ตอนที่ 8 ยอมเสี่ยง
เอ็กซ์มองนิคที่หลับอยู่บนเตียงด้วยความเป็ห่วง ร่างกายของนิคยังคงสั่นเทาใบหน้าของเขาซีดเผือกอย่างเห็นได้ชัด
“ถึงตอนนี้คุณจะปลอดภัยแล้วแต่ร่างกายและจิตใจของคุณน่าจะโดนิญญาพวกนั้นกัดกินไปเยอะ ถ้าเป็แบบนี้ต่อไปคงเกิดเื่ไม่ดีขึ้นแน่” เอ็กซ์บ่นพึมพำกับตัวเองก่อนจะพยายามคิดอะไรบางอย่าง
เขาลุกขึ้นเดินไปที่โต๊ะข้างเตียงหยิบสมุดบันทึกโบราณขึ้นมาเปิดอ่านสมุดเล่มนี้ปกเป็หนังเก่าซีด มีรอยขาดบ้างเล็กน้อยแต่ตัวอักษรภายในยังคงชัดเจน สมุดบันทึกเล่มนี้เป็มรดกตกทอดมาจากพระอาจารย์ของเอ็กซ์ภายในบันทึกเต็มไปด้วยคาถาอาคมและวิธีรักษาโรคต่างๆ ที่สืบทอดกันมาแต่โบราณ
เอ็กซ์พลิกหน้าสมุดไปเรื่อยๆ นิ้วของเขาลากผ่านตัวอักษรโบราณอย่างแ่เบาจนกระทั่งไปสะดุดกับบทหนึ่งที่เขาคุ้นเคย หน้ากระดาษนั้นมีรอยพับเล็กน้อยบ่งบอกว่าถูกเปิดอ่านบ่อยครั้ง
“บทนี้นี่นา” เอ็กซ์พึมพำกับตัวเองเบาๆ เขาอ่านบทนั้นอย่างละเอียดถี่ถ้วน
“พิธีกรรมชำระล้างและฟื้นฟูิญญา...พิธีนี้จะช่วยชำระล้างสิ่งชั่วร้ายที่เกาะกินิญญาและฟื้นฟูิญญาของผู้ที่อ่อนแอให้แข็งแรงขึ้นแต่ต้องใช้พลังจิตและสมาธิมากและอาจส่งผลกระทบต่อสุขภาพของผู้รับพิธี”
หลังจากเอ็กซ์อ่านจบก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เพราะพิธีกรรมนี้ต้องใช้พลังงานมากมันอาจส่งผลกับร่างกายของเขาได้
“ยอมเสี่ยงแล้วกัน” เอ็กซ์เอ่ยตัดสินใจ
เขาลุกขึ้นเดินออกจากห้องนอนตรงไปที่ห้องเก็บของพร้อมกับหยิบอุปกรณ์ต่างๆ ออกมา
ห้องเก็บของนั้นเต็มไปด้วยฝุ่นและหยากไย่ แสงสลัวจากหลอดไฟดวงเดียวส่องให้เห็นอุปกรณ์มากมายที่วางเรียงรายอยู่บนชั้นวาง เอ็กซ์หยิบโต๊ะไม้ขนาดเล็กออกมาปัดฝุ่นออกเบาๆ จากนั้นก็หยิบผ้าขาวผืนใหม่มาปูบนโต๊ะ พร้อมหยิบเครื่องสังเวยต่างๆ เช่นผลไม้ดอกไม้ธูปเทียนลงบนผ้าขาวอย่างเป็ระเบียบ
เอ็กซ์หยิบขวดแก้วใบเล็กๆ ออกมาจากชั้นวางของ ภายในขวดมีผงสีขาวอยู่เต็มขวด เอ็กซ์เทผงสีขาวนั้นลงบนผ้าขาว ผงสีขาวนั้นเปล่งแสงระยิบระยับ เขานำโต๊ะไปวางไว้ที่หน้าบ้านตรงบริเวณใต้ต้นไม้ใหญ่ที่แผ่กิ่งก้านให้ร่มเงาบดบังแสงจันทร์ จากนั้นเอ็กซ์ก็จุดธูปเทียน เปลวไฟสีแดงลุกโชนส่องสว่างไปทั่วบริเวณ เอ็กซ์ยกมือขึ้นพนมหลับตาลง
“นะโมตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมา สัมพุทธัสสะ” เอ็กซ์ท่องนะโม 3 จบ ก่อนจะลืมตาขึ้นเพ่งสมาธิไปที่เครื่องสังเวยพร้อมกับเอ่ยขึ้นด้วยดวงจิตที่แน่วแน่
“ข้าแต่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายขอให้พิธีนี้ช่วยฟื้นฟูร่างกายและจิตใจของนิคด้วยเถิด” เอ็กซ์น้ำเสียงที่จริงจัง เอ็กซ์เริ่มท่องคาถามือขวาทำมุทราประกอบไปด้วย
“อะวิสุนุสสะนุติ” ทันทีที่เขาเริ่มสวดคาถาท้องฟ้าก็เริ่มเปิดและสองแสงจันทร์สว่างไปยังบริเวณบ้านของเขา
ลมพัดโชยมาเบาๆ เหมือนกำลังพัดพาเอากลิ่นหอมของดอกไม้และธูปลอยไปแตะจมูกของนิค นิคที่นอนหลับอยู่บนเตียงรู้สึกถึงความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก
แต่ในขณะที่รู้สึกดีนั้น นิครู้สึกถึงความร้อนแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายเขารู้สึกอึดอัดหายใจไม่ออก เหมือนกับนิคนั้นเริ่มฝันร้าย เขาฝันว่าตัวเองกำลังถูกผีพระหัวขาดกดให้จมน้ำ น้ำเย็นเฉียบไหลเข้าปากและจมูก นิคพยายามตะเกียกตะกายแต่ก็ไม่มีใครช่วยจนทำให้เขารู้สึกสิ้นหวัง
เอ็กซ์รู้สึกถึงความผิดปกติของนิค เขาจึงรีบหยุดท่องคาถาแล้ววิ่งเข้าไปในห้องนอนทันที
“นิค! นิค!” เอ็กซ์เรียกนิคที่กำลังนอนละเมอทำท่าตะเกียกตะกายอยู่ให้ตื่น ทันทีที่นิคสะดุ้งตื่นเขาหายใจหอบอย่างแรงพร้อมกับเหงื่อแตกท่วมตัว
“เอ็กซ์...” นิคเรียกเอ็กซ์ด้วยน้ำเสียงที่สั่นเทา
“คุณฝันร้ายเหรอ” เอ็กซ์ถามด้วยความเป็ห่วง
“ใช่...ผมฝันว่าถูกไอผีพระหัวขาดนั้นกดผมจมน้ำ” นิคเล่าความฝันให้เอ็กซ์ฟังด้วยสีหน้าหวาดกลัว
“ไม่ต้องกลัวนะ นิคคุณอยู่ที่นี้ไม่มีใครหรือผีตัวไหนสามารถทำอะไรคุณได้”
“ขอบคุณนะเอ็กซ์”
“ไม่เป็ไรครับ” เอ็กซ์ลูบหลังมือนิคเบาๆ อย่างปลอบโยน
“นอนพักนะนิค” นิคพยักหน้า เขาหลับตาลง
เอ็กซ์นั่งเฝ้านิคอยู่ข้างๆ เตียงจนอีกฝ่ายหลับไปอีกครั้งเขาจึงเดินออกมาเพื่อทำพิธีต่อจนจบ