พ่อหมอ...ตอปิโด

        ตอน หอมเนินเนื้อสวาท

        “พี่ยุทธ์อย่าใจร้อนสิคะขอให้หนูเข้าไปอาบน้ำให้ตัวหอมๆ ก่อนนะคะ อือ”

        พอเข้ามาในห้องได้เมญ่าก็ถูกสรยุทธ์ปรี่เข้ามากอดรัดฟัดเขวี่ยงเขาซุกไซ้ริมฝีปากและจมูกลงมาหอมหล่อนพัลวัน มือไม้ไม่อยู่นิ่งลูบคลำไปตามส่วนต่างๆของหญิงสาว ราวกับว่าไปตายอดตายอยากที่ไหนมาทั้งที่เขาเพิ่งจะร่วมรักกับหล่อนไปไม่ถึงครึ่งวัน

        “ไม่เห็นจำเป็๲ต้องอาบเลยน้องเมญ่าของพี่หอมไปทั้งตัวแล้วครับโดยเฉพาะตรงนั้น”

        มือใหญ่กอบกุมทรวงสล้างที่ซ่อนตัวอยู่ในเสื้อคลุมบีบเคล้นอย่างมันเขี้ยวความกำหนัดก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วเพียงแค่เห็นใบหน้าของหญิงสาวเท่านั้นเขาก็อยากร่วมรักกับหล่อนตลอดเวลา

        “ไม่ได้หรอกคะหนูต้องอาบน้ำก่อนอดทนรอนิดเดียวนะคะพี่ยุทธ์ตอนนี้หนูเหนียวเนื้อเหนียวตัวจะแย่แล้ว มันรู้สึกไม่ค่อยมั่นใจน่ะค่ะ”

        เมญ่าหาข้ออ้างแก่ชายหนุ่มเพื่อที่หล่อนจะได้เข้าไปในห้องน้ำจัดแจงทำพิธีเอาสีผึ้งโยนีออกมาแต้มทายังบริเวณของสงวนในร่างกายตามที่อาจารย์เสน่ห์ของหล่อนแนะนำมา

        “พี่อยากจะกินน้องเมญ่าใจจะขาดแล้วนะครับไม่ต้องอาบไม่ได้เหรอ”

        ชายหนุ่มออดอ้อนเสียงอ่อนเสียงหวาน

        เขาได้พบหล่อนครั้งแรกในงานจัดแสดงสินค้าของบริษัทหนึ่งซึ่งเมญ่าได้ไปทำงานเป็๲พริ้ตตี้วันนั้นเขาไปเป็๲ประธานเปิดงาน ด้วยความสวยหรูดูแพงบวกกับหน้าตาน่ารักของเมญ่าทำให้เขาเกิดหลงใหลหล่อนในทันทีเขาเริ่มรุกเข้าไปพูดจาเกี้ยวพาทิ้งเบอร์โทร.เอาไว้ให้หญิงสาวท้ายที่สุดความสัมพันธ์ของทั้งสองก็รุดหน้าไปอย่างเร็วจี๋

        “อดใจรอนิดเดียวเองนะคะพี่ยุทธ์หนูจะรีบออกมาให้พี่ขย้ำไปทั้งตัวเลยนะคะ อย่าดื้อนะคะ”

        “ก็ได้ครับเร็วๆนะครับพี่จะรอ”

        “ค่ะนอนรอเลย”

        ระหว่างที่เมญ่าผละออกจากอ้อมกอดของสรยุทธ์เสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นชายหนุ่มคว้าเครื่องมือสื่อสารขึ้นมาดูพร้อมกับทำหน้านิ่วคิ้วขมวดท่าทางไม่สบอารมณ์

        “จะโทร.มาทำไมอีกวะ”

        “ใครโทร.มาเหรอคะพี่ยุทธ์”

        “น้ำหวานน่ะสิบอกแล้วว่าไม่ต้องติดต่อมาอีกน่ารำคาญชะมัด”

        สรยุทธ์โคลงศีรษะไปมา

        “รับสายเถอะนะคะพี่น้ำหวานอาจจะมีธุระสำคัญก็ได้นะคะ ยังไงซะพี่ยุทธ์กับเธอก็ยังไม่ได้หย่าขาดจากกันอย่าทำให้หนูกลายเป็๞นางร้ายไปมากกว่านี้เลยค่ะ ทุกวันนี้คนรอบตัวเราสองคนก็มองว่าหนูเป็๞ผู้หญิงไม่ดี”

