บทที่ 27 ความดื้อรั้นของอุจิยามะ โมโตโมโตะ
พันตรีอิชิคาวะเป็นายทหารรุ่นใหม่ที่สนับสนุนนโยบายสายแข็ง
ไม่ว่าจะเผชิญหน้ากับคนจีนหรือคนในประเทศตัวเอง เขามักจะชักดาบออกมาข่มขู่บ่อยครั้ง
จะว่าไป วิธีนี้ก็ได้ผลมาก ตอนอยู่ที่ญี่ปุ่นมีหลายคนที่ถูกเขาข่มขวัญจนหวาดกลัว แต่เลขานุการวาตานาเบะที่อยู่ตรงหน้าเห็นได้ชัดว่าไม่ใช่คนที่จะยอมสยบง่าย ๆ แบบนั้น
"มีแต่พวกขี้ขลาดเท่านั้นแหละที่ชอบชักดาบออกมาบ่อย ๆ อิชิคาวะ ทาโร่ สอนนายมาแบบนี้หรือ?"
เดิมทีใบหน้าของอิชิคาวะ โทชิฮิเดะเต็มไปด้วยความดุร้าย แต่พอได้ยินคำพูดของเลขานุการวาตานาเบะ เขาก็รีบเก็บดาบด้วยความตระหนกทันที
คนที่อยู่ตรงหน้ากล้าเรียกชื่อบิดาของเขาตรง ๆ แสดงว่าทั้งคู่น่าจะรู้จักมักจี่กัน แต่ตำแหน่งของอีกฝ่ายเป็เพียงเลขานุการชั้นสองของสถานกงสุลไม่ใช่หรือ?
"รุ่นพี่รู้จักคุณพ่อหรือครับ?"
พันตรีอิชิคาวะไม่โอหังเหมือนเมื่อครู่แล้ว
"ฉันตบหน้านายแทนเขาสักฉาดก็ยังน้อยไป เจอเื่เข้าหน่อยก็เอาแต่ะโโวยวาย มีเส้นสายทางการเมืองในญี่ปุ่นมากมายขนาดนั้น แต่นายกลับเป็แค่พันตรี นายไม่รู้สึกอับอายบ้างหรือไง?"
คำพูดของเลขานุการวาตานาเบะทำให้อิชิคาวะ โทชิฮิเดะหน้าถอดสี ในโทกโกที่เต็มไปด้วยผู้มีความสามารถ เขาไม่มีผลงานโดดเด่นจริง ๆ ไม่อย่างนั้นคงไม่ถูกส่งมาปฏิบัติภารกิจที่เป่ยผิง
"ครับ ผู้น้อยไร้ความสามารถ โปรดรุ่นพี่ช่วยชี้แนะด้วย"
แม้จะยังไม่รู้เบื้องลึกเื้ัของเลขานุการวาตานาเบะ แต่อีกฝ่ายสามารถเรียกชื่อบิดาของเขาได้อย่างสบาย ๆ เขาจึงถือว่าเลขานุการวาตานาเบะมีบารมีอยู่ในระดับเดียวกับอิชิคาวะ ทาโร่
"สายลับในมือของนายมีความสามารถแค่ไหน?"
เลขานุการวาตานาเบะไม่อยากถือสาเด็กเมื่อวานซืน
"นั่นคือสายลับที่ฝีมือดีที่สุดของแผนกพิเศษ ต่อให้ถูกสมาคมฟู่ซิงรีดเค้นข้อมูลด้วยการทรมาน ผมเชื่อว่าเขาสามารถทนต่อการทรมานนั้นได้ แต่ส่วนจั่วโยวหรานคนนั้น เขาเป็สายลับที่พรรคใต้ดินคอมมิวนิสต์ส่งเข้าไปฝังตัวในแผนกสืบสวนกิจการพรรค เขามีความลับในตัวเยอะมากครับ"
การที่แผนกพิเศษสามารถจับกุมจั่วโยวหรานได้ในครั้งนี้ ต้องสูญเสียสายลับระดับสูงไปถึงสองคน ซึ่งสายลับระดับสูงทั้งสองคนนี้แฝงตัวอยู่ในจินหลิงมาเกือบสิบปี หากไม่มีวิธีจับจั่วโยวหรานมาลงโทษได้ คาดว่าแม้แต่พ่อของพันตรีอิชิคาวะก็คงช่วยเขาไว้ไม่ได้
