ท่านเทพส่งผมมาเป็นตัวประกอบ

“ท่านมิเชลเจ้าคะ!! ท่านมิเชล .. เดี๋ยวข้าน้อยไปตามหมอก่อนนะเจ้าคะ..” หลังจากที่เด็กน้อยมิเชลค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมา มันก็พบกับเรื่องที่แสนจะวุ่นวาย เพราะว่าทั้งท่านพ่อ และท่านแม่ก็ต่างมาดูอาการของเขาด้วยความเป็นห่วงอย่างที่เขาไม่เคยพบเจอมาก่อน“ท่านพ่อท่านแม่ ข้าไม่เป็นอะไรแล้วขอรับ ไม่ต้องเป็นห่วงข้าไปหรอกขอรับ อากาศข้างนอกค่อนข้างร้อน ข้าคงจะเป็นเพียงแค่ลมแดดเท่านั้น..” มิเชลกล่าวออกมาเพื่อให้พวกท่านใจเย็นลงคลายความกังวลที่ไม่จำเป็นออกไป“อย่างนั้นแม่ขอสั่งห้ามไม่ให้เจ้าออกไปข้างนอกอีก จนกว่าอาการของเจ้าจะแน่ชัด.. รู้ไหมว่าแม่ตกใจมากแค่ไหนที่ท่านหมอบอกว่าเจ้าจะกลายเป็นเจ้าชายนิทรา..” ท่านแม่ของเด็กน้อยมิเชลมีนามว่า ‘เทียร่า ฟิเรนติโน’ ภรรยาเพียงคนเดียวของขุนนางชนชั้นมาร์ควิสอย่าง ‘แฮฟอฺร์ด ฟิเรนติโน’ ท่านพ่อของมิเชล“น้องหญิง เจ้าจะเข้มงวดกับลูกเกินไปหรือเปล่า เด็กๆก็ต้องออกไปเล่นนอกบ้านบ้างจะเป็นการดีที่สุด ..เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงไป หลังจากนี้ข้าจะให้เมดส่วนตัวตามลูกไปทุกที่เอง.. เจ้าคงได้ยินแล้วนะ ‘พีนัส’ อ้ออ.. ‘ฟอเรนส์’ เจ้าก็จับหาองครักษ์เอาไว้ด้วยสักคนสองคนก็แล้วกัน..” แฮฟอร์ดกล่าวกับภรรยาถึงความเป็นจริง การที่จะจำกัดสิทธิ์ของลูกนั้นเป็นเรื่องที่ไม่เหมาะสม เด็กๆวัยนี้ก็ต้องออกไปเล่นนอกบ้านถึงจะเหมาะสมที่สุด จากนั้นก็สั่งให้สาวใช้ส่วนตัวของมิเชลอย่างพีนัสคอยดูแลอยู่ใกล้ๆตลอดเวลา นอกจากนี้ยังสั่งพ่อบ้านประจำตระกูลอย่างฟอเรนส์ให้จัดหาองครักษ์เพิ่มเพื่อความปลอดภัยอีกทางหนึ่ง แน่นอนว่าทั้งสองตอบกลับอย่างเต็มใจในทันที“ถ้าท่านพี่ว่าอย่างนั้น น้องก็ไม่มีอะไรจะกล่าวแล้วเจ้าค่ะ..” เทียร่ากล่าวอย่างน้อยใจ เธอเพียงแค่เป็นห่วงลูกชายคนเล็กของเธอเพียงเท่านั้นเอง มิเชลที่เห็นใบหน้าของท่านแม่ของเขาเศร้าหมองลงก็เข้าใจถึงความเป็นห่วงเป็นใยของผู้เป็นแม่ เขาจึงกล่าว และสัญญาว่าเขาจะอยู่ภายในคฤหาสน์ไปก่อนจนกว่าจะมีอาการดีขึ้น ทำให้ผู้เป็นแม่ซึ้งใจเป็นอย่างมาก “น้องพี่เจ้าฟื้นแล้วอย่างนั้นรึ...” เสียงของผู้หญิงซึ่งก็เป็นพี่สาวแท้ๆของมิเชล เดินเปิดประตูเข้ามาอย่างลนลาน และเธอมีนามว่า ‘เฟียร่า ฟิเรนติโน’ โดยที่อายุของเธอห่างจากมิเชลเพียง 3 ปีเท่านั้น จากนั้นก็มีชายอีกคนเดินเข้าตามหลังเธอติดๆ เขาเป็นพี่ใหญ่สุดในบ้านมีนามว่า ‘คอสติน ฟิเรนติโน’ อายุ 10 ปี ลักษณะของทั้งสองช่างต่างกันราวฟ้ากับเหว พี่ชายมักจะมีนิสัยเงียบๆจนบางครั้งดูเหมือนจะเย็นชา แต่มิเชลก็รู้ดีว่าภายใต้ความเย็นชานั้น ท่านพี่ก็รักเขามากเลยทีเดียว ส่วนพี่สาวที่มักจะมีความโก๊ะในตัว