เื่ราวของนวนิยายเริ่มต้นจากตัวเอก ธารมิกา ลูมิน่า การ์ดเนอร์ หญิงลูกครึ่งราชอาณาจักรไสยเวท-สหราชอาณาจักรมนตรา วัย 19 ปี ผู้วิเศษระดับ 4! ได้เข้าศึกษาในโรงเรียนไสยเวทนครหลวงของราชอาณาจักรไสยเวท เธอมีพร์ด้านไสยเวทขาวเหนือล้ำกว่าทุกคนในรุ่นเดียวกัน แน่นอนว่ารวมไปถึงรุ่นพี่อย่าง ฤทธิ์ เดชาคมด้วย
เพราะไม่้าให้มีใครเหนือกว่าเขา ฤทธิ์จึงก่อปัญหาแก่ธารมิกา แต่นั่นกลับเป็การหล่อหลอมให้เธอแข็งแกร่งขึิ้น ฤทธิ์ที่ไม่สามารถแซงหน้าเธอได้จึงหันเข้าหาไสยเวทดำและเริ่มหลอมไม้เท้ากาฬอาสัญซึ่งเขาพบในกองเอกสารต้องห้ามของผู้อำนวยการสถาบัน
นึกถึงจุดนี้ฤทธิ์ก็คาดเดาได้ว่าการพบวิธีหลอมไม้เท้ากาฬอาสัญไม่ใช่เื่บังเอิญ คงต้องเป็แผนการของผู้อำนวยการที่ปล่อยให้เขาเจอวิธีต้องห้ามนั้น แต่นั่นไม่สำคัญอีกต่อไป เขาเป็ฤทธิ์ที่ผ่านเหตุการณ์เ่าั้มาแล้ว เป็คนดีในชีวิตนี้? ฝันกลางวันอยู่รึไง? ฉันคือฤทธิ์ เดชาคม ชายผู้จะขึ้นไปอยู่บนจุดสูงสุดของโลกไสยเวท
เขาจะยังคงหลอมไม้เท้ากาฬอาสัญอีกครั้งแน่นอน แต่การสังเวยเครื่องสังเวยกว่าสองหมื่นคนนั้นไม่จำเป็ ในนวนิยายออนไลน์ได้บอกเอาไว้แล้วว่าหากเครื่องสังเวยมีคุณภาพมากพอ อาจใช้เพียงแค่ชิ้นเดียวก็สามารถหลอมไม้เท้าได้สำเร็จ แต่ฤทธิ์ในชาติที่แล้วไม่รู้เื่นี้ คงเป็ไอ้เฒ่า ผอ. ที่แอบลบส่วนนี้ออกไป
และเหยื่อสังเวยที่เหมาะสมที่สุดย่อมเป็ ธารมิกา ลูมิน่า การ์ดเนอร์ ตัวเอกผู้มากด้วยพร์ แต่การจะสังเวยเธอคงไม่ใช่เื่ง่าย โลกนี้เป็โลกนวนิยาย ตัวเอกของนวนิยายจะตายง่ายๆได้อย่างไร การส่งคนไปก่อปัญหาให้เธอกลับกลายเป็อาหารอันโอชะที่เสริมกำลังให้เธอ
หากไม่สามารถสังหารเธอได้ในครั้งเดียวเธอจะแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้นหลังรอดพ้นจากวิกฤตมาได้ จะบอกว่าเธอเป็ลูกรักของโลกใบนี้เลยก็ได้ หากฤทธิ์้าเป็ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด การกำจัดเธอเป็หนทางเดียว หากไม่กำจัดเธอแผนการของเขาซึ่งเป็ตัวร้ายก็จะไม่มีวันสำเร็จ
"เมษา เธอเข้ามาได้” ฤทธิ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเ็าเล็กน้อย บุคลิกของเขาเหมือนกับวายร้ายฤทธิ์ เดชาคม ไม่เหมือนกับฤทธีอีกต่อไป
“นายเป็อะไรหรือเปล่า เมื่อกี้นายดูแปลกไปนะ” เมษาถามอย่างกังวลใจ
“ไม่มีอะไร ฉันแค่ฝันแปลกๆน่ะ แล้วพิธีปฐมนิเทศน์เตรียมไปถึงไหนแล้ว มีปัญหาอะไรไหม?” ฤทธิ์ถามพลางหมุนควงปากกาด้ามดำในมือ
“ทุกอย่างพร้อมหมดแล้ว พรุ่งนี้นายต้องขึ้นกล่าวสุนทรพจน์ในงาน เตรียมตัวมาดีแล้วใช่ไหม?”
