(นิยายลงทุกวัน)Ghost CEO:ผีสร้างฉันให้เป็นเศรษฐี ฮาเร็ม

ตอนที่ 140 สู้ไม่ได้ด้วยเงิน ก็ต้องสู้ด้วยสมอง

เมื่อได้ยินว่าพีทกำลังจะรีโนเวทบ้านใหม่ทั้งหลัง เพื่อให้แม่ของเขาได้อยู่สบายๆ โดยคงอยู่ในตัวบ้านเดิม ทางรดาก็ไม่รอช้ารีบเรียกทีมช่างของเธอ เข้ามาพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ทันที แน่นอนเหล่าทีมช่างของรดาล้วนแล้วแต่เคยเห็นการออกแบบของพีทกันมาแล้ว จากสำนักงานใหญ่ของบริษัท Easy Food

พอรู้ว่างานต่อไปคือการรีโนเวทบ้านของพีท ทุกคนก็ไม่ลังเล รีบตอบตกลงและส่งตัวเองลุยหน้างานทันที ทุกคนชอบการออกแบบของพีทและการสร้างของพีทมาก แม้พวกเขาจะเป็นสถาปนิกและวิศวกรผู้เชี่ยวชาญในสาขาของตัวเองกันอยู่แล้ว

แต่การได้ทำงานให้กับพีท มันเหมือนกับว่าพวกเขาได้เปิดมุมมองใหม่ๆ ได้ประสบการณ์ที่แตกต่างออกไป ทำให้พวกเขารู้สึกได้ว่า การออกแบบและการสร้างที่พวกเขาเดินมาจนสุดทางของสายอาชีพนี้แล้ว มันยังมีหนทางที่พวกเขาไม่รู้จักอีกมากมาย

ตึกไม่จำเป็นต้องสร้างให้สมมาตรเป็นพิมพ์เดียวกันหมดก็ได้ สามารถทำให้ตึกมีลูกเล่น มีความเป็นเอกลักษณ์ที่แตกต่างจากตึกทั่วไป แต่ยังคงทนแข็งแรงได้ไม่ต่างจากตึกที่สมมาตร

ด้วยเหตุนี้พอทุกคนรู้ว่าพีทกำลังจะรีโนเวทบ้าน ตัวของหัวหน้าสถาปนิกและหัวหน้าวิศวกร จึงขันอาสาลุยงานนี้ด้วยตัวเอง เพื่อที่จะผูกมิตรและสานสัมพันธ์กับพีทเอาไว้นั่นเอง

หลังจากที่หัวหน้าทีมช่างของรดา ตัดสินใจลุยงานนี้ด้วยตัวเองแล้ว เรื่องรีโนเวทบ้านก็เป็นอันจบ ไม่จำเป็นที่พีทจะต้องสนใจอีก

เขาคุยกับแม่เรื่องบ้านอีกนิดหน่อย เพื่อให้เธอสบายใจถึงการรีโนเวทบ้านที่อาจจะมีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างบ้านใหม่ทั้งหมด แต่เพื่อความมั่นคงและการอยู่อาศัยที่สะดวกมากขึ้นที่สามารถอยู่ไปอีก 10-20 ปี มันก็ทำให้แม่ของเขายอมตกลง “แม่ไม่ต้องยกของหรือเคลื่อนย้ายของเองนะครับ แค่บอกว่าให้ย้ายไปวางไว้ตรงไหนก็พอ…ช่างพวกนี้ทุกคนไว้ใจได้ ไม่มีใครกล้าขโมยหรือทำของบ้านเราเสียหายอย่างแน่นอน นี้คือช่างมืออาชีพที่บริษัทเก่าของพี่แพรเป็นคนแนะนำมา” พูดจบพีทก็ขึ้นไปอาบน้ำและแวะไปหาพลอยที่อยู่ห้องข้างๆ

‘ก๊อก~!’

