หลงเทียนหยูจ้องมองเทพธิดาโซเฟียน่าที่ยังคงแย้มยิ้มอย่างอ่อนโยน เขากำหมัดแน่น ความเจ็บแค้นยังคงสุมอยู่ในอก ใครจะคิดว่ามาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ที่สั่งการชีวิตนับร้อยนับพันคนอย่างเขา จะต้องมาจบชีวิตลงด้วยน้ำมือของลูกน้องคนสนิทที่หักหลังอย่างไม่เหลือเยื่อใย และบัดนี้ เขากลับต้องก้มหัวให้กับผู้หญิงตรงหน้า เพื่อแลกกับโอกาสในการมีชีวิตใหม่อีกครั้ง
'คอยก่อนเถอะ เฉินโจว...แกจะต้องชดใช้! เมื่อฉันทำภารกิจนี้สำเร็จ ฉันจะกลับมาเกิดใหม่ในครอบครัวที่มีอิทธิพล แกรอวันนั้น...วันที่ฉันจะไปล้างแค้นแกอย่างสาสม!'
เขาพยายามรวบรวมสติให้กลับมาเฉียบคมอีกครั้ง ยกมือตบแก้มตัวเองสองสามครั้ง เพื่อเรียกความนึกคิดให้กลับมาอยู่ในร่องในรอย ก่อนจะจ้องมองดวงตาของเทพธิดาอย่างแน่วแน่
“ฉันขอความสามารถ ะฆ่าไม่ตาย”
โซเฟียน่าส่ายหน้าช้าๆ "ฉันให้ความสามารถนี้ไม่ได้หรอกค่ะ มันเกินพลังอำนาจของฉัน"
หลงเทียนหยูขมวดคิ้วแน่น “งั้นขอเป็ความสามารถ ดูดพลังและความสามารถของฝ่ายตรงข้ามมาเป็ของตัวเองละ”
“ไม่ได้ค่ะ ความสามารถนี้ก็เกินพลังอำนาจของฉัน”
“งั้นขอเป็ความสามารถ ควบคุมจิตใจของอีกฝ่ายให้เป็ทาสที่เชื่อฟังคำสั่งของฉันทุกอย่าง”
"ไม่ได้ค่ะ ความสามารถนี้ก็เกินพลังอำนาจของฉันเช่นกัน"
“แล้วถ้าเป็ความสามารถ ที่แค่มองคู่ต่อสู้ อีกฝ่ายก็ตายเลยล่ะ แบบนี้ได้ไหม?” เสียงของเขาเริ่มดังขึ้น
“ไม่ได้ค่ะ ความสามารถนี้ก็เกินพลังอำนาจของฉันเช่นกัน”
หลงเทียนหยูเริ่มไม่พอใจกับคำปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่าของเทพธิดา น้ำเสียงของเขาเริ่มแข็งกร้าวขึ้น “ท่านเทพ! นี่มันอะไรกัน? ไม่ว่าจะขออะไรก็ให้ไม่ได้เลยสักอย่าง สรุปแล้วเธอให้ความสามารถอะไรได้บ้าง?”
โซเฟียน่าถอนหายใจยาว ส่ายหน้าด้วยสีหน้าเอือมระอา “คุณหลงเทียนหยู... ความสามารถที่คุณขอมันเกินอำนาจของฉันที่จะให้ได้จริง ๆ ค่ะ คุณลองขออะไรที่มันไม่เวอร์มากไปจะได้ไหม?”
