ตอนที่ 11 : บททดสอบของนักผจญภัย
เสียงโลหะกระทบกันดังสนั่นไปทั่วพื้นที่
ทันทีที่มอนสเตอร์ตัวแรกพุ่งเข้ามา การต่อสู้ก็ปะทุขึ้นราวกับพายุ
เรก้าวออกไปด้านหน้า ดาบในมือสะท้อนแสงแดดที่ลอดผ่านยอดไม้
“ตั้งขบวน!”
เสียงของเขาดังขึ้นท่ามกลางความวุ่นวาย
นักผจญภัยด้านหน้าเข้าประจัญบานทันที
มอนสเตอร์ตัวหนึ่งพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง กรงเล็บของมันฟาดลงอย่างรุนแรง
ตูม!
พื้นดินะเิเป็หลุมจากแรงกระแทก
แต่ก่อนที่กรงเล็บจะถึงตัว
เรก็หมุนตัวหลบแล้วฟันสวนกลับ
ฉัวะ!
ดาบของเขาฟันผ่านไหล่มอนสเตอร์จนเกือบขาดครึ่ง
มันร้องคำรามก่อนจะล้มลงกับพื้น
ด้านข้าง นักรบอีกสองคนกำลังรับมือกับมอนสเตอร์ที่ตัวใหญ่กว่า
กรงเล็บของมันฟาดใส่ต้นไม้
คร๊าก!
ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง หักโค่นลงทั้งต้น
นักรบคนนั้นะโหลบอย่างหวุดหวิด
ก่อนจะพุ่งเข้าฟันเข้าที่ขาของมัน
ฉับ!
มอนสเตอร์เสียหลักล้มลง
ในจังหวะเดียวกัน นักเวทด้านหลังก็ยกไม้เท้าขึ้น
“สโตนแลนซ์!”
หอกหินหลายแท่งพุ่งขึ้นจากพื้น
ตูม! ตูม! ตูม!
พื้นดินแตกระแหง
หอกหินแทงทะลุร่างมอนสเตอร์สองตัวติดกับพื้น
เสียงะเิของเวทมนตร์ทำให้ฝุ่นดินลอยคลุ้งไปทั่วบริเวณ
อีกด้านหนึ่ง นักธนูยิงธนูต่อเนื่อง
ลูกธนูพุ่งผ่านอากาศ
ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!
หนึ่งในลูกธนูปักเข้าที่ดวงตาของมอนสเตอร์
มันร้องลั่นก่อนจะล้มลง
การต่อสู้ดุเดือดขึ้นเรื่อย ๆ
ต้นไม้รอบ ๆ ถูกฟันขาด
พื้นดินเต็มไปด้วยรอยะเิและหลุมขนาดใหญ่
แรงปะทะของดาบและกรงเล็บทำให้อากาศสั่นะเื
เรพุ่งเข้าไปกลางวงต่อสู้อีกครั้ง
มอนสเตอร์สองตัวกระโจนเข้าหาเขาพร้อมกัน
เขาก้มตัวหลบกรงเล็บตัวแรก
ก่อนจะหมุนดาบฟันขึ้น
ฉัวะ!
แขนของมอนสเตอร์ขาดกระเด็น
ตัวที่สองอ้าปากจะกัด
เรถีบพื้นะโขึ้น
แล้วฟันลงจาก้า
ฉับ!
หัวของมันถูกผ่าครึ่ง
ร่างของมันล้มลงกระแทกพื้นอย่างแรง
เสียงหอบหายใจของนักผจญภัยเริ่มดังขึ้น
เพราะแม้จะสู้ได้สูสี แต่พลังของศัตรูก็แข็งแกร่งมาก
ในที่สุด
มอนสเตอร์หลายตัวก็ถูกล้มลงกับพื้น
ซากร่างกระจัดกระจายทั่วพื้นที่
นักผจญภัยบางคนถอนหายใจ
“จัดการได้แล้ว…”
แต่ทันใดนั้นเอง
เสียงบางอย่างก็ดังขึ้น
กร๊อบ… กร๊อบ…
ร่างของมอนสเตอร์ที่ล้มลงเริ่ม ขยับ
กระดูกที่หักเริ่มต่อกัน
าแที่ถูกฟันลึกค่อย ๆ ปิดลง
เืที่ไหลออกมาหยุดทันที
นักผจญภัยคนหนึ่งเบิกตากว้าง
“อะ…อะไรน่ะ!?”
มอนสเตอร์ที่ถูกตัดแขนไปก่อนหน้านี้
แขนของมัน งอกกลับมา
เหมือนไม่เคยถูกตัดมาก่อน
อีกตัวที่ถูกแทงทะลุหัวใจ
ก็ค่อย ๆ ลุกขึ้น
ราวกับไม่เคยตาย
นักผจญภัยหลายคนถอยหลังโดยไม่รู้ตัว
“ล้อเล่นใช่ไหม…”
“มันฟื้นขึ้นมาได้ยังไง!?”
ในเวลาไม่กี่วินาที
มอนสเตอร์เกือบทั้งหมดที่ถูกล้มลง
ก็ ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง
เหมือนไม่เคยมีาแ
เหมือนไม่เคยถูกฆ่า
บรรยากาศรอบพื้นที่เงียบลงอย่างน่ากลัว
ในขณะนั้นเอง
เรนที่ยืนพิงเกวียนอยู่ก็พูดขึ้นเบา ๆ
“…ะ”
ลูคัสหรี่ตาลงเล็กน้อย
“งั้นเหรอ”
เรนมองพวกมันอีกครั้ง
ดวงตาสีแดงอมม่วงของเขาเปล่งแสงจาง ๆ
“ไม่ใช่การฟื้นฟูธรรมดา”
“พลังบางอย่างกำลังเชื่อมร่างพวกมันไว้”
นักผจญภัยหลายคนเริ่มเหงื่อตก
เพราะนั่นหมายความว่า
ศัตรูที่พวกเขากำลังสู้ด้วย
ฆ่าไม่ตาย
เรกำดาบแน่นขึ้น
ก่อนจะพูดกับพวกพ้อง
“อย่าถอย!”
“ถ้ามันฟื้นขึ้นมาได้…”
“ก็ล้มมันลงอีกครั้ง!”
มอนสเตอร์คำรามพร้อมกัน
แล้วพุ่งเข้ามาอีกครั้ง
แรงปะทะรอบใหม่รุนแรงยิ่งกว่าเดิม
กรงเล็บฟาดลงพื้น
ตูม!
พื้นดินแตกเป็หลุมขนาดใหญ่
นักผจญภัยะโหลบกันวุ่นวาย
ต้นไม้รอบ ๆ ถูกโค่นล้มไปหลายต้นจากแรงการต่อสู้
เรพุ่งเข้าไปอีกครั้ง
ดาบของเขาฟาดใส่มอนสเตอร์อย่างดุดันกว่าเดิม
เสียงฟันดังต่อเนื่อง
ฉัวะ! ฉับ! ฉัวะ!
การต่อสู้กลับมาดุเดือดอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้
ทุกคนรู้แล้วว่า
ศัตรูตรงหน้า…
อาจจะฆ่าไม่ตาย
1K