“ยังไม่นอน เข้ามาได้เลย” เสียงพลอยพูดลอยออกมา ก่อนที่พีทจะเปิดประตูเข้าไป ถึงอย่างไรน้องสาวของเขาก็โตเป็นสาวแล้ว การจะเปิดประตูเข้าไปโดยไม่แจ้งบอกเธอก่อนมันดูไม่เหมาะสักเท่าไร

ถึงแม้กลับกันพลอยจะชอบเปิดประตูห้องเขา โดยไม่เคาะบอกกันก่อนก็ตามที

‘บทที่ 7 กฎการแปรผันเชิงพลังงาน’ แสงจากโน้ตบุ๊กกระทบใบหน้าของพลอยที่กำลังจดบันทึกลงในหนังสือเรียนอย่างตั้งใจ โดยมีเสียงพูดจากเอไออัลฟ่ากำลังพูดและสอนเธออยู่ มันหยุดพูดเมื่อพลอยจด มันพูดเมื่อพลอยเงยหน้า ราวกับมันถูกออกแบบมาเพื่อสอนสาวน้อยตรงหน้าแต่เพียงผู้เดียว

พีทยืนพิงกรอบประตู มองพลอยและเอไออัลฟ่าด้วยความดีใจที่เห็นน้องสองของเขา เอาใจใส่ต่อการเรียนอย่างจริงจัง ‘ดูเหมือนครั้งนี้ การแข่งขันระหว่างเด็กห้อง1และห้อง2 จะกระตุ้นน้องจอมแสบคนนี้ได้ไม่น้อยเลย’

“เรียนถึงไหนแล้ว?” พีทพูดเบาๆ เพื่อไม่ขัดสมาธิของพลอยที่กำลังจดจ่อมากนัก “หนูคิดว่า หนูต้องปูพื้นฐานของม.ต้นใหม่หมดเลย” พลอยพูดพลางก้มหน้าก้มตาจดบันทึกลงหนังสือเล่มเก่า

ซึ่งเมื่อพีทมองไปรอบๆ ห้องก็พบว่าภายในห้องนอนของน้องสาวที่มักจะสะอาดเรียบร้อย ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยลังหนังสือเก่าๆ ที่น่าจะเป็นหนังสือของม.ต้น ถูกวางกระจัดกระจายเต็มพื้น

“ทำไมล่ะ? จากเกรดเฉลี่ยของเธอ น่าจะไม่ต้องปูพื้นฐาน ม.ต้นแล้ว ไม่ใช่เหรอ?” พีทแสร้งทำเป็นสงสัย ทั้งๆ ที่รู้อยู่แก่ใจว่าตัวเองก็มีสภาพไม่แตกต่างจากพลอยเสียเท่าไร หลังจากได้ลองทดสอบโปรแกรมติวหนังสือที่ถูกสอนโดยเอไออัลฟ่า ผู้ช่วยของตัวเอง

“พี่พีทดูนี่” พลอยได้เลื่อนเมาส์ไปเปิดหน้าต่างแบบทดสอบที่เธอทำได้ ‘79/100’ ตัวเลขคะแนนได้ระบุไว้อย่างงชัดเจน มันลอยเด่นเป็นสง่าอยู่ที่มุมจอ

พีทได้เห็นก็แทบกระอักเลือด เพราะตัวเขายังทำได้แค่เพียง 60 กว่าคะแนนเท่านั้น แต่ทว่าน้องสาวของเขากลับได้มากถึง 79 คะแนน

และถึงแม้จะได้คะแนนสูงกว่าพีท แต่น้องสาวของเขาก็ยังต้องย้อนกลับไปเรียนหลักสูตร ม.ต้นเพื่อปูพื้นฐานใหม่อีกครั้ง ตามคำแนะนำของโปรแกรม

“โปรแกรมติวของพี่มันแนะนำว่า ถ้าสอบได้เกิน 85 คะแนนขึ้นไป ไม่จำเป็นต้องกลับไปเรียนพื้นฐานม.ต้นแล้ว แต่ถ้าน้อยกว่านั้นควรกลับไปปูพื้นฐานใหม่จะเป็นวิธีที่ดีที่สุด ไม่เช่นนั้น มันจะไม่อนุญาตให้เรียนหลักสูตร ม.ปลาย” พลอยได้เลื่อนเมาส์ไปยังหน้าต่างโปรแกรม ซึ่งทุกวิชาในหลักสูตร ม.ปลายของพลอยนั้น ล้วนเป็นสีเทา ไม่สามารถคลิกเข้าไปได้ ราวกับว่าต้องผ่านการทดสอบของมันเสียก่อน ถึงจะปลดล็อกหลักสูตรนั้นได้

