ตอนที่ 27 ความแค้นที่โดนฝั่งลึกอยู่ในกระดูกดำ
“ ผู้นำตระกูลหม่าหน้าที่ของคุณมีอยู่สองอย่าง อย่างแรกคือสืบหาข้อมูล อย่างที่สองคือต้องลดกำลังของคู่ต่อสู้ในอนาคตของพวกเรา “
หลินฟานออกคำสั่ง
หม่าจือฉินขมวดคิ้ว เขาไม่เข้าใจ
ใครมันจะไปเข้าใจคำสั่งกว้างๆ แบบนี้?
คนอื่นๆ ในห้องวางแผนก็ไม่เข้าใจความหมายของหน้าที่ทั้งสองด้วยเช่นกัน ทุกคนไม่เข้าใจว่าทำไมหลินฟานต้องทำอะไรยุ่งยากแบบนี้ ศัตรูในอนาคตหากมีสมองหน่อยทุกคนคงพอคิดได้ว่าหลินฟานหมายถึงพวกกลุ่มต่างๆ ที่จะก่อตัวขึ้นในเมืองหลวงมณฑลหลินหนาน
และทุกคนในห้องวางแผนต่างก็เข้าใจเื่นี้ ทุกคนที่นั่งในห้องเป็คนที่เกิดในตระกูลทหาร เื่ที่จะมีกลุ่มต่างๆ เกิดขึ้นใน่ประเทศวุ่นวาย พวกเขาต่างก็รู้ดี แต่พวกเขาไม่เข้าใจว่าทำไมหลินฟานต้องทำอะไรให้มันยุ่งยาก
กำลังรบของตระกูลหลินในตอนนี้ มีทั้งปืน มีทั้งรถหุ้มเกาะ มีทั้งรถถังและเฮลิคอปเตอร์โจมตี หากตระกูลหลิน้าให้กลุ่มเ่าั้ยอมจำนน มีหรือที่กลุ่มเ่าั้จะกล้าต่อต้าน
หรือหากกล้าต่อต้าน มีหรือที่พวกมันจะเอาชนะได้
หม่าจือฉินทำหน้าสงสัยอยู่สักพัก จากนั้นก็ถามขึ้นว่า
“ คุณหลินหมายความว่ายังไงครับ ข้ารับใช้นี้ไม่เข้าใจ? “
หลินฟานตอบทันทีว่า
“ เื่แรกคือเื่ข้อมูล! เื่ข้อมูลที่ผม้าก็คือข้อมูลที่ตั้งต่างๆ ของรูเล็ตภายในเมืองหลวงของมณฑลหลินหนานแห่งนี้ และเน้นมองหาการ์ดทักษะเป็พิเศษ หากเจอรูเล็ตที่มีการ์ดทักษะที่ไหนก็ให้เอามาให้ได้ หรือหากไม่มีผลึกมากพอจะหมุนเอามา คุณก็ต้องควบคุมเอาไว้ให้ได้
“ ส่วนพวกรูเล็ตธรรมดาแค่ระบุตำแหน่งเอาไว้ก็พอ
“ ส่วนเื่ตัดกำลังรบของศัตรูในอนาคต ก็คือทำให้พวกกลุ่มต่างๆ สู้กันเอง และสู้กับซอมบี้แทนพวกเราไปก่อน ผม้าให้คุณเอาอาวุธระยะประชิดอย่างมีดหรืออะไรก็ได้ที่จะทำให้คนพวกนั้นฆ่าซอมบี้ได้ไปมอบให้พวกนั้น
“ พร้อมทั้งบอกกลุ่มต่างๆ เกี่ยวกับเื่การพัฒนาตัวเองโดยใช้อาวุธิญญาฆ่าซอมบี้ หรือสิ่งมีชีวิตต่างๆ ผม้าให้คนธรรมดาในกลุ่มต่างๆ มีเป้าหมายในการกำจัดซอมบี้ หากพวกนั้นมีเป้าหมายพวกนั้นก็จะพยายามกำจัดซอมบี้
“ เมื่อถึงเวลาที่เราจะกู้คืนเมืองหลวงของมณฑลหลินหนาน พวกเราจะได้เหนื่อยน้อยลงไป “
