Magic Awakened : ปลุกพลังความสามารถ (อ่านฟรีทุก 2 วัน )

    ตอนที่ 46 วิกฤติถึงขีดสุด

    เสือดาวหิมะที่ร้องเป็นเสือดาวหิมะตัวที่สู้กับอสรพิษเกล็ดหิมะในตอนแรก เฟทมองไปที่มันตัวของเสือดาวหิมะเองได้รับบาดเจ็บสาหัส

     

    ขาด้านหลังด้านขวาของมันถูกเมือกพิษทำให้บางส่วนถูกละลาย ส่วนขาหน้าด้านซ้ายก็ถูกอสรพิษกัดซึ่งก็มีพิษเช่นกัน

     

    เฟทมองไปยังอีกด้านซึ่งมีซากของอสรพิษเกล็ดน้ำแข็งนอนอยู่ซึ่งร่างของมันถูกแยกออกเป็นชิ้นๆ ไปแล้ว

     

    ตามที่เขาคาดมันไม่ควรจะเป็นแบบนี้ ตอนแรกเขาคิดว่าอสรพิษจะถ่วงเวลาได้มากกว่านี้ แต่ไม่คิดว่ามันจะตายไปในเวลาไม่นานหลังจากเกิดการต่อสู้ขึ้น

     

    “แต่อย่างน้อยมันก็ทำให้เสือดาวหิมะตัวนี้ขยับลำบาก” เฟทไม่สนใจมันก่อนจะวิ่งหนีไปทันทีโดยแบกเซเรน่าอยู่ด้านหลัง

     

    เสือดาวหิมะมองดูศพของเสือดาวหิมะอีกตัวแต่ในแววตาของมันไม่มีความอาลัยอาวรณ์อยู่เลย เห็นได้ชัดว่ามันเป็นคนละคู่กัน

     

    ดังนั้นมันจึงไม่เสียใจกับการตายของมันเลยสักนิดกลับกันมันดีมากกว่าซะอีก เพราะมันช่วยลดคู่แข่งลงได้

     

    แต่มันก็ยังคงวิ่งไล่ตามเฟทไปติดๆ แม้ร่างกายมันจะบาดเจ็บก็ตามเพราะยังไงมนุษย์ตรงหน้าของมันก็เป็นคนฆ่าลูกของมัน 

     

    ทว่าเนื่องจากอาการบาดเจ็บทำให้มันขยับตัวลำบากเป็นอย่างมาก ความเร็วของมันจึงไม่มากนัก มันเร็วกว่าเฟทเพียงเล็กน้อยเท่านั้น 

     

    เฟทวิ่งหนีอย่างต่อเนื่อง แม้เขาจะเหนื่อยจากการต่อสู้อยู่ตลอดเวลาที่ผ่านมาก็ตามที ทำให้ความเร็วที่เขาทำได้มันช้ามาก แต่เขาก็ยังคงวิ่งต่อไป

     

    เพราะถ้าเขาไม่วิ่งเขาได้ตายที่นี่จริงๆ แน่นอนอย่างไม่ต้องสงสัย และเมื่อเห็นว่าเสือดาวหิมะที่ตามความเร็วของมันก็ไม่ต่างจากเขามากนัก

     

    เขาก็เริ่มมีความหวังขึ้น เฟทหายใจเข้าลึก ก่อนจะทุ่มแรงทั้งหมดเพื่อออกวิ่งทันที 

     

    ทำให้เสือดาวมองดูเฟทอย่างประหลาดใจเพราะไม่คิดว่ามนุษย์ตรงหน้าจะสามารถเร่งความเร็วได้อีก 

     

    เฟทใช้กำลังทั้งหมดในการหนี เขาเริ่มออกห่างจากเสือดาวหิมะทีละนิด จาก 10 เมตรเป็น 20 เมตรและ 30 เมตร ในที่สุดเขาก็เริ่มห่างขึ้นมากเรื่อยๆ 

     

    ทว่าในตอนนั้นเองเสียงคำรามที่เต็มไปด้วยความโกรธก็ดังมาจากด้านข้างห่างไปเกือบร้อยเมตร มันเป็นเสือดาวหิมะตัวใหญ่ 