"เื่ของจั่วโยวหรานเลิกคิดได้เลย ตอนนี้ไม่มีทางเป็ไปได้แล้ว ฉันมีเครือข่ายความสัมพันธ์ในจินหลิง ทั้งระดับบนและระดับล่างต่างก็ให้ความสำคัญกับคนคนนี้ มีคนจับตามองเขามากมายขนาดนั้น นายคิดว่านายจะลงมือสำเร็จหรือ? รีบถอนตัวเ้าหน้าที่ทุกคนที่เกี่ยวข้องออกไปให้หมดซะ"
ประโยคนี้เลขานุการวาตานาเบะเคยพูดไว้เมื่อสองวันก่อนแล้วว่า หากมีคนถูกจับกุม เพื่อความปลอดภัย คนที่มีความเกี่ยวข้องกับเขาต้องรีบถอนตัวทันที
แต่คนของแผนกพิเศษมีความเชื่อมั่นในตัวอุจิยามะ โมโตโมโตะสูงมาก เพราะเชื่อว่าหมอนี่จะไม่มีวันยอมปริปากคายความลับเด็ดขาด ดังนั้นทุกคนจึงค่อย ๆ ถอนตัวอย่างเป็ระบบ ซึ่งอย่างน้อยต้องใช้เวลาอีกหนึ่งวัน
"โปรดรุ่นพี่วางใจ อุจิยามะ โมโตโมโตะไม่ใช่คนธรรมดา เขาเคยผ่านการฝึกทนทานต่อการสอบสวนในญี่ปุ่นมาแล้ว อย่าว่าแต่ตกอยู่ในมือของสมาคมฟู่ซิงเลย ต่อให้ตกอยู่ในระบบจารกรรมของประเทศตะวันตก เขาก็สามารถทนผ่านไปได้อย่างแน่นอน การวางเครือข่ายของเราในจีนตอนเหนือทุ่มทั้งกำลังคนและงบประมาณไปมหาศาล จะทิ้งไปเฉย ๆ ไม่ได้ ต้องเตรียมการให้เรียบร้อยก่อน ่ไม่กี่วันที่ผ่านมาก็ไม่มีเื่อะไรเกิดขึ้นไม่ใช่หรือครับ?"
พันตรีอิชิคาวะมีความมั่นใจในตัวลูกน้องของเขาอย่างเต็มเปี่ยม ตอนอยู่ที่ญี่ปุ่น มีคนสามสิบห้าคนเข้ารับการฝึกสอบสวนพร้อมกัน แต่ยกเว้นอุจิยามะ โมโตโมโตะแล้ว คนอื่น ๆ ไม่มีใครทนได้เกินสามวัน มีเพียงอุจิยามะ โมโตโมโตะที่ทนได้เกือบครึ่งเดือน
แน่นอนว่าทั่วทั้งร่างกายทิ้งาแที่รักษาไม่หายไว้มากมาย แต่เื่ความใจเด็ดของเขานั้นไม่ต้องสงสัยเลย
เลขานุการวาตานาเบะรู้ดีว่านี่คือความโลภของผู้บริหารระดับสูงของแผนกพิเศษ พวกเขาไม่อยากให้สิ่งที่เคยวางแผนไว้พังทลายลงง่าย ๆ
ดังนั้นคนเหล่านี้จึง้าจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยก่อนจะถอนตัว ตามหลักการแล้วมันไม่มีปัญหา แต่เื่แบบนี้ ต่อให้มีความเสี่ยงเพียงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ ก็ควรจะรีบถอนตัวออกไปก่อนถึงจะถูกต้อง
"รุ่นพี่ครับ ข้อมูลจากกระทรวงการต่างประเทศจะส่งมาถึงเมื่อไหร่?"
พันตรีอิชิคาวะฝากความหวังทั้งหมดไว้กับข้อมูลของชาวญี่ปุ่นในต่างแดน ขอเพียงมีสิ่งนี้ คนของสถานกงสุลก็สามารถไปขอตัวคนคืนได้โดยตรง หรือไม่ก็ใช้าข่มขู่ ซึ่งรัฐบาลสาธารณรัฐมักจะยอมแพ้กับวิธีนี้
"พรุ่งนี้ตอนเย็นน่าจะถึง แต่ว่า..."