คิดว่าหลินฟานจะเป็คนดีงั้นหรือ? ไม่มีทางอยู่แล้ว เหตุผลที่หลินฟานอยากมอบอาวุธให้พวกกลุ่มต่างๆ ก็เพื่อให้พวกนั้นช่วยกำจัดซอมบี้ให้เขาไปก่อน และเมื่อถึงเวลาที่เขาเริ่มกวาดล้างจริงๆ ก็จะประหยัดะุลงไปได้เยอะ
ส่วนเื่เกี่ยวกับการพัฒนาตัวเองด้วยการฆ่า ถึงหลินฟานไม่บอกเดี๋ยวก็มีคนค้นพบกันอยู่ดี เพราะงั้นบอกไปก็ไม่มีอะไรเสียหาย อีกอย่าง หากคนธรรมดารู้ว่าตัวเองสามารถแข็งแกร่งได้ด้วยการฆ่าสิ่งมีชีวิต คนธรรมดาก็จะมีความหวัง
หลินฟาน้าใช้ความหวังที่คนธรรมดามีเอามาใช้ให้เกิดประโยชน์ ถึงคนเ่าั้จะฆ่าซ่อมบี้ไปได้คนละสิบตัวยี่สิบตัว แต่ถ้าหากรวมกันหลายๆ คน คนเ่าั้ก็อาจจะฆ่าซ่อมบี้ได้นับหมื่นหรือนับแสน ยิ่งคนจากกลุ่มต่างๆ สามารถฆ่าได้เยอะเท่าไหร่ มันก็ยิ่งเป็ประโยชน์ต่อหลินฟานในการกู้คืนเมืองเท่านั้น
ได้คนทำงานให้ฟรีๆ แบบนี้มันดีสุดๆ ไปเลยไม่ใช่หรือไง
ทุกคนที่อยู่ในห้องเมื่อได้ยินว่าหลินฟาน้าให้คนจากกลุ่มต่างๆ ฆ่าซอมบี้ พวกเขาทุกคนก็ถึงบางอ้อ ทุกคนต่างก็คิดเหมือนๆ กันว่า ถ้าไม่เลวจริง ก็คงคิดแผนนี้ขึ้นมาไม่ได้แน่ ใช้งานให้คนอื่นทำงานเสี่ยงตายให้ตัวเอง โดยที่ตัวเองไม่ต้องเสียอะไรมากมาย แค่เสียมีดและอาวุธระยะประชิดอย่างอื่นนิดหน่อยเท่านั้น
อีกอย่าง เมื่อกองทัพตระกูลหลินสามารถกู้คืนเมืองหลวงของมณฑลหลินหนานได้สำเร็จ คนเ่าั้จะไปไหนได้ เรือล่มในหนองทองจะไปไหนได้ คนเ่าั้หากไม่สู้จนตัวตายกับกองทัพตระกูลหลิน ก็ต้องเข้ามารับใช้ตระกูลหลิน แผนนี้มันช่าง… ช่างอัจฉริยะในหมู่ของอัจฉริยะเหลือเกิน
โอหยางซินก็ไม่ต่างกัน เธอเคยไปทำธุรกิจมาแล้วหลายประเทศ นักธุรกิจแต่ละประเทศต่างก็มีเล่ห์เหลี่ยมมากมาย แต่เหลี่ยมจัดขนาดนี้เธอพึ่งเคยเจอเป็ครั้งแรก
ทุกคนในห้องอยากพูดชมหลินฟาน แต่พอคิดดีๆ หากชมตอนนี้จะให้พวกเขาชมว่าอะไร? คุณหลินเหลี่ยมจัดมาก! คุณหลินสุดยอดมากที่คิดแผนเลวๆ แบบนี้ออกมาได้! ชมแบบนี้งั้นเหรอ? เมื่อรู้ว่าไม่ควรพูดชมพวกเขาก็ปิดปากเงียบไป
“ เข้าใจแล้วครับคุณหลิน ข้ารับใช้คนนี้จะไม่ทำให้คุณหลินผิดหวัง “
หม่าจือฉินทำลายความเงียบในห้อง
หลินฟานพยักหน้าพอใจ จากนั้นก็พูดขึ้นว่า
“ ส่วนตระกูลเจียงและตระกูลจาง พวกเราจะเดินทางไปที่มหาลัยหลินฮวา พวกเราจะไปกวาดล้างซอมบี้ที่มหาลัยกัน ตามข่าวที่ผมได้รับมา วันนี้ดูเหมือนว่าจะมีวงอะไรสักอย่างมาจัดคอนเสิร์ตที่นั่น แล้วคนที่เข้าร่วมงานก็มีจำนวน 500,000 คน “
