พวกพี่ชาย พี่สาวนั้น ทางด้านแม่ กับป้าสะใภ้เองไม่อยากประมาท จึงพากันพูดย้ำพวกเด็กๆ หลายๆรอบย่อมทำให้สบายใจขึ้นมากันบ้าง ถึงแม้ว่าจะรู้ว่าลูกๆหลานๆนั้นจะทำตาม แต่ก็อดไม่ได้ที่จะพูดออกมา
“มาช่วยกันดูดีกว่านะ ว่ารอบนี้น้องกระดุมน้อยเก็บเกี่ยวพืชกลายพันธุ์อะไรได้บ้างกัน”ป้าสะใภ้
“ค่ะ” “ครับ”พวกพี่ๆ
“พริก มะนาว……”พี่สามว่ายเท่า
“ขิง ข่า……”พี่สี่หยี่อี
“พริกไทย….”พี่รองโต่วเผิง
“พวกนี้รูปร่างเหมือนกับตอนที่แม่ขาาา กับป้าสะใภ้ขาาา กำลังจะทำหมูสามชั้นตุ๋นนานๆ แล้วใส่พวกนี้ลงไปเลยค่ะ มีคล้ายรูปดาว นี่เหมือนเปลือกไม้…..บลา….บลา…..”พี่สาวโส่วผ้า
“พวกนี้เรียกเป็เครื่องเทศทั้งหมดจ้ะลูกรัก ส่วนมากจะต้องทำการตากให้แห้งก่อน เป็วัตถุดิบหลักที่ทำให้อาหารจานตุ๋นอร่อย มีกลิ่นหอมมากยิ่งขึ้น”แม่
“เครื่องเทศ ที่ใหญ่มว๊ากกกกก”พวกเด็กๆ
พวกเด็กๆ ต่างพากันตรวจดูว่ารอบนี้กระดุมน้อยสามารถเก็บเกี่ยวพืชกลายพันธุ์อะไรมาได้บ้างกันอย่างมีความสุข ถึงแม้ว่าตอนนี้วัตถุดิบหลักมีเพียงแค่ข้าวโพดกลายพันธุ์เพียงอย่างเดียวเท่านั้นเอง นอกนั้นที่ออกมาสำรวจก็เป็พืชผักสวนครัวกลายพันธุ์ทั่วๆไปที่เป็ส่วนประกอบเท่านั้นเอง แต่มีเพียงแค่นี้ก็ทำให้ทุกๆคนมีความสุขมากๆแล้ว เป็ของล้ำค่าสุดๆแล้วสำหรับวันสิ้นโลกแบบนี้น่ะ
ในขณะที่ทุกๆคน กำลังมองดูพวกพืชกลายพันธุ์ที่อยู่ด้านหน้ากันอยู่นั้น เ้ากระดุมน้อยที่เดินสำรวจดูด้านหลังเอง ก็เจอวัตถุดิบที่รูปร่างคล้ายๆกัน เพียงแต่มีสีแตกต่างกัน พอไปดูใกล้ๆ กลุ่มพืชที่มีใบมากมายประเภทพันธุ์ไม้เลื้อย พอปัดใบพวกมันขึ้นมา สิ่งที่เห็นก็คือผล กลมๆ วงรีๆ พวกนี้ก็คือ……..!!!
“มันเทศ มันฝรั่งหรอกเหรอเนี่ย…????”กระดุมน้อย
“ห๊าาาาาา….น้องกระดุมน้อยว่าไงนะ…???!!!!”พวกพี่ๆ
“ตรงด้านหลังนี้มีลูกมันเทศ กับลูกมันฝั่งด้วยค่าาาาา”กระดุมน้อย
“ตึกตัก…..ตึกตัก…!!!!”ทุกๆคนวิ่งกรูไปตรงที่กระดุมน้อยกันหมดเลย
“มันเทศ……!!!”
“มันฝรั่ง…..!!!!!”
