด 7 ห้อง และห้องน้ำ 7 ห้องสำหรับถ่ายหนักถ่ายเบา ตรงกลางจะเป็ลานกว้างและมีอ่างล้างน้ำกับอ่างอาบน้ำไว้สำหรับคนที่้าจะอาบรวมกัน เรย์โกะคิดว่าจัดกระเป๋าเสร็จแล้วจะลงไปอาบน้ำ แต่ต้องออกไปดึกๆ หน่อยจะได้ไม่มีคน
“นี่ นอนรึยังเร็น” อากิระที่นอนเล่นอยู่บนเตียงของเขาชั้นล่างถามขึ้น
“ยังไม่นอน จัดเสื้อผ้าอยู่น่ะ”
“เหรอ พรุ่งนี้โรงเรียนจะเปิดเป็วันแรก นายรู้สึกตื่นเต้นมั้ย”
“อืม นิดหน่อย อาจเพราะจำอะไรไม่ได้เลยรู้สึกตื่นเต้น แต่ว่ามันอาจทำให้ฉันค่อยๆจำอะไรได้มากขึ้นก็ได้นะ”
“อย่างงั้นเหรอ ถ้าหากว่านายจำอะไรได้หรือรู้สึกไม่ปลอดภัยนายต้องบอกฉันนะ”
“.........”
“ฉันจะปกป้องนายเอง”
“เอ่อ....ขอบใจนะ ฉันว่าฉันไปอาบน้ำก่อนดีกว่า” เรย์โกะเตรียมเสื้อผ้าเพื่อที่จะออกไปอาบน้ำ ระหว่างที่เดินลงมา ก็โดนอากิระดึงมือเอาไว้และผลักเธอลงไปนอนอยู่บนเตียงของเขา และอากิระก็ขึ้นคร่อมบนตัวของเธอไว้
“นายรู้ใช่มั้ยว่าฉันคิดยังไงกับนาย” อากิระพูดและมองหน้าเรย์โกะ เธอใมากเพราะหน้าเขาเข้ามาใกล้สุดๆ
“อะ...อะไร ฉันไม่รู้...ว่านายคิดยังไง” เรย์โกะเบือนหน้าหนี
“....สายตาของนายฉันไม่ชินเลยนะ เหมือนเราไม่เคยรู้จักกันเลย” อากิระพยายามดึงสายตาของเธอให้หันมามองหน้าเขา
“ฉ...ฉันบอกแล้วไงว่าฉันจำอะไรไม่ได้เลย” เรย์โกะพยายามปฏิเสธ อะไรของเขานะ เขาชอบเร็นอย่างนั้นเหรอ อะไรกัน ทำไมมีแต่คนชอบเร็นเต็มไปหมด หมอนี่มันจะฮอตในหมู่ผู้ชายไปถึงไหนนะ
“....เอาล่ะ นายไปอาบน้ำเถอะ สักวันหนึ่งที่นายจำฉันได้ เราคงได้คุยกันเื่ที่เรายังค้างคากันอยู่นะ”
อากิระผละออกจากเรย์โกะ เธอถอนหายใจอย่างโล่งอก นึกว่าจะโดนจับได้ตั้งแตต่วันแรกซะแล้ว
“เื่ที่ค้างคา.....เื่อะไรเหรอ”
“ไม่มีอะไรหรอก ไปอาบน้ำเถอะ ก่อนที่ฉันจะไม่ปล่อยนายไปไหนอีก” คำพูดของอากิระทำเอาเรย์โกะต้องวิ่งออกไปจากห้องทันที ทำให้คนที่พูดขู่ได้ได้แต่นั่งยิ้มกับการกระทำของเธอ

เรย์โกะเดินมายังห้องอาบน้ำและสำรวจทุกๆ ห้องของห้องน้ำว่าไม่มีใครอยู่ที่นี่จริงๆ เธอจึงเดินเข้าไปในห้องน้ำห้องหนึ่งล็อคประตูแล้วอาบน้ำทันที เมื่อเธออาบไปได้สักพักก็ได้ยินเสียงมีคนเดินเข้ามาอาบน้ำ เสียงฝีเท้าและเสียงที่พูดคุยกันมีกันอยู่ประมาณ 2 คน และอาบน้ำที่ลานอาบน้ำรวม เรย์โกะอาบน้ำอยู่ในห้องอาบน้ำโดยไปพูดอะไร เพราะไม่อยากให้พวกเขารู้
“ชูยะ ฉันลืมเอายาสระผมมาน่ะ ขอใช้หน่อยดิ” อ่า....เสียงนั้นคือกัปตันฮิโรกินี่เอง และอีกคนคงจะเป็ชูยะสินะ
“ตลอดเลยนะ คิดจะพกมาบ้างมั้ย ลืมเอามาหรือลืมซื้อมากันแน่” ชูยะพูดแบบรู้ทัน
“รู้อย่างนี้แล้ว นายจะถามทำไม” สมแล้วที่เป็กัปตันฮิโรกิ เรย์โกะได้แต่อาบน้ำเงียบๆในห้องอาบน้ำภาวนาของอย่าให้พวกเขาสงสัยเลยว่าเธออยู่
ในนี้ แต่แล้วมันก็เป็ไปอย่างที่เธอคิด กัปตันฮิโรกิเดินมาเคาะประตูห้องอาบน้ำของเธอ
ปังๆๆ !!!
