บทที่ 16: เงาปริศนา
ลายมือสีดำบนกระดาษโน้ตในซองพัสดุทำให้ผมตระหนักว่า อิสรภาพและชีวิตของผมยังคงอยู่บนปากเหวแห่งความพินาศ
หัวสมองของผมชาหนึบและตึงเปรี๊ยะราวกับถูกไฟฟ้าช็อตจมดิ่งลงสู่เหวก้นบึ้งของความกลัว ผมจ้องมองกระดาษโน้ตแผ่นเล็กที่เขียนข้อความท้าทายด้วยลายมือหวัดๆ สีดำสลับกับเมมโมรี่การ์ดตัวใหม่เอี่ยมในมือขวาที่กำลังสั่นระริก เสียงฝนตกกระหน่ำปะทะบานกระจกหน้าต่างห้องทำงานของผมดูเหมือนจะยิ่งดังขึ้นเพื่อย้ำเตือนถึงบาปกรรมที่ยากจะปิดบัง
ผมค่อย ๆ นั่งลงบนเก้าอี้ทำงานสืบสวน ปลดล็อคลิ้นชักหยิบเครื่องอ่านการ์ดหน่วยความจำเสียบเชื่อมต่อเข้ากับพอร์ตแล็ปท็อปส่วนตัวของผมช้า ๆ ดึงสายตาสำรวจรอบห้องเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีสายตาของหมวดพลอยหรือตำรวจคนอื่นแอบมองเข้ามาผ่านช่องกระจกประตู เมื่อเปิดโฟลเดอร์ในไดรฟ์ขึ้นมา... ภาพวิดีโอระดับความละเอียดสูงหลายไฟล์ก็ปรากฏแก่สายตา ผมคลิกเปิดไฟล์แรกขึ้นมาดูเพื่อความแน่ใจ ภาพบนหน้าจอปรากฏร่างเปลือยเปล่าของตัวผมเองที่นอนเริงรักแทรกกลางระหว่างคุณหญิงดารินและคุณหนูรดาบนเตียงนอนกำมะหยี่สีแดงหรูหรา เสียงครางกระเส่าและเสียงเนื้อกระทบกันในคลิปดังเล็ดรอดลำโพงหูฟังออกมาอย่างชัดเจนจนผมต้องรีบปิดเสียงกระชากหูฟังออก
"ซวยแล้ว... มีคนก๊อปปี้คลิปนี้เก็บไว้จริง ๆ หรือไม่ก็แฮกเซิร์ฟเวอร์คลาวด์ออนไลน์ของเสี่ยวิชัยไปก่อนหน้านี้!" ผมสบถครางต่ำในลำคอด้วยความสิ้นหวัง
ผมรีบลุกขึ้นก้าวเดินออกจากห้องทำงานตรงไปยังป้อมยามหน้าสถานีตำรวจนนทบุรีในทันทีเพื่อตรวจสอบกล้องวงจรปิด่ชั่วโมงที่ผ่านมาว่าใครเป็คนนำพัสดุนี้มาฝากไว้ ผมนั่งสแกนภาพวงจรปิดร่วมกับจ่าสิบตำรวจเฝ้ายาม ทว่าเบาะแสกลับจมดิ่งลงสู่ทางตัน เพราะผู้นำซองมาฝากเป็คนขับมอเตอร์ไซค์รับจ้างสวมหมวกกันน็อคเต็มใบและเสื้อกันฝนสีเขียวมิดชิดที่รับงานจ้างผ่านแอปพลิเคชันโดยระบุจุดส่งมาจากตู้ส่งเอกสารสาธารณะ ยิ่งไปกว่านั้น แผ่นป้ายทะเบียนรถมอเตอร์ไซค์คันดังกล่าวก็ถูกโคลนตมหนาเตอะบดบังจนมองเห็นตัวเลขไม่ชัดเจน แสดงให้เห็นว่าคนร้ายวางแผนการส่งมอบพัสดุมาเป็อย่างดีและเป็มืออาชีพ
ขณะที่หัวสมองกำลังหมุนวนหาทางออก โทรศัพท์มือถือส่วนตัวของผมที่เหน็บอยู่ข้างเอวก็ส่งเสียงเต้นสั่นรัวพร้อมกับข้อความจากเบอร์แปลกหน้าที่ไม่คุ้นเคย
[ถ้าผู้กองนนท์ไม่อยากให้คลิปเริงรักสุดเสียวสวิงกิ้งสามคนของพวกคุณถูกอัปโหลดขึ้นอินเทอร์เน็ตและส่งตรงถึงโต๊ะผู้บัญชาการตำรวจในวันพรุ่งนี้... เตรียมเงินสด 50 ล้านบาทมาแลกเปลี่ยนขอยกเลิกสัญญากรรมกับฉันภายในสามวัน! อย่าคิดตุกติกแจ้งตำรวจคนอื่น ไม่อย่างนั้นอนาคตของคุณพินาศทันที]
