ผ่านไปสองวันจากความพยายามครั้งแล้วครั้งเล่าหลี่เค่อค้นพบอะไรบางอย่างหลังจากทดลองใช้กระถางเก้าิญญาเพิ่มคุณภาพโอสถนับครั้งไม่ถ้วน
"โอสถเมื่อเข้าไปในกระถางบางเม็ดเมื่อยกระดับถึงระดับหนึ่งสามลายเส้น เมื่อเก็บมันไว้ในกระถางเก้าิญญาต่อไปพวกมันะเิแตก แต่ถึงอย่างนั้นก็มีบางเม็ดโอสถที่กลายเป็โอสถระดับสองและสา่มารถเพิ่มลายเส้นได้ถึงสามลายเส้นจากนั้นจึงะเิแตก"
"จุดที่น่าสังเกตคือโอสถที่เราทำการทดลองนั้นต่างเป็โอสถไร้ระดับในเริ่มแรก"
"แต่พอเราลองทดสอบโอสถระดับสองของป่าดำที่ไม่เคยผ่านการยกระดับด้วยกระถางเก้าิญญามาก่อนเลยสักครั้ง เราก็พบว่ามันสามารถยกระดับจนสามารถไปอยู่ที่ระดับสามสามลายเส้น และไปถึงระดับสี่สามลายเส้นได้ก่อนโอสถจะะเิแตกเสียหาย"
"ในบรรดาโอสถทั้งหมดมีเม็ดหนึ่งที่น่าประหลาดใจมากที่สุด เพราะเราสามารถยกระดับมันจากโอสถไร้ระดับ จนยกระดับของตัวเม็ดโอสถได้ไปจนถึงระดับห้าสามลายเส้น"
หลี่เค่อหยิบโอสถระดับห้าซึ่งมีสามลายเส้นแห่งความบริสุทธิ์ขึ้นมาดู จริงๆ เขา้าทดสอบโอสถเม็ดนี้ต่อ แต่ด้วยตัวเขารับรู้ว่าโลกใบนี้โอสถระดับสูงสุดคือระดับห้า ซึ่งต่อให้เขายกระดับมันต่อไปได้อีก มันก็เป็ความฟุ้งเฟ้อมากกว่าความจำเป็
นอกจากนั้นหากโอสถเม็ดนี้เสียหาย หลี่เค่อพบว่าตัวเขาก็คงจะขาดทุนไม่น้อยเช่นกัน จริงๆ คำว่าขาดทุนคงไม่เหมาะ มันควรพูดว่าสูญเสียกำไรมหาศาลแทน
นั่นเพราะโอสถวิเศษเม็ดนี้คือ 'โอสถจิ้งจกงอกแขนขา' ผลของมันก็ตามชื่อ หากผู้ใดได้กินโอสถเม็ดนี้เข้าไป แขนขาที่ขาดสามารถงอกขึ้นมาใหม่ได้
ในแหวนเก็บของของป่าดำมีโอสถชนิดนี้อยู่ขวดเดียว เพียงแต่มันน่าเสียดายที่มันเป็เพียงโอสถไร้ระดับ
พอหลี่เค่อจ้องมองมัน หลี่เค่อพบว่าตัวเองมีความทรงจำส่วนนี้ของป่าดำ
เขาพบว่าป่าดำเป็คนหลอมโอสถจิ้งจกงอกแขนขาขึ้นมาเอง และส่วนผสมเม็ดโอสถก็หายากมาก เพราะต่างจะต้องเป็สมุนไพรฟ้าดินอายุ 100 ปีขึ้นไป ซึ่งนับได้ว่าเป็สมุนไพรระดับสามแทบจะทั้งหมด
และพอนึกถึงสมุนไพรระดับสามอายุร้อยปี
หลี่เค่อก็คิดบางอย่างออกทันที
"หรือว่าความสามารถในการยกระดับเม็ดโอสถของกระถางเก้าิญญานั้นขึ้นอยู่กับคุณภาพของสมุนไพรที่ใช้ในการหลอมโอสถในตอนแรก... ใช่ต้องใช่แน่ๆ จากความทรงจำของป่าดำ โอสถไร้ระดับส่วนใหญ่ ป่าดำจะใช้สมุนไพรทั่วไปไม่สนระดับ แต่ในบางครั้งเขาก็มีสมุนไพรชั้นดีที่มีอายุเกิน 10 ปี เป็ส่วนผสม อย่างโอสถเสริมปราณเม็ดนี้ที่ยกระดับเป็ระดับสองสามลายเส้นได้ มันน่าจะเป็เพราะป่าดำใช้สมุนไพรระดับหนึ่งอายุเกินสิบปีเป็ส่วนผสม"