        “อย่าพูดอย่างงั้นสิครับน้องเมญ่าดีขนาดนี้ คนอื่นรวมทั้งน้ำหวานยังมองไม่ออกอีกพวกนี้ตาบอดหูหนวกกันทั้งนั้นน้องเมญ่าอย่าไปใส่ใจพวกมันเลยนะครับ”

        “ค่ะหนูจะพยายามคิดอย่างที่พี่ยุทธ์บอกพี่ยุทธ์รับสายพี่น้ำหวานเถอะ หนูจะเข้าไปอาบน้ำแล้วเรามาสนุกกัน”

        “ครับพี่จะเชื่อเมญ่า”

        เมญ่าเปิดตู้เสื้อผ้าหยิบตลับสีผึ้งออกมากำเอาไว้ในมือจากนั้นเธอก็เดินเข้าห้องน้ำไปเอาหูแนบประตูคอยฟังบทสนทนาของสรยุทธ์กับน้ำหวาน

        “มีอะไรน้ำหวานพี่บอกแล้วไงว่าไม่ต้องโทร.มา มีธุระพี่จะโทร.ไปเอง”

        น้ำเสียงที่กรอกลงไปในเครื่องมือสื่อสารฟังดูขุ่นเคืองปนรำคาญจนปลายสายถึงกับสะอึก

        “นะ… น้ำหวาน แค่จะโทรมาบอกว่าตอนนี้คุณแม่ของพี่ไม่ค่อยสบาย ท่านบ่นคิดถึงพี่ตลอดพอจะมีเวลาแวะมาเยี่ยมท่านสักหน่อยไหมคะ”

        “เ๹ื่๪๫แค่นี้ก็ต้องโทร.มาบอกด้วยเหรอน้ำหวาน คนในบ้านตั้งเยอะแยะคนป่วยแค่คนเดียวดูแลกันไม่ได้เหรอไงไม่เห็นต้องโทรมาบอกพี่เลยแล้วเ๹ื่๪๫หย่าไปถึงไหนแล้วพี่ให้เวลาแค่สัปดาห์นี้เท่านั้นนะ”

        “พี่ยุทธ์…”

        เสียงของน้ำหวานสั่นเครือเธอยกมือขึ้นปาดหยาดน้ำตาออก

        “แค่นี้นะน้ำหวานพี่กำลังยุ่งแล้วไม่ต้องโทร.มาอีกนะ”

        สรยุทธ์วางสายแล้วโยนโทรศัพท์ลงไปอย่างไม่ไยดีเมญ่าที่แอบฟังอยู่ยิ้มอย่างสะใจ

        “หึคิดจะเล่นเกมกับฉันงั้นเหรออีนังน้ำหวาน บอกเลยว่าแกยังห่างชั้นกับฉันอีกไกลคอยดูเถอะฉันเอาทุกอย่างที่เป็๲ของแกมาเป็๲ของฉันให้หมด”

        เมญ่ากระตุกยิ้มกำตลับสีผึ้งโยนีเอาไว้ในมือพร้อมกับท่องคาถาปลุกสีผึ้งมหาเสน่ห์สามจบ จากนั้นก็เป่าลงไปเปิดตลับสีผึ้งออกมากลิ่นของของสีผึ้งโยนีหอมรัญจวนอวบอวลไปทั่วห้อง แค่เพียงได้กลิ่นหอมนี้ชายใดในใต้หล้าล้วนแต่เกิดความกระสันอยากร่วมรักเสพสังวาทขึ้นมาในบัดดลทันใดเมญ่าใช้ปลายนิ้วแตะสีผึ้งแล้วถ่างขาออกป้ายสีผึ้งลงไปยังเนินสวาทของหล่อน รวมทั้งเนินถันทั้งสองเต้าทรวง

        “โอม… ผีฟ้า ผีป่า ผีเขา ขอให้เหล่าพวกเ๽้ามาอวยชัย จงรักกูหลงกูไม่ห่างหายอยากเสพสังวาทร่างกายเพียงแต่กู เพี้ยง”