     

    ก่อนหน้านี้ที่เสือดาวหิมะที่ไล่ตามเฟทมามันคำรามไม่ใช่ขู่เฟท แต่มันคำรามเพื่อเรียกอีกตัวที่สู้กับสิงโตน้ำแข็งอาร์กติกต่างหาก

     

    “สถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดเกิดขึ้นจนได้” เฟทมองไปยังต้นเสียงมันเป็นเสือดาวหิมะระดับ 24 มันมองมาทางเขาด้วยความโกรธ

     

    ก่อนมันจะเริ่มวิ่งมาด้วยความเร็วสูง ไม่แปลกที่มันจะโกรธเพราะเสือดาวหิมะที่เซเรน่าพึ่งฆ่าไปเป็นคู่ของมัน มันจึงโกรธมากเมื่อเห็นว่าคู่ของมันถูกฆ่าโดยมนุษย์สองคนที่พวกมันไม่เห็นอยู่ในสายตาตอนแรก

     

    เสือดาวหิมะวิ่งมาอย่างรวดเร็ว เฟทมองไปที่มันพลางมองไปอีกด้านมันเป็นสิงโตน้ำแข็งอาร์กติกที่กำลังสู้กับเสือดาวหิมะอีกตัว

     

    ซึ่งดูจากบาดแผลแล้วมันได้รับบาดเจ็บสาหัสแต่มันก็ไม่ตายมันยังคงสามารถต่อสู้ได้อยู่ ส่วนเสือดาวหิมะก็ได้รับบาดเจ็บเช่นกันแต่ไม่มากเท่า

     

    “เสียงร้องของเสือดาวหิมะที่ตามมาตัวแรก เรียกให้อีกตัวมางั้นเหรอ?” เฟทคิดได้อย่างรวดเร็ว เพราะสิงโตยังไม่ตายมันแปลกมากที่เสือดาวหิมะมาโผล่ที่นี่ได้

     

    ถ้าเป็นตามที่เขาคาดสิงโตสามารถถ่วงเวลาให้เขาหนีไปได้แน่นอน แต่เขาไม่คิดว่าการส่งเสียงร้องในตอนแรกจะเป็นการเรียกให้อีกตัวมาไล่พวกเขา

     

    “ฉันจะมาจบที่นี่จริงๆ งั้นเหรอ?” เฟทไม่มีทางเลือกเขาเรียกคาตานะออกมา พลางชี้ไปเสือดาวหิมะที่พุ่งเข้ามา

     

    เสือดาวหิมะมาถึงตัวเฟทภายในเวลาไม่กี่วินาที มันไม่รอช้าตะปบเข้าที่เฟทให้อย่างจัง

     

    “ฉันจะมาตายที่นี่ไม่ได้” เฟทเห็นอย่างนั้นก็ใช้คาตานะกันการโจมตีที่เข้ามาเอาไว้

     

    ทันทีที่คาตานะปะทะเข้ากับกรงเล็บของเสือมันก็ถูกหักเป็นสองส่วนและเขาก็ถูกส่งให้ปลิวไปหลายสิบเมตร

     

    ก่อนที่เขาจะกระทบกับพื้นเฟทก็นำเซเรน่าที่ถูกแบกไว้ด้านหลังมากอดไว้ที่ด้านหน้าเพื่อที่เขาจะเป็นฝ่ายรับแรงกระแทกเอง

     

    ตุบ ตุบ ตุบ

     

    เฟทปลิวไปกระแทกพื้นหิมะหลายครั้ง จนในที่สุดเขาก็หยุดลงหลังจากที่ชนเข้ากับต้นสนต้นหนึ่ง โดยมีเซเรน่าที่ถูกเขากอดไว้ ทำให้เธอไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรมากนัก

     

    เฟทกระอักเลือดออกมาคำโต "แค่ก แค่ก" เลือดจำนวนมากที่เฟทกระอักออกมากระทบกับใบหน้าของเซเรน่าที่กำลังมองเฟทอย่าไม่อยากเชื่อสายตา

     