"ส่วนเหตุผลว่าทำไมโอสถที่เป็ระดับหนึ่งส่วนใหญ่ จึงสามารถยกระดับเป็โอสถระดับสามได้แทบทั้งนั้น นั่นเป็เพราะป่าดำเวลาหลอมโอสถระดับหนึ่ง ส่วนใหญ่เขามักใช้สมุนไพรระดับหนึ่งและระดับสองเป็พื้นฐาน จากการตั้งสมมติฐานของข้า หากใช้สมุนไพรระดับหนึ่งหลอมโอสถ กระถางเก้าิญญาน่าจะสามารถยกระดับมันได้ถึงระดับสามพร้อมมอบลายเส้นแห่งความบริสุทธิ์ได้ถึงสามลายเส้น"
ในที่สุดหลี่เค่อก็หาคำตอบในเื่นี้ได้สักที
หลังเหน็ดเหนื่อยมาสองวัน หลี่เค่อมองจ้องไปยังโต๊ะตรงหน้า แม้เม็ดโอสถส่วนใหญ่จะหายไป แต่ก็ได้โอสถที่ผ่านการยกระดับมาหลายเม็ด เพราะส่วนใหญ่ เมื่อหลี่เค่อรู้ว่า จำนวนเม็ดโอสถในกระถางไม่มีผลต่อระยะเวลาในการยกระดับโอสถ
เขาจึงใส่เม็ดโอสถไปครั้งละสิบเม็ด และทุกครั้งที่ยกระดับสำเร็จ เขาจะหยิบเม็ดโอสถออกครึ่งหนึ่ง
ทำให้โอสถที่เสียหายไม่มีจำนวนมากเกินไป
ตอนนี้หลี่เค่อมีโอสถระดับหนึ่ง สอง สาม จำนวนมาก ซึ่งส่วนใหญ่เป็โอสถที่มีความ้าในตลาด เพราะเป็โอสถเสริมปราณและโอสถบำรุงจิตทั่วไป
ส่วนโอสถระดับห้านั้น ในมือหลี่เค่อตอนนี้มีไม่มาก นอกจาก 'โอสถจิ้งจกงอกแขนขา' จำนวน 5 เม็ด , ก็มีเพียงโอสถเสริมลมปราณ 10 เม็ด, โอสถฟื้นฟูพลังจิต 30 เม็ด ซึ่งไม่ได้มีจำนวนมากอะไร แต่ราคากับมหาศาล หลี่เค่อไม่คิดขายมัน
แต่โอสถอื่นๆ ที่มีจำนวนมาก หลี่เค่อคิดอะไรบางอย่าง เขาพบช่องทางการค้าแล้ว
"นี่คือข้อได้เปรียบของข้าในโลกใบนี้สินะ ตอนป่าดำกระถางเก้าิญญา เขาทำได้เพียงใช้เืและเนื้อของสัตว์อสูรเอามายกระดับโอสถได้เพียงหนึ่งระดับ แถมการยกระดับแต่ละครั้งใช้เวลาเกือบวัน แต่พอเป็กระถางเก้าิญญาที่สมบูรณ์ของตัวข้า นอกจากยกระดับโอสถและคุณภาพได้มากกว่าหนึ่งระดับแล้ว ข้ายังไม่ต้องใช้เืและเนื้อของอสูรด้วย แต่... กระถางเก้าิญญาก็ยังกลืนกินเืเนื้ออยู่ดี นอกจากนั้นหลังจากกลืนกินเืเนื้อ มันยังกล่าวถึงการสะสมหยดเื... แล้วหยดเืที่มันสะสมไว้ มันใช้ทำอะไร... เมื่อครั้งป่าดำ เขาสะสมเืเนื้อเพื่อเอาไว้ใช้ยกระดับเม็ดโอสถ และกระถางเก้าิญญาที่สมบูรณ์ในตอนนี้ละ... เหตุผลของการสะสมเืเนื้อคืออะไร"
หลี่เค่อขอบคิด
แต่เขารู้ว่าตอนนี้เขาคิดอย่างไรก็คงไร้คำตอบ
ดังนั้นเขาควรทำสิ่งอื่นที่จำเป็ก่อน
หลี่เค่อส่งจิตไปในแหวนเก็บของ ในนั้นมีหน้ากากอยู่ห้าอัน ในความทรงจำของป่าดำ มีหน้ากากสองอันที่เขาใส่ประจำ
หน้ากากอันแรกเป็หน้ากากเหล็กลักษณะเป็โครงกระดูกมีเขางุมหลายเขา ป่าดำสวมหน้ากากนี้เมื่อเขาใช้ตัวตน 'ป่าดำ'
ส่วนอีกอัน "อัก!" เพราะการพยายามนึกถึงความทรงจำที่เกี่ยวข้องกับหน้ากากอีกอัน หลี่เค่อจึงพบความเ็ป แต่ในไม่ช้า เขาก็ได้ความทรงจำในส่วนนี้ของป่าดำมาเล็กน้อย
"ทูตโลหิต..." หลี่เค่อพูดมันออกมา พร้อมในสำนึกปรากฏภาพฉากสังหารอันโหดร้าย และความทรงจำเกี่ยวกับตัวตนของป่าดำปรากฏขึ้นอีกหลายอย่าง และหลี่เค่อแทบไม่เชื่อสิ่งที่เห็น
