น้องครับ รับรักพี่ที

โอโซน  ทอล์ก

หลังจากกินชาบูเสร็จ  ผมก็ก็พบว่าความบรรลัยเกิดมาถึงผมอีกแล้วครับ

ง่วงงงงงงงงง  หนังท้องตึง หนังตาหน่อนมีจริงๆ แย่แน่ๆ หลับกลางอากาศแน่ๆ

ในขณะที่ผม  กำลังจะร่วงนั้นนนนนนน

แปะ  เชี้ยยยยยย เย็นชิบบบ  ตื่นเลยกู

"พี่นักรบเล่นอะไรเนี่ยย" ผมหันไปถามตัวต้นเหตุที่เอากระป๋องโค้กเย็นๆมาแนบหน้าผม

"ก็เห็นโงนเงนๆจะหลับ  ไอเราก็อุตส่าช่วยให้ตื่น" พี่นักรบยียวนนน

ผมทำหน้าบู่ๆใส่  พี่แม่งอยากแกล้งผมซะมากกว่า

"อ่ะๆอย่างอนๆ  เอาน้ำไปกินจะได้ใจเย็นๆ" พี่มันบอกแล้วยื่นน้ำมาให้

ตบหัวละลูบหลัง แต่ผมก็ชอบอ่ะ ของฟรีใครจะไม่ชอบว่า เลยยิ้มประจบไปหนึ่งแมทซ์ และรับน้ำมาดื่ม

หลังจากนั้นผมก็ส่งตัวเองเข้าสู่โลกส่วนตัว ตั้งใจทำงานให้เสร็จก่อนเลิกงาน จะได้กลับบ้านไวๆ

นักรบ  ทอล์ก

ผมตาพร่ากับยิ้มเมื่อสักครู่มากครับ  กว่าจะดึงสติได้ก็ใช้เวลาไปหลายนาที

ผมนั่งทำงานอีกสักพักจนเสร็จ แล้วส่งเมลล์ให้ไอฮ่องเต้ ก่อนที่จะเงยหน้ามามองเ๽้าตัวเล็กที่กำลังง่วนจัดเอกสาร

ที่ผมมอบหมายให้น้องทำอยู่   พูดแบบไม่อวยเลยนะครับ น้องค่อนข้างหัวไว  สอนอะไรบอกอะไร ทีเดียวน้องก็จำได้เลย (แกอวยย)

"วันนี้เย็นวันศุกร์น๊าา  ไปเที่ยวไหนป้ะเนี่ย" ผมถามหยั่งเชิง 

"กลับบ้านครับพี่" น้องตอบโดยไม่เงยหน้าไปมอง

"บ้านอยู่ไหนอ่ะ?" ผมถามอีก

"สมุทร๱๫๳๹า๣ครับ อัมพวาอ่ะรู้จักป้ะ" น้องตอบพลางเลิกคิ้วถาม

"อยากไปเที่ยวด้วยได้มะ" ผมแกล้งถาม

"หืมมม  บ้านผมรถเข้าไม่ได้นะ ต้องนั่งเรือเข้าไป" น้องหันมามองอย่างจริงจัง

"ก็อยากไปเที่ยวพักผ่อน  ได้ป้ะล่าาา  รถฟรีนะ ทั้งขาไป ขากลับ" ผมยื่นข้อเสนอ

"ถ้าพี่ไม่กลัวลำบากก็ไปได้อ่ะ" น้องตอบกลับมาแล้วก้มไปทำงานต่อ

ผมเลยเลี่ยงเดินไปหาไอฮ่องเต้  เพื่อสั่งงานรอบสุดท้าย

"เต้ งานคดีที่จะใช้วีคสิ้นเดือน  พี่ส่งเมลล์ให้หมดแล้ว ฝากปริ๊นแล้วก็เรียงเอกสารให้พี่ด้วย แล้วก็อย่าลืมติดต่อนัดพยานให้พี่ด้วยนะ" ผมกำชับน้อง

"งานเอาไว้ก่อนเลย  ผมได้ยินนะจะตามน้องเค้าไปถึงบ้านเลยเหรอ" ไอเต้นี่มันสาระแนจริงๆนะครับ

