บทที่ 8 ฆ่าได้โดยไม่มีบทลงโทษ (รีไรต์)
"ผู้าุโหลิน?" เมิ่งฝานเอ่ยถามด้วยความอยากรู้
ศิษย์พี่หลัวยิ้มแล้วกล่าวว่า "ผู้าุโหลินอยู่ชั้นบน วันหน้าหากมีโอกาสเ้าจะได้พบท่านเอง ส่วนวิชาหลิงเฟิงเสวียนกงนี้ เ้าจงฝึกฝนไปเถิดไม่ต้องมีความกังวลใด ๆ"
" ขอบคุณขอรับ ศิษย์พี่หลัว"
"ไม่ต้องขอบคุณข้า ต่อให้ข้าไม่ถ่ายทอดให้ วันหน้าผู้าุโหลินก็ต้องถ่ายทอดให้เ้าอยู่ดี เพราะอย่างไรเสียเ้าก็เป็ศิษย์หอคอยกระบี่"
...
่บ่าย มีผู้มาเยือนที่หอคอยกระบี่
"มาที่หอคอยกระบี่มีธุระอันใด?" เมิ่งฝานเอ่ยถามผู้ที่มาเยือน
"เ้าคือเมิ่งฝานรึ?" ผู้มาเยือนชำเลืองมองเมิ่งฝานด้วยสีหน้าไม่เป็มิตร
เมิ่งฝานเลิกคิ้วขึ้น
รู้ชื่อของเขาด้วย?
อีกทั้งน้ำเสียงเช่นนี้ ดูเหมือนจะตั้งใจมาหาเขาโดยเฉพาะ
เมิ่งฝานเดาได้คร่าว ๆ ว่าผู้มาเยือนคือใคร
คาดว่าคงจะเป็เ้าของที่แท้จริงของกระบี่หักที่หยางเฟยทำตกไว้เมื่อวาน ซึ่งก็คือหยางสือ
เมิ่งฝานกล่าวด้วยใบหน้าเรียบเฉย "ข้าคือเมิ่งฝาน เ้ามาหาข้ามีธุระอันใด?"
"กระบี่ของข้าล่ะ?"
"กระบี่อะไร?"
"เมื่อวานข้าให้หยางเฟยมาช่วยเปลี่ยนกระบี่ เ้าไม่เพียงแต่ทุบตีหยางเฟยแต่ยังชิงกระบี่ไปอีก นี่มันเื่อะไรกัน?"
เป็อย่างที่คิด เ้านี่คือหยางสือจริง ๆ
เมิ่งฝานยิ้มบาง ๆ ใบหน้าปรากฏความเ็า
"หยางเฟยเป็ฝ่ายลงมือกับข้าก่อน จึงถูกข้าสั่งสอน เขาทำกระบี่ตกไว้ที่หอคอยกระบี่และรีบหนีไปเอง นี่เป็ปัญหาของเขา
ในเมื่อเขาทำกระบี่หาย หากเ้า้าคืนก็ควรไปทวงถามจากตัวเขาเอง
แต่หากจะมาเอากระบี่คืนจากหอคอยกระบี่ เช่นนั้นจงส่งหินิญญามาสิบก้อน นี่คือกฎ!"
หยางสือจ้องเมิ่งฝานด้วยความโกรธทันที พร้อมกล่าวเสียงเย็น "กระบี่ของข้าอยู่ที่เ้าเห็น ๆ การเปลี่ยนกระบี่ใช้หินิญญาเพียงสามก้อนเท่านั้น"
"เื่เปลี่ยนกระบี่ใช้หินิญญาสามก้อนนั้นถูกต้อง แต่แล้วกระบี่ของเ้าเล่า??" น้ำเสียงของเมิ่งฝานเ็า
"เ้าก็รู้อยู่เต็มอกว่ากระบี่ของข้าอยู่ที่เ้า!"
เมิ่งฝานมองหยางสือด้วยใบหน้าไร้ความรู้สึก
"เช่นนั้นเ้าก็ไม่มีกระบี่แล้ว เมื่อไม่มีกระบี่ก็เปลี่ยนกระบี่ไม่ได้ ทำได้เพียงขอรับกระบี่คืน ซึ่งการเอากระบี่คืนต้องใช้หินิญญาสิบก้อน"
หยางสือจ้องเมิ่งฝานด้วยความโกรธจัดกล่าวเสียงเย็น "เ้ากำลังปั่นหัวข้าอยู่รึ?"
เมิ่งฝานกล่าว "ข้าเพียงแต่บอกกฎของหอคอยกระบี่ให้เ้าทราบ"
หยางสือกล่าว "เ้าเป็แค่ศิษย์สายงานจิปาถะ กล้าไม่ให้เกียรติข้าเช่นนี้ อยากตายรึไง?"
เมิ่งฝานส่ายหัว มองหยางสือด้วยสายตาเ็า
"ยามนี้ข้าเป็ถึงศิษย์เฝ้ากระบี่แห่งหอคอยกระบี่"
"ก็ยังเป็ไอ้ขยะอยู่ดี!"