“ไม่ต้องห่วง ฉันเตรียมพร้อมมาั้แ่ชาติก่อนแล้ว”
“….” เมษาได้ยินแล้วก็งุนงง เธอรู้สึกว่าฤทธิ์อาจจะยังหลับไม่ตื่นดี
“ยังมีเื่อะไรอีกไหม?” ฤทธิ์ถามเพื่อเปลี่ยนเื่
“งานเลี้ยงสี่สกุลเสาร์นี้นายจะมาไหม?”
“อืม…ครั้งนี้ฉันน่าจะไป” ที่งานนั้นมีคนที่ฤทธิ์ต้องพบอยู่ เธอเป็หนึ่งในตัวหมากสำคัญในแผนโค่นตัวเอกของเขา
“ดีจัง ฉันก็จะไปเหมือนกัน” เมษายิ้มยินดี นานแล้วที่ฤทธิ์ไม่ได้ไปงานเลี้ยงสี่สกุล ฤทธิ์เป็คนเ็าไม่ชอบเข้างานเลี้ยงสังสรรค์มากนัก พ่อแม่ของเขาก็ไม่ได้บังคับให้เขาไปเพราะรู้ดีว่าหากเขาไปแบบไม่เต็มใจอาจก่อปัญหาในงานเลี้ยงได้ เมษาที่ร่าเริงขึ้นชวนฤทธิ์คุยเื่สัพเพเหระ ด้วยบ่ายนี้ทั้งคู่ไม่มีคลาสเรียน ทั้งสองคุยกันเป็เวลานานจนกระทั่งเสียงเตือนดังออกมาจากโทรศัพท์มือถือของฤทธิ์ เวลาบนหน้าจอแสดงเวลา 17.00 น. ซึ่งเป็เวลาเลิกงานของทั้งสอง
“ตอนนี้ห้าโมงเย็นแล้ว งั้นฉันกลับก่อนนะ เจอกันพรุ่งนี้” เมษากล่าวลาแล้วออกจากห้องไป เมษา จักรราศี รองประธานสโมสรนักศึกษา คณะอัญเชิญศาสตร์ เป็วายร้ายเช่นเดียวกันกับฤทธิ์ สกุลจักรราศีเป็หนึ่งในสี่สกุลใหญ่ในนครหลวง พ่อแม่ของพวกเขารู้จักกันทำให้ทั้งสองได้เป็เพื่อนกันั้แ่วัยเยาว์ แต่ดูเหมือนบทของเธอจะมีไม่มากนัก
ในนวนิยายเธอเพียงเห็นด้วยกับฤทธิ์ในทุกเื่ รวมถึงช่วยเขาหาเครื่องสังเวยไม้เท้ากาฬอาสัญด้วย ถ้าฤทธิ์คือวายร้ายคนสุดท้าย เธอก็เป็สมุนมือขวาของเขา แต่ไม่รู้ว่าหลังจากเขาตายไปเธอจะเป็อย่างไรบ้าง ฤทธิ์คาใจแต่ไม่อาจหาคำตอบได้
“พรุ่งนี้แล้วสินะ” วันปฐมนิเทศน์เป็วันที่ทุกอย่างเริ่มต้นขึ้น ธารมิกา ลูมิน่า การ์ดเนอร์ เข้าศึกษาในปีนี้ที่คณะอัญเชิญศาสตร์ คณะเดียวกันกับเขา วันที่เขาได้พบเจอหญิงสาวอายุน้อยกว่าเขา 2 ปี คนที่ทำลายแผนการทั้งหมดของเขาด้วยวิธีง่ายๆอย่างน่าเหลือเชื่อ
“นายน้อยจะกลับบ้านเลยไหมครับ?” ลุงกำพลคนขับรถที่พ่อของฤทธิ์จ้างมาเอ่ยถามขณะที่ฤทธิ์ขึ้นมานั่งที่เบาะหลังของรถยนต์พลังงานไสยเวท
“กลับเลย พรุ่งนี้มีงานต้องทำแต่เช้า” ฤทธิ์ตอบกลับ
“ครับนายน้อย” รถยนต์เคลื่อนตัวออกจากรั้วสถาบัน มุ่งตรงไปยังคฤหาสน์สกุลเดชาคมอย่างช้าๆ ไม่นานรถยนต์ก็เคลื่อนมาถึงหน้าคฤหาสน์สกุลเดชาคม