“หัวใหญ่มว๊ากกกกกกเลยค่าาาา หัวมันเทศ กับ หัวมันฝรั่งพวกนี้ใหญ่กว่าหัวของโส่วผ้า กับหัวของน้องกระดุมน้อยอีก….!!!!”พี่สาวโส่วผ้า
“จริงด้วย….!!!”พวกพี่ชาย
“...................”กระดุมน้อย
พวกพี่ชายพากันช่วยยกหัวมันเทศ หัวมันฝรั่งขึ้นมาเทียบหัวของน้องสาวทั้งสองคน เพื่อพิสูจน์ว่ามันใหญ่เท่าหัวน้อยๆของน้องสาวจริงๆ
“แต่ว่าหัวมันฝรั่งหัวนี้ใหญ่กว่าหัวน้องสาวอีกนะ..!!!”พี่สามว่ายเท่า
“ผมว่าน้องกระดุมน้อย กับโส่วผ้าเป็เด็กหัวโตแล้วนะ แต่ว่าเ้าพวกหัวมันฝรั่งกลายพันธุ์พวกนี้ยังหัวยังโตกว่าอีกล่ะ….”พี่สี่หยี่อี
“ใช่ๆ ….หงึก…..หงึก….”พวกพี่ชาย
“.......................”น้องสาวทั้งสองคน
“นี่ๆๆ หัวนี้ด้วยครับ หัวมันเทศนี่ก็ใหญ่กว่าหัวโตๆของน้องสาวด้วยเหมือนกันล่ะ”พี่รองโต่วเผิง
“ฮึ่มมมม………”น้องสาวทั้งสองคน
“ฮ่า……ฮ่า…..ฮ่า……..”แม่ ป้าสะใภ้
จะไม่ให้แม่ ป้าสะใภ้หลุดหัวเราะเสียงดังๆได้อย่างไรกัน ทีแรกที่เอาหัวมันเทศ หัวมันฝรั่งหยิบขึ้นมาเทียบหัวน้อยๆของน้องสาวนี่ก็ว่าตลกแล้ว และน้องสาวก็เริ่มทำสีหน้าแปลกๆแล้วด้วย
และยิ่งตอนนี้พวกพี่ชายยังจะมาพูดว่า เ้าสองตัวเล็กเป็เด็กหัวโตอีก แล้วพวกพี่ชายทั้งหมดก็ไม่ได้มองหน้าน้องสาวสองคนตอนนี้เลยเหรอยังไงว่า เริ่มจะไม่พอใจแล้วน่ะ….!!!!!!
“ดูสิหัวโตๆ เหมือนพวกน้องสาวเลยล่ะ….”พี่สี่หยี่อี
“ฮ่า…..ฮ่า….ฮ่า…..”พวกพี่ชาย
“โอ้…..อย่างนั้นเหรอพี่ชายยยยยย…..”น้องสาวสองคน เอ่ยเสียงเข้มขึ้นแทรกขึ้นมาระหว่างกันสนทนาของพวกพี่ชาย
“ชะอุ้ย…..!!!!”พวกพี่ชาย
“เอ่อออออ….….เอิ่มมม……”พวกพี่ๆ
พวกพี่ชายพากันพูดติดอ่างกันไปเลยทีนี้ แต่สุดท้ายก็ต้องมีคนพูดเปลี่ยนหัวข้อเื่น้องสาวสองคนหัวโต๊หัวโตออกไปก่อน…ไม่งั้นแล้วล่ะก็นะ…!!!!
“หัวมันเทศกลายพันธุ์ กับหัวมันฝรั่งกลายพันธุ์ อะไรหัวใหญ่กว่ากันนะ…????”พี่ใหญ่ทีซวี่
“เนอะๆ ตัดสินใจยาก เพราะมีหัวเล็ก หัวใหญ่ปะปนกันไปน่ะนะ”พี่รองโต่วเผิง
“หงึก….หงึก…..”พวกพี่ชาย
“ฮ่า….ฮ่า….ฮ่า…..”แม่ ป้าสะใภ้
ส่วนทางด้านสองสาวน้อยนั้น ก็ยังคุยกันต่อสองคนแบบไม่ได้สนใจด้วยว่าพวกพี่ชายจะได้ยิน หรือไม่ได้ยินก็ตามที
“นี่น่ะสินะ สิ่งที่พวกพี่ชายคิดไว้เกี่ยวกับพวกเราน่ะพี่สาว”กระดุมน้อย
“ใช่ๆ พวกพี่ชายนี่ไม่น่ารักเลยนินทาน้องสาวผู้น่ารัก น่าสงสารแบบนี้ได้ยังไงกัน”พี่สาวโส่วผ้า
“พี่สาว กับกระดุม หัวไม่ได้โตเสียหน่อย พวกเราก็สมส่วนดีออกเนอะๆ พี่สาว ใครๆก็พูดกันหมดว่าโตขึ้นน่ะพวกเราสองคนจะต้องเป็สาวสวยแน่ๆเลย”กระดุมน้อย
“ใช่ๆ ทีพวกเรานะเคยได้ยินพวกผู้ใหญ่ข้างบ้านนินทาว่าพวกพี่ชายน่ะตอนเกิดขี้เหร่ทุกๆคนเลยนะ ไม่เหมือนพวกเราสองคนน่ะหน้าตาดีั้แ่เกิดเลย พวกเรายังไม่เคยเอามาพูดเปรียบเทียบกับพวกผัก ผลไม้ รูปร่างขี้เหร่กับพวกพี่ชายเลยนะ”พี่สาวโส่วผ้า
“.................!!!!”พวกพี่ชายที่ได้ยิน
“จริงด้วยพี่สาว ทีหลังจะถ้าเจออะไรขี้เหร่ แล้วปลอกเปลือกข้างในดูสวย พวกเราจะเปรียบเทียบกับพวกพี่ชายบ้างล่ะนะ”กระดุมน้อย
“ใช่ๆ หงึก….หงึก….”พี่สาวโส่วผ้า
“ฮ่า……ฮ่า…..ฮ่า…….”