ทำทุกอย่างอย่างเปิดเผย คิดอะไรก็จะพูดอย่างนั้น แม้ว่ามันจะเป็นครอบครัวที่รู้สึกแปลกๆไปบ้าง แต่มันก็อบอุ่นมากจากที่มิเชลสัมผัสได้ เขายิ้มให้กับพี่สาว และเหมือนเช่นทุกครั้งที่เขายังไม่ทันจะเอ่ยทักทายอะไรสักคำ เฟียร่าก็มักจะพุ่งเข้ามากอดเขาเอาไว้แล้ว“น้องเล็กป่วยอยู่.. ทำไมเจ้าถึงทำกิริยาเช่นนี้กันล่ะ..” คอสตินพี่ชายคนโตเข้าไปดึงหูของเฟียร่าออกมาจากเตียงที่พุ่งเข้าไปกอดมิเชล“ไม่น้าท่านพี่ ข้าจะกอดมิเชล.. ไม่น้า ปล่อยข้า ปล่อยข้า..” เฟียร่าร้องตะโกนอย่างกับเด็กน้อย(ก็เด็กอยู่จริงๆนั่นแหละ) โวยวายที่คอสตินดึงตัวของเธอออกมาจากน้องชายแสนรักของเธอ“เงียบไปเถอะน่า.. นั่งตรงนี้เลย ไม่อย่างนั้นอดขนมคุกกี้..” คอสตินเอ่ยกับน้องสาว ที่เมื่อได้ยินว่าคุกกี้ก็ทำตาใส และเชื่อฟังในทันที มิเชลยิ้มออกมาเล็กน้อย พี่ชายของเขามักจะรู้ความต้องการของทุกคนที่อยู่ในคฤหาสน์หลังนี้ แน่นอนว่าเขาเหมาะสมแล้วที่จะเป็น ‘ผู้สืบทอด’ ตระกูล และตำแหน่งขุนนางชนชั้นมาร์ควิสต่อจากท่านพ่อแล้ว“ข้าไม่เป็นอะไรแล้วขอรับ.. ขอบคุณทุกคนนะขอรับที่เป็นห่วงข้ามากขนาดนี้ .. แต่ข้าอยากจะขอพักผ่อนต่ออีกสักหน่อย เอาไว้หายดีแล้วข้าจะไปหาทุกคนนะขอรับ..” มิเชลกล่าวพร้อมกับรอยยิ้มที่ทุกคนต้องใจอ่อน ท่านพ่อที่เห็นอย่างนั้นก็หายห่วงกล่าวให้เขาพักผ่อนก่อนจะเดินออกไป ท่านแม่เองก็เหมือนกัน เธอกำชับเมดพีนัสให้ดูแลลูกของเธออย่างใกล้ชิดที่สุดก่อนจะจากไปอีกคน ท่านพี่ใหญ่คอสติกที่เห็นรอยยิ้มของมิเชลก็เกาแก้มเขินเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้า และเดินลากเจ้าน้องสาวตัวแสบออกไปในทันที แน่นอนว่าเฟียร่าก็ร้องตะโกนออกมาว่าจะเก็บคุกกี้เอาไว้ให้เขากินหลายๆชิ้นหลังจากหายป่วยแล้ว มันสร้างเสียงหัวเราะให้กับมิเชลได้มากเลยทีเดียว ไม่นานห้องก็สงบลงจนเหลือเพียงแค่เขากับเมดพีนัสเท่านั้น“พี่สาวพีนัส ข้าต้องการพักผ่อนเพียงลำพัง พี่สาวช่วยออกไปก่อนได้หรือไม่ หากข้าต้องการอะไรข้าจะเรียกเองขอรับ..” มิเชลกล่าว แม้ว่าในตอนแรกพีนัสจะไม่ยอม แต่ก็ต้องใจอ่อนเมื่อมิเชลทำตาใสๆอ้อนเธอ มันเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ เธอได้แต่ยอมแพ้กับความน่ารักนี้ และเดินออกไปข้างนอกพร้อมกับเน้นย้ำว่ามีอะไรให้เรียกเธอได้ตลอดเวลา จนในที่สุดในห้องก็เหลือเพียงแต่เขาเท่านั้น“เย้... ในที่สุดก็สงบสุขลงเสียที.. เอาล่ะ จะเริ่มจากตรงไหนก่อนดีน้า..” มิเชลลุกขึ้นจากเตียงนอนตรงไปยังโต๊ะภายในห้อง มันเป็นชุดโต๊ะที่ท่านแม่จัดหามาให้กับเขา หวังเอาไว้ให้เขาใช้สำหรับวาดรูปเล่นตั้งแต่เมื่อปีก่อนท่านแม่ก็เอาแต่สอนให้เขาวาดนู่นนี่นั่นเสมอมา แต่ตอนนี้หน้าที่ของเจ้าโต๊ะตัวนี้กำลังจะเปลี่ยนไป เพราะมันจะกลายเป็นโต๊ะที่เอาไว้เขียนโครงร่างขององค์กรที่ยิ่งใหญ่ และโด่งดังไปทั่วทั้งอาณาจักร ‘ไซเรนเทีย’ แห่งนี้“..