ป้ายรถเมย์
เด็กตัวผอมโซทั้งสองขึ้นรถเมย์ซึ่งปลายทางสิ้นสุดที่เมือง A
“ซือซือ เธอรู้เหรอว่าพ่อของพวกเราคือใคร “ หยางหยางถามด้วยความสงสัย
“รู้สิ พ่อของพวกเราคือ ‘จ้าวลี่ิ’ “
“หา! ทำไมเธ… “
“แต่ห้ามถามนะว่าทำไมรู้เพราะว่าเค้าเคยบอกไปแล้ว“ฉันบอกพร้อมหันไปมองวิวนอกหน้าต่าง
“เธอหน้ามึนได้ใครกันนะ “หยางหยางส่ายหน้าพร้อมมองด้วยสายตาเอ็นดู
เมือง A
“ในที่สุดก็ถึง! หยางหยางเราต้องไปสถานีตำรวจเพื่อให้พวกเขาช่วยเราตามหาพ่อ“ลี่ซือ
“โอเค เมื่อกี้ฉันเห็นป้ายสถานีตำรวจอยู่“
สถานีตำรวจ
ฉันเดินเข้าไปหาคุณลุงตำรวจท่าทางใจดี
“สวัสดีค่ะคุณตำรวจ “
“เด็กน้อย พวกหนูมีอะไรให้ลุงช่วย “ลุงตำรวจ
“พวกหนูมาตามหาพ่อค่ะ“
“อ้อ ได้สิว่าแต่พ่อพวกหนูชื่อไรล่ะ ลุงจะะหาข้อมูลให้“
“จ้าวลี่ิ “ฉันตอบ
คุณลุงตำรวจชะงักไปสักพักจากนั้นจึงเอ่ยถามพวกเราด้วยน้ำเสียงใ
“จ…จ้าวลี่ิ ประธานบริษัทจ้าวกรุ๊ปน่ะเหรอ “คุณลุงตำรวจพูดจบหยางหยางก็หันมามองฉันด้วยความใ
“ใช่ค่ะ“ฉันตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“จริงเหรอ ซือซือ“หยางหยางกระซิบถามเสียงเบา
ฉันจึงพยักหน้าเพื่อยืนยัน
“นี่ไม่เื่เล่นๆนะเด็กน้อย “คุณลุงตำรวจพูดเสียงเข้ม
“หน้าพวกเราไม่เหมือนพ่อเหรอคะ “ฉันถามด้วยรอยยิ้ม
พอฉันพูดจบคุณลุงก็จ้องมองใบหน้าของฉันที่คล้ายจ้าวลี่ิไม่น้อย ส่วนลี่หยางน่ะเหรออย่างกับถอดแบบกันมาเลยล่ะ ถ้าเขาอุดมสมบูรณ์กว่านี้สักหน่อย ฉันคงนึกว่าเป็ร่างโคลนนิ่ง
“งั้นคุณลุงช่วยติดต่อเลขาพ่อเราให้หน่อยได้มั้ยคะ “
สุดท้ายคุณลุงตำรวจจึงได้ติดต่อเลขาของจ้าวลี่ิให้พวกเรา
บริษัทจ้าวกรุ๊ป
“แม่ของพวกหนูอยู่ไหนเหรอ“
“เสียั้แ่คลอดพวกเราแล้วค่ะ/ครับ“พวกเราตอบพร้อมกัน
“อ่า ลุงขอแสดงความเสียใจด้วยนะ “
ใช่แล้วค่ะั้แ่นั่งรถมาจากสถานีจนถึงตอนนี้คุณลุงเลขายังไม่หยุดถามพวกเราเลย
“พวกหนูรู้ได้ยังไงว่าบอสเป็พ่อของพวกหนู “
“คุณยายบอกพวกเราก่อนที่ท่านจะเสียค่ะ “ฉันตอบเลี่ยงๆ
“แล้… “เขากำลังจะเอ่ยปากถามต่อแต่
ปั้ง!
เสียงเปิดประตูจากผู้ที่มาใหม่ทำเอาฉันสะดุ้ง
“ฉันไม่เห็นรู้มาก่อนว่าบริษัทจ้าวกรุ๊ปเป็สนามเด็กเล่น“ เขากล่าวเสียงแข็ง
อ้าว! คุณพ่อพูดยังงี้แล้วอย่ามาหลงน้องทีหลังนะ
เราเปลี่ยนจากที่ซือซือแทนตัวเองกับหยางหยางว่าฉันเป็เค้านะคะทุกคนคิดว่ายังไงบ้างเม้นท์มาเลย
395