แม่ กับป้าสะใภ้ ที่พูดไม่ขาดคำกันเลย พวกพี่ชายทั้งหลายก็โดนน้องสาวเอาคืนเสียแล้ว เลยพากันเลี่ยงพูดโน้นพูดนี่กันเพื่อเอาตัวรอดกันไป แต่มีหรือพวกน้องสาวจะยอมง่ายๆน่ะ แล้วก็นะท่าทางแบบนี้แหละที่ทำให้พวกผู้ใหญ่ในครอบครัวพากันกลั้นหัวเราะไม่อยู่กันบ่อยๆ
“ในที่สุดก็พากันรู้ตัวเสียทีนะพวกพี่ชาย ระวังเถอะตอนนี้น้องกระดุมน้อยน่ะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้วนะ”แม่
“ก็นั่นน่ะสิเหวยจิน พี่สะใภ้เนี่ยนะก็เกร็งจะแย่ กลัวว่าเ้ากระดุมน้อยน่ะ จะหาวิธีแผลงๆจากพลังพิเศษแกล้งพวกพี่ชายเอาน่ะสิ เ้าตัวเล็กเนี่ยนะก็แสบไม่เบานะจะบอกให้”ป้าสะใภ้
“จริงค่ะ แต่เชื่อเถอะค่ะพี่สะใภ้ พวกพี่ชายต้องโดนเข้าสักวันอย่างแน่นอนเลย”แม่
“พวกเราเจองานหนักเข้าให้แล้วสินะจากนี้ไปน่ะ จากที่พากันตื่นเต้นดีใจสุดๆกับการที่ภายในครอบครัวมีผู้ปลุกพลังพิเศษได้น่ะ”ป้าสะใภ้
“แต่ตอนนี้ ต้องมาเตรียมตัวพร้อมรับมือกับผู้ที่ปลุกพลังพิเศษที่อายุเพียงแค่ 3 ปีนี่น่ะสิคะ ที่กำลังอยู่ในวัยที่พึ่งจะพ้นจากวัยทารกมาไม่กี่ปีเอง กำลังดื้อ กำลังซน เรี่ยวแรงเหลือล้น และที่สำคัญเชื่อฟังคำพูดบ้าง ไม่ฟังบ้างเสียด้วยสิคะพี่สะใภ้”แม่
“ก็นั่นน่ะสิ…..ในวัยที่คาดเดาอารมณ์ได้ยากด้วยนะ”ป้าสะใภ้
“และที่พวกเราสองคนเห็นอยู่ตอนนี้น่ะ กำลังสร้างภาพว่าตัวเองเป็เด็กดี เชื่อฟัง ไม่ออกนอกเส้นใช้พลังพิเศษในแบบที่จำเป็เท่านั้นหรือเปล่าคะ…????”แม่
“นี่แหละ ที่พี่สะใภ้เองก็ให้คำตอบไม่ได้เช่นกันนะ เด็กๆในวัยนี้เป็วัยที่กำลังอยากรู้อยากเห็น อยากเรียนรู้สิ่งแปลกๆใหม่ๆเสียด้วยสิ และยิ่งได้พลังพิเศษมาแบบนี้คงจะสนุกสนานเขาด้วยล่ะนะ”ป้าสะใภ้
“พวกเราทุกๆคน คงจะปล่อยให้เ้ากระดุมน้อยคลาดสายตาไม่ได้เลยนะคะ จนกว่าจะรู้ขอบเขตของพลังพิเศษที่สามาถใข้ได้ และที่สำคัญก็คือว่ากระดุมน้อยจะสามารถปลุกพลังพิเศษ ได้แค่นี้จริงๆใช่ไหมคะ…พลังมิติ…??? พลังไม้…??? พลังดิน….????”แม่
“พี่สะใภ้เองก็หวังไว้เช่นกัน ว่าคงจะไม่มีพลังพิเศษอื่นๆถูกปลุกขึ้นมาอีกแล้วใช่ไหมนะ…????”ป้าสะใภ้
“เฮ้ออออออออออออ………..”แม่ ป้าสะใภ้
แต่ในขณะที่พวกท่านปรึกษากันเื่เ้าตัวเล็ก ก็มีเสียงเล็กๆแทรกขึ้นมาเรียกหาแม่ และป้าสะใภ้
“แม่ขาาาา ป้าสะใภ้ขาาาาา หัวมันเทศ กับมันฝรั่งกลายพันธุ์พวกนี้จะทำอะไรกินได้บ้างคะ นอกจากย่าง ปิ้ง ต้มน่ะค่ะ…????”กระดุมน้อย
“ใช่จ้ะแม่ขาาา ป้าสะใภ้ขาาา”พี่สาวโส่วผ้า