หลงเทียนหยูฟังแล้วก็รู้สึกว่าความสามารถที่เขาขอไปนั้นไม่เห็นจะเวอร์อะไรเลยสักนิด เขาทิ้งตัวลงนอนหงาย กางแขนกางขาออก หลับตาลง พยายามคิดถึงความสามารถที่คิดว่าเทพสาวคนนี้พอจะให้ได้
โซเฟียน่ามองภาพตรงหน้าแล้วยิ้มบาง ๆ เธอไม่ได้เร่งรัดให้เขารีบบอกคำขอออกมา สำหรับเธอแล้วเวลาคือสิ่งที่เธอมีเหลือเฟือ และภารกิจที่ดาวดวงนั้นเองก็ไม่ได้เร่งรีบอะไรขนาดนั้นด้วย
เขาไม่รู้ว่าตัวเองนอนคิดไปนานเท่าไหร่ แต่ในที่สุดก็ได้ข้อสรุปมาหลายข้อ หวังว่าคราวนี้จะมีสักอย่างที่เธอจะให้กับเขาได้ เขาจึงลุกขึ้นยืนอีกครั้ง จ้องมองไปที่เทพสาว
“ฉันขอความสามารถ 'ร่างกายเหนืุ์' คือมีพละกำลัง ความเร็ว สายตา กล้ามเนื้อทุกส่วนในร่างกาย การได้ยินเสียง การดมกลิ่น และประสามัั เหนือกว่าสิ่งมีชีวิตทั่วไปในโลกที่จะไปทำภารกิจ”
โซเฟียน่าขมวดคิ้วครุ่นคิดคำขอนี้อยู่ครู่ใหญ่ “คำขอนี้ของคุณก็ใช่ว่าจะให้ไม่ได้ เพียงแต่...ดาวดวงนั้นสิ่งมีชีวิตมีความสามารถและพละกำลังที่ไม่เท่ากัน จะให้ร่างกายที่ทรงพลังเหนือกว่าใคร? และจะใช้เกณฑ์ไหนมากำหนด? คุณลองขยายความให้มากกว่านี้หน่อยสิคุณหลงเทียนหยู ฉันจะได้พิจารณาได้ว่าจะให้ได้ไหม”
หลงเทียนหยูมีสีหน้าสงบนิ่งลง เขากล่าวตอบ “ท่านเทพ ฉันขอเริ่มต้นเหนือกว่าผู้ใหญ่ทั่วไปในโลกนั้นที่มีพลังธรรมดาสักสองเท่าก็พอ เพียงแต่ขอเงื่อนไขว่าพลังในส่วนนี้จะสามารถเพิ่มขึ้นได้จากการฆ่าสิ่งมีชีวิตในโลกนั้นตามจำนวนที่กำหนด
ถ้าถึงจุดที่กำหนดไว้ ก็จะเพิ่มเป็สามเท่า สี่เท่า ห้าเท่า ไปเรื่อยๆ และสามารถเลือกใช้พลังได้ตามความเหมาะสม เช่น ตอนนั้นฉันมีพลังถึงห้าเท่าแล้ว แต่ก็เลือกที่จะใช้แค่สองเท่าหรือสามเท่าแทนได้ตามที่ฉัน้า ฉันคิดว่าความสามารถแบบนี้น่าจะไม่เวอร์เกินไปใช่ไหมท่านเทพ?”
หลังจากฟังคำอธิบายของเขา โซเฟียน่าครุ่นคิดอย่างหนักว่ามันจะเป็ไปได้ไหม... ดูแล้วก็ไม่ได้เป็พลังที่เวอร์เกินไปนัก แถมยังมีเงื่อนไขที่ต้องทำเพื่อให้พัฒนาพลังได้ดีขึ้นอีก 'อืม...'
หลงเทียนหยูเห็นเทพธิดากำลังใช้ความคิดอย่างหนักว่าควรจะให้ดีไหม เขารีบกล่าวเสริมทันที "ให้ท่านเทพกำหนดเงื่อนไขได้เลยว่าต้องฆ่าเท่าไหร่ถึงจะเลื่อนระดับพลังในแต่ละขั้นได้"
โซเฟียน่าได้ฟังประโยคนี้ก็พอใจมาก หากเธอสามารถกำหนดจำนวนการฆ่าเพื่อเลื่อนระดับพลังได้เอง ทุกอย่างก็จะอยู่ในการควบคุมของเธอ ด้วยเงื่อนไขเช่นนี้ เธอน่าจะให้ความสามารถนี้ได้โดยไม่ผิดกฎและไม่เกินพลังอำนาจของเธอได้ ส่วนเื่ที่เขาจะต้องฆ่าสิ่งมีชีวิตเพื่อเลื่อนระดับนั้น เธอไม่สนใจเลย ไม่ว่าชายคนนี้จะฆ่าใคร หรือฆ่าด้วยวิธีไหนเพื่อเลื่อนระดับ ขอแค่เขาทำภารกิจที่เธอมอบหมายให้สำเร็จได้ก็พอแล้ว
