"อรุณสวัสดิ์ค่ะ อาเบล เป็ยังไงบ้าง"
"อรุณสวัสดิ์ ค่ะ หล่อจังเลย"
อาเบลเข้ามาในห้องก็ได้รับการทักทายจากหญิงสาวซะส่วนใหญ่ เขายิ้มตอบกลับ รอยยิ้มของเขาแทงทะลุหัวใจของหญิงสาวบางคนจนเหม่อลอยเลย
"วันนี้ จะมีสอบวัดความรู้นะคะ เพราะงั้นเตรียมตัวด้วย"
อาเบลสะดุ้งตื่นทันที เขาพึ่งจะเข้ามาเรียนมัธยมปลายครั้งแรกจึงไม่ค่อยรู้ว่าสอบคืออะไรจึงหันไปกระซิบถามยูราเพื่อนโต๊ะข้างๆ
"นี่ยูร่า สอบวัดความรู้คืออะไรหรอ"
"ไม่รู้จริงหรอคะ"
ยูราทำหน้างงๆปกตินักเรียนถ้ามาโรงเรียนก็จะรู้เื่นี้อยู่แล้วสิ แต่ทำไมอาเบลถึงไม่รู้ละหรือว่า เขาแกล้งเพื่อหาเื่คุยกับเรา ยูรา เริ่มระแวงอาเบลขึ้นมาทันที ตอนแรกก็นึกว่าหล่อเ็าเท่ๆคลูๆ ที่ไหนได้ก็แค่พวกหน้าหม้อนี่เอง
"สอบวัดความรู้ ก็ตามนั้นค่ะ วัดความรู้ที่เรียนมา ปกติจะมีตลอดแหละค่ะ เพื่อทบทวนความรู้ด้วย"
ยูราตอบด้วยท่าทางเ็าก่อนจะหันหน้าหนีออกไปไม่สนใจอาเบลอีก
"เป็อะไรของเธอกัน"
อาเบลได้แต่คิดในใจและทำหน้ามึนงงกับการกระทำของเธอ
"เอาละแจกข้อสอบ"
ใช้เวลาสอบไปทั้งวันก็หมดวันพอดี และก็ถึงเวลากลับบ้านแล้ว วันนี้ก็เหมือนเมื่อวาน อาเบลถูกหญิงสาวในห้องเข้ามารุมล้อมรอบด้านหลายทิศหลายทาง เขาก็ทำเหมือนเดิมพยายามปลีกตัวออกห่างจากพวกเธอ
************************†*************************
"อ๊ะ นั่นรุ่นน้องซากุระนี่ สวัสดีทำอะไรอยู่หรอ"
อาเบลเดินเข้าไปทักทายซากุระที่กำลังจ้องมองเข้าไปในซอยเปลี่ยวที่เคยเกิดเหตุการณ์นั้นขึ้น สงสัยจะคิดมากเื่นี้
"อ๊ายยย รุ่นพี่อาเบล"
เธอใกรี๊ดเล็กน้อย แต่เมื่อมองเห็นหน้าผมก็เงียบลงทันที
"เป็อะไรหรอ ไม่ต้องคิดมากหรอก ผมช่วยเหลือเธอได้เสมอไม่ว่ามันคืออะไรถ้าช่วยได้ก็จะช่วยเต็มที่"
ผมปลอบใจเธอเล็กน้อยกลัวเธอจะเก็บไปคิดมาก
"ค่ะรุ่นพี่ ฮึก ฮึก"
รุ่นน้องซากุระเหมือนจะร้องไห้ เพราะตลอดมา่เวลาของเธอที่พบเจอไม่เตยทีใครสักคนที่เข้ามาช่วยเหลือเลย ต่อสู้ด้วยตัวคนเดียวมาตลอด
"ไม่ต้องร้องนะ"
อาเบลยื่นมือไปลูบหัวเธอเบาและหยิบผ้าเช็ดหน้าอีกผืนขึ้นมาซับน้ำตาให้เธออีกครั้ง
"เหมือนเมื่อวานเลย ฮ่าฮ่า"
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า"
พวกเราทั้งคู่ต่างหัวเราะออกมา
"กริ่ง กริ่ง"
อยู่ๆ สายโทรศัพท์ของซากุระก็ดังขึ้น