“เ้าตัวตะกละน้อยเอ๊ยยย…..”แม่ ป้าสะใภ้
“ใช่ค่าาาา พวกเราคือตัวตะกละ..”สองสาวน้อย
“อิ…อิ…อิ…..”สองสาวน้อย
“เ้าตัวแสบเอ๊ยยย”แม่
“แสบจริงๆ แสบแบบคูณสองเสียด้วยสินะ”ป้าสะใภ้
“แต่น้องชอบแบบนี้มากๆเลยนะคะพี่สะใภ้ ั้แ่โลกของเรามีลูกอุกกาบาดตกลงมา จนกลายเป็วันสิ้นโลกแบบนี้ ทั้งพวกเรา และพวกเด็กๆเอง มีเสียงหัวเราะ และรอยยิ้มน้อยมากนะคะ
เพราะพวกเราต่างก็รู้สึกกังวล คิดมากกับความรู้สึกหวาดระแวงถึงสิ่งต่างๆว่าจะปลอดภัยไหม จะมีอะไรกินไหมในมื้อข้างหน้า ทุกๆอย่างมันกังวลไปหมด
แต่หลังจากรู้ว่ากระดุมน้อยเป็ผู้ที่ปลุกพลังพิเศษได้แล้ว สิ่งต่างๆที่เคยอยู่ในเงามืดมานานเป็ร่วมเดือน ก็จางหายไปเกือบหมดเลยนะคะพี่สะใภ้ มันโล่งใจไประดับหนึ่งเลยค่ะ”แม่
“จริงของเหวยจินพูดเลย พอมาเห็นพวกเด็กๆ กลับมาสนุกสนาน พูดคุย โต้เถียงกันเหมือนเดิมได้เหมือนเมื่อก่อนนี้ มันรู้สึกดีมากจริงๆนั่นแหละ”ป้าสะใภ้
วันสิ้นโลกที่ทุกๆคนกำลังเผชิญกันอยู่นี้ แน่นอนว่าคงจะไม่มีใครบนโลกนี้จะปรับตัวได้ทันในเวลาเพียงแค่เดือนเดียวหรอก เพราะยังมีหลายสิ่งหลายอย่างที่น่าใ หวาดกลัว ในทุกๆพื้นที่ที่เคยคิดว่ารู้จักกันดี แต่ตอนนี้ทุกๆคนบนโลกใบนี้กลับต้องมาเริ่มต้นนับหนึ่งใหม่ เริ่มเรียนรู้สิ่งต่างๆบนโลกนี้กันใหม่หมดเลย
และการเริ่มต้นใหม่ในบรรยากาศวันสิ้นโลกแบบนี้ เป็การเริ่มต้นที่แทบจะไม่มีความหวังข้างหน้าอยู่เลย มีเพียงกลุ่มเดียวเท่านั้นคือกลุ่มที่สามารถปลุกพลังพิเศษอย่าง ดิน น้ำ ลม ไฟ ไม้ รักษา มิติ พลังไร้รูปแบบ ได้ที่มีการเริ่มต้นใหม่แบบพิเศษกว่าคนส่วนใหญ่ ที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น และความหวังข้างหน้า
และตอนนี้กระดุมน้อยกับครอบครัว และคนทั้ง 10 เขตจากอำเภอกังเป่า กำลังรอดตายแล้ว และจะไม่อดอาหารกันอีกต่อไป ในเมื่อตอนนี้มีวัตถุดิบหลักๆ ถึง 3 อย่างด้วยกัน
1.ข้าวโพดกลายพันธุ์
2.มันเทศกลายพันธุ์
3.มันฝรั่งกลายพันธุ์
*****************
รอบนี้ได้กระดุมน้อยก็เจอ วัตถุดิบทำอาหารเป็หลักเพิ่มขึ้นมาถึง 2 อย่างด้วยกัน
1.หัวมันเทศกลายพันธุ์
2.หัวมันฝั่งกลายพันธุ์
แน่นอนว่าถึงแม้จะไม่ใช่วัตถุดิบที่ดูหรูหราอะไรเลย แต่มันทำให้อิ่มท้องนานขึ้น และมีอาหารกินนี่ดีที่สุดแล้ว ต่อให้เป็เพียงแค่ผักป่าธรรมดาก็ถือว่าดีที่สุดแล้วเช่นกันสำหรับวันสิ้นโลกแบบนี้ ที่มีแต่สิ่งกลายพันธุ์เต็มไปหมดเลย……!!!!
90