“อืม...ถ้าด้วยเงื่อนไขแบบนี้ พลังความสามารถนี้ฉันก็ให้คุณได้ เอาแบบนี้ก็แล้วกัน ตอนไปที่โลกนั้น แค่คุณหลงเทียนหยูคิดขึ้นมา คุณก็จะเห็นจำนวนสิ่งมีชีวิตที่ต้องฆ่าเพื่อเลื่อนระดับได้ และจำนวนที่ฆ่าไปแล้วในปัจจุบัน... ต่อไปก็เื่ของหน้าตากับ่อายุแล้ว ว่ามา คุณอยากได้หน้าตาแบบไหน และ่อายุเท่าไหร่”
พูดจบ โซเฟียน่าก็เสกกระดาษสีขาวบริสุทธิ์หนึ่งใบให้ลอยมาทางหลงเทียนหยู “ถือกระดาษใบนั้นไว้ แล้วนึกถึงหน้าตาที่อยากจะเป็ ใบหน้านั้นจะปรากฏขึ้นบนกระดาษ ฉันจะปรับให้หน้าตาของคุณเป็ไปตามนั้น”
หลงเทียนหยูรับกระดาษมาถือไว้ เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะส่ายหน้าและถอนหายใจ “ท่านเทพ...ฉันขอหน้าตาแบบเดิมที่อยู่บนโลกแต่ปรับให้หนุ่มตามอายุที่ฉันขอ แม้ว่าหน้าตานี้มันจะไม่ได้หล่อเหลาอะไร แต่สุดท้ายเมื่อมีอำนาจขึ้นมา หน้าตาแบบไหนก็ไม่มีปัญหาอะไรทั้งนั้น ส่วนร่างกาย...ขอกลับไปตอนอายุ 17 ปีก็แล้วกัน”
เขานึกย้อนไปถึงตอนที่ยังมีชีวิตอยู่บนโลก ใน่ที่เขายังไม่มีเงิน ไม่มีอำนาจ แค่จะหาผู้หญิงสักคนก็ยากลำบากเหลือเกิน แต่พอเขาเริ่มมีเงินมีอำนาจ ผู้หญิงก็ดาหน้าเข้ามาให้เลือกจนนับไม่ถ้วน ผู้คนรอบข้างก็ให้ความเคารพ เกรงใจ และเกรงกลัว เมื่อไปถึงโลกที่จะไปทำภารกิจ เขาก็จะกลับมามีอำนาจจนทำให้ผู้คนเกรงกลัวอีกครั้งให้ได้
เขาเห็นเทพธิดาโบกมือ ร่างกายของเขาร้อนผ่าวขึ้นชั่วครู่ เมื่อก้มมองแขนตัวเอง ก็เห็นว่ามันกลับมาเป็แขนของชายหนุ่มอายุ 17 ปีอีกครั้ง เขาลองใช้มือลูบใบหน้า ก็รู้สึกได้ถึงผิวที่เรียบเนียน ไม่มีรอยเหี่ยวย่นใดๆ ก่อนตายเขามีอายุ 54 ปี ไม่คิดว่าจะได้กลับมามีร่างกายที่อายุ 17 ปีอีกครั้ง มันช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ
โซเฟียน่ายิ้มให้กับภาพตรงหน้า “ฉันทำตามคำขอของคุณหลงเทียนหยูแล้วนะคะ พลังความสามารถก็ให้ไปแล้วด้วย ดาวที่คุณกำลังจะไปมีเทคโนโลยีที่ไม่ได้ด้อยกว่าดาวโลกของคุณเลย ดังนั้นน่าจะปรับตัวได้ไม่ยากนัก เื่ของภาษาก็ไม่ต้องเป็ห่วง เพราะฉันจะใช้พลังทำให้คุณเข้าใจภาษาของที่โลกนั้นได้ ส่วนดาวที่คุณจะไปชื่อ ออลม่า ที่นั่นนอกจากมนุษย์ของดาวที่อาศัยอยู่ ก็มีพวกสัตว์ต่างๆ ที่ไม่ต่างจากดาวโลกของคุณเลย เพียงแต่...”
หลงเทียนหยูได้ยินถึงตรงนี้ก็กำมือแน่นขึ้น ความกังวลก่อตัวขึ้นในใจ การไปดาวที่ไม่รู้จัก ต่อให้มีเทคโนโลยีที่ไม่ต่างอะไรจากโลก แต่ที่นั่นก็ยังไม่ใช่โลกเดิมของเขา เมื่อไปถึงที่นั่นแล้ว เขาจะต้องรีบพยายามปรับตัวเข้ากับดาวดวงนั้นให้เร็วที่สุด
3K