"ฮัลโหลค่ะ ซากุระพูด"
ก่อนจะรับโทรศัพท์เธอมองหน้าผมและขออนุญาตรับสาย
"นี่โทรจากโรงพยาบาลนะค่ะ คุณนายฮิโรเซะ แม่ของคุณซากุระอาการไม่ดีแล้วค่ะ รีบมาด่วนเลยค่ะ คุณหมอ้าให้คุณตัดสินใจแล้ว"
"ค่ะ ฉันจะรีบไป รอก่อนนะคะ"
รุ่นน้องซากุระวางสายก่อนจะตัวสั่นไม่หยุดเธอหน้าซีดยิ่งกว่าเดิม
"รุ่นพี่ฉันขอตัวก่อนค่ะ"
เธอก็รีบวิ่งไปที่รถไฟฟ้าทันทีอาเบลก็อดเป็ห่วงไม่ได้จึงเดินตามเธอมาด้วยอีกคนเผื่อจะช่วยอะไรได้
"รุ่นพี่ ตามมาทำไมคะ"
"รุ่นน้องเหมือนจะมีปัญหา ถ้าไม่มาช่วยใครจะช่วยละ"
"ขอบคุณค่ะ"
เธอตอบขอบคุณด้วยความซาบซึ้งแต่เื่นี้รุ่นพี่ของเธอคงช่วยอะไรไม่ได้ ไม่นานพวกเราทั้งสองคนก็มาถึงโรงพยาบาล และขึ้นไปห้องผู้ป่วยรอการผ้าตัด ก่อนจะเข้าไปก็พบกับคุณหมดซะก่อน อาเบลจึงออกมาดูห่างๆให้หมอคุยกับซากุระ
"สวัสดี คุณซากุระ ผมเป็หมอที่รับหน้าที่ทำการผ่าตัดคุณแม่ของคุณ เราได้รับแจ้งว่าคุณยังไม่จ่ายเงินชำระค่าผ่าตัด จำนวน500,000ดอลนะครับ คุณต้องจ่ายก่อนไม่งั้นผมไม่สามารถผ่าตัดให้คุณได้นะครับ"
หมอผ่าตัดเป็ชายวัยกลางคนเขามองมาที่ซากุระ้วยความหื่นกระหาย เขาเร่งเล้าอยากให้เธอจ่ายค่าผ่าตัดก่อนเพื่อทำการผ่าตัดแม่ของเธอ ไม่งั้นไม่ยอมผ่าตัดให้
"คุณหมอค่ะ ช่วยฉันก่อนเถอะนะคะ ฉันยังหามาไม่ครบเลย รวมที่ดินด้วยก็ได้แค่400,000ดอลค่ะ ขอจ่ายก่อนได้ไหม อีก100,000ฉันจะหามาให้ค่ะ"
ซากุระก้มหัวขอร้องหมอให้ช่วยป่าตัดแม่ของเธอก่อน ส่วนจำนวนเงินที่ขาดเธอจะพยายามหาเงินมาใช้คืนให้ เธอหาเงินมาเกือบทุกวิถีทางแล้วแต่ก็ได้ไม่พอจำนวนค่าผ่าตัดของแม่เธอสักที
"ไม่ได้ครับคุณซากุระ กฏก็ตามกฏผมไม่สามารถฝ่าฝืนได้"
หมอวัยกลางคนส่ายหน้าปฏิเสธออกไปก่อนจะเริ่มพูดข้อเสนอออกมา
"ถ้าผมได้ลองกับคุณก็ไม่แน่ครับ ผมสามารถดำเนินการได้ทันที"
หมอวัยกลางคนมองหน้าซากุระและเลื่อนลงมาที่หน้าอกก่อนจะลงไป่ล่างของเธอและแลบลิ้นเลียริมผีปากแสดงความ้าร่างกายของเธอมาอย่างไม่ปกปิดแม้แต่น้อย
"ถ้าคุณให้ผมเอาละก็ ผมจะพิจารณาผ่าตัดให้แม่ของคุณเลย"
หมอหื่นวัยกลางคน พูดข้อเสนอขึ้นมาทันที เขาเห็นซากุระมาตั้งนานแล้ว ถึงจะใส่แว่นและทำตัวเฉิมๆ แต่รูปร่างที่หมอเห็นมันเซ็กซี่สุดๆ นมเป็นม ก้นเป็ก้น ผิวเรียบเนียนแลดูนุ่มน่าัั
"อะไรนะคะหมอ เอา?"
