บทที่ 13 ของขวัญ
"จริงสิท่านแม่ละ? " เฉิงมู่กำลังตื่นเต้น นอกจากมันได้พบกับบิดาที่แท้จริง มันหวังจะได้พบเจอกับมารดาอีกด้วย
"จิตสำนึกของมารดาอยู่ในตัวเ้าเช่นเดียวกับข้า" หยางฟงอธิบาย
"ท่านแม่เป็คนอย่างไร? " เฉิงมู่ตื่นเต้น มันกำลังรอพบมารดาอย่างใจจดใจจ่อ
หยางฟงยิ้มเล็กน้อย "แม่เ้าเป็ถึงธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนเจิดจรัส ผู้คนต่างยกย่องและเชิดชูนางว่าเป็นางฟ้าจากสรวง์"
"ดินแดนเจิดจรัส!" เฉิงมู่ขมวดคิ้ว มันจำได้ว่าบิดาถูกตามล่าจากยอดฝีมือของตระกูลเจิดจรัส
ในเวลาเดียวกัน หยางฟงระลึกถึงความหลังและคิดถึงภรรยาที่ต้องเสียชีวิตเพราะผู้คนของดินแดนเจิดจรัส มันทั้งเคียดแค้นและชิงชัยอย่างมาก
หยางฟงพยายามรักษาท่าทางอย่างสงบ "แม่เ้าคือเทียนหลิงและเป็ถึงกุลธิดาของผู้ปกครองดินแดนเจิดจรัส นั่นคือตัวตนของมารดาเ้า"
"ธิดาของผู้ปกครองดินแดนเจิดจรัส!" เฉิงมู่ตื่นตะลึง มันคาดไม่ถึงว่ามารดาจะมีประวัติที่ใหญ่โตมากขนาดนี้
"เกิดอะไรขึ้น? ทำไมกัน? เพราะอะไร?" เฉิงมู่ยิ่งไม่เข้าใจมากขึ้น ในเมื่อพ่อกับแม่กลายมาเป็สามีภรรยากัน แต่คนของดินแดนเจิดจรัสถึงกลายมาเป็ศัตรูและตามล่าพวกท่านด้วย
"ต้นเหตุเพราะบิดาของแม่เ้า! " หยางฟงคลายข้อสงสัย "หากบิดาแม่เ้าไม่โลภมากและ้าปกครองทวีปผู้เดียว เหตุการณ์นองเืคงไม่เกิด"
การที่หยางฟงกับเทียนหลิงได้คบกัน ทั้งคู่ไม่นึกเลยว่าจะกลายมาเป็ชนวนเหตุาใหญ่ที่สั่นะเืฟ้าดิน
"ครั้งแรกที่ข้ากับแม่เ้าพบกัน เราทั้งสองต่างอยู่ในสถานะไม่ดีนัก พวกเราเป็ปฏิปักษ์ต่อกันเหมือนน้ำกับไฟ" หยางฟงค่อยๆ นึกเหตุการณ์ในอดีต ปากของมันขยับเล่าเื่ราวต่อเนื่อง
ทวีปศักดิ์สิทธิ์มีั์ใหญ่สองตนปกครอง ตระกูลหยางกับตระกูลเทียน
ดินแดนรัตติกาลเป็ของตระกูลหยางดูแล ดินแดนเจิดจรัสเป็ของตระกูลเทียนปกครอง ทั้งสองได้ทำการรบราฆ่าฟันมาเนิ่นนาน ส่วนใหญ่เป็ดินแดนเจิดจรัสที่รุกราน พวกมัน้าปกครองทวีปศักดิ์สิทธิ์อย่างสมบูรณ์แบบ
ดินแดนรัตติกาลที่เป็ก้างขวางคอชิ้นใหญ่เหมือนก้างปลาใหญ่ที่ติดลำคอ ไม่อาจนำมันออกมาได้นาน จนเกิดการบาดลึกในลำคอและพวกมันต้องเจ็บตัวเสียเอง
ดินแดนเจิดจรัสกลายเป็ฝ่ายเพลี่ยงพล้ำและปราชัยกลับไปทุกครั้ง พวกมันต้องเป็ฝ่ายล่าถอยตลอดเวลา
ในที่สุดผู้ปกครองดินแดนเจิดจรัสไม่สามารถทนรับสภาพผู้แพ้ได้อีกต่อไป เมื่อมันกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเป็เวลานาน มันตัดสินใจใช้แผนชั่วร้าย
เทียนหลิงถูกบิดาสั่งให้ลอบเข้ามาในดินแดนรัตติกาล โดยคิดใช้วิธีการสร้างความแตกแยกจากภายใน ด้วยรูปลักษณ์และเสน่ห์ที่ตราตรึงใจของนาง มันสามารถก่อให้เกิดเภทภัยร้ายแรงได้
เสน่ห์หาของสาวงามนับว่าเป็อาวุธร้ายแรง อานุภาพมันยากจะอธิบาย พลังทำลายเกินกว่าจินตนาการใดๆ
น่าเสียดายที่แผนการต้องพังทลาย
เทียนหลิงโดนหยางฟงจับกุมตัวในฐานะสายลับได้อย่างฉับพลันที่แทรกซึมเข้ามาไม่นาน
"ด้วยการที่ข้าเป็คนจับกุมเทียนหลิงได้ ข้าและนางจึงได้ใกล้ชิดมากขึ้น ในที่สุดข้ากับนางได้รักกันและมีเ้าออกมา" หยางฟงบอกเล่าอย่างต่อเนื่อง
"เทียนหลิงเป็คนดี สาเหตุที่นางทำไปเพราะบิดานางบังคับ นางไม่สามารถปฏิเสธคำสั่งบิดาได้" หยางฟงอธิบาย ภรรยาของมันสามารถมัดใจผู้คนได้อย่างสมบูรณ์ แต่ท้ายสุดนางไม่ยินยอมพร้อมใจก่อให้เกิดความแตกแยก ท้ายที่สุดนางตัดสินใจต่อต้านแผนการของบิดา เื่ราวครั้งนั้นทำให้าครั้งใหญ่เกิดอุบัติขึ้น
...
