ฟากคณินไม่ได้สะทกสะท้านกับคำประชดประชันของกัญญาภัคเขาแค่แกล้งหยอกเล่นพอหอมปากหอมคอเท่านั้น อีกอย่างก็อยากบอกเป็นัยด้วย ถ้าต่อไปรู้ความจริงจะได้ไม่ใมาก
“คุณพลชาติคุณกาญจนาสวัสดีครับผมขอมาฝากท้องด้วยนะครับ พอดีได้ยินว่าอาชว์จะมากินข้าวบ้าน ผมเลยขอตามมาคงไม่เป็การรบกวนจนเกินไปนะครับ” คณินเปลี่ยนเื่อย่างรวดเร็ว อาชว์ซึ่งมองอยู่อดขำแกมหมั่นไส้เพื่อนไม่ได้ หัวไว เอาตัวรอดเก่ง
“ไม่หรอกค่ะ”คุณกาญจนาเอ่ยแทนสามีที่ไม่ยอมพูดอะไรสักคำ ขณะที่พลชาติมองนายหัวหนุ่มแห่งเมืองภูเก็ตด้วยสายตาพิจารณาชื่อเสียงเ้าชู้เปลี่ยนผู้หญิงเหมือนเปลี่ยนรองเท้าไม่ใช่ได้มาเล่นๆ แต่เพราะอีกฝ่ายเ้าชู้จริงเขารู้ว่าอีกฝ่ายเสือผู้หญิงขนาดไหน เลยไม่แน่ใจการมาของคณินในวันนี้
หรือเขาจะคิดมากไปตอนนี้กัญญาภัคก็มีลูกแล้ว เขาคงไม่น่าจะมาจีบ ระดับนายหัวคณินน่าจะมีสาวๆมาให้เลือกเพียบ
“ปาร์ตี้เนื่องในโอกาสอะไรกันหรือครับ”คณินถาม พร้อมกับนั่งลงโดยไม่รอให้เ้าภาพเชิญ หน้าหล่อๆ กับดวงตาพราวระยับไม่ละไปจากหน้าสวยจัดของเมียกัญญาภัคเป็คนรูปร่างเล็ก มีลูกแล้วก็กลับมาบอบบางเหมือนเดิม สงสัยจะเลี้ยงลูกเหนื่อยกระนั้นก็ไม่สามารถทำลายความสวยเย้ายวนของเธอลงได้เลย มิหนำซ้ำยังมีแต่จะเพิ่มขึ้นดูอย่างวันนี้สิ แม่ของลูกใส่ชุดกระโปรงผ้าฝ้ายสีฟ้า สายเดี่ยว ดูสวยเซ็กซี่มาก
“ไม่มีโอกาสอะไรหรอกครับแค่ได้ยอดจองห้องมานิดหน่อยเท่านั้นเลยทำอาหารกินกัน”พลชาติเอ่ย ไม่อยากให้บรรยากาศอึดอัดถ้าเขาไม่คุยกับแขก
“ผมดีใจด้วยนะครับ”
พลชาติยิ้มรับแล้วบอกให้ทุกคนกินอาหารกันตามสบายคณินเลยชวนคุยต่อ “อาชว์บอกคุณพลชาติหรือยังครับว่าเร็วๆ นี้เราจะเปิดตัวโรงแรมเดอะสกายอย่างเป็ทางการยังไงผมขอเชิญด้วยนะครับ”
“นายหัวอาชว์บอกแล้วครับ”
“ผมขอเชิญนะครับไปให้ได้”
“ครับ”พลชาติรับคำตามมารยาท เขาจะไปก็ในฐานะพ่อตาของอาชว์ซึ่งเป็หุ้นส่วนของเดอะสกาย แต่ลูกเขยยังไม่คะยั้นคะยอเท่ากับแขกตรงหน้าเลย
“คุณกั้งไม่เห็นกินอะไรเลยล่ะครับ”คณินหันกลับมาถามคนที่นั่งป้อนนมลูก น้ำใสหลับตาพริ้มกินนม ท่าทางมีความสุขมากจนเขาอยากเข้าไปดูใกล้ๆยิ่งมองยิ่งรัก น้ำใสลูกพ่อ