[น้าผีพวกเราปลดล็อกโปรแกรมสักหน่อยไหม แบบนี้น้องผมจะเรียนหลักสูตรอื่นม.ปลายได้ยังไง?] พีทแอบพูดกับน้าผีผ่านทางระบบ

[ไอ้หนูแกเป็นคนออกแบบโปรแกรมติวนี้ด้วยตัวเอง แถมตั้งค่าเอไออัลฟ่าให้ออกแบบหลักสูตรการเรียนให้สมบูรณ์ด้วยตัวเอง แต่ตอนนี้จะมาปลดล็อกแก้ไขการตั้งค่าเพื่อเอาใจน้องสาวของแกเหรอ แบบนี้มันจะไปมีความหมายอะไร ถึงน้องสาวของแกเรียนหลักสูตรนี้ได้ แต่ถามหน่อยว่ามันจะมีประโยชน์อะไรถ้าเธอยังสอบไม่ผ่านแม้แต่หลักสูตรมัธยมต้น] น้าผีเตือนสติของพีท ที่ดูจะเริ่มเป็นห่วงน้องสาวของตัวเองมากเกินไป

ทางด้านจองสตีเฟ่น จ๊อบส์และเหล่าผีตนอื่นๆ ก็คิดเห็นแบบเดียวกัน โดยเฉพาะผีคนล่าสุดที่ได้เข้ามาอยู่ในระบบอย่าง ‘จอร์จ เออร์เบน’ ที่เชี่ยวชาญด้านวิทยาศาสตร์และยังเป็นคนสอนวิชาความรู้ที่ตัวเองมีให้กับเอไออัลฟ่าด้วยเช่นกัน

[เด็กรุ่นใหม่ก็แบบนี้ ชอบคิดหาทางลัด…แต่วิทยาศาสตร์มันไม่มีทางลัดหรอกนะ] เออร์เบน พูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ เมื่อเห็นว่าพีทกำลังจะใช้วิธีลัดขั้นตอนในการเรียน

ที่มันเป็นแบบนี้อาจจะเพราะด้วยค่าความสัมพันธ์ของพีทและเออร์เบน ที่ยังไม่สนิทกันมากเหมือนกับผีตนอื่นๆ นั่นเอง

พีทไม่ได้คิดจะโต้เถียงใดๆ เพราะเขารู้ตัวว่าเขาเป็นห่วงน้องสาวมากจนเกินไป ไม่หนักแน่นพอเอง…คนเรามันก็แบบนี้แหละ เรามักจะมีความใจอ่อนให้กับคนที่เรารักมากเกินไปเป็นธรรมดา

แต่กระนั้นที่พีทไม่อาจมองข้ามได้กับการพูดคุยกันของผีในระบบครั้งนี้ ‘เขาคงต้องหาเวลามาเพิ่มค่าความสัมพันธ์กับ จอร์จ เออร์เบน นักเคมีผู้นี้สักหน่อยแล้ว’ ไม่เช่นนั้นอนาคตถ้าเขาจะเรียกใช้งาน ผีคนนี้คงจะยากเป็นแน่

“หลักสูตรม.ต้น ถ้ายังไม่แข็งแรงก็ไม่ควรฝืนไปเรียนวิชาระดับ ม.ปลาย ยังไงวันพรุ่งนี้ก็บอกเพื่อนคนอื่นๆ ให้เตรียมหนังสือ ม.ต้นมาด้วยล่ะ พี่คิดว่าคงจะมีอีกหลายคนที่ต้องปูพื้นฐานใหม่” พีทพูดจบก็ได้ออกจากห้องของพลอยที่พยักหน้ารับคำและได้บอกเพื่อนผ่านแอปฯพูดคุยในกลุ่มของห้องแล้ว

‘หนังสือม.ต้น ฉันให้พ่อกับแม่ ช่างกิโลขายไปหมดแล้ว แล้วแบบนี้ต้องทำยังไงกันดี?’

‘โปรแกรมติวของพี่ชายเธอ มีระบบโหดร้ายขนาดนี้เลยเหรอ ถ้าไม่ผ่านบททดสอบก็ไม่ให้ติว นี่มันโปรแกรมติวแบบไหนกันเนี่ย?!’