“ใครอยู่ในห้องอาบบน้ำน่ะ ไม่คิดจะออกมาอาบด้วยกันเหรอ” เสียงเคาะประตูนั่น ทำเอาเรย์โกะใมาก เธอทำตัวไม่ถูกไม่รู้จะตอบเขาไปว่ายังไงดี
“นี่ กัปตัน เขาจะอาบน้ำตรงไหนก็เื่ของเขามั้ยล่ะ จะไปยุ่งอะไรด้วย เร็วๆเถอะ ฉันอยากไปนอนจะแย่ พรุ่งนี้เปิดเรียนแล้วนะ เดี๋ยวก็ตื่นสายอีกหรอก” ชูยะพูดไปพร้อมกับอาบน้ำไปด้วย
“ก็มันไม่ยอมตอบฉันอ่ะ ฉันถามว่าใคร ไม่คิดจะบอกกันหน่อยเหรอ หรือเป็เด็ก ม.4 ม.5 แอบมาใช้ห้องน้ำ ม.6 ตอบมานะ!!”
ปังๆๆ!!!
กัปตันฮิโรกิยังไม่ยอมแพ้ เขายังคงเคาะประตูอยู่ ทำให้เรย์โกะะโตอบเขาไป
“ฉ...ฉันเอง เร็น”
“อ้าว เร็นเองเหรอ ทำไมเรียกแล้วไม่ตอบล่ะ”
“ก็ฉันอาบน้ำอยู่ เลยไม่ค่อยได้ยิน”
“นายหูหนวกป่ะเนี่ย เคาะดังทั้งตึกขนาดนี้แต่บอกไม่ได้ยิน ปกตินายอาบน้ำที่ลานรวมนี่ ทำไมถึงไปอาบห้องอาบน้ำล่ะ” กัปตันฮิโรกิถาม
“เอาหน่า อย่าไปยุ่งกับหมอนั่นเลย มันจะอาบตรงไหนก็เื่ของมันเถอะ นายก็มาอาบให้มันเสร็จๆ ฉันจะไปนอน"
เพราะชูยะแท้ๆ กัปตันฮิโรกิจึงกลับไปอาบน้ำต่อ เรย์โกะถอนหายใจอย่างโล่งอก เธอรีบอาบน้ำใส่เสื้อผ้าและรีบออกมาจากห้องอาบน้ำ เป็จังหวะเดียวกับที่ทั้งคนนั้นอาบน้ำเสร็จพอดี ทั้งสองอยู่ในกางเกงบ็อกเซอร์เพียงแค่ตัวเดียว ทำเอาเรย์โกะทำหน้าเหวอสิ่งที่เห็นทันที แต่ก็ต้องเก็บอาการไว้
“อ..อ้าวไง อาบน้ำเร็วจัง” เรย์โกะทักทายอย่างแก้เขิน
“นายนั่นแหละอาบน้ำช้าจังเลย แล้วอะไรเนี่ยเปลี่ยนสบู่ใหม่เหรอกลิ่นหอมลูกพีชอย่างกับผู้หญิง” กัปตันฮิโรกิพูดพร้อมกับทำจมูกฟุดฟิดไปที่เรย์โกะ
“เอ่อ....แม่ฉันซื้อให้น่ะ มันซื้อ 1 แถม 1 ที่ร้านค้าแม่เลยให้ฉันมาใช้” เรย์โกะแถไปข้างๆคูๆ
“อ่อๆ อย่างนี้นี่เอง นึกว่ามีสาวที่ไหนซื้อซะอีก ถ้ามีแฟนแล้วไม่บอกฉัน ฉันจะโกรธนายไปชั่วชีวิต” กัปตันฮิโรกิพูดอย่างคาดโทษ
พอดีกับที่เรย์โกะเหลือบไปเห็นขวดสบู่เหลวที่ตั้งอยู่ที่ลานอาบน้ำ เธอจึงพูดขึ้น
“ชูยะ นายลืมเจลอาบน้ำน่ะ”
“เจลอาบน้ำ? คืออะไรเหรอ” กัปตันฮิโรกิสงสัย
“เอ่อ...ฉันหมายถึงสบู่เหลวน่ะ ของนายไม่ใช่เหรอชูยะ” เรย์โกะพูดแก้ตัว
“นายรู้ได้ยังไงว่ามันเป็ของฉัน” ชูยะพูด
“ก็มันเป็กลิ่นแอปเปิ้ลไง นายใช่สบู่เหลวกลิ่นแอปเปิ้ลไม่ใช่เหรอ”
“นายความจำเสื่อมแต่จำได้ว่าฉันใช้กลิ่นแอปเปิ้ลเหรอ” ชูยะขมวดคิ้วสงสัย
“เปล่า ฉันได้กลิ่นมันตอนชนเข้ากับหลังของนายน่ะ”
“นายแอบดมฉันเหรอ”
“เปล่านะ ก็มันได้กลิ่นเองนี่หน่า”
“นายแอบดมฉัน”
“ก็บอกว่าไม่ไงเล่า มันเป็อุบัติเหตุ”
“นายดมฉัน”
“บอกว่าเปล่าไง”
ก่อนที่ทั้งสองจะทะเลาะกันเื่ดม กัปตันฮิโรกิจึงได้ห้ามทั้งสองไว้และบอกให้แยกย้ายกัน ไปนอนและพูดคาดโทษกับเรย์โกะว่า ห้ามไปดมชูยะอีก เพราะเรย์โกะดมได้เฉพาะเขาคนเดียวและยื่นตัวไปให้เรย์โกะดม ชูยะเลยหยุมหัวห้ามเอาไว้และลากกัปตันกับห้องทันที
เฮ้ออออ ยังไม่ทันจะเปิดเทอมก็หวิบความแตกหลายรอบแล้ว ถ้าเปิดเรียนหวังว่ามันจะผ่านไปด้วยดีนะ.......ก็หวังว่าอย่างนั้น!!