ฮาคุโตะ บุตรแห่งอาร์ค

ผมออกมา หน้าบ้านและใช้เวลา ประดิษฐ์ กล้องยาสูบแบบใหม่ ด้วยที่ว่าผมมีเวลาว่างอย่างมาก จึงได้มาคิดประดิษฐ์ปล้องยาสูบแบบใหม่กระบอกนี้

ทว่า......
ปัง......
ปล้องยาสูบที่ผมประดิษฐ์ เมื่อจุดไฟแล้วใส่ยาลูกกรเข้าไปในปล้องแล้ว มันก็ปะทุออกมา กลายเป็น ปืนไป มันเป็นความบังเอิญนับล้านๆ ที่กลายเป็นอย่างงั้น
เป็นผลงานล้มเหลวสินะ ผมคิดว่าอย่างนั้น เพราะผมต้องการทำปล้องยาสูบแบบใหม่ ไม่ใช่ปืน
" เป็น ผลงานชิ้นโบว์แดงต่างหาก ฮาคุโตะน้องพี่ " พี่มิริน ร้องว้าว เมื่อเห็น ปืนในมือผม
" ยังไม่มีอาณาจักร ไหนประดิษฐ์ ปืนได้เลยนะ ฮาคุโตะ เธอเป็น อัจฉริยะหรือไง" พี่คาโอริกล่าวชม
" พี่ เก่งมากๆ อ่ะ " อากาเนะ ก็มายืนดูปืนของผมด้วยความสนใจ
ถึงมันจะเป็นปืนแบบหยาบๆ แต่มันก็เป็น ปืน กระบอกแรกบนโลกใบนี้
" ใช่แล้ว ถ้าเราใช้ปืนนี่ ต่อสู้กับพวกปีศาจละก็ต้องชนะแน่ๆ แบบนี้ต้องประดิษฐ์ขึ้นมาเยอะๆ แล้วเอาไปขาย " ผมคิดเช่นนั้นด้วยความดีใจ
ขณะนั้น ริโอล่าก็ได้นำ หญ้าฮิเตะ ฮิเตะมาส่งตามเวลาที่กำหนด แล้วเธอก็ต้องอึ้งหยุดยืนมอง ปืนของผม
"มันเป็นผลงานล้มเหลวนะ ริโอล่า ว่างั้นมะ ชั้นจะทำปล้องยาสูบแบบใหม่ ผลที่ได้กลับกลายเป็นปืน"
ผมโชว์ปืนที่ผมเพิ่งทำขึ้นมาให้ ริโอล่าดู เธอดูอย่างชื่นชม
" เป็นผลงานชิ้นโบว์แดงต่างหาก ฮาคุโตะ อย่าเรียกมันว่าผลงานล้มเหลวเลย "
แล้วริโอล่าก็หยิบไปดู แล้วพูดต่อว่า " ขอชั้นได้ไหม ฮาคุโตะ "
" เอ่อ ได้สิ มันเป็นตัวต้นแบบน่ะ "
ผมส่งตัวปืนไปให้ ริโอล่า เอาไปให้ลุงคิริวดู เผื่อว่ามันจะทำอะไรได้บ้าง หลังจากนั้นผมก็พยายามทำปล้องยาสูบแบบใหม่ต่อไป แต่ริโอล่ามีเรื่องจะขอร้องผม นั่นคือลุง คิริวต้องการดื่มเหล้าแต่หาซื้อเหล้าไม่ได้ ริโอล่าจึงเอาผลไม้ที่ใช้ในการหมักเหล้ามาให้ผม
" โอ้ว แบบนี้ผมคงต้องลองผิดลองถูกดูแล้วละนะ "
" ไม่เป็นไรชั้นรอได้ " ริโอล่าบอก เธอยังคงมีความหวังที่ว่าจะให้ผมผลิตเหล้า
ผมเลยเอาผลไม้คล้ายส้มที่ได้จากแถบเมือง อาร์คัส ไปบ่มเป็นเหล้า ต้องใช้เวลาหลายเดือนทีเดียวกว่า รสชาติจะลงตัว ปรากฏเป็น เหล้ารสชาติร้อนแรง ทำเป็นไวน์ หรือ วิสกี้ก็ดีเหมือนกัน
ตอนนี้ผม พัฒนา ยาไฮโพชั่น วิธีการสร้างถนน ปืน เครื่องสุขภัณฑ์ และเหล้า ทำให้ผมทำงานตัวเป็นเกลียว หัวเป็นน็อต อยู่ *-*
และแล้ว การผลิตไฮโพชั่น ที่ลุงคิริวเป็นคนดูแลสวน ก็สำเร็จพร้อมออกจำหน่ายแล้ว ซึ่งไฮโพชั่น 1 ขวด เอาไปเจือจาง จะได้ โลว์โพชั่น 25 ขวดเลย ซึ่งเราผลิตโลว์โพชั่นได้วันละ 125 ขวด ราคาตกขวดละ 5เหรียญเงิน เป็นเงินกำไรดีจริงๆ ซึ่งนักผจญภัยในเมืองต่างก็ซื้อกันเอาไว้ใช้ ผมคงต้องขยายไร่ออกไปอีก เพื่อเพิ่มปริมาณการผลิต
แต่แล้ววันหนึ่ง.......
