เคนดูแล้วยิ้มอย่างน้อยเพื่อนของเค้าก็ปลอดภัย
เคนลองพิมพ์ข้อความตอบกลับแต่กลับส่งไม่ได้สัญญานคลื่นโทรศัพท์และอินเทอร์เน็ตไม่มีแล้ว
เคนคิดกับตัวเองเอาไงต่อ"งั้นเอาไว้คิดตอนเช้าแล้วกัน ตอนนี้ขอพักผ่อนก่อนไม่ไหว เหนื่อยมาก แล้วเคนก็หลับไป"
ณ เวลา 06:00น.
เคนสะดุ้งตื่นมาจากเสียงครางในลำคอรอบบริเวณบ้าน
เคนมองไปยังนอกหน้าต่างเห็นซอมบี้อยู่เต็มไปหมด
แต่พฤติกรรมเปลี่ยนไปจากตอนกลางคืน คือแววตากลับกลายเป็สีขาว และเดินช้าๆ แต่เหมือนว่าประสาทหูจะดีขึ้น เพราะมีสัญญาณกันขโมยรถแถวนั้นดังขึ้นพวกซอมบี้ก็พากันเดินอาจๆไปที่รถนั้นกันหมด ทำให้บริเวณบ้านเคนนั้น ซอมบี้น้อยลง
"คงจะรอให้การช่วยเหลือมาถึงคงไม่รอดแล้วสิ"
เคนตัดสินใจออกเดินทางไปหาเพื่อนเค้าที่อยู่ ค่ายทหารแต่ว่าค่ายทหารนั้นอยู่ คนละจังหวัดกัน
"จะรอดมั้ยน้อเรา คงเป็การเดินทางที่ยาวนานน่าดู เอาวะลองซักตั้ง ไม่รอดก็ตาย"
เคนเก็บของใส่กระเป๋าเป๋พร้อมดาบคาตานะคู่ใจ
"ถ้าจะไปทางหน้าบ้านคงอันตรายน่าดู ออกไปทางซอยหลังบ้านน่าจะดีกว่า"
พูดกับตัวเองเสร็จเคนก็ค่อยลัดเลาะไปตามซอยหลังบ้าน พร้อมกับสำรวจพื้นที่หาทางหนีทีไล่ไปด้วย เดินลัดเลาะมาเลื่อยๆ ก็มาเจอซ้อมบี้อยู่ตัวหนึ่ง กำลังนั่งแถะแขนของไครซักคนอยู่ เคนย่องเบาไปข้างหลังซ้อมบี้ตัวนั้น พร้อมง้างคาตานะขึ้น
ฉับ!!
"อย่าโกรธกันเลยนะเพื่อความอยู่รอด"
มีอะไรดลอปมั้ยนะ เยสสส มีของดลอปด้วย
ติ๊ง!! คุณได้รับหินสถานะ ประเภท ความอึด
"เก็บไว้ก่อนดีมั้ยนะ ไม่ดีกว่าเพิ่มความแข็งแกร่งให้ตัวเองเก่งขึ้นเพื่อความอยู่รอดดีกว่า"
แก๊ก!!เสียงหินสถานะแตกละเอียดกลายเป็ละอองแสงพุ่งเข้าร่างของเคน
ติ๊ง!!ค่าความอึด+2
รู้สึกความเหนื่อยหายไปเลย
หลังจากออกจากซอยมาแล้ว เคนมีความคิดว่าน่าจะหาทางลัดเลาะไปตามทางชนบทน่าจะปลอดภัยกว่า เคนจึงเดินทางออกจากหมู่บ้านลัดเลาะไปเลื่อยๆ จนออกจากหมู่บ้านได้ ระหว่างทางเคนก็ฆ่าซอมบี้มาตามทางด้วย
ไหนดูซิได้อะไรมาบ้าง
หินสถานะความอึด :5
หินสถานะความเร็ว: 3
หินสถานะฟื้นฟู5
หินสถานะแข็งแรง:6
สกิลไอเทมบ๊อก ระดับ2 :สีเขียว
สามารถดูเก็บของในพื้นที่ต่างมิติได้ พื้นที่5x5
มีดสั้น+1
มีดสั้น+1มีความคมกว่ามีดทั่วไปนิดหน่อย
"เราก็เอาเื่เหมือนกันนี่หว่า เคนคิดกับตัวเองใช้ให้หมดเลยแล้วกัน"
ติ๊งท่านได้รับค่าสถานะความอึด+10
ท่านได้รับค่าสถานะความเร็ว+6
ท่านได้รับค่าสถานะฟื้นฟู+10
ท่านได้รับค่าสถานะแข็งแรง+12
ท่านได้รับสกิลไอเทมบ๊อก
"โห้วตัวเบาขึ้นเยอะเลย ต่อไปคงได้กลายเป็ซุปเปอแมนแล้วมั้ง" โดยที่เคนไม่รู้เลยว่าคนอื่นกว่าจะได้หินค่าสถานะมาแต่ละก้อนนั้นลำบากขนาดไหน เพราคนอื่นจะได้แค่ก่อนละ 1 แต้มสถานะ แถมกว่าจะดลอปก็ยากแต่ของเคนคือฆ่าซ้อมบี้ประมาณ 5-6ตัวของก็ดลอปแล้ว
"สเตตัส"
เคน ระดับ1
เผ่าพันธุ์
มนุษย์
ค่าสถานะ
ความแข็งแรง:27
ความเร็ว:17
ความอึด:20
การฟื้นฟู:20
ต้านไวรัสนะดับ 1
ทักษะ
ทักษะดาบระดับสูง