นิ้วแข็งกระด้างหยางฟงเริ่มขยับ มันแตะหน้าผากเฉิงมู่ พลังงานสีดำอันลี้ลับหลั่งไหลไปตามกระแสเข้าสู่หัวสมอง หน้าผากของเฉิงมู่เปล่งประกาย
ทะเลท้องฟ้าแห่งห้วงจิตสำนึกเต็มไปด้วยหมู่ดาวที่ส่องแสงระยิบระยับ
มองดูดวงดาวดีๆ คล้ายบางสิ่งบางอย่าง ลักษณะของมันเหมือนกระดาษม้วน มีตัวอักษรสลักชัดเจน ม้วนกระดาษเปล่งแสง มันเปี่ยมล้นด้วยพลังงานมหาศาล ดูเหมือนม้วนกระดาษนี้ทรงคุณค่าอย่างยิ่งยวด
ม้วนกระดาษนี้ที่แท้คือสิ่งใด?
เฉิงมู่ยื่นนิ้วออก มันลองััม้วนกระดาษด้วยความสงสัย ม้วนกระดาษที่เหมือนคัมภีร์เปล่งแสงและคลี่ออก
มันใและตกตะลึง ข้อมูลหลากหลาย วิชามากมายที่ไม่เคยเห็นมาก่อนสลักเอาไว้ในคัมภีร์ ข้อมูลจำนวนมากผุดขึ้นในหัวเหมือนรอยยักในสมองเพิ่มขึ้น
เฉิงมู่รู้สึกว่ารอยยักในสมองมากขึ้นเรื่อยๆ เหมือนูเาขนาดย่อมๆ ผุดขึ้นมากะทันหัน พวกมันผุดขึ้นนับไม่ถ้วน
"หุ่นเชิดิญญา!? " เฉิงมู่อุทาน หลังจากมันสังเกตเห็นข้อมูลที่ไหลในสมองราวกับมองเห็นด้วยตาเปล่า
"แม้วิชาหุ่นเชิดิญญาเป็วิชาระดับสูง แต่เ้ายังไม่สามารถใช้ออกมาได้ด้วยตัวเอง" หยางฟงอธิบายเสริม
พอเฉิงมู่ได้อ่านรายละเอียดอย่างถี่ถ้วน มันจึงเข้าใจความหมายทันที
วิชา หุ่นเชิดิญญา มีผลต่อคนที่อ่อนแอกว่าตัวผู้ใช้วิชาเท่านั้น!
สำหรับเฉิงมู่ที่เพิ่งเปิดชีพจรปราณ การจะหาคู่ต่อสู้ที่อ่อนแอกว่าตนเอง มันเป็ไปไม่ได้ ทำให้วิชานี้กลายเป็วิชาที่ไร้ประโยชน์ต่อตัวมันในเวลานี้
หยางฟงยิ้มและพูด "เ้าไม่ต้องกังวล ข้าได้เตรียมของขวัญให้เ้าแล้ว ในจี้ห้อยคอที่ติดอยู่กับตัวข้า มีิญญาเหล่ายอดฝีมือที่โดนกักขังอยู่ เ้าเพียงใช้ส่วนนึงของวิชา หุ่นเชิดิญญา นำพวกมันใส่ลงไปในโครงกระดูก มันจะกลายเป็ลูกสมุนชั้นยอดให้กับเ้า"
"ว่าไงนะท่านพ่อ เื่จริงหรือ!? " เฉิงมู่หูผึ่งและตาโต บิดาช่างเป็คนดีและวิเศษกับมันมากเหลือเกิน