หลินฟานยังจำเื่นี้ได้ขึ้นใจ
ในชาติก่อนของเขา มหาลัยหลินฮวาก็คือจุดที่ทำให้เมืองหลวงมณฑลหลินหนานล่มสลาย สาเหตุก็เพราะที่นั่นเป็แหล่งกำเนิดซ่อมบี้จำนวนมาก และเหตุผลที่มีซอมบี้จำนวนมากก็เพราะวันที่เกิดวันโลกาวินาศ ที่นั่นได้จัดงานคอนเสิร์ตขึ้น แถมคนที่เข้าร่วมงานยังมีจำนวนอยู่ราวๆ 500,000 คน บวกกับนักศึกษาที่อยู่ในมหาลัยอีกประมาณ 100,000 คน เท่ากับว่า มหาลัยหลินฮวามีซอมบี้อยู่ทั้งหมดประมาณ 600,000 ตัว
สิ่งนี้นับว่าเป็จำนวนมหาศาลอย่างมาก หากยังปล่อยเอาไว้แบบนี้ หลินฟานมั่นใจว่าว่าพวกซอมบี้ทั้ง 600,000 ตัว ก็คงจะก่อคลื่นซอมบี้ขึ้นแบบชาติที่แล้ว จากนั้นพวกมันก็จะกลืนกินมณฑลหลินหนานทั้งหมด
หลินฟานยอมให้เป็แบบในชาติที่แล้วไม่ได้เพราะเขาคิดเอาไว้แล้วว่าเขาจะใช้มณฑลหลินนานเป็ฐาน ใช้ที่ดินของบรรพบุรุษของตระกูลหลินเป็ฐาน
อีกอย่าง ซ่อมบี้ 600,000 ตัว นี่มันแหล่งฟาร์มเลเวลชั้นดีชัดๆ
หาก่เวลานี้เป็่เวลาที่ผ่านวันโลกาวินาศมานานแล้ว หลินฟานคงไม่เลือกไปกำจัดพวกมันแน่ เขาคงยอมทิ้งมณฑลหลินหนานไปโดยไม่ต้องคิด เหตุผลก็เป็เพราะว่า หากมีซอมบี้ 600,000 ตัว ก็คงต้องมีซอมมีกลายพันธุ์และซอมบี้เลเวลสูงๆ จำนวนมากอยู่ในนั้นด้วย หากใครยังมีสติดีอยู่ ต่อให้มีอาวุธครบมือก็ไม่มีใครเข้าไปกันหรอก
แต่ตอนนี้มันไม่ใช่ ตอนนี้ซอมบี้ยังเป็เพียงแค่พวกระดับที่ 1 เป็เพียงพวกเดินเชื่องช้าและไร้สมองในการวางแผน
โอกาสในการฟาร์มเลเวลมาอยู่ตรงหน้าขนาดนี้ หลินฟานจะปล่อยให้มันหลุดมือไปได้ยังไง
หลินฟานพูดต่ออีกว่า
“ ตระกูลโอหยางและตระกูลหม่าส่งทหารมาให้ผมด้วย ส่งมาตระกูลละ 100 คน ผมจะทำให้ทหารที่พวกคุณส่งมาเลเวลเพิ่มขึ้นให้มากที่สุด และในอนาคต พวกคุณก็จะได้ใช้ทหารพวกนี้เพื่อช่วยเพิ่มเลเวลให้กองกำลังของพวกคุณ “
“ ครับ! “
โอหยางห่าว และหม่าจือฉินตอบด้วยน้ำเสียงดีใจ
พวกเขาเป็ทหารมานานย่อมเข้าใจดีว่าเื่กำลังรบเป็เื่สำคัญ เมื่อครู่ เมื่อรู้ว่าตัวเองต้องอยู่สร้างรากฐานพวกเขาก็ไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ แต่พอได้ยินหลินฟานบอกว่าจะทำให้คนของตัวเองแข็งแกร่งขึ้นด้วย ทั้งสองก็รู้สึกดีใจเป็อย่างมาก ทั้งสองจึงรีบตอบตกลงแทบจะในทันที