“ถึงแล้วครับนายน้อย” ลุงกำพลเอ่ยบอกชายหนุ่ม
“อืม” ชายหนุ่มตอบกลับอย่างเ็า ขณะเดินเข้าไปในคฤหาสน์ แม่บ้านที่ไม่ทันระวังตัวบังเอิญเดินเข้ามาตรงร่างสูงโปร่ง ทันใดนั้นร่างของฤทธิ์ก็ชนเข้ากับร่างบอบบางจนร่างนั้นล้มลงกับพื้น
“ขอโทษค่ะ นายน้อย ฉันไม่ทันระวัง” เดิมทีฤทธิ์เป็คนโเี้ หากเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ แม่บ้านคนนี้จะต้องถูกนำตัวไปลงโทษอย่างทารุณ แต่เขาผ่านชีวิตมาแล้วถึงสองครั้ง เื่เล็กน้อยแค่นี้เขาไม่เก็บมาใส่ใจ จอมขมังเวทที่แข็งแกร่งที่สุดในอนาคตจะมาเอาเื่กับแม่บ้านธรรมดาๆได้อย่างไร
“ไม่เป็ไร คราวหน้าก็ระวังหน่อย” แม่บ้านสาวทำหน้าราวกับเห็นผี แม้จะยังเ็าเช่นเคย แต่นายน้อยไม่เคยปล่อยใครที่ขัดใจให้มีชีวิตรอด
“ขอบพระคุณค่ะนายน้อย!” แม่บ้านสาวกล่างอย่างเร่งรีบและรีบลุกกลับไปทำงานส่วนของตน
“วันนี้นายน้อยแปลกไปนะ”
“นั่นสิ เมื่อวานบอดี้การ์ดคนนั้นยังถูกสั่งเฆี่ยนจนต้องนอนโรงพยาบาลอยู่เลย”
“นายน้อยกินยาลืมเขย่าขวดรึเปล่า?”
“ชู่ววว…เดี๋ยวนายน้อยก็ได้ยินหรอก พูดจาระวังๆหน่อย”
“………” แน่นอนว่าเขาได้ยินทุกประโยค
เหล่าคนรับใช้ในคฤหาสน์ต่างประหลาดใจกับท่าทีที่เปลี่ยนไปของฤทธิ์ นายน้อยเปลี่ยนไปมาก แต่จะมีอะไรที่ทำให้คนๆหนึ่งเปลี่ยนไปภายในวันเดียว พวกเขาไม่อาจเข้าใจเื่นี้ได้
“มองอะไร รีบไสหัวไปทำงานได้แล้ว” ฤทธิ์ไล่ตะเพิดเหล่าคนรับใช้ที่รวมกลุ่มกันนินทาเขาด้วยเสียงดัง
“พอเถอะฤทธิ์ เมื่อไหร่นายจะคิดได้เหมือนคนอื่นเขาสักทีนะ หัดมองคนอื่นเป็มนุษย์เหมือนกันบ้าง คนรับใช้ก็เป็คนนะไม่ใช่สิ่งของ”เสียงหนุ่มตักเตือนฤทธิ์ด้วยท่าทีตำหนิ ร่างสูงวัยไล่เลี่ยกับฤทธิ์เดินลงมาจากชั้นบนของคฤหาสน์ พอดีกับที่เขาเห็นฤทธิ์ตวาดใส่คนรับใช้กลุ่มนั้น
“ไม่ใช่เื่ของแก ศักดิ์” ฤทธิ์เอ่ยอย่างเ็า ศักดิ์สิทธิ์ เดชาคม เชื่อมั่นในคุณธรรมมาั้แ่เล็ก เขาเป็ลูกพี่ลูกน้องจากสกุลสาขาของสกุลเดชาคม ด้วยพร์ด้านไสยเวทจึงถูกรับเลี้ยงให้มาอยู่ในสกุลหลัก สามารถใช้ทรัพยากรณ์ของสกุลหลักได้ ฤทธิ์ไม่เคยชอบผู้ชายคนนี้ เขามีพร์ใกล้เคียงกับตน ทั้งยังคอยตำหนิสิ่งที่เขาทำอยู่ตลอดเวลา