เหมือนเธอจะฟังผิดหรือเปล่าแต่ก็ปล่อยผ่านไปเพราะหมอไม่น่าจะพูดอะไรแบบนี้ได้
"หมอ้าจะเอาอะไร หมอบอกได้นะคะ ฉันจะหามาให้ทุกอย่างเพราะงั้นผ่าตัดให้แม่ฉันด้วย"
ซากุระเธอยอมหาอะไรก็ได้ที่หมอ้ามาให้เขาถ้าหมอสามารถช่วยเหลือแม่เธอได้
"เอา ก็คือเอาเธอไง ขอเย็ดเธอนั่นแหละ"
หมอไม่อ้อมค้อมอีกแล้วเขาพูดความ้าออกมาตรงๆเลยว่า้าอะไร มันทำให้ซากุระหน้าซีดขึ้นมาทันทีเลย ทำไมเธอต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย เธอแทบจะล้มทั้งยืน
"ถ้าไม่ยอมก็ไปหาหมอคนอื่น ให้เขารักษาแทน"
หมอหื่นวัยกลางคนเขารู้ว่าถ้าจะหาหมอที่เก่งมารักษาแม่ของเธอ ถ้าไม่ใช่เขาที่อยู่โรงพยาบาลนี้ ก็ไม่มีหมอคนไหนอีกแล้วที่ใช้ค่ารักษาถูกแบบนี้ และซากุระก็รู้ ถ้ารักษากับคนอื่น ไม่ต่ำกว่า 1 ล้านแน่ ซึ่งค่ารักษาที่ต้องจ่ายให้หมอคนนี้ขาดแค่100,000เธอก็แทบจะหามาไม่ได้อีกแล้ว
"ฮึก ฮึก"
น้ำตาของซากุระเริ่มไหลออกมา เธอต้องใช้ร่างกายแลกกับชีวิตแม่ เธอคงต้องยอมเพื่อแม่ของเธอ ซากุระตัดสินใจได้แล้ว เตรียมกำลังจะพยักหน้าตกลงที่จะยอมหมอหื่นวัยกลางคน แต่ก็มีร่างกายใหญ่ๆเดินมาบังเธอก่อนจะพูดออกมา
"คุณหมอสถุลครับ ผมว่ามึงหน้าไม่อายมากๆ หน้าด้านไม่พอ ยังนิสัยเดรฉานอีก ชอบเอารัดเอาเปรียบ ใช้ความทุกข์ของคนอื่นหาผลประโยชน์ อีกทั้งยังรังแกแม้กระทั่งผู้หญิง"
อาเบลเดินเข้าบังก่อนจะต่อว่าด่าทอหมอหื่นวัยกลางคนโดยไม่สนอะไรเลย เขาแทบจะะโออกมาเพื่อให้คนที่อยู่แถวนั้นได้ยิน ผู้ป่วยนางพยาบาลต่างหยุดมองการต่อว่าของอาเบล
"มึง มึงพูดอะไร"
หมอหื่นวัยกลางคนชี้หน้ามาที่อาเบลเขาฟิลขาดทันทีที่อาเบลด่ากลาดใส่เขา เขาเป็หมอมา20ปีไม่เคยเจอใครด่าเขาแบบนี้เลยมีแต่คนสรรเสิญเชิดชูฝีมือของเขา เขารับไม่ได้ที่มีชายวัยรุ่นมาชี้หน้าด่าเขา
"ก็บอกว่ามึงมันเดรฉาน เศษเดน ขยะ แล้วก็เตรียมตัวหางานใหม่ไว้เลย ที่พูดคุยกัยเธอเมื่อกี้นี้มีคลิปหลักฐานพร้อมประจานและจะส่งให้ตำรวจทันที"
อาเบลโชว์มือถือขึ้นมาและเปิดคลิปเล่นให้หมอหื่นวัยกลางคนดู
"ไม่ เดี๋ยวก่อน เื่นี้คุยกันได้ ถ้าไม่มีหมอ แม่เธอไม่รอดแน่ เื่เงินไม่ต้องจ่ายหรอกอีก100,000ด้วย เพราะงั้นขอให้ลบคลิปนะ"