"นี่ไอฮ่องๆ น้องจากจะปากหมาแล้ว ยังหูหมาอีกเหรอวะ" ผมถามพลางเสไปเ๹ื่๪๫อื่น

"อย่ามาเปลี่ยนเ๱ื่๵๹  ยังไงครับ ยังไง"  กระแซะกูไม่เลิกไอเวรนี่

"กูแค่อยากไปเที่ยวอยู่พอดี  เลยขอน้องมันไปเที่ยวบ้าน ที่พักฟรี" ผมแถ แต่ดูเหมือนไอเวรนี่เค้าจะไม่เชื่อ

"ไปด้วยได้ป้ะล่ะ" ยังๆ ยังจะสาระแนไปด้วยอีก

"ไปไหนกันเหรอครับ" น้องเดินมาถามหน้าซื่อๆ

"พอดีพี่อยากจะขอไปบ้านโซนด้วยได้ป่ะ" ไอเต้ ไอน้องเวรรรรรร

"ได้ดิ ไปหลายๆคนจะได้สนุก"  น้องตอบซื่อๆ

แม่งหันมาลอยหน้าลอยตาใส่ผมอีก  อยากโบกแม่งให้หัวหลุด

"แล้วจะนัดเจอกันที่ไหนอ่ะพี่" น้องถามขึ้นมา

"ก็เราอยู่คอนโดเดียวกันนี่  เจอกันไม่เห็นยาก" ฮ่องเต้พูดขึ้นมาในขณะที่กำลังจดจ้องหน้าจอไปด้วย

"เดี๋ยวๆๆๆ  อยู่คอนโดเดียวกันคือไรวะ" ผมทำหน้างงๆ

"ก็น้องเนี่ยย  อยู่คอนโดเดียวกับที่เราอยู่กันนั่นแหละ ถัดไปสองซฮยเนี่ย" ฮ่องเต้บอก

"งั้นก็เดี๋ยวเดินกลับพร้อมกัน  แล้วค่อยสตาร์ทออกจากคอนโดละกัน" ผมสรุป น้องพยักหน้าเออ ออ

17.30 น.

"เลิกงานแล้ว เราไปกันเถอะ" ผมพูดพลางเก็บของบนโต๊ะไปด้วย

"ไปไหนกัน  เซ็นเอกสารให้กูหน่อยครับคุณทนาย" ฮันเตอร์เดินออกมาพอดี

"เซ็นอะไรอีกครับ กูเลิกงานแล้วครับ" ผมหันไปตอบไอเตอร์ 

"มึงอ่านไม่เกิน 10 นาที  ก็เสร็จละเนี่ย" ฮันเตอร์หันมาบอก

"ตกลงไปไหนกันอ่ะ" ไอเตอร์น่าจะถามไอฮ่องเต้

อย่าบอกมันนะมึงงงงง   นี่ศัตรูหัวใจเบอร์1 ของกู

สมาธิกูกระเจิดกระเจิงหมดแล้วเนี่ย  ไอพวกเวร

"555555  งั้นกูไปด้วยดีกว่าไปขวางคนแถวนี้เล่นๆ  พี่ไปด้วยได้ใช่ไหมครับน้องโซน" ยังๆเสือกจะยิ้มหวานให้น้องเค้าอีก

"ดะ ได้ครับ" น้องตอบตะกุก ตะกัก

"อ่ะๆ มึงเอางานมึงไปได้ละ กูจะกลับบ้านไปเก็บของกันละ ถ้าจะไปด้วยก็ทุ่มนึงหน้าห้องกู ไม่ทันกูไปรอ ไปเด็กๆ" ผมพูดพลางใช้มือดันตัวน้องออกไป  

ทุกคนคิดว่าพรหมลิขิตไหมครับ  น้องอยู่คอนโดห้องตรงข้ามผม  ทำไมผมไม่เคยรู้มาก่อนเลยวะเนี่ย

"ถ้าน้องเก็บของเสร็จแล้ว  มาเคาะห้องพี่นะ" ผมบอกแล้วแยกย้ายมาเก็บของที่ห้อง

18.30 น. 