ข้อความแบล็คเมล์เรียกเงินมหาศาลทำเอาลมหายใจของผมสะดุดกึก เงิน 50 ล้านบาทไม่ใช่จำนวนน้อยๆ ที่ตำรวจชั้นผู้กองอย่างผมจะหามาได้ในเวลาอันสั้น ผมไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องขับรถบีเอ็มดับเบิลยูสปอร์ตคันหรูแล่นเลี้ยวกลับไปยังคฤหาสน์สิริโสภาคย์ท่ามกลางฝนที่ตกลงมาโปรยปรายเพื่อเปิดอกคุยปรึกษากับดารินและรดาโดยด่วน
เมื่อก้าวเดินเข้าสู่ห้องรับแขกหรูหราของคฤหาสน์ ผมโยนซองจดหมายและเมมโมรี่การ์ดลงบนโต๊ะกระจกตรงหน้าสองแม่ลูกในทันที ดารินที่กำลังจิบไวน์แดงสะดุ้งสุดตัวขณะที่รดาขมวดคิ้วมุ่นหยิบกระดาษโน้ตขึ้นมาเปิดอ่าน
"ไอ้ทนายธนามันตายไปแล้วไม่ใช่เหรอคะผู้กองนนท์? แล้วใครเป็คนส่งจดหมายบ้าๆ นี่มาแบล็คเมล์พวกเราอีก!" ดารินกรีดร้องเสียงสั่นตื่นตระหนก ใบหน้าสวยเฉี่ยววัยสี่สิบสองปีซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด เธอแทบทำแก้วไวน์ร่วงหล่นแตกกระจาย สองมือบีบประสานกันแน่นด้วยความหวาดระแวง
"มีคนอื่นแฮกคลาวด์หรือแอบได้รหัสสำรองไฟล์คดีนี้ไปครับคุณหญิง" ผมอธิบายด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดสะกดอารมณ์ "มันเรียกเงิน 50 ล้านบาท แลกกับการไม่ปล่อยคลิปและทำลายหลักฐานทั้งหมดทิ้ง"
"เงินสดห้าสิบล้านบาทมันไม่ใช่จะถอนออกจากธนาคารได้ง่าย ๆ ในวันสองวันนะคะผู้กองนนท์" ดารินอธิบายน้ำเสียงสั่นสะท้าน "การโอนย้ายเงินหรือเบิกเงินสดจำนวนมากขนาดนั้นในบัญชีของตระกูลสิริโสภาคย์จะถูกจับตาจากสำนักงานตรวจสอบเส้นทางการเงินและธุรกรรมทันที ยิ่งอยู่ใน่ที่เราเพิ่งปิดคดีเสี่ยวิชัยแบบนี้ด้วย... มันจะทำให้ตำรวจกองปราบเข้ามาขุดคุ้ยบัญชีพวกเราได้"
รดานั่งนิ่งเงียบกริบจ้องมองเมมโมรี่การ์ดด้วยดวงตากลมห้วนแฝงแววปีศาจตัณหาร้ายและนิ่งลึกผิดวัยยี่สิบปีของเธอ "เงินสดห้าสิบล้านพวกเรามีสินทรัพย์พอจะแปลงเป็เงินสดได้ค่ะ... แต่หนูไม่คิดว่าจ่ายไปแล้วมันจะยอมลบหลักฐานจริง ๆ หรอกค่ะพี่นนท์ และคนที่จะเข้าถึงข้อมูลส่วนตัวและระบบกล้องของเสี่ยวิชัยนอกเหนือจากทนายธนา... ก็คงมีแต่ 'ก้องเกียรติ' หุ้นส่วนธุรกิจสีเทาของทนายธนาที่คอยฟอกเงินและจัดหายาเคมีให้มันนั่นแหละค่ะ มันเป็คนโเี้และคุมซ่องบาร์ย่านรัชดา"
"ก้องเกียรติงั้นเหรอ?" ผมทวนคำถามเบา ๆ เริ่มวิเคราะห์ประวัติคดี
"ใช่ค่ะผู้กอง" ดารินรีบเสริม "ก้องเกียรติมันเคยร่วมมือกับทนายธนา มันอาจจะได้ไฟล์คลิปสำรองจากคอมพิวเตอร์ของทนายธนาไปก่อนที่ทนายธนาจะโดน... สังหารจัดฉากฆ่าตัวตายในโกดังร้างนั่น!"
