เลเวลอัพ

จากคุณสมบัติของ ‘เพลงดาบพิฆาตมังกร’ หลงเฟยพูดได้แค่เยี่ยมยอดสองคํานี้ ตามมาด้วย
หลงเฟยนําเมล็ดปีศาจ ‘สายวายุ สายเวทย์ สายวารี’ ทั้งสามเมล็ดหลอมรวมกัน
"ติ๊ง!"
"ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น ‘หลงเฟย’ การรับรู้ ‘สายวายุ’ เลื่อนขั้น10%"
"ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น ‘หลงเฟย’ การรับรู้ ‘สายเวทย์’ เลื่อนขั้น10%"
"ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น ‘หลงเฟย’ การรับรู้ ‘สายวารี’ เลื่อนขั้น10%"
แต่ว่าคะแนนเพิ่มขึ้นเพียงแค่ 10 % อย่างไรก็ตามอย่าได้ดูถูก 10 นี้ ภายหน้าเพียงแค่หลงเฟยฝึกวิทยายุทธ อานุภาพเคล็ดวิชาทั้งสามต้องเพิ่มขึ้นแน่นอน ความเร็วในการฝึกวิทยายุทธก็จะเพิ่มขึ้น คุณสมบัติพลังการโจมตีและการป้องกันก็จะเพิ่มขึ้น 10% เป็นคุณสมบัติที่สุดยอดมากๆ
"บ้าไปแล้ว เยี่ยมยอดจริงๆ"
หลงเทียนครางออกมาอย่างสบายใจ ความรู้สึกแบบนี้สุดๆ ไปเลย
ในขณะนั้นเอง
หมาป่าขาวจ้องมาที่เขา หลงเฟยรู้สึกถึงความกดดัน กลับมามีสมาธิอีกครั้ง มองไปที่หมาป่าขาวใช้สายตาวิงวอนมองมาที่เขา
ในขณะเดียวกันนั้น
ที่ก้นของหมาป่าขาวมีเลือดออก หลงเฟยมองไปที่ท้องของมัน สีหน้าตกตะลึง "ใกล้จะออกลูกหรือนี่”
ต่อสู้กับมังกรสี่ขาหนึ่งวันหนึ่งคืน หมาป่าขาวบาดเจ็บสาหัส กระเทือนถึงลูกในท้อง ทําให้คลอดยากและมีเลือดออกมาก
หมาป่าขาวมองมาที่หลงเฟย แล้วมองไปทางถ้ำบนเขา
หลงเฟยลองหยั่งเชิงถามดู "อยากให้ข้านําผลไม้วิเศษมาช่วยเจ้าหรือ?"
หมาป่าขาวพยักหนา จากนั้นก็ส่ายหัวและมองมาที่ก้นของมันเอง
หลงเฟยถามอีกครั้ง: "อยากให้ข้าช่วยลูกขอ เจ้า?"
หมาป่าขาวพยักหน้าทันที
โดยไม่ลังเล หลงเฟยพูดกับตัวเองว่า: "ข้าทําหลายสิ่งมากมาย ดาบพิฆาตมังกรก็ได้มาแล้ว ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณเจ้า ข้าจะนําผลไม้วิเศษมาให้ เจ้า"
หากไม่มีหมาป่าขาว หลงเฟยไม่มีทางสังหารมังกรสี่ขา ได้สิ่งของต่าง ๆ มามากมาย
ถือว่าเป็นคนที่รู้จักบุญคุณคน
เขาวิ่งเข้าไปในถ้ำ ผลไม้สวรรค์ผลนั้นส่องแสงสีแดง ตอนนี้สุกเต็มที่แล้ว เป็นเวลาดีที่จะเก็บมา หลงเฟยรีบเด็ดลงมา และไม่ได้ใช้ระบบค้นหาคุณสมบัติของผลไม้สวรรค์ เขากังวลว่าเขาจะทนต่อสิ่งล่อใจไม่ไหว วิ่งออกมาจากถ้ำ หมาป่าขาวกําลังใกล้จะหมดลมหายใจ ร่างกายช่วงล่างเต็มไปด้วยเลือดสด เจ้าเสี่ยวป๋ายหมาป่าน้อยทั้งร่างถูกห่อด้วยเยื่อ พยายามดิ้นรน และใกล้จะหมดลมหายใจเช่นกัน
"ช่วย... ช่วย... ช่วยลูกข้า" ความคิดของหมาป่าขาวดังก้องอยู่ในหัวของหลงเฟย
ผลไม้สวรรค์มีเพียงแค่ผลเดียว หลงเฟยอดถามไม่ได้: "แล้วเจ้าล่ะ?"
หมาป่าขาวก็ยังพูดว่า: "ช่วย... ช่วย... ช่วยลูกข้า"
มันได้ทําดีที่สุดแล้ว แม้ว่าจะให้มันกินผลไม้สวรรค์ก็มีชีวิตอยู่ไม่ไหว เพื่อที่จะรักษาลูกชีวิตลูกไว้ มันยอมสละชีวิตของตัวเอง
นี่คือสัญชาตญาณความเป็นแม่
หลงเฟยตัดสินใจอย่างรวดเร็ว อุ้มเจ้าเสี่ยวป๋ายขึ้นมา ทําความสะอาดเยื่อรกบนตัวมันออก ค่อย ๆ ป้อนผลไม้สวรรค์เข้าปากมัน
หมาป่าขาวมองมายิ้มหลงเฟย "ขอบใจเจ้ามาก"
ทันใดนั้นเอง
ร่างกายของมันก็แข็งและตายไปในที่สุด
ในขณะเดียวกันนั้น
หลังจากที่เจ้าเสี่ยวป๋ายกลืนผลไม้สวรรค์ อาการดีขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ และยังเลียมือของหลงเฟย และคลอเคลียในอ้อมแขนของหลงเฟย ถ่ายทอดความคิดไปในหัวของหลงเฟย "เจ้านาย!"
ภายในห้อง
ระบบส่งเสียงเตือนขึ้นมา
"ติ๊ง!"
โปรดติดตามตอนต่อไป

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 6 การระเบิดครั้งใหญ่ (2)

นิยายแนะนำ

เลเวลอัพ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 6 การระเบิดครั้งใหญ่ (2)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้