หมอหื่นวัยกลางคนเริ่มลนลานทำอะไรถูกเขาไม่นึกว่าจะถูกถ่ายคลิปเป็หลัดฐานได้ จึงพูดต่อรองข้อเสนอไปให้อาเบลและซากุระฟัง เมื่อซากุระได้ยินเธอก็เริ่มมีหวังขึ้นมาอีกครั้ง เธอรีบบอกรุ่นพี่อาเบลให้ตกลง
"รุ่นพี่ค่ะ ทำตามเขาเถอะค่ะ"
ซากุระอ้อนวอนต่ออาเบลเธอยอมปล่อยผ่านเื่นี้เพื่อแม่เธอได้
"ไม่ ผมว่ามึงต้องไปติดคุกเล่นแล้วละ"
อาเบลพูดเสียงแข็งทันที เขาเกลียดพวกแบบนี้มากชอบเอาตัวรัดเอาเปรียบผู้อื่น
"ไม่ ถ้าเอากูเข้าคุก แม่มึงตายแน่ๆ ไม่มีใครรักษาเธอได้แล้วถ้าไม่ใช่กู"
หมอหื่นวัยกลางะโออกมาทำให้เสียงเริ่มรบกวนผู้อื่น
"รุ่นพี่"
"เชื่อใจผมนะ ค่าใช้จ่ายผมจะช่วยคุณเองเพราะงั้นสบายใจได้"
อาเบลยิ้มให้ซากุระก่อนจะเบืยนหน้าเ็าใส่หมอหื่นวัยหลางคน ทำให้คนที่ดูชุลมุนวุ่นวายยิ่งขึ้นจนมีคนแจ้งให้ผู้มีอำนาจเข้ามาดู
"เกิดอะไรขึ้น มีอะไรกัน รบกวนอย่าสร้างความวุ่นวายด้วยค่ะ"
แพทย์ผู้หญิงเดินเข้ามาห้ามสถานการณ์ที่เกิดขึ้นทันที เหมือนเธอจะมีตำแหน่งใหญ่อยู่เหมือนกันเพราะมีคนติดตามด้านหลังเธอเพียบ
"คุณหมอครับ ช่วยโทรเรียกตำรวจด้วยครับ หมอคนนี้คุกคามผู้หญิงคนนี้โดยใช้การรักษามาต่อรองแลกกับการได้นอนกับเธอครับ นี่หลักฐาน"
อาเบลเปิดหลักฐานให้แพทย์ผู้หญิงและคนอื่นๆดู เมื่อเล่นคลิปจนจบ บางคนก็เริ่มกระซิบพูดคุยกัน
"ดีดี นี่คือหมอสินะ เรียกตำรวจมา เราจะได้เห็นดีกันค่ะ หมอโรเบิร์ต"
แพทย์หญิงแค่นเสียงเ็าใส่หมอหื่นวัยกลางคนและหันไปหา ผู้หญิงผู้เสียหาย ก่อนจะก้มหัวขอโทษทันที
"ดิฉันต้องขอโทษคุณด้วย สำหรับการกระทำที่ไม่ดีของบุคลากรของโรงพยาบาล ดิฉันจะเร่งดำเนินคดีกับชายคนนี้ทันทีไม่มีการช่วยเหลือใดๆให้เขาเด็ดขาด เพราะงั้นไว้ใจได้ ส่วนเื่การรักษา เดี๋ยวดิฉันจะหาหมอมาผ่าตัดให้ค่ะ ค่าใช้จ่ายไม่ต้องค่ะเพื่อเป็การขอโทษที่อบรมบุคลากรไม่ดีพอ"
เธอก้มห้วขอโทษไม่พอยังเสนอข้อเสนอที่ดีอีก เธอสมกับเป็แพทย์ที่ดีและมีจรรยาบรรณแพทย์
"ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ"
ซากุระก้มหัวขอบคุณแพทย์หญิงเธอดีใจอย่างยิ่งที่ได้รับความยุติธรรมและสามารถหาแพทย์มาผ่าตัดให้แม่เธอ แม่เธอก็จะมีโอกาสหายดีขึ้นไม่มากก็น้อย
"ยินดีด้วยนะครับ ซากุระ"
อาเบลยิ้มให้เธอก่อนจะเดินถือโทรศัพท์ไปให้แพทย์หญิงคนนั้นดูคลิป