    ตลอดเวลาเธอยังคงมีสติแม้จะไม่สามารถขยับร่างกายได้ เธอเห็นเขาเอาร่างกายมาเป็นโล่กำบังเธอและรับการโจมตีทั้งหมด ทำให้เขาอยู่ในสภาพปางตายแบบนี้

     

    “ฉะ..ฉันขอโทษ ทะ..ที่เป็นภา..ระให้นายตลอด” เซเรน่าฝืนร่างกายของเธอลุกขึ้นมาใกล้ใบหน้าเฟท 

     

    ใบหน้าที่เปื้อนด้วยเลือดของเธอ แววตาที่เต็มไปด้วยคำขอโทษและน้ำตาที่ไหลริ้นออกมา บ่งบอกถึงความเสียใจและเจ็บปวดของเธอ

     

    ทว่าเฟทได้รับบาดเจ็บจนเขาไม่มีแรงมากพอที่จะตอบเธอได้แม้แต่การได้ยินของเขายังไม่ชัดพอ จึงได้ยินสิ่งเธอที่พูดได้ไม่ค่อยชัดด้วยซ้ำไป

     

    เฟทไม่ได้มองที่เธอแต่เขามองไปยังด้านหลังของเธอซึ่งตอนนี้เสือดาวหิมะกำลังเดินเข้ามา

     

    เซเรน่ายังคงพูดต่อไปแม้ความตายจะมาอยู่ด้านหลังของเธอก็ตามที

     

    “ถึงแม้จะเป็นเพียงไม่กี่วัน แต่ฉันมีความสุขมากเลยที่ได้อยู่ร่วมและสู้ไปกับนาย สุดท้ายฉันก็ยังคงลังเลว่าความรู้สึกภายในใจนี้เป็นยังไงแต่ตอนนี้ฉันรู้แล้ว! ว่าฉันนะชอ.....”

     

    ทว่าก่อนที่เธอจะทันได้พูดจบ ก็ถูกเสียงร้องของอะไรบางอย่างกลบเสียงมันดังมากจนหิมะบนต้นไม้ถล่มลงมา 

     

    เฟทมองไปยังต้นเสียง ไม่เพียงแต่เฟทเท่านั้นสิ่งมีชีวิตที่ยังเหลือรอดทั้งหมดมองไปทางเดียวกัน 

     

    ในทิศทางที่เสียงถูกส่งออกมา ในสายตาเฟทในตอนแรกเขามองไม่เห็นอะไรเลย แต่ไม่นานนักบางสิ่งบางอย่างก็ปรากฎอยู่ในสายตาของเขา

     

    มันเป็นสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่มากกำลังลอยมาทางนี้ ไม่สิคงเรียกว่าบินมาทางนี้มากกว่า มันบินมาด้วยความเร็วสูง ภายในไม่กี่วินาที ตัวของมันก็ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ 

     

    จนกระทั่งเฟทเห็นมันชัดเจนมันเป็นนกเหยี่ยวขนาดใหญ่ ขนสีขาวผสมฟ้า มีผลึกน้ำแข็งเคลือบบางส่วนของร่างกายเอาไว้ ผลึกน้ำแข็งปกคลุมตั้งแต่ขา ปีกและสุดท้ายคือบริเวณหัวรูปร่างของผลึกน้ำแข็งบนหัวดูไม่ต่างจากมงกุฎอันสง่างาม

     

    ไม่นานนักนกขนาดใหญ่ตัวนั้นก็มาถึงสถานที่ที่ต้นสนอาบเลือดมังกรอยู่มันร่อนลงกลางสนามรบ

     

    แรงกระพือปีกของมันทำให้เกิดลมพัดผ่านไป สิ่งมีชีวิตขนาดเล็กถูกพัดปลิวในทันที เซเรน่าเองที่กำลังอึ้งอยู่ก็ถูกลมกระแทก หัวของเธอกระทกเข้ากับเฟทอย่างแรง

     

    ทำให้เธอที่ฟืนประคองสติเอาไว้หมดสติไปในทั้งอย่างนั้นใบหน้าของเธอซบลงที่อกของเฟทและหลับไป

     