หากมีทหารที่มีประสบการณ์และแข็งแกร่งเป็รากฐานช่วยพัฒนา ทั้งโอหยางห่าวและหม่าจือฉิน พวกเขาทั้งสองคนต่างก็มั่นใจว่า กำลังรบของตระกูลตัวเองคงไม่โดนทิ้งห่างจากกำลังรบของตระกูลเจียง และตระกูลจางมากนัก
หลินฟานเข้าใจเื่ที่ผู้นำตระกูลโอหยางและตระกูลหม่าเป็กังวลดี เขาถึงพูดแบบนี้ออกมา ตระกูลข้ารับใช้ถึงจะรับใช้ตระกูลหลินเหมือนกัน แต่พวกเขาก็พยายามแข่งกันตลอดเวลา
ยิ่งเื่กำลังทหารยิ่งแล้วใหญ่ ต่อให้เป็ตระกูลข้ารับใช้เหมือนกัน แต่ถ้ากำลังรบต่างกันก็มีสิทธิ์โดนอีกตระกูลกดหัวเอาไว้ได้
การสู้กันเพื่ออำนาจ การชิงดีชิงเด่น เื่เหล่านี้เป็เื่ปกติของมนุษย์ หลินฟานเข้าใจดีเลยไม่คิดจะต่อว่าหรือเข้าไปห้ามตระกูลข้ารับใช้ทั้ง 4 แต่หากมีใครทำอะไรที่มากเกินควร หลินฟานก็ไม่ใจดีเก็บเอาไว้เหมือนกัน
….
ไม่นานหลังจากการประชุมเื่แผนการ กองกำลังที่ถูกส่งออกไปให้ไปหาผลึกจำนวน 5,000 ชิ้น ก็กลับมาที่คฤหาสน์ตระกูลหลิน หลังจากพวกนั้น พวกผู้นำตระกูลทั้ง 4 ต่างก็กระจายคำสั่งใหม่ออกไปและสั่งให้เตรียมตัวออกเดินทางทำหน้าที่
ถึงตอนนี้จะเป็่เย็นแล้วก็ตาม แต่พวกผู้นำตระกูลก็ไม่ได้สนใจแล้วสั่งเตรียมตัวเคลื่อนทัพ ตอนนี้กองทัพตระกูลหลินทั้งหมดต้องทำงานแข่งกับเวลา ไม่มีเวลามาสนใจว่าตอนนี้เป็กลางวันหรือว่าตอนนี้เป็ตอนกลางคืน
ส่วนตัวของหลินฟาน เมื่อเขาได้รับผลึกทั้ง 5,000 ชิ้น เขาก็รีบตรงไปที่รูเล็ตแลกของในห้องโชว์งานศิลป์ของตระกูลหลินอีกครั้ง
‘ มีอำนาจมันดีจริงๆ ต้องแบบนี้สิ ‘
หลินฟานมองดูผลึกจำนวนมากในถุงเก็บผลึกของตัวเองด้วยใบหน้าพอใจ หากเขาไม่มีกำลังทหารจำนวนมากทำงานให้ หากเขาต้องเก็บเองคนเดียว หลินฟานคิดว่าคงต้องใช้เวลาหลายวันหรืออาจเป็เดือนแน่ๆ ถึงจะได้มาขนาดนี้
แต่นี่กลับได้มาภายในระยะเวลาแทบไม่ถึง 2 ชั่วโมง หลังจากเกิดวันโลกาวินาศ ไม่ให้หลินฟานรู้สึกพอใจแล้วจะให้เขารู้สึกยังไงได้อีก
จำนวนการเก็บเกี่ยวขนาดนี้ทำให้หลินฟานพอใจมากจริงๆ และหลินฟานก็มั่นใจมากๆ ว่า ด้วยจำนวนผลึก 5,000 ชิ้น เขาจะสามารถหมุนได้การ์ดทักษะเนโคแมนเซอร์แน่นอน
หลังจากชื่นผมผลึกในถุงเก็บผลึกอยู่สักพัก หลินฟานก็หันหน้ามองรูเล็ตแลกเปลี่ยนด้านหน้า จากนั้นก็พูดขึ้นว่า
“ มาเริ่มเลยดีกว่า ก้าวแรกแห่งการไปตะบันหน้าพวกมัน สักวันฉันจะทำให้พวกแกเสียใจที่กล้ามาทำให้โลกของฉันเข้าสู่ยุคโลกาวินาศ ไอ้พวกระยำ!! “