‘เรียนกับโปรแกรม? ฉันก็นึกว่าเรียนกับอาจารย์มหาลัยเสียอีก ยังไงพรุ่งนี้ฉันกลับไปเรียนกับโรงเรียนสอนพิเศษของฉันตามเดิมดีกว่า’

ทันทีที่พลอยแจ้งกับทุกคนให้เตรียมหนังสือสำหรับ ม.ต้นมาด้วย เพื่อนในห้องสองที่อยู่ในกลุ่มแชตมากกว่าครึ่ง ก็พลันบ่นโวยวายกันขึ้นมาเพราะพวกเขาได้ขายและบริจาคหนังสือพวกนี้ไปหมดแล้ว แต่ก็มีบางคนพอรู้ว่าไม่ได้ติวกับอาจารย์มหาลัย (น่าจะเข้าใจผิด เพราะได้ยินว่าพีทนัดเจอกันที่มหาลัยธาราบุรี) ก็กลับไปเรียนที่โรงเรียนกวดวิชาตามเดิม

แต่กระนั้นส่วนใหญ่ในห้องแชตกลุ่มเด็กห้องสอง ดั่งเช่นเบลล์และเพื่อนสนิทของพลอยที่มาบ้านของพีทกันในวันนี้ ก็ต่างตอบรับและทำตามที่พลอยแนะนำโดยที่ไม่มีใครบ่น

ขายหนังสือไปแล้วและยังไง ยืมจากรุ่นน้องหรือรุ่นพี่ที่จบไปแล้วก็ได้ไม่ใช่เหรอ? ถ้าไม่มีก็แค่ซื้อที่โรงเรียนใหม่ ทุกอย่างล้วนมีทางออกไม่ได้ยากอะไรเลย!

พีทไม่รู้ว่ากลุ่มแชตของพลอยกำลังเดือดพล่าน ตัวเขาหลังจากล้มตัวลงนอน โทรหาประชุมสายกันสามคน บอกฝันดีฝ้ายและรดา แฟนทั้งสองของเขาเสร็จก็นอนหลับไปแล้ว…ในเช้าวันต่อมา พีทมีเรื่องต้องให้ทำอยู่อีก เขาได้แวะไปที่บริษัท Easy Shop ก่อนเพื่อไปหยิบยืมคอมพิวเตอร์เครื่องเก่าของสำนักงานที่ได้ถูกโละให้เป็นเครื่องใหม่หมดมาใช้สำหรับลงโปรแกรมติวให้กับเพื่อนของพลอย

โดยเขามอบหมายให้บอยนำทีมไอที ไปช่วยติดตั้งคอมพิวเตอร์ที่พอจะยังใช้งานได้อยู่ออกมาราวๆ 20-30 เครื่อง ไปติดตั้งให้กับเขาที่ร้านขายไก่ทอดสาขาแรก ที่ด้านบนของอีกตึกหนึ่งที่เขาได้ตีทะลุกันกับตึกแรก ยังพอจะมีห้องวางอยู่หลายห้อง เขาจะใช้ห้องนั้นสำหรับเปิดติวเตอร์ให้กับพลอย

และยังได้ให้บอยซื้อเครื่องปรับอากาศไปติดตั้งที่ห้องดังกล่าวอีกด้วย หลังจากจัดการกับเรื่องจิปาถะเสร็จ พีทก็ขับรถออกมาพลางมุ่งหน้าไปยังสำนักงานบริษัท Easy Food เพื่อที่จะพูดคุยกับพี่แพรและหญิงเล็กที่ฝ่ายหลังตอนนี้ได้เข้ามาดูแลร้าน Chicky CPF แบบเต็มตัวแล้ว

โดยรดาในนามของผู้ถือหุ้นของบริษัท Easy Food ก็ได้เข้าร่วมการประชุมนี้ด้วย

“ฉันว่าแล้วมันต้องมีลับลมคมในแฝงอยู่แน่นอน บริษัทระดับพวกเขาถูกพวกเราแย่งชิงตลาดไปมากขนาดนี้ ปกติแล้วไม่ควรนิ่งเฉยแบบนี้…ที่แท้ก็กำลังจับมือกับ Winner Gruop ที่จะปล่อยแอปฯส่งอาหารมาแข่งกับพวกเราสินะ” หญิงเล็กได้ยินความลับที่พีทนำมาบอกเธอ ก็ตบเข่าฉาด