ป่าดำไม่ใช่แค่เพียงชายชราที่เป็ผู้ฝึกปราณระดับ [4] ตราสัญลักษณ์ และผู้ใช้เวทย์ระดับ [3] สร้างิญญาที่กำลังพยายามยกระดับรากฐานของตัวเองธรรมดาๆ
แต่จริงๆ แล้วในอดีตเขาเป็ตัวตนที่น่ากลัวที่เรียกว่า 'ทูตโลหิต' ซึ่งเป็คนของดินแดนมาร
และดินแดนมารคืออะไร ในโลกใบนี้ถูกแบ่งออกเป็สองฝั่ง เหมือนขาวกับดำ
ดินแดนมาร คือดินแดนของผู้ฝึกปราณและเวทย์ในวิถีชั่วร้าย
พวกเขาทำได้ทุกอย่างเพื่อฝึกตบะการบ่มเพาะของตัวเอง
ส่วนดินแดนที่หลี่เค่ออยู่ ณ ปัจจุบันคือดินแดนฝั่งมนุษย์ ซึ่งพวกเขาห้ามการฝึกฝนในวิถีชั่วร้าย นอกจากนั้นยังมีกฏเกณฑ์ให้คนธรรมดาสามารถใช้ชีวิตได้อย่างปลอดภัยในระดับหนึ่ง
ต่างกับคนของดินแดนมาร ที่นั่นแทบไร้ซึ่งคนปกติธรรมดาอยู่ได้ มันเต็มไปด้วยผู้บ่มเพาะ คนธรรมดาไม่สามารถอยู่ที่นั่นได้ แต่ดินแดนมารก็มีข้อเสีย มันไร้ซึ่งความอุดมสมบูรณ์ ไร้แก่นสารและความเป็อันหนึ่งอันเดียวกันของผู้คน เป็ที่ที่กฎแห่งป่าเข้มแข็งที่สุด
ต่างจากดินแดนฝั่งมนุษย์ แม้จะมีคนชั่วร้าย แต่ที่นี่ยังมีกฎหมายที่เหล่าจักรพรรดิ ต้าอ๋อง และอ๋องผู้ปกครองดินแดนต่างๆ ปกป้องประชาชนของตัวเองไว้
...
"ป่าดำได้ใช้ชีวิตมามากกว่า 500 ปี ซึ่งความจริง อายุขัยที่มากกว่า 500 ปี นี่แทบเป็ไปไม่ได้ที่มนุษย์บนโลกจะมีอายุมากเช่นนี้ได้ เพราะ..." หลี่เค่อนึกถึงความสัมพันธ์ของอายุขัยกับระดับการฝึกตนในความทรงจำของถังคัง
ระดับ [1] หลอมกาย และ ระดับ [2] ผนึกธาตุ ในสองระดับนี้แม้มีผลให้อายุยืนขึ้นมาบ้าง แต่แทบจะไม่เห็นความแตกต่างในคนธรรมดากับผู้บ่มเพาะ แต่จุดเด่นที่เห็นชัดที่สุดของผู้บ่มเพาะกับคนธรรมดาคือ ระยะเวลาความล่วงโรยแห่งวัย
ผู้ฝึกระดับ [1] หลอมกาย จะเริ่มดูแก่ลงเมื่ออายุ 36 ปี ระดับ [2] ผนึกธาตุ 48 ปี จึงเริ่มดูแก่ลง, หากไม่เลย่อายุนี้ไปพวกเขาจะดูเหมือนคนมีอายุประมาณ 18 หรือ 20 ปีตลอดไป ส่วนเหตุผลที่ถังคัง ที่หลี่เค่อพบแม้เขามีอายุเพียง 38 ปี แต่กับดูแก่เหมือนคนอายุ 40 ปี นั่นเกิดจากเขาถูกทำลายแก่นพลังโดยสมบูรณ์ นอกจากนั้นยังมัวเมาในอบายมุข เขาจึงดูแก่เหมือนคนปกติ
ระดับ [3] สร้างแก่นปราณ อายุขัยมนุษย์เพิ่มเป็ 105 ปี
ระดับ [4] ตราสัญลักษณ์ อายุขัยมนุษย์เพิ่มเป็ 120 ปี
ระดับ [5] รวมจิติญญา อายุขัยมนุษย์เพิ่มเป็ 150 ปี
ระดับ [6] ปราณ์ อายุขัยมนุษย์เพิ่มเป็ 180 ปี
ระดับ [7] ฟ้าดินเป็หนึ่ง อายุขัยมนุษย์เพิ่มเป็ 250 ปี
จากข้อมูลเหล่านี้ในความทรงจำของถังคังทำให้หลี่เค่อพบว่า เป็ไปไม่ได้ที่มนุษย์ในโลกใบนี้จะมีอายุมากกว่า 500 ปี ป่าดำทำได้อย่างไร