จู่ ๆ โทรศัพท์มือถือของผมก็สั่นเตือนข้อความใหม่อีกครั้งหนึ่ง คราวนี้มันส่งรายละเอียดสถานที่นัดหมายมาอย่างแจ่มแจ้ง
[คืนนี้เวลาเที่ยงคืนตรง นำเงินมัดจำงวดแรก 5 ล้านบาทมาเจรจาตกลงรายละเอียดสัญญาที่ห้อง Suite 1204 โรงแรมแกรนด์อิมพีเรียลใจกลางกรุง ห้ามพาใครมาด้วยเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นฉันจะกดปุ่มส่งลิงก์คลิปเข้าอีเมลผู้บัญชาการตำรวจทันที... หวังว่าผู้กองจะว่างมาร่วมสนุกตามนัดนะ]
ผมสูดหายใจลึกรวบรวมกำลังใจและสติทั้งหมด กระชับปืนพกขนาดเก้ามิลลิเมตรที่เหน็บอยู่ข้างเอวใต้เสื้อสูทตัวนอก หยิบกระเป๋าหนังสีดำที่บรรจุเงินสด 5 ล้านบาทที่คุณหญิงดารินรีบจัดเตรียมเบิกด่วนมาจากตู้นิรภัยส่วนตัวส่งให้ผม
เวลาเที่ยงคืนตรง ท้องฟ้ามืดมิดและฝนตกหนักฟ้าแลบฟ้าร้องครืนครั่นสลับแสงวิบวับสะท้อนทางเดินปูพรมหรูหราของโรงแรมแกรนด์อิมพีเรียลชั้น 12 บรรยากาศเงียบสงัดไร้เงาผู้คน มีเพียงแสงไฟทางเดินสีส้มสลัวส่องทางเลียบเลียง ผมเดินจากลิฟต์หรูหราสีทองก้าวเดินตรงไปยังห้อง Suite 1204 ด้วยหัวใจที่เต้นกระหน่ำรัวปานกลองศึกและตึงเครียดระทึกขวัญ มือขวาแอบกระชับด้ามปืนพกเก้ามิลลิเมตรข้างเอวเพื่อเตรียมพร้อมเผชิญหน้าอันตรายที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ
ผมก้าวมาหยุดยืนอยู่หน้าประตูไม้สักบานใหญ่ของห้องสวีทสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะชูนิ้วเคาะบานประตูไม้ช้า ๆ สามครั้ง
*ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...*
เสียงไขปลดล็อคประตูดัง *แกรก* เชื่องช้า บานประตูไม้ค่อยๆ แง้มเปิดกว้างออก เผยให้เห็นแสงไฟสลัวสีชมพูสลัวเปี่ยมกลิ่นน้ำหอมเสน่หาอ่อนละมุน และเงาร่างของใครบางคนที่ยืนรอต้อนรับผมอยู่ด้านในห้องสวีทหรูหราขยับยิ้มท้าทายดวงตาฉายประกายราคะลึกซึ้ง
เธอยืนนิ่งส่งยิ้มหวานระยับมาให้ผม ใบหน้าสวยเฉี่ยวเปี่ยมเสน่ห์ในวัยยี่สิบเจ็ดปีที่ผมเคยเห็นตามงานสังคมชั้นสูง เธอสวมเพียงเสื้อคลุมผ้าไหมสีชมพูเนื้อบางเบาเผยให้เห็นเต้าทรงปทุมถันชูเต้าชูชันชี้หน้าใต้เสื้อคลุม ร่องอกเนียนละมุนขาวโพลนสะกดจิตใจ สองมือขาวเรียวลูบไล้ปมเสื้อคลุมช้า ๆ ด้วยจังหวะยั่วยวนเปี่ยมเล่ห์เหลี่ยมร้ายกาจ