“บริษัท Winner Group มีอิทธิพลมาก คงทุ่มหมดหน้าตักเพื่อที่จะแข่งกับเราแน่ๆ” พี่แพรก็พอรู้จัก Winner Group อยู่บ้าง เพราะอีกฝ่ายคือบริษัทที่ถือเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ตีคู่มากับบริษัทสยามโนวากรุป ที่เธอเคยทำงานอยู่

“เรื่องแบบนี้ สักวันยังไงก็ต้องเกิดขึ้นอยู่ดี ตลาดที่พีทเปิดทางนี้เป็นตลาดใหม่ นักธุรกิจหลายคนที่มีวิสัยทัศน์และกำลังทรัพย์ต้องเล็งเห็นถึงความยิ่งใหญ่ของตลาดนี้ พวกเราควรช่วยกันหาทางรับมือเพื่อสู้กับพวกเขากันดีกว่า” รดาเข้าใจเรื่องราวกระจ่างแล้ว

เธอรู้ว่าการสู้กับ Winner Group ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะอีกฝ่ายมีทั้งทรัพย์สินและอิทธิพลในประเทศไทย ไม่ขาดมือ

แม้บริษัท Easy Food ของพีทและเธอจะมาก่อนแต่นั่นไม่ได้หมายความว่า พวกเขาจะเป็นผู้ชนะเสมอไป พวกเขาแค่ได้เปรียบในเรื่องของการเป็นแอปฯส่งอาหารเจ้าแรกเท่านั้น ได้ฐานลูกค้ามาก่อน

แต่ฐานลูกค้านี้ใช้ว่าจะภักดีและอยู่กับพวกเขาตลอดไป เพราะกลุ่มลูกค้าพวกนี้อาจจะถูกล่อลวง ดึงดูดและย้ายไปยังแอปใหม่ได้ ถ้าหากอีกแอปฯมีการลดแลก แจกแถม โปรโมชั่นที่ล่อใจ หรือที่เรียกกันว่าสงครามราคา

แน่นอน Winner Group ที่มีเงินมากมายมหาศาล ย่อมโจมตีแอป Easy Food ของพวกเขาด้วยวิธีแน่ เพราะถึงอย่างไรอีกฝ่ายก็รู้ว่าแอปฯของพีท เป็นแอปฯที่ก่อตั้งด้วยนักศึกษาเพียงคนเดียว

แม้จะมีรดา จากสยามโนวากรุปเข้ามาเป็นผู้ถือหุ้น แต่จากการระดมทุนหุ้นที่เปิดเผยสู้สาธารณชนก็ไม่ใช่เรื่องที่ปิดบังกันได้

รดาไม่ได้เอาบริษัทสยามโนวากรุปของตระกูลเธอเข้ามาเป็นหุ้นส่วนกับบริษัท Easy Food เธอเข้ามาลงทุนในนามของเธอเป็นการส่วนตัว ดังนั้นแอปฯ Easy Food จึงไม่น่าจะมีเงินใช้ไม่ขาดมือเหมือนกับพวกเขา

ดังนั้น Winner Group ถ้าคิดจะบดขยี้แอปฯ Easy Food ก็แค่ทุ่มเงินลงไป ทำสงครามราคากับพวกเขาสักหน่อย 1-2 เดือน แอป Easy Food ก็น่าจะถูกแย่งตลาดและฐานลูกค้าได้แล้ว

รดารู้ดี พีทไม่มีกำลังสู้กับ Winner Group ที่เป็นบริษัทมหาชนได้ ดังนั้นเธอจึงเสนอให้สู้ด้วยสมอง ดีกว่าใช้เงินทุ่มลงไป

“สู้ไม่ได้ด้วยเงิน ก็ต้องสู้ด้วยสมอง” พีทพูดพลางยิ้มให้กับทุกคน อย่าลืมว่าพีทได้เตรียมการอะไรหลายๆ อย่างมาตั้งแต่แรก มีสตีเฟ่น จ๊อบส์และน้าผี เป็นผู้ช่วย มีหรือที่พีทจะไม่รู้ว่าสงครามแอปฯ ส่งอาหาร มันมีการต่อสู้ที่ดุเดือดแค่ไหน ยิ่งในโลกเก่าของน้าผี ในประเทศไทยมีแอปฯส่งอาหารผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด ยังไม่มีผู้ชนะที่เบ็ดเสร็จเด็ดขาด