โฮ่งๆ โฮ่ง แฮ่ กรรร
ผมได้ยินฝูงหมาป่ากำลังล้อม อสูรผึ้งตัวหนึ่งเอาไว้ เขาคือ อาคาโตะ ซึ่งผมได้เข้าไปช่วยเหลือเขาจากฝูงหมาป่า โดยใช้เวทย์กำแพงไฟไล่พวกมันไป อาคาโตะ ดีใจมากถึงกับให้ น้ำหวานรสน้ำผึ้งมาให้ผม และจะเอามาให้อีกทุกอาทิตย์ อาทิตย์ละแก้ว ผมเลยเอามันมาผสมกับไวน์ เป็น ไวน์รสน้ำผึ้ง ออกรสหวาน ผมเลยเรียกมันว่า เหล้าหวาน ซึ่งผลิตได้จำนวนไม่มาก
หลังจากนั้นผมก็กลับบ้านเพื่อกินข้าวเย็น
ที่บ้าน......
คุณพ่ออาร์คกับมาจากภารกิจจากสภา โดยมีคุณแม่นิโอะเปลี่ยนเสื้อให้วันนี้คุณแม่นิโอะแสดงฝีมือทำกับข้าว วันนี้มี สเต็กไก่ กับ สเต็กหมู ของโปรดของ อากาเนะ ส่วนของผมเป็นผัดผักบร็อคโคลี่ *-*
" รู้รึเปล่า ฮาคุโตะ เราจะทำการต้อนรับ คณะทูต จากอาณาจักรออโดนอสที่จะมาถึงในเร็ววันนี้ " คุณพ่ออาร์คบอกกับผมซึ่งกำลังกินข้าวอยู่อย่างเอร็ดอร่อย
" งั้นผมจะจัดเตรียมเหล้าหวานไว้ให้ พวกเขานะครับ " ผมบอกกับคุณพ่ออาร์ค แล้วก็พูดต่อว่า
" ผมอยากให้คุณพ่อ เสนอไฮโพชั่นที่พวกผมผลิตกัน ไปขายที่อาณาจักรออโดนอสครับ"
คุณพ่ออาร์ค ขอลองไฮโพชั่นของผม ว่าประสิทธิภาพมันจะเป็นอย่างไร โดยท่านได้ใช้มีดบาดนิ้ว ให้เลือดไหลออกมา แล้วราดยาไฮโพชั่นลงไป ไม่นานนัก บาดแผลก็สมาน
" ประสิทธิภาพ ดี ดี " คุณพ่ออาร์ค หันมาคุยกับผม เรื่องการผลิตได้วันละเท่าไหร่ และจะขายในจำนวนเท่าไหร่
ผมเลยเสนอจะขายปืนให้อาณาจักรออโดนอสด้วย ถึงมันจะเป็นผลงานล้มเหลวของผมก็เถอะแต่ตอนนี้พัฒนาแล้ว ให้ยิงได้ทีละนัด
" เรื่องปืนนะอย่าเพิ่งให้อาณาจักรออโดนอสรู้ดีกว่านะลูก ไม่แน่ว่าซักวันหนึ่งเราอาจต้องรบกับอาณาจักรออโดนอส " คุณพ่ออาร์คมีสีหน้าเคร่งเครียดเมื่อพูดถึงเรื่องปืน
ผมเลยเปลี่ยนเรื่องมาเป็นเรื่องยา กับ เหล้าหวานอีกครั้งซึ่งคุณพ่ออาร์คก็ตกลงที่จะขายมันให้กับอาณาจักรออโดนอส
โดย ผู้ที่จะมาเป็นทูตของอาณาจักรออโดนอสในครั้งนี้ คือ เชร่า กับเชจเน่ สองอัศวินหญิงจากออโดนอส ซึ่งเป็นข้อมูลที่คุณพ่ออาร์ครู้มา
และแล้ว.......