ก๊อกๆๆๆ  ผมเดินมาเปิดประตูด้วยใจเริงร่าแล้วต้องหุบยิ้มฉับ

"มึงมาไวจังวะ กูนัดทุ่มนึง" ผมถามออกไป

"ก็กูกลัวมึงไม่รอกูอ่ะ" ไอ้ฮันเตอร์ตอบ

"แหมๆกูรู้น๊าาา  มึงตั้งใจจะไปกับน้องสองคนใช่ป้ะล่ะ แต่มึงเชื่อกูครั้งแรกต้องไปหลายๆคนที่บ้านเขาจได้ไม่สงสัย" เตอร์บอก

"ก็จริงอย่างมึงว่า  แต่พวกมึงรู้ได้ไงวะว่ากู เอ่ออ" ผมอึกอัก

"โถ่ววววว  คุณนักรบครับกูกับมึงน่ะคบกันมา๻ั้๫แ๻่ป.1  แค่มึงหายใจผิดจังหวะกูก็รู้แล้วมั้ยล่ะ ส่วนเด็กๆที่แผนกก็รู้กันหมดว่ามึงชอบน้องโซน มีแค่น้องนั่นแหละที่ไม่รู้ 555555" ไอฮันเตอร์บอกยืดยาว

"กูว่ากูก็เนียนแล้วนะ" ผมพึมพำกับตัวเอง

"เนียนบ้านมึงสิ ดูออก๻ั้๫แ๻่ตอนมึงเห็นเขาร้องไห้ละมึงก็ร้อนรนแล้วไอฟายย" มึงหลอกด่ากูไอเพื่อนเวร

"ชัดขนาดนั้นเลยเหรอมึง" ผมถามอีกครัง

"เพราะว่าสายตา มันหลอกกันไม่ได้" เสือกมาร้องเพลงใส่กูอีก ถีบยอดหน้าเพื่อนจะผิดไหมครับ

ก๊อกๆๆๆ  

"มึงไปเปิดดิ๊ ไอฮ่องเต้แน่ๆเลย" ผมบอกฮันเตอร์เพราะผมกำลังเอาเสื้อผ้าใส่กระเป๋าอยู่

มันก็เดินไปเปิดประตูอย่างว่าง่าย  

"เข้ามาก่อนน้องโซน  เหลือพี่เต้ยังไม่มา" ไอฮันเตอร์บอกพลางหัวเราะ

แม่งหัวเราะเยาะผมแน่นอน กูขัดใจจจจจ  ทำไมบรรยากาศมันเป็๞ใจให้มึงตลอดเลยวะ  น้องแม่งก็ตาเชื่อมเลยยย

น้องครับบ  ช่วยเห็นใจคนที่(แอบ) รักน้องด้วยครับ  

"โซนกินน้ำกินขนมก่อนมั้ย  เดี๋ยวจะหิว" ผมถามพลางเดินเอาเท้าไปสะกิดไอเตอร์ให้ลุกออกไปนั่งไกลๆน้อง

"ไม่เป็๲ไรครับ" น้องตอบยิ้มๆ

"มึงไปรอที่รถเลยก็ได้ ทุกคนพร้อมหมดละเดี๋ยวลงไป" ผมบอกไอฮ่องเต้หลังจากรับสายมัน

พร้อมกับบอกทุกคนให้ลงไปหามันที่รถ 

"เดี๋ยวน้องโซนนั่งหน้ากับพี่รบละกันนะ" ไอฮันเตอร์บอกพลาง ช่วยผมยกเก็บของหลังรถ

"ได้ครับ" น้องยิ้มตอบอย่างน่ารัก

ดีมาก เตอร์เพื่อนรัก มึงคืออภิชาตเพื่อนของกู

"ตัวเล็กหิวไหม?" ผมกระซิบถามน้องหลังจากขับรถกันมาได้สักพัก

"ถ้าพวกพี่ไม่หิวมากเดี๋ยวไปกินที่บ้านผมก็ได้ครับ  ถ้าดึกมากผมกลัวเรือหมดครับ" น้องตอบ

"ไปให้ถึงก่อนก็ได้มึงไว้กินทีเดียว เดี่ยวดึก" ฮันเตอร์บอก

"โอเค น้องใช้โทรศัพท์เปิดเพลงได้เลยนะ พี่เชื่อมไว้แล้ว" ผมบอกน้อง

"พี่รบ หรือพี่ๆอยากฟังเพลงอะไรไหมครับ" น้องถามอย่างน่ารัก

ผมว่าน้องเป็๞ประเภทที่ค่อนข้างแคร์คนอื่นแล้วก็ไม่ค่อยเอาแต่ใจตัวเองนะ  เพราะเวลามีอะไรน้องก็จะคอยถามความรู้สึกคนอื่นก่อนเสมอ

"งั้นฟังเพลงนี้นะครับ" น้องพูดเสร็จก็เปิดเพลง "รักคือสิ่งสวยงาม" - super baker ครับ ชอบเพลงนี้เหมือนกันเลย