ในขณะนั้นเอง ศิษย์พี่หลัวเดินออกมาจากห้องะโด้วยความไม่พอใจว่า "ทะเลาะอะไรกัน! ที่นี่คือหอคอยกระบี่ไม่ใช่โรงอาหารนะ!"
เขาเดินมาตรงหน้าเมิ่งฝานแล้วถามว่า "เกิดอะไรขึ้น?"
เมิ่งฝานอธิบายเื่ราวทั้งหมด ั้แ่เื่ที่หยางเฟยเป็ฝ่ายลงมือกับเขาก่อน จากนั้นถูกเขาสั่งสอนจนกระทั่งทำกระบี่หาย
เมื่อฟังจบศิษย์พี่หลัวมองหยางสือด้วยสายตาเ็ากล่าวเสียงเข้ม "กระบี่ของตนเองก็ควรดูแลให้ดีเหตุใดจึงส่งให้ผู้อื่นถือสุ่มสี่สุ่มห้าเช่นนี้ ทำหายแล้วยังมีหน้ามาโทษคนอื่นอีก?"
หยางสือกล่าวอย่างไม่ยินยอม "แต่ว่ากระบี่ตกอยู่ที่หอคอยกระบี่จริง ๆ นะ"
ศิษย์พี่หลัวกล่าวเสียงเย็น "ตกที่ไหนมันก็คือเ้าทำหาย เ้าต้องรับผิดชอบเอง หากจะเอากระบี่คืนใช้หินิญญาสิบก้อน ไม่มีหินิญญาก็รีบไสหัวไปซะ!"
พูดจบศิษย์พี่หลัวก็หันมากล่าวกับเมิ่งฝานว่า "เ้าเองก็มีปัญหา ใจดีเกินไป เมื่อวานเ้านั่นกล้าลงมือกับเ้า หึหึ กล้ามาอาละวาดที่หอคอยกระบี่ ต่อให้เ้าฆ่ามันทิ้งเสียก็ไม่มีปัญหาอะไรทั้งสิ้น!"
แม้คำพูดนี้จะบอกกับเมิ่งฝานแต่หยางสือที่อยู่ด้านข้างได้ยินเข้าก็ถึงกับเหงื่อซึมด้วยความใ
เขารู้สึกว่าตาแก่นี่กำลังข่มขู่ตนเองอยู่
และที่สำคัญคือเขาถูกข่มขู่ได้จริง ๆ!
ด้วยเหตุนี้เขาจึงไม่พูดพร่ำทำเพลงรีบหันหลังเดินจากไปทันที
หากมีเพียงเมิ่งฝานคนเดียว เขาคงจะขอสั่งสอนบทเรียนให้สักหน่อย
แต่ตาแก่นี่ดูท่าทางไม่ใช่คนที่ควรไปตอแยด้วย อย่าหาเื่ใส่ตัวจะดีกว่า!
หลังจากหยางสือไปแล้ว เมิ่งฝานจึงถามศิษย์พี่หลัวต่อ
"ศิษย์พี่หลัว หากเมื่อวานข้าฆ่าหยางเฟยคนนั้น จะไม่ถูกลงโทษจริง ๆ รึ?"
ศิษย์พี่หลัวยิ้ม
เขามองตามหลังหยางสือไป แล้วหันมากล่าวกับเมิ่งฝานว่า "เ้าเพิ่งมาที่หอคอยกระบี่ได้ไม่นาน คงยังไม่รู้ว่าหอคอยกระบี่น่ากลัวเพียงใด คนที่กล้ามาอาละวาดที่หอคอยกระบี่จุดจบคือความตายทั้งนั้น"
"ข้ารับประกันกับเ้าได้เลยว่า วันหน้าหากยังมีใครกล้ามาก่อเื่ที่หอคอยกระบี่ เ้าฆ่าได้เลย จะไม่มีปัญหาใด ๆ ทั้งสิ้น"
"ต่อให้เป็คนของหอคุมกฎแห่งสำนักกระบี่สู่ซานเมื่อมาถึงหอคอยกระบี่ก็ยังต้องเดินเลี่ยงไปทางอื่น!"
"แน่นอนว่า เงื่อนไขคือเ้าต้องมีฝีมือพอ มิเช่นนั้นหากตายด้วยมือคนอื่นก็คงไม่มีที่ให้ร้องเรียน"
คำพูดของศิษย์พี่หลัวทำให้เมิ่งฝานรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา
นึกไม่ถึงเลยว่าการถูกหลอกมาที่หอคอยกระบี่อย่างงง ๆ จะทำให้เขาได้ที่พึ่งพิงอันทรงอำนาจ
ทว่าผู้มีอำนาจที่ว่านี้ไม่ใช่ศิษย์พี่หลัว
แต่เป็ 'ผู้าุโหลิน' ที่อยู่ชั้นบนตามที่ศิษย์พี่หลัวกล่าวถึง!