"ยินดีต้อนรับค่ะผู้กองนนท์... ฉัน 'นลิน' น้องสาวแท้ๆ ของทนายธนา และเป็คนถือกุญแจชีวิตคลิปสวิงกิ้งของพวกคุณในเวลานี้ค่ะ!" คำพูดของเธอดังสะท้านห้องนอนกว้างขวางปะปนกับเสียงฟ้าร้องคำรามด้านนอกคฤหาสน์หรูแห่งความหลังคดีลับ ผมก้าวเดินเข้าสู่ห้องสวีทช้า ๆ
ขณะที่บานประตูด้านหลังปิดล็อคลงกลอนโดยอัตโนมัติ เสียงระบบล็อคดิจิตอลดังขึ้นเป็สัญญาณเตือนว่าผมได้เดินเข้าสู่กับดักชิ้นใหม่และบ่วงกรรมของสตรีคนใหม่เป็ที่เรียบร้อย นลินมองกระเป๋าเงินสด 5 ล้านบาทในมือของผมด้วยสายตาเหยียดหยัน เธอบอกว่าเงินสดแค่นี้ไม่ได้มีค่าเท่าไหร่เมื่อเทียบกับชีวิตข้าราชการตำรวจของผม และเธอก็ไม่ได้้าแค่เงินทองมรดก แต่เธอ้าควบคุมชีวิตและร่างกายของผมทั้งหมดเพื่อใช้ผมเป็เครื่องมือโค่นล้มดารินและรดา สองสาวที่เธอระแคะระคายว่าเป็คนลอบสังหารพี่ชายของเธอ!
"ลื้อรู้เื่การตายของทนายธนาได้ยังไง? ทางตำรวจเพิ่งสรุปคดีไปวันนี้เองนะ" ผมเค้นถามเสียงเครียดพลางก้าวประชิดตัวเธอจ้องเขม็งในดวงตาวาววับของทนายสาว
นลินสะยะยิ้มบาง ๆ เธอก้าวเข้าหาผมจนชิด หน้าอกอวบอัดบดเบียดแผ่นอกของผมจนผมััได้ถึงแรงกระเพื่อมจากลมหายใจร้อนผ่าวของเธอ กลิ่นน้ำหอมรสเชอร์รี่อ่อนเย้ายวนปะทะจมูก "พี่ชายของฉันไม่มีวันยิงตัวตายหรอกค่ะผู้กองนนท์... เขาเป็คนรักตัวเองยิ่งกว่าสิ่งใดในโลก และเขาก็มีแผนยึดหุ้นทั้งหมดอยู่แล้ว จะมาฆ่าตัวตายหนีคดีทำไม?
ต้องมีใครสักคนลอบทำร้ายเขา และคุณก็นำปืนไปจัดฉาก... ฉันกู้ข้อมูลกล้องและไฟล์แชตทั้งหมดของเขาก่อนที่เขาจะไปโกดังร้างนั่น และพบคลิปสวิงกิ้งสามคนที่ทำให้ฉันรู้ว่าคุณมีข้อแลกเปลี่ยนอะไรกับดารินและรดา... คืนนี้คุณไม่มีทางรอดไปจากห้องนี้ได้หรอกค่ะถ้าคุณไม่พิสูจน์ความจริงใจให้ฉันเห็น!" ปลายนิ้วเรียวขาวของเธอเกลี่ยที่ปกเสื้อเชิ้ตของผมอย่างท้าทายในความสลัวโชยปนตัณหา...!
5K