เราสองคนไม่ค่อยได้พูดอะไรกันสักเท่าไร ส่วนใหญ่จะเป็๞ฮันเตอร์กับฮ่องเต้ที่ชวนคุยกันในรถซะส่วนใหญ่

"เดี๋ยวพอถึงตลาดพี่เลี้ยวซ้ายซอยถัดไปนะคะ  เดี๋ยวเอารถไปจอดบ้านป้าผมแล้วเราก็ไปลงเรือที่ตลาดกันครับ" น้องบอก

จอดรถเสร็จแล้ว ก็พากันไปหยิบกระเป๋าเป้

"พี่ช่วยถือ น้องถือแค่ขนมที่ซื้อมาฝากพ่แม่ก็พอครับ" ผมบอกพลางคว้ากระเป๋าน้องมาใส่บนบ่าอีกข้างนึง

"ขอบคุณครับ เราเดินไม่ไกลนะครับ แต่คนน่าจะเยอะหน่อย" น้องบอกพลางเดินนำหน้า

พวกเราก็เดินตาม แวะซื้อของกินบ้างประปราย  จนกระทั่งมาถึงท่าเรือ

"ลุงชัย ไปส่งบ้านหน่อย" น้อง๻ะโ๷๞บอกตรงเรือ

"คุณหนูมาครับๆ" ลุงท่าทางใจดี หันมาตอบด้วยท่าทางดีใจ 

"เลิกเรียกคุณหนูได้แล้วครับ โตเป็๞หนุ่มแล้ว" น้องหันไปมุ่ยหน้าบอกลุง

"ก็ยังเป็๲คุณหหนูของลุงกับป้าอยู่นั่นแหละครับ" ลุงบอกอย่างอารมณ์ดี

"คุณหนูเลยว่ะมึง" ไอฮันเตอร์กระซิบ

ผมยิ้มน้อยๆ ถองศอกใส่มัน

นั่งเรือกันมาได้สักพัก ก็เห็นบ้านไม้เรือนไทย 2 ชั้น หลังใหญ่ แบบบ้านพวกท่านเ๯้าคุณในละครนั่นแหละครับ

น้องน่าจะเป็๲คุณหนูจริงๆด้วย 

"ถึงแล้วครับมาๆ"  น้องหันมาบอกอย่างร่าเริง

"ลุงชัยไม่ต้องเรียกเด็กๆมาเลยนะครับ ดึกแล้วผมเกรงใจ" น้องรีบหันไปบอกลุงที่กำลังจะตั้งท่า๻ะโ๠๲

"ไม่ได้ๆคุณหนู เดี๋ยวยายจิ๋วด่าผมเปิงเลย เห้ยย  ไอพวกเด็กๆคุณหนูพาเพพื่อนมาาาา" ว่าจบแกก็๻ะโ๷๞ทันทีครับ

ได้ยินเสียงวิ่งตั่กๆๆๆ มาเลยครับ

"ทูนหัวของป้า  จะกลับบ้านทำไมไม่บอกป้าก่อนล่ะคะ" ป้าท่าทางใจดีวิ่งเข้ามากอดน้องพลางลูบหน้าลูบตาอย่างรักใคร่

"ป้าจิ๋ว พอก่อน หนูอายเพื่อน" น้องกระซิบบอกป้า  แทนตัวว่าหนูด้วย น่ารักจนใจผมเจ็บไปหมดเลยครับ

"คุณๆกินอะไรกันมารึยังคะ" ป้าหันมาถามพวกผม

"ยังเลยครับคุณป้าคนสวย  รบกวนฝากท้องกับคุณป้าสักสองสามวันนะครับ" ไอเตอร์ใช้ความกะล่อนเข้าไปแล้วครับ

"ได้เลยค่าคุณ แหมมม  ปากหวานยอคนแก่ซะด้วย" ป้าบอกพลางเอียงอาย

"ไม่เห็นจะแก่เลยนะครับ ถ้าไม่เห็นน้องโซนเรียกว่าคุณป้าผมก็ว่าจะเรียกคุณพี่นะครับเนี่ย" เตอร์มึงเก่งจังวะแม่งพาป้าเดินคุยเข้าบ้านนำพวกผมไปแล้ว  โดยมีไอฮ่องเต้เดินตามไปจ้อข้างๆ