แต่ในโลกบลูสตาร์แห่งนี้ พีทจะกำหนดผู้ชนะและผู้แพ้นี้ให้ได้

พีทเตรียมการเอาไว้หมดแล้ว เขาเตรียมการมาเป็นอย่างดี อีกทั้งเขาก็บุกเข้าตีตลาดจังหวัดธาราบุรีและกรุงเทพฯได้พอสมควรแล้ว เช่นนั้นที่เหลือก็แค่รอเวลาศัตรูปรากฏตัวออกมา เมื่อนั้นก็พร้อมเปิดฉากเดินหน้าลุยแล้ว

“คุณพีทครับ ธนาคารแห่งประเทศไทยได้อนุมัติกระเป๋าเงินอิเล็กทรอนิกส์ (e-Wallet) มาแล้วครับ” พนักงานฝ่ายบริหารได้เข้ามาแจ้งข่าวดี เมื่อต่อจากนี้บริษัทของพีทจะมีกระเป๋าเงินเป็นของตัวเอง โดยไม่ต้องพึ่งบัตรเติมเงินที่ใช้เติมเข้าระบบเหมือนแต่ก่อนอีก โดยหลังจากธนาคารแห่งประเทศไทยอนุมัติกระเป๋าเงินนี้สำเร็จ ผู้ใช้สามารถเติมเงินจากธนาคารผ่านระบบของเขาได้โดยตรง โดยไม่ถูกหัก % ส่วนต่างจากบัตรเติมเงินอื่นๆ อีกต่อไปแล้ว

ผู้ใช้นั้นถูก % จากการเติมเงินเข้าระบบของพีทมาตั้งแต่แรกแล้ว เพียงแต่ลูกค้าไม่ได้รู้ว่าพวกเขาถูกหัก % ตรงจุดนั้นไป เพราะตลอดมาพีทได้ใช้เงินของตัวเองออกส่วนต่างเปอร์เซ็นต์ที่หักไปด้วยตัวเองนั่นเอง แถมพีทยังมอบ Coin หรือเหรียญในระบบเพื่อเก็บสะสมแต้มมาใช้ลดค่าอาหารอีกด้วย

พอได้ข่าวดีในเรื่องนี้ เท่ากับว่าพีทไม่จำเป็นต้องใช้เงินของตัวเอง มาจ่ายเป็นส่วนต่างให้กับผู้ใช้อีกแล้ว ส่วน Coin เขาก็สามารถแจกได้มากกว่าเดิม

“คุณพีทค่ะ ฝ่ายไอทีของเราได้แจ้งมาว่า ระบบที่คุณพีทเขียนเอาไว้ ตอนนี้พวกเขาศึกษาและเข้าใจกระบวนการทำงานทั้งหมดแล้ว ขอเพียงคุณพีทอนุมัติก็จะเปิดใช้งานอัปเดตให้กับลูกค้าได้ทันทีค่ะ” ข่าวดีที่สองตามมาอีกครั้ง พีท รดา พี่แพรและหญิงเล็กเริ่มมีรอยยิ้มเมื่อเห็นการตอบโต้ของพีท ที่เจ้าตัวน่าจะคิดเอาไว้นานแล้ว โดยที่ขนาดพวกเธอทำงานอยู่ที่นี่มาตลอด ยังตั้งตัวกันไม่ทันแล้วจะนับประสาอะไรกับ Winner Group ที่ถึงแม้จะมีหัวเรือใหญ่ที่ร่ำรวยอย่าง เจมส์และเอเดน เหลียง

แต่ทว่ามันพลาดตั้งแต่ที่พวกเขาดึงตัวอาจารย์อมรไปทำงาน เป็นหัวหน้าที่ปรึกษาของแอปนี้แล้ว!

...โปรดติดตามตอนต่อไป...

วันนี้มีตอนแถมให้นะครับ ลงตอน 2 ทุ่มครับ ^^

นิยายลงทุกวันเวลา 18.00 นะครับ

สามารถติดตามผู้แต่งเพื่อติดต่อสอบถามได้ที่แฟนเพจเลยนะครับ

www.facebook.com/WritelazyV2

นามปากกา.Writelazy