ความสามรถพิเศษ
จิตเยือกข็ง
โชค*2
ค่าสถานะ*2
สกิล
ไอเทมบ๊อก
สุดยอดเลยแหะ เคนลองใช้สกิลไอเทมบ๊อกยัดของในกระเป๋าใส่เข้าไปสรุปแล้วแค่คิดก็สามารถเอาใส่ได้แล้วเวลาจะเอาออกมาก็แค่คิดเหมือนกัน
เคนจึงเอาของใส่ทั้งหมดยกเว้นคาตานะ เพราะไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นตอนไหน นั่งพักซักแปปเคนก็ออกเดินทางต่อไป
จนเคนมาถึงหมู่บ้านแห่งนึง ในหมู่บ้านมีร้านสะดวกซื้ออยู่เคนเลยกะว่าจะแวะหาของเติมสะเบียงหน่อย
ระหว่างเดินทางเข้าหมู่บ้านมาเคนสังเกตุเห็นว่ามีคนจำนวนนึ่ง อยู่ชั้น 2 ของบ้านและพยายามะโให้เค้าช่วย โดยไม่รู้เลยว่า เสียงจะทำให้หายนะมาเยือนตัวเอง"โอ้วว ของยังเหลือเยอะอยู่เลยแหะไม่มีไครมาเอาไปเลยหรอเนี่ย"
ตัดมาที่บ้านแห่งนึ่ง ลูกพี่มีคนจากที่อื่นเข้ามาในหมู่บ้านเหมือนกำลังจะไปที่ร้านสะดวกซื้อ
"นักเลงวัยรุ่นในหมู่บ้านที่พากันมาเล่นยาและไม่สามารถออกไปได้เพราะมีซอมบี้อยู่เต็มไปหมด
แต่หลังจากที่เคนเข้ามาในหมู่บ้าน แล้วชาวบ้านะโให้ช่วยเลยทำให้ซ้อมบี้ที่อยู่รอบๆพากันกรูกันออกไป
"มันมากี่คนวะ "
"คนเดียวครับลูกพี่" ลูกน้องตอบ
"มันจะมาแย่งของเราไม่ได้ มึงไปเตรียมอาวุธมาเราจะไปปล้นกันแล้วยึดที่นั้น "
"แล้วคนนั้นล่ะลูกพี่ "
"ถ้ามันสู้ก็ฆ่ามัน เวลานี้มันไม่มีตำรวจหรอก"
"จะดีหรอพี่ "
"เออรึมึงจะให้มันเอาของไปหมด"
"ไม่ครับพี่"
"ไปเตรียมตัว"
หลังจากเคนมาถึงร้านสะดวกซื้อแล้วเคนก็เก็บพวกของกินของใช้ยัดใส่ ไอเทมบ๊อกทุกอย่าง
ระหว่างที่เคนกำลังเก็บของอยู่นั้น"เห้ยมึงมาขโมยของพวกกูได้ไงวะ"
นักเลงวันรุ่นพร้อมพวก4-5คนถืออาวุธครบมือเดินเข้ามา
"เดินะโเสียงดังเข้ามาระวังจะไม่ได้กลับออกไปอีกนะ"
"นี่มึงยังอ่านสถานการณ์ไม่ออกอีกหรอวะมึงมาแค่คนเดียวยังจะทำซ่าอีก ออกไปเดี๋ยวนี่รึมึงจะอยากตายที่นี่
"เห้อของก็มีตั้งเยอะแยะอยากได้อะไรก็หยิบไปสิจะมาหาเื่กันทำไม"
"ไม่ได้ที่นี่มันของพวกกู มึงจะไปดีๆมั้ย แล้วก็ทิ้งดาบนั้นไว้ด้วย"
"อยากได้ก็เข้ามาเอาสิ"
"หน่อย เห้ยกระทืบมัน"
กลุ่มวัยรุ่นพากันวิ่งกรูกันเข้ามาหวังจะทำร้านเคน แต่เคนมีค่าสถานะที่คนธรรมดาไม่สามารถสู้ได้อยู่แล้ว เคนจึงใช้แค่หมัดเท้าเข่าซอก วัยรุ่นคนนึงวิ่งถือไม้เข้ามาหวังฟาดเคน แต่โดนเคนจรเข้ฟาดหาง ไปทีนึงหน้าถึงกลับยุบกระอักเืน๊อคไป ที่เหลือวิ่งเข้ามาโดนที่ไม่ได้ดูสภาพเพื่อนที่เองที่นอนแน่นิ่งไปก็โดนกันไปคนละหมัด ลงไปนอนเือาบกันเหลือก็แต่ หัวโจกนักเลง
หัวโจกนักเลงเห็นอย่างงั้นก็ทิ้งไม้ลงพื้น
"อย่าทำไรผมเลยนะครับ ผมขอโทษผมไม่ได้ตั้งใจที่นี่เป็หมู่บ้านที่ผมเกิดผมมีแม่มีพ่อต้องเลี้ยงดูด้วยครับ
เคนได้ยินแล้วค้านจะสนใจเลยไล่มันให้ออกไปแล้วหันมาเก็บของหลังจากหันหลัง หัวโจกวัยรุ่นก็ยิ้มแล้วชักมีดออกมาหวังแทงเคน แต่เคนนั้นรู้อยู่แล้วเลยชักคาตานะฟันสวนไป ทำให้หัวโจกลงไปกองกับพื้นโดนที่หัวกลับตัวหลุดออกจากกันโดยที่ยังไม่ทันได้รู้สึกเลย
"ถือว่าเมตตาแล้วนะ"