ไม่นานนักดวงตะวันก็ลับขอบฟ้า หอคอยกระบี่ปิดประตูอีกครั้ง
เมิ่งฝานกลับเข้าห้อง เริ่มฝึกฝนวิชาหลิงเฟิงเสวียนกง
นี่เป็ครั้งแรกที่เขาได้ัักับวิชาบำเพ็ญเซียนอย่างเป็ทางการ ในใจจึงอดตื่นเต้นไม่ได้
วิชาธาตุลม หลังจากฝึกฝนแล้วพลังโจมตีอาจไม่รุนแรงนัก แต่ความเร็วจะสูงมาก
เมิ่งฝานพอใจมากแล้ว
หากฝึกวิชารวบรวมปราณสู่ซานนอกจากพลังโจมตีจะไม่รุนแรงแล้วความเร็วยังต่ำเตี้ยไร้ซึ่งข้อได้เปรียบใด ๆ
ในขณะที่ฝึกฝน ตรงบริเวณท้องน้อยของเมิ่งฝานมีกระแสความอบอุ่นปรากฏขึ้นอีกครั้ง
สิ่งนี้ช่วยเพิ่มความเร็วในการฝึกฝนของเมิ่งฝานอย่างเห็นได้ชัด
ในสถานการณ์ปกติ ด้วยพร์รากปราณขยะของเมิ่งฝาน การฝึกฝนย่อมเชื่องช้าดุจเต่าคลาน
อาจกล่าวได้ว่าฝึกทั้งคืน แทบจะไม่เห็นผลลัพธ์ใด ๆ
แต่ในยามนี้ ด้วยการเกื้อหนุนจากกระแสความอบอุ่น เมิ่งฝานสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าปราณแท้เส้นเล็ก ๆ ในร่างกายกำลังค่อย ๆ แข็งแกร่งขึ้น
ทว่าความก้าวหน้านี้ดำเนินไปได้เพียงครึ่งคืน ่ครึ่งคืนหลังก็ไม่เห็นผลอีก
เพราะกระแสความอบอุ่นที่ท้องน้อยของเมิ่งฝานถูกใช้จนหมดสิ้นแล้ว!
เมิ่งฝานลืมตาขึ้น แววตาฉายแววโหยหา
หลังจากผ่านการฝึกแบบเร่งความเร็วใน่ครึ่งคืนแรก การฝึกที่แทบจะหยุดนิ่งใน่ครึ่งคืนหลัง ทำให้เมิ่งฝานรู้สึกท้อแท้เล็กน้อย
"กระแสความอบอุ่นนั่น เห็นได้ชัดว่าเป็กลิ่นอายที่ไหลเข้าสู่ร่างกายทุกครั้งที่ชักกระบี่ นึกไม่ถึงเลยว่ากลิ่นอายเหล่านี้จะช่วยเร่งการฝึกฝนได้ถึงเพียงนี้!"
เมิ่งฝานเกิดแรงผลักดันขึ้นมาทันที เขาตัดสินใจว่าั้แ่วันนี้เป็ต้นไป เขาจะเช็ดกระบี่ธรรมดาสี่สิบเล่มทุกวัน
สิ่งที่มนุษย์กลัวที่สุดคือการมองไม่เห็นความหวัง แต่เมื่อใดที่เห็นความหวัง การลงมือทำสิ่งต่าง ๆ จะเต็มไปด้วยพลัง
เช้าตรู่ เมิ่งฝานเริ่มเช็ดกระบี่ธรรมดา
เมื่อเช็ดถึงเล่มที่สิบสาม จิตอาฆาตกระบี่ที่ห่างหายไปนานก็ปรากฏขึ้น
เวลาเช็ดกระบี่ธรรมดา เมิ่งฝานจะจงใจเลี่ยงกระบี่ที่ดูทรงพลังอย่างเห็นได้ชัด โดยตั้งใจว่ารอให้ตนเองแข็งแกร่งขึ้นก่อนค่อยกลับมาเช็ดกระบี่เ่าั้
แต่ย่อมมีข้อยกเว้นเสมอ
บางครั้งกระบี่ที่รูปลักษณ์ธรรมดา ก็อาจซ่อนจิตอาฆาตกระบี่เอาไว้
เพราะต่อให้เป็กระบี่สามัญที่ธรรมดาที่สุด หากดื่มเืมามาก ฆ่าคนมามากก็จะเต็มไปด้วยจิตสังหาร
เหมือนกับกระบี่ไป๋เยี่ยที่เมิ่งฝานเคยเช็ด ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็กระบี่เล่มแรกในวัยเยาว์ของเทพยุทธ์หนุ่มผู้นั้นผู้ใช้วิชากระบี่ราตรีชั่วนิรันดร์
ครั้งนี้กระบี่ธรรมดาที่เมิ่งฝานเช็ดก็เหมือนกับกระบี่ไป๋เยี่ย ดูภายนอกเรียบง่ายไร้จุดเด่น แต่กลับผ่านการเข่นฆ่ามานับครั้งไม่ถ้วนและเปื้อนเืมามหาศาล!
'กระบี่นาม เฮยเฟิง'
57K