“ถ้านายไม่เปลี่ยนนิสัย จะมีแต่คนรังเกียจนายแน่นอน ไม่ใช่ทุกคนที่ตามใจนายเพราะบารมีของพ่อหรอกนะ” ศักดิ์เตือนฤทธิ์อย่างจริงจัง แม้ฤทธิ์จะมีพร์และมีพื้นหลังที่แข็งแกร่ง แต่นิสัยโเี้ต่อผู้ด้อยกว่าของเขาจะทำให้เขามีปัญหาในอนาคตอย่างแน่นอน สกุลเดชาคมเป็ชนชั้นผู้นำ ในความคิดของศักดิ์ผู้นำต้องมีคุณธรรม ผู้ใต้บังคับบัญชาจึงจะเต็มใจปฏิบัติตาม
ฤทธิ์จ้องมองศักดิ์ด้วยสายตาอันแหลมคม จิตสังหารจากผู้ที่มือเปื้อนไปด้วยเืของคนกว่าสองหมื่นทำให้ศักดิ์หน้าซีดเป็กระดาษ ความกลัวแล่นเข้ามาในจิตใจของเขาอย่างไม่รู้สาเหตุ ศักดิ์เผลอก้าวถอยหลังกลับไปชั้นบนอย่างไม่รู้ตัว
“นายเปลี่ยนแปลงตัวเองได้นะฤทธิ์ มันยังไม่สายเกินไป ฉันไปก่อนนะ” ศักดิ์ใจดีสู้เสือ กล่าวเตือนฤทธิ์เป็ครั้งสุดท้ายก่อนจะกลับขึ้นไปชั้นบน ฤทธิ์ดูถูกในใจ ความใจดีจะมีประโยชน์อะไร ความแข็งแกร่งเท่านั้นที่สยบทุกสิ่ง ชาติที่แล้วด้วยความใจดีของเขา ศักดิ์ยังตกเป็เครื่องสังเวยของไม้เท้ากาฬอาสัญ ด้วยมือของฤทธิ์เองเสียด้วยซ้ำ การหลอกใช้คนแบบศักดิ์จะยากเย็นสักแค่ไหน
“ยุ่งไม่เข้าเื่” ฤทธิ์พึมพำ เดินตรงไปที่ห้องนอนของตน ธรรมเนียมของสกุลเดชาคมไม่นิยมรับประทานอาหารเย็น นอกเสียจากมีงานสังสรรค์ของเหล่าสกุลชั้นสูงเท่านั้น พ่อแม่ของเขามักทำงานที่กระทรวงไสยเวทจนดึก ทำให้คฤหาสน์เหลือเพียงเขา ศักดิ์ และเหล่าคนรับใช้เท่านั้น
ห้องนอนของฤทธิ์โอ่อ่าสมกับเป็ห้องนอนของนายน้อยสกุลใหญ่ โคมไฟระย้าประดับด้วยเพชรนิลจินดา ภาพงานศิลป์ชื่อดังเรียงรายอยู่บนผนัง เฟอร์นิเจอร์เครื่องใช้ทุกชิ้นล้วนเป็ของชั้นหนึ่ง ฤทธิ์เดินเข้าไปหยิบสมุดบันทึกออกมาจากชั้นวางหนังสือ สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วจึงนั่งลงที่โต๊ะเขียนหนังสือ
“แค่สัปดาห์เดียวก็เกินพอ” เขาเขียนแผนการลงไปในบันทึกเล่มนั้น ชีวิตนี้ต้องไม่ผิดพลาด ตัวเอกจงตาย ตัวร้ายจงเจริญ! แทบตั้งตารอพรุ่งนี้ไม่ไหวแล้ว รอฉันก่อนเถอะ ธารมิกา ลูมิน่า การ์ดเนอร์!
2K
![จ้าวปกครองแดนนรกภูมิเยี่ยงข้าดันมาเกิดใหม่เป็นเจ้าหญิงเนี่ยนะ..!! [E-BOOK ใน MEB]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1698224279_17658081.webp)