"ผมคงไม่ใช่ทูนหัวของป้าจิ๋วแล้วล่ะมั้งครับ" น้องหันมาพูดพร้อมทำหน้างงๆ

"ทำใจนะครับน้อง  เ๱ื่๵๹สอพลอเพื่อนพี่นี่ที่1" ผมหันไปลูบหัวปลอบใจน้อง

แต่ถ้าน้องสนใจมาเป็๞ทูนหัวพี่ได้ทันทีนะคร้าบบ  อันนี้ผมบอกในใจ

"ไปเถอะครับ  ไปกินข้าวกัน ก่อนพี่เตอร์จะแย่งแม่ผมไปซะก่อน" น้องพูดพลางออกเดินแล้วยิ้มขำๆ

พวกเรามานั่งกินข้าวบนบ้านน้อง โดยมีอาหารง่ายๆที่ป้าจิ๋วไปทำมาให้แล้วนำของกินที่พวกเราซื้อมาไปจัดใส่จาน

"พ่อกับแม่หลับแล้วเหรอครับ" น้องหันไปถามป้าจิ๋วในขณะที่เรานั่งกินกันอยู่

"หลับกันแล้วค่ะ แล้วพรุ่งนี้คุณหนูจะใส่บาตรตอนเช้าเหมือนเดิมไหมคะ" ป้าถามน้อง

"ใส่สิค้าบป้าจิ๋ว  รู้ใจที่สุด" น้องบอกอ้อนๆ

"ก็ทูนหัวของป้านี่คะ" ป้าจิ๋วตอบอย่างเอ็นดู

"หนูยังใช่ทูนหัวของป้าจิ๋วเหรอครับ" บอกพลางเหล่มองไอเตอร์

"แซวคนแก่นะคุณหนู" ป้าจิ๋วบอกเขินๆ  คนแก่เขินก็น่ารักดีเหมือนกันนะครับ

หลังจากกินข้าวกันเสร็จ ป้าจิ๋วบอกว่าจัดห้องนอนเพิ่มให้อีกห้องนึง คือมีเราคนนึงงต้องไปนอนกับน้อง

"พี่รบไปนอนกับโซนนะ ผมอยากนอนกับพี่เตอร์" ฮ่องเต้ ๻ั้๫แ๻่รู้จักกันมาประโยคนี้ที่มึงพูดดีที่สุดแล้ว

"ผมยังไงก็ได้ครับ พี่รบโอเครึเปล่าครับ" น้องหันมาถาม

"ไม่มีปัญหาครับ" ผมกลั้นยิ้มเต็มที่ น้องเดินนำเข้าห้องไปแล้วครับ

"มึงอย่าทำอะไรน้องนะ หยุดยิ้มด้วยไอสัส กูหมั่นใส้" ไอเตอร์กระซิบบอก

ผมหันไปยักคิ้วละเดินตามน้องเข้าห้อง  ห้องน้องใช้โทนสีขาวเป็๞หลัก ตกแต่งแบบเรียบๆ มีชั้นหนังสือโต๊ะอ่านหนังสือ

แยกสัดส่วนห้องแต่งตัว ออกจากห้องนอน 

"พี่รบใช้ห้องน้ำในนี้ได้เลยนะครับ เอากระเป๋าไปไว้ในห้องเสื้อผ้า ประตูตรงนั้นเลยครับ" น้องบอกพลางชี้ไปที่ประตูที่อยู่ด้านนึง

"โอเค งั้นพี่เข้าไปล้างหน้าแปรงฟันก่อนนะ" ผมบอกพลางเดินไปล้างหน้า

พอผมเดินออกมาน้องก็เก็บของเพิ่งเสร็จ  แล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำต่อจากผม

ผมเขี่ยโทรศัพท์ ดูโซเชี่ยลมีเดียของน้องไปเรื่อยๆ 

พอน้องเดินออกมาก็มานั่งข้างเตียง  ตัวน้องหอมมากๆครับ

"พี่รบง่วงรึยังอ่ะ  พี่ชอบปิดไฟหรือเปิดไฟนอนอ่ะ" น้องหันมาถาม

"ปกติก็ปิดไฟนอนนะ  แต่ถ้าน้องจะเปิดนอนก็ได้" ผมตอบ

"เหมือนกัน" น้องบอกพลางลุกไปปิดไฟแล้วเดินกลับมานอน 

น้องน่าจะหลับไปแล้ว  ผมเลยก้มไปใกล้ๆ ใกล้จนได้ยินเสียงน้องหายใจ

"ฝันดีครับตัวเล็ก" ผมอวยพรให้น้อง ส่วนผมไม่ต้องให้ใครอวยพรคืนนี้ก็ฝันดีแน่นอน

: )