ไม่นานตำรวจก็มาถึง พวกเขาพาหมอหื่นวัยกลางคนคนนั้นใส่กุญแจมือและหิ้วขึ้นรถไปแล้ว และพาซากุระกับผมไปสถานีตำรวจด้วยกัน พวกเราให้การกับตำรวจเรียบร้อยก่อนจะกลับมาโรงพยาบาลอีกรอบ
"รุ่นพี่ ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยซากุระไว้ ทั้งหมดเลยไม่ได้พี่ฉันคงต้องยอมเขาไปแล้ว เพราะแม่สำคัญสำหรับฉันมาก ฉันไม่สามารถเสียเธอไปได้ ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อให้เธอหายดี"
ซากุระขอบคุณอาเบลอย่างมาก เขาไม่เพียงแต่เคยช่วยเธอจากอันธพาลหัวรุนแรง ช่วยพาเธอไปส่งบ้านอย่างปลอดภัย ไหนจะปลอบใจตอนที่เธอรู้สึกไม่ดี ล่าสุดก็ทำให้เธอรอดพ้นจากหมอหื่น และเป็ผลให้แม่เธอได้รับการรักษาที่ดีอีก
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่เป็อะไร ผมเคยบอกแล้วหนิว่า มีอะไรที่ช่วยได้รุ่นพี่คนนี้พร้อมช่วยเสมอ"
อาเบลยิ้มออกมาอย่างหล่อเหลาในสายตาของซากุระมันแทงทะลุหัวใจที่บอบบางของเธอดัง"ฉึก"
"ดิฉันหาหมอได้แล้วค่ะ อีกไม่นานเขาจะเดินทางมาถึงและลงมือผ่าตัดทันที เพราะงั้นคุณสบายใจได้เลยค่ะ ฝีมือของหมอคนนี้เขาเชี่ยวชาญด้านนี้เป็พิเศษ จากที่ประชุมกันมีโอกาสถึง98%ที่จะกลับมาเป็ปกติ"
"จริงรอค่ะ คนก่อนเขาบอกแค่50%เอง"
เธอใและดีใจกะว่าเดิมอีก โอกาส98%มันเพิ่มมากกว่าเดิมแทบจะเต็มร้อย แม่เธอมีโอกาสรอดชีวิตโดยสมบูรณ์
"จริงค่ะ หมอท่านนี้เป็ปู่ของฉันเอง เขาเป็แพทย์ใหญ่ที่มีฝีมืออันดับต้นๆของประเทศนี้"
แพทย์หญิงเธออดที่จะภูมิใจไม่ได้จริงๆเมื่อพูดถึงปู่ที่น่าเคารพของเธอ
"ตึก ตึก ตึก"
เสียงฝีเท้าก้าวเข้ามาแบบช้าๆแต่คงไว้ซึ่งจังหวะ เขาเดินมาถึงที่พวกอาเบลอยู่ มองเห็นเป็ชายแก่อายุ 65 รูปลักษณ์ดูมีภูมิฐานที่ดี รูปร่างยังไม่แก่เกินวัย ดูยังไงอายุก็ไม่น่าเกิน 50 ปี
"สวัสดีค่ะคุณปู่ รบกวนคุณปู่มากๆเลยขอโทษนะคะ"
แพทย์หญิงทักทายคุณปู่ของเธอด้วยความสุภาพ
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ปู่ดีใจมากที่หลานนึกถึงปู่เป็คนแรก ปู่ช่วยหลานได้เสมอไม่ว่าหลาน้าอะไร แล้วนี่หรอญาติของผู้ป่วยที่หลานส่งประวัติมาให้ดู"
"สวัสดีดีค่ะ/ครับ ขอบคุณมากเลยนะคะที่มาช่วยแม่ของหนู"
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่เป็อะไรหรอฉันยังมีฝีมือก็พร้อมจะช่วยอยู่แล้วไม่ต้องคิดมาก"