“กั้งขอตัวก่อนดีกว่าค่ะจะเอาลูกเข้านอน” กัญญาภัคไม่ชอบสายตาเขาเลย ทำให้เธออึดอัดกลัวเขาจะหลุดพูดอะไรออกมา อีกทั้งสายตาเขาก็เอาแต่มองลูกจนทุกคนบนโต๊ะสงสัย ดีที่น้ำใสอิ่มพอดีจะได้อ้างว่าพาไปนอน
คณินมองตามด้วยความเสียดายเขาอยากมองลูกนานๆ
“คุณพ่อคุณแม่คะกั้งขอตัวก่อนนะคะนายหัวอาชว์ กั้งขอตัวก่อน”
“ครับเชิญตามสบาย” อาชว์ตอบ เขาเข้าใจดีเพราะมีลูกอ่อนเหมือนกัน
ร่างบอบบางของกัญญาภัคลุกขึ้นเอาลูกพาดบ่าให้เรอนมมีแพรวเดินตามคอยช่วยเหลือ
“เชิญครับเชิญทานตามสบาย” คุณพลชาติหันมาชวนคุยต่อ พลางผายมือให้ทุกคน อาชว์ชวนพ่อตาแม่ยายคุยเื่เ้าสมุทรและคุยเื่สัมปทานรังนกต่อโดยมีคณินร่วมคุยด้วยเพราะเขามีธุรกิจรังนกเหมือนกัน และยืนยันว่าจะให้ความช่วยเหลือพลชาติถ้าหาก้า
“ผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ”คณินเอ่ยแล้วลุกออกมา
ร่างสูงสมาร์ตมีจุดมุ่งหมายที่ห้องพักของกัญญาภัคที่มาวันนี้เพราะอยากเจอลูก อยากอุ้มลูก กัญญาภัคขอตัวมาแบบนี้ก็ดีจะได้พลิกวิกฤตให้เป็โอกาส คณินยิ้มระรื่นเมื่อนึกถึงโอกาสทอง มือหนายกโทรศัพท์ขึ้นกดโทร.ออก
“คุณกั้งคุณอยู่ตรงไหน ผมจะไปหาลูก”
“ฉันเอาลูกนอนอยู่คุณจะมาทำไมคะ”
“ผมอยากดูลูกให้ผมดูแกหน่อยนะ”
กัญญาภัคใจอ่อนให้กับเสียงอ่อยๆตอนท้าย “ฉันไม่อยากให้ใครสงสัย เมื่อกี้คุณก็ทำให้คุณพ่อคุณแม่ฉันสงสัยแล้ว” เธอทวนความผิดของเขา
“ผมไม่ได้ทำอะไรเลยมีแต่คุณนั่นแหละที่ทำตัวผิดปกติ คุณกั้งบอกมาว่าคุณอยู่ห้องไหนใช่ห้องพักที่อยู่ตรงออฟฟิศหรือเปล่า ผมเห็นคุณเดินมาทางนี้”
“คุณนี่พูดไม่รู้เื่จริงๆเลยนะคะ แล้วเดินมาแบบนี้คนยิ่งสงสัย”
“ถ้าคุณบอกผมมาแต่แรกป่านนี้ผมถึงห้องแล้วอีกอย่างถ้ามีคนถาม ผมจะบอกเองว่าผมหลงทาง”
กัญญาภัคเม้มปากแน่นเป็นเส้นตรง ข่มใจอยู่ครู่จึงหันไปหาพี่เลี้ยงสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ“พี่แพรวคะ ช่วยไปดูคุณคณินให้กั้งหน่อย เขาน่าจะอยู่แถวๆ หน้าออฟฟิศ เขาจะมาดูน้ำใสพี่แพรวอย่าบอกใครเรื่องที่เขาเป็นพ่อน้ำใสนะคะ กั้งยังไม่ได้บอกใครเรื่องเขา”
1K
