เมื่อได้ใจของหลงจู๊ผู้นี้มาแล้วจ้าวลู่เสวียนก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก “ตอนนี้กิจการของตระกูลเหมือนจะซบเซาลงไปมากข้าเองก็โง่เขลา ไม่เคยเรียนรู้เื่การค้าขายเลยคงต้องให้ท่านลุงช่วยเหลือสักหน่อย”
“บ่าวรับทราบขอรับ” ซานเป่ารับคำด้วยดวงตาสว่างวาบ
หลายครั้งที่ทางตระกูลจ้าว้ากิจการร้านผ้ากลับไปเป็ของตนหากแต่ติดที่ยังเกรงใจอำนาจของนายท่านใหญ่อยู่
ตอนนี้นายน้อยเอ่ยปากเช่นนี้จะไม่ให้เขาดีใจได้อย่างไร
นายท่านใหญ่เป็ใครกัน?
บุตรคนโตที่ได้รับการถ่ายทอดการค้าจากบิดาโดยตรงหากไม่เพราะสอบได้ตำแหน่งขุนนางได้เสียก่อน เห็นทีว่ากิจการคงจะรุ่งเรืองไปทั่วแคว้นก็เป็ได้ อีกทั้ง การที่ยังสามารถรักษาร้านซวงอวี้ไว้ได้อยู่ก็เพราะนายท่านใหญ่แอบให้ความช่วยเหลืออยู่ไม่น้อย
“ต่อไป ข้า้าสาวใช้ที่ไว้ใจได้เฉลียวฉลาดสักคนมาคอยอยู่ข้างกายข้า” ว่าแล้วก็ยกชาขึ้นมาดื่มด้วยท่วงท่าที่สงบนิ่ง ไม่เหลือเค้าของความลังเลหรืออ่อนแออีกต่อไป
“ขอรับ บ่าวจะจัดการให้”
จ้าวลู่เสวียนพยักหน้าอย่างพอใจนางต้องรีบยกเลิกการหมั้นหมายกับจวนโหวให้เร็วที่สุด ก่อนที่คนพวกนั้นจะสูบเลือกสูบเนื้อนางไปมากกว่านี้ทั้งยังต้องเอาสิ่งที่คนพวกนั้นกลืนไปกลับมาอีกด้วย
จ้าวลู่เสวียนจึงถาม “อ้อ...ตอนที่จ้าวอิงเยว่มาที่นี่สิ่งที่นางเอาไป ท่านได้ลงบัญชีไว้หรือไม่”
“ขอรับบ่าวจะไปเอามาให้ท่านหญิงดูตอนนี้”
ไม่นาน ซานเป่าก็กลับมาพร้อมกับบันทึกบัญชีของร้านจ้าวลู่เสวียนเปิดดูไม่กี่หน้า นางก็ต้องโมโหจนแทบอยากจะโยนมันทิ้งไป
“บัดซบที่สุดเอาของไปแล้วไม่จ่ายเงิน ฮึ แล้วนี่อะไร คนจวนโหวก็ไม่จ่าย ฮะ นี่ยังมีอีกข้าเป็มารดาของพวกเขาั้แ่เมื่อไหร่กัน”
เห็นอารมณ์ของนายน้อยเปลี่ยนไปเป็คนละคนซานเป่าก็พูดไม่ออก
ก็เป็ท่านเองไม่ใช่รึที่อนุญาตให้พวกเขาเอาไปโดยไม่ต้องจ่าย
แล้วเมื่อครู่ใครกันที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่นานสองนาน แต่ตอนนี้ดูสิกลายร่างเป็นางเสือร้ายไปเสียแล้ว
2K
![[จบ] เก้าพี่น้องเลี้ยงซาลาเปาสุดแสบ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1665036869_61001246.webp)