    เฟทมองไปนกตัวนั้น เพราะนกตัวนั้นมันดูคุ้นตาเขามากเหมือนกับว่าเขาเคยเห็นที่ไหนมาก่อน

     

    สิ่งมีชีวิตทั้งหมดมองนกตัวนั้นอย่างหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด

     

    แม้กระทั่งเสือดาวหิมะและสิงโตน้ำแข็งอาร์กติกก็ไม่เว้น สิ่งมีชีวิตทั้งหมดหวาดกลัวในตัวผู้มาใหม่ทั้งหมด พวกมันตัวสั่นอย่างต่อเนื่องราวกับเจอสัตว์ร้ายที่พร้อมปรอดชีวิตพวกมันทุกเมื่อ

     

    เนื่องจากแรงกดดันที่นกตัวนั้นปล่อยออกมามันน่าเกรงขามมากซะจนพวกมันอยากจะหนีไปจากที่นี้ซะตอนนี้เลย

     

    นกตัวนั้นมองไปยังสภาพแวดล้อมโดยรอบ เมื่อมันมองไปที่ใดมอนสเตอร์ตัวอื่นจะหลบหน้ามันบางตัวถึงกับสลบไปทันที

     

    จนกระทั่งสายตาของมันมาตกอยู่ที่มนุษย์นอนโซกเลือดอยู่ใต้ต้นไม้ มีเลือดจำนวนมากไหลออกมาตามบาดแผล

     

    นกตัวนั้นเมื่อเห็นเฟทมันก็จำได้ทันที มันเคลื่อนตัวมาหาเฟทก่อนจะก้มลงมองเขา

     

    เฟทตกใจที่ตกเป็นเป้าหมายของมัน เขามองสบตามันที่เข้ามาใกล้และเมื่อเขาสังเกตดีๆ การแจ้งเตือนจำนวนหนึ่งก็ปรากฎขึ้นมา

     

    <คิงเทอราทรอน>

    ระดับ : ???

    รายละเอียด : คิงเทอราทรอน เป็นร่างวิวัฒนาการของ เทอราทรอนที่ได้มาถึงจนสูงสุดของการวิวัฒนาการและต้องการเพียงโอกาสอันน้อยนิดในการวิวัฒนาการ แต่โอกาสเพียงเล็กน้อยนั้นกลับยากจนสุดจะพรรณนาเรียกว่าโอกาสนั้นมีน้อยกว่า 1 ในล้านที่จะเกิด แต่เมื่อวิวัฒนาการเป็นคิงเทอราทรอนสำเร็จ มันจะมีความแข็งแกร่งขึ้นเป็นอย่างมาก มากพอจะเป็นคู่ต่อสู้ของทั้งไวเวิร์นหรือเดรกได้เลยด้วยซ้ำไปและบรรยากาศรอบตัวของมันจะมีแรงกดดันของราชาของมอนสเตอร์แผงเอาไว้ ทำให้มันสามารถควบคุมมอนสเตอร์ได้ถ้ามีระดับพลังน้อยกว่า 2 ขั้นพลังได้

    ระดับความอันตราย : อันตรายเป็นอย่างมาก

     

    ____________________

    ชื่อ : เซเรน่า

    เผ่าพันธุ์ : มนุษย์

    ระดับขั้นพลัง : มือใหม่

    ระดับ : 13

    ความต้องการมานาบริสุทธิ์ในการเลื่อนขั้นต่อไป : [12K/2M]

    มานาคงเหลือ : 1M/1M

    พรสวรรค์ : อัจฉริยะดาบ

    ร่างกาย : กายาแห่งการกลืนกิน, ร่างกายเหนือมนุษย์, กายาเยือกแข็ง

    สายเลือด : ไม่มี

    ความเข้ากันได้ : น้ำแข็ง

    เทคนิค : เทคนิคควบแน่นแก่นแท้ดวงดารา ฉบับไม่สมบูรณ์

    ทักษะ : ควบคุมมานา

    สกิล : เสริมสร้างเกล็ดมังกรน้ำแข็ง, เบอร์เซิร์ก

    คล้ายกับเรื่องMagic Awakened : ปลุกพลังความสามารถ (อ่านฟรีทุก 2 วัน ) ที่คุณอ่าน