ต่างโลกจริงๆด้วยแฮะ ถ้าอย่างนี้เราก็ทำตามความฝันได้แล้วนะซิ..” เด็กน้อยหัวเราะกับตัวเองขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะนึกถึงชีวิตก่อนที่เขานั้นใฝ่หาความแข็งแกร่ง การ์ตูนอนิเมะที่พระเอกหัวโล้นๆ และต่อยเพียงหมัดเดียวศัตรูก็ถูกกำจัดนั้นเป็นไอดอลในการใช้ชีวิตของเขาเลยก็ว่าได้ ในชีวิตก่อนเขาฝึกฝนศิลปะการต่อสู้มากมาย เดินทางฝึกตนอยู่ในป่า น้ำตก แม้แต่ภายในถ้ำเองเขาก็ไปมาหมดแล้ว กล้ามเนื้อของเขานั้นจัดได้ว่าสามารถเป็นนักมวยปล้ำมืออาชีพได้เลยทีเดียว แม้แต่กระสุนปืนกลก็ไม่สามารถทำอะไรเขาได้ ความเร็วของสายตา และการตอบสนองของร่างกายที่ฝึกฝนมาอย่างหนักเพื่อเป็นเหมือนไอดอลที่เขาอยากจะเป็นนั้นดีมาก อีกเพียงนิดเดียวเขาก็เป็นได้เหมือนสิ่งที่เขาคาดหวัง แต่น่าเสียดายที่เขาต้องมาเสียชีวิตกับจรวดมิสไซล์ที่ถูกยิงมา พอนึกถึงชีวิตก่อนเขาก็เสียดายไม่น้อยเลยที่อุตส่าห์ฝึกฝนมา เพราะเขานั้นทำตัวเด่นเกินไปจึงเกิดเหตุการณ์อย่างนั้น แต่ครั้งนี้จะไม่เป็นเหมือนครั้งก่อน เขาจะต้องทำตัวเหมือนไอดอลที่พยายามเตือนเขาเสมอๆ ว่าให้ทำตัวอ่อนๆเอาไว้ก่อน“จริงสิ.. โลกนี้มีสิ่งที่เรียกว่าเวทมนตร์ มันจะเป็นตัวแปรสำคัญที่จะทำให้เราเข้าใกล้เป้าหมายมากขึ้นไปอีกขั้น และอีกอย่างเราจำเป็นต้องฝึกวิชาลับตามฉบับไอดอล.. ‘วิถีแห่งตัวประกอบ’ เพื่อไม่ให้เป็นที่ต้องตาเหมือนกับชีวิตก่อน.. ใช่แล้วๆ อื้มๆ.. ก่อนอื่นก็ต้องดูสเตตัสก่อนก็แล้วกัน..” มิเชลกล่าวอย่างเข้าใจก่อนจะเรียกสเตตัสขึ้นมาชม ‘มิเชล ฟิเรนติโน.. อายุ 5 ปี ฉายา สาวกของเทพเจ้าทั้งหก , บุตรชายคนเล็กของตระกูลฟิเรนติโน , ผู้มาจากต่างโลก , ปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ , เทพแห่งดาบ , นักปราชญ์ขั้นสูงสุด , เทพแห่งการสร้าง , พ่อค้าที่ยุติธรรม , ผู้คุมวิญญาณ และความตาย , ผู้คุมผืนดิน ผืนน้ำ และท้องฟ้า’ ‘สเตตัส ..พลังชีวิต : 1,000,000 .. พลังมานา : 2,500,000 .. พลังกาย : 500 .. ความทึกทน : 450 .. ความเร็ว : 620 .. ความฉลาด : 600 ..’ ‘ทักษะสกิล : ทักษะเทพแห่งการสร้างสรรค์(EX) , ทักษะนายเหนือหัวแห่งมนตรา(EX) , ทักษะนายเหนือหัวแห่งผืนดิน ผืนน้ำ และท้องฟ้า(EX) , ทักษะเทพแห่งการค้า(EX) , ทักษะนายเหนือหัวแห่งสงคราม(EX) , ทักษะนายเหนือหัวแห่งวิญญาณ และความตาย(EX) ,…….’

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 2

นิยายแนะนำ

ท่านเทพส่งผมมาเป็นตัวประกอบ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 2

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้