ก็ถึงวันที่ราชทูตจากอาณาจักรออโดนอสมาถึง มีการจัดงานต้อนรับอย่างยิ่งใหญ่
แต่น แตน แตร แต๊น
รถเทียมสิงโตสายฟ้าของอาณาจักรออโดนอส มุ่งเข้าประตูมา พร้อมกับทหารองครักษ์หลากสี ช่างเป็นขบวนราชทูตที่สง่างาม
แง๊ว แง๊ว สิงโตสายฟ้าคำราม และผู้ที่ก้าวเดินออกมาจากรถเป็นคนแรกก็คือ........
" ยินดีที่ได้รู้จัก ข้า เชร่า เจ้าค่ะ " เชร่าในชุดอัศวินครบชุด เดินเฉิดฉายออกมาจากรถเทียมสิงโตสายฟ้า
" ยินดีที่ได้รู้จัก ข้า ผู้บัญชาการอาร์ค ผู้ดูแลอาณาจักรโปปุรอนในขณะนี้ " คุณพ่ออาร์คโค้งคำนับ
และบุคคลที่ลงมาจากรถเทียมสิงโตสายฟ้าเป็นคนที่สอง........ คือ
" สวัสดี ข้า เชจเน่แห่งออโดนอส แถวนี้มีพวกอ่อนๆให้ตบมะ " เชจเน่แสดงมารยาทที่ไม่ดีออกมา ทำให้ พวกเราหน้าถอดสี ถ้าไปตบกับเธอคงกลายเป็นสงครามระหว่างอาณาจักรแน่ๆ
" ยังไง ก็ขอเชิญทั้งสองท่าน ไปที่ห้องรับรองแขกก่อน " คุณพ่ออาร์คเชิญทั้งสองเข้าไปในงานเลี้ยงต้อนรับ มีอาหารมากมายวางกองอยู่เท่าภูเขา
เชจเน่ ยังคงยั่วยวน พวกเราให้มาต่อสู้กันด้วยการประลอง
" ชาวโปปุรอนนี่ ไม่มีคนเก่งๆเลยเหรอ ทำให้ข้าเบื่อซะแล้วสิ "
ผู้พันอัลที่ฟังอยู่ทนไม่ได้ จึงออกไปประลองกับเชจเน่ ถึงแม้ว่าผู้พันเรโน จะห้ามปรามแล้วก็ตาม
" ในงานเลี้ยงไม่มีการรำดาบรำกระบี่ คงจะน่าเบื่อพิลึก " ผู้พันอัลว่า แล้วรำดาบเข้าปะทะกับเชจเน่
เชร่า ที่เป็นราชทูตอยู่ ก็ดูด้วยความสนุกไม่ร้องห้ามปราม การปะทะเป็นไปด้วยความดุเดือด ดาบปะทะดาบ
เช้ง เช้ง
ถึงจะดูว่าเชจเน่จะได้เปรียบกว่านิดหน่อยก็เถอะ แต่ผู้พันอัลก็ไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน เขายังคงกวาดดาบเข้าปะทะกับเชจเน่ อย่างไม่หยุดหย่อน
" บรรเลงเพลง " คุณพ่ออาร์คตบมือให้นักดนตรีบรรเลงเพลง ประกอบการร่ายรำอาวุธในครั้งนี้ เสียงกลองตีด้วยความเร้าใจ
" ฮะฮ่า ท่านผู้พันอัล คงจะเหนื่อยแล้วสินะ " เชจเน่พูดพร้อมกับหอบหายใจ
" เธอเองก็เหมือนกันนั่นละ เชจเน่ " ผู้พันอัลพูดออกมา