"โปรดรุ่นพี่วางใจ ไม่มีเื่ใหญ่อะไรหรอกครับ อุจิยามะ โมโตโมโตะไม่มีปัญหาแน่นอน"
พันตรีอิชิคาวะกล่าวด้วยสีหน้าเด็ดเดี่ยว ตอนที่ฝึกสอบสวนเขาเห็นกับตาว่าเครื่องมือทรมานทุกชนิดถูกใช้กับร่างกายของอุจิยามะ โมโตโมโตะซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่หมอนี่กลับไม่แม้แต่จะขมวดคิ้ว
เลขานุการวาตานาเบะได้แต่ส่ายหัวอย่างจนใจ อย่างไรเสียเื่นี้เป็สิ่งที่คนของแผนกพิเศษ้าดื้อรั้นทำเอง ต่อให้เกิดอะไรขึ้น พวกคุณก็ต้องรับผิดชอบเอง ไม่เกี่ยวข้องกับพวกเรา
ณ ห้องสอบสวนของสมาคมฟู่ซิง
"กรอกน้ำให้เขา อย่าให้คอพังเสียก่อน"
เพราะไม่ได้นอน อุจิยามะ โมโตโมโตะจึงแผดเสียงร้องโวยวายมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว โดยหวังจะใช้วิธีนี้บรรเทาความเหนื่อยล้าของตัวเอง แต่เซี่ยเยี่ยนไหลไม่ใช่คนโง่ จึงสั่งให้ลูกน้องกรอกน้ำให้เขาโดยตรง
ไม่ได้นอนมาสี่สิบเอ็ดชั่วโมงแล้ว นี่เกือบจะถึงขีดจำกัดของคนปกติแล้ว
แน่นอนว่าหากอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เงียบสงบ และได้ทำสิ่งที่ตัวเองชอบ การไม่ได้นอนสี่สิบกว่าชั่วโมงก็ยังมีคนจำนวนมากที่ทนได้
แต่ตอนนี้คือห้องสอบสวนของสมาคมฟู่ซิง เส้นประสาททั่วร่างอยู่ในสภาวะตึงเครียด อีกทั้งรอบข้างยังมีหลอดไฟกำลังสูงส่องสว่าง ทุกนาทีจึงเป็ความทรมานอย่างยิ่ง
สองวันที่ผ่านมาเซี่ยเยี่ยนไหลมักจะเดินวนเวียนอยู่ข้างตัวเขา โดยหวังจะใช้ระบบเพื่อให้ได้ข้อมูลลับบางอย่าง แต่น่าเสียดายที่สิ่งที่ได้มาล้วนเป็เื่ไร้ประโยชน์ อย่างมากที่สุดก็แค่จับปลาซิวปลาสร้อยได้ไม่กี่ตัว
หากวันนี้ยังไม่มีข่าวคราว เซี่ยเยี่ยนไหลคงต้องเลือกใช้ข้อมูลระบุเป้าหมายรายวันแทน
แต่นี่คือแผนสุดท้าย หากทำเช่นนั้นต้องรีบลงมือทันทีถึงจะได้ผล เพราะสายลับญี่ปุ่นด้านนอกก็กำลังจับตาดูสมาคมฟู่ซิงอยู่เช่นกัน ทันทีที่สมาคมฟู่ซิงเคลื่อนไหว นอกจากข้อมูลชิ้นนี้แล้ว เ้าหน้าที่คนอื่น ๆ อาจจะจับไม่ได้เลย
ผู้อำนวยการสถานีสาขาเฉินและผู้แทนพิเศษไม่ได้ผ่อนคลายเหมือนเมื่อวานแล้ว ความกดดันเริ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ข้าราชการระดับสูงในจินหลิงโทรศัพท์มาบ่อยขึ้น ทางญี่ปุ่นใช้เส้นสายทั้งหมดที่มี แต่ไต้เหลาป่านยังคงทนรับแรงกดดันไว้ได้ ซึ่งถือว่าไม่ใช่เื่ง่ายเลย
แน่นอนว่าปัจจัยหลักคือการสนับสนุนจากกองทัพที่ 29 หากสามารถง้างปากสายลับระดับสูงได้ สถานการณ์รอบ ๆ เป่ยผิงหลายอย่างจะถูกเปิดเผยออกมา ซึ่งจะเป็ประโยชน์ต่อกองทัพที่ 29 อย่างมาก
แม้กองทัพที่ 29 จะพยายามหลีกเลี่ยงาอย่างเต็มที่ แต่พวกเขาก็เข้าใจดีว่าความขัดแย้งในภาคเหนือของจีนเป็สิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ก่อนที่ความขัดแย้งจะมาถึง การเสริมสร้างกำลังของพวกเราให้แข็งแกร่งขึ้นอีกนิดจึงเป็เื่จำเป็
"ฉัน้าพบผู้บังคับบัญชาของพวกแก ฉัน้าพบผู้บังคับบัญชาของพวกแก!"
เมื่ออุจิยามะ โมโตโมโตะถูกดึงตัวขึ้นมาอีกครั้ง ในที่สุดเขาก็ะโคำพูดที่ทุกคนอยากได้ยินออกมา