หมอแดเนียลที่อ่านเอกสารประวัติคนไข้มาแล้ว เขาก็จะลงมือทันทีสั่งเตรียมการผ่าตัด เมื่อคนไข้พร้อม หมอพร้อมก็ลงมือทันที
เพราะต้องรอให้ความดันเข้าที่พร้อมที่จะเผ่าตัดก็เลยทำให้รอนานขึ้น ่เวลานี้ผมก็อยู่กับซากุระตลอดคอยพูดคุยจนเธอก็หลับไป ผมจึงเดินไปโทรศัพท์บอกที่บ้านว่าไม่ต้องรอน่าจะอีกนานกว่าจะกลับบ้าน น้ามิยาโกะเหมือนจะดีใจที่ไม่ต้องรับความสุขในวันนี้เธอตอบกลับอย่างยินดี
"ไม่ต้องกลัวครับ เมียจ๋า ผมจะกลับไม่ว่าดึกแค่ไหนเปิดห้องรอไว้ด้วย"
ผมตอบกลับเธอไป
"อะไรนะพี่ พี่พูดอะไร"
นานะเหมือนจะได้ยินแต่เธอฟังไม่ค่อยชัดหรือไม่เชื่อหูตัวเอง
"เปล่าหรอก พี่เขาบอกอะไรเสียนี่แหละ เลยต้องอยู่ห้องซ่อมของไปก่อนจะกลับดึกๆ"
"จริงหร.....ตื้ดดด"
และเสียงทั้งคู่ก็ดับไป สงสัยกำลังหาทางแก้คำที่ผมพูดไป ผมขำนิดหน่อยก่อนจะเดินเอาซื้อไปคุมให่ซากุระและนั่งรอเป็เพื่อนเธอ
10 ชั่วโมงผ่านไป ซากุระที่หลับเต็มอิ่มแต่ไม่ค่อยสบายตัวเพราะนั่งหลับแต่แค่นั้นพลังก็เหลือเฟือ เธอตื่นตอนก้องผ่าตัดสำเร็จพอดี หมอก็แต่งตัวเรียบร้อยเดินออกมาบอกผล
"ยินดีด้วยครับ การผ่าตัดเป็ไปด้วยดีไม่มีผิดพลาด ตอนนี้คนไข้สามารถไปห้องพักฟื้นได้แล้วครับ งั้นหมอขอตัวไปพักก่อนนะครับ"
หมอเสร็จก็เดินไปห้องพักอาเบลจึงเดินไผช่วยพยุงเขาไว้และพาไป
"ขอบคุณที่มาส่งนะ"
หมอยิ้มขอบคุณกลับมาให้อาเบล
"ผมสิต้องขอบคุณที่ ยอมมาช่วยแม่ของเพื่อนผม ขอบคุณจริงๆครับ เท่ากับผมติดหนี้คุณหมอแล้วครั้งหนึ่งครับงั้นขอตัวลาแล้วกัน รักษาตัวด้วยครับ"
อาเบลพูดเสร็จก็เดินกลับทันทีไม่รอให้หมอท่านนั้นได้พูดอะไร
"อืมเด็กดีๆ"
หมอพึมพำเบาๆก่อนจะนักพักดื่นน้ำให้สบายใจ
เมื่อการผ่าตัดเป็ไปด้วยดีและเคลื่อนย้ายคุณแม่มาชั้นพักฟื้นแล้วอาเบลก็ขอตัวกลับบ้าน
"ซากุระผมขอตัวก่อนนะ คราวหน้าจะมาเยี่ยมใหม่แล้วกัน ไว้เจอกันนะ ไปละ"
อาเบลลาและตรงกลับบ้านทันที ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว ไม่มีรถไฟฟ้ารอบดึกเขาจึงต้องวิ่งกลับบ้านด้วยความเร็วสูงสุด จากโรงพยาบาลไปบ้านระยะทางก็ไกลพอสมควรแต่ไม่เป็ปัญหาอะไรสำหรับเขา เขาวิ่งจนถึงบ้าน อาเบลไม่อยากที่จะรบกวนใครเขากลับเข้าห้องด้วยความเงียบที่สุด
@ShottoWrite ฝากติดตามได้ที่ นกฟ้า