และการประลองก็ดำเนินต่อไป จนทั้งสองหมดแรง
" เก่งทั้งคู่ เก่งมาก ทุกคนตรบมือให้กำลังใจพวกเขาหน่อย " เชร่าพูดออกมาพร้อมกับปรบมือให้ หลังจากนั้นทุกคนก็ตบมือตาม
เคยได้ยินมาเหมือนกันว่าชาวออโดนอส ชื่นชอบการต่อสู้ แต่ไม่คิดว่าจะขนาดนี้
พอทั้งสองจะสู้กันต่อ ก็ถูกเชร่ากับคุณพ่ออาร์คห้ามปรามไว้
" พอได้แล้วเชจเน่/พอได้แล้ว ผู้พัน อัล "
เชจเน่หยุดมือ พร้อมกับกล่าวชมผู้พันอัล
" ไม่คิดเลยว่า จะมีผู้กล้า ในอาณาจักรโปปุรอนด้วยนะเนี่ย "
" ข้าเป็นเพียง ผู้กล้าในหมู่ผู้กล้าหลายๆคนที่ยังไม่แสดงฝีมือ " ผู้พันอัลกล่าว
หลังจากทั้งสองคุยกันก็ หัวเราะ ฮะฮะ ออกมา ในที่สุดพวกเขาและเธอก็เข้าใจถึงคำว่ามิตรภาพ
ผมได้โอกาสรีบเข้าไป นำเสนอ เหล้าหวาน และเหล้ารสแรงให้กับราชทูตเชร่าในทันที
" ขอประทานโทษ ขอรับ ผมขอเสนอ เหล้าหวานและเหล้ารสแรงนี้ ให้กับท่านเชร่า "
เชร่ารับไว้ แล้วดื่มในทันที แบบยกถังกระดก
" อืม อร่อย พ่อหนุ่มนี่มันเหล้าอะไรนะ ข้าไม่เคยดื่มมันมาก่อนเลย "
" ข้าน้อยคือลูกของท่านผู้บัญชาการอาร์คขอรับ เหล้านี่คือเหล้าที่ข้าหมักเอง " ผมนำเสนอเหล้าสำเร็จแล้ว ราชทูตเชร่าตกปากรับคำในทันทีที่จะทำการซื้อเหล้าหวาน และเหล้ารสแรง ตามเวลาที่กำหนด
" ยังมี ไฮโพชั่นที่ทำสำเร็จแล้วมาขายด้วยราคาย่อมเยาอีกนะครับ " ผมนำเสนอสินค้าชิ้นต่อไปให้กับราชทูตเชร่า ซึ่งราชทูตเชร่าก็ได้ทดสอบประสิทธิภาพ และยอมรับว่าจะซื้อมันจากอาณาจักรโปปุรอน ตามเวลาที่กำหนด
แต่ทางอาณาจักรโปปุรอน ก็ต้องซื้อ ผลไม้สดจาก อาณาจักรออโดนอสด้วย ด้วยการขนส่งที่รวดเร็วจากการทำถนนทำให้เราสามารถเดินทางมาหากันได้ภายใน3วัน ซึ่งราชทูตเชร่ากล่าวชมถนน ที่พวกเราตัดว่าทั้งสวยงาม และสะดวก จะทำให้พ่อค้าของทั้งสองอาณาจักรสามารถค้าขายกันได้
ราชทูตเชร่าขอให้ทางเรารับรองความปลอดภัยของพ่อค้าชาวออโดนอส ว่าจะสามารถอยู่ในอาณาจักรโปปุรอนอย่างปลอดภัย ตลอดการเดินทาง และได้มีข้อตกลงอีกยิบย่อย นับพันข้อที่จะคุยกันในคืนนี้