The Lone Alexander

    ตอนที่7 เหตุสุดวิสัย


    เสียงเคาะประตูดังขึ้น

    ไม่นานประตูก็เปิดออกมา



    "น..นาย?"


    "นายมาทำไมกัน?!"


    หญิงสาวพูดขึ้นด้วยความแปลกใจ







    "นายจะบอกว่านายต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป

    ไม่เป็๞ โดยที่นายซื้อมันมามากขนาดนั้นมาแล้วเต็มห้องแล้วอ่ะนะ?!"


    "แล้วถ้าทำไม่เป็๞แล้วจะซื้อมาทำไมกัน?!"


    หญิงสาวถามขึ้นอย่างหงุนงง



    'เหตุสุดวิสัย'



    "หรืออาจจะเป็๞เพราะว่านายชอบมันจริ..."


    'เดี๋ยวนะ! มันใช่เ๹ื่๪๫ของชั้นเลยนี่?!'


    'หรือว่าชั้นจะถูกหลอกเข้าให้แล้ว?!'




    อเล็กซ์ได้เข้ามาอยู่ในห้องของหญิงสาว?


    หญิงสาวนางนี้ได้เห็นฉากที่เขากระชากข้อมือ

    ของหญิงสาวที่มาหาเขาเข้าไปในห้องกันสอง

    ต่อสอง ซึ่งสำหรับผู้หญิงนั้น ฉากนี้เป็๞ฉากที่

    ตราตรึงอยู่ในจิตใจของพวกเธออยู่เสมอๆ

    และไม่แปลกที่จู่ๆนางก็จะกลัวเขาขึ้นมา


    อเล็กซ์ก็ได้คาดเดาถึงเ๹ื่๪๫นี้เช่นกัน

    เขาจึงใช้ข้ออ้างนี้มาเพื่อพิสูจน์ให้กระจ่าง



    "อย่าเข้ามานะ!"


    เมื่อหญิงสาวเห็นอเล็กซ์พลันเดินมาหานาง

    ค่อยๆใกล้ขึ้นมากขึ้นเรื่อยๆ




    'ชัดเจน!'


    'แบบนี้ก็ยิ่งสนุกขึ้นมาแล้วสิ~"





    "น..นายหยุดเดี๋ยวนี้นะ!"


    หญิงสาวเดินถิยหลังจนหลังชิดกำแพง

    ทำให้เธอไม่สามารถจะหนีไปไหนได้



    อเล็กซ์ก็ได้เอาหน้าเข้าไปใกล้เรื่อยๆ

    จนริมฝีปากของทั้งสองใกล้จะประกบกันแล้ว

    .

    .

    .

    .

    เสียงกดกริ๊งและเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

    ทำให้หญิงสาวพลัน๻๠ใ๽เป็๲อย่างมาก

    อเล็กซ์ก็แปลกใจอยู่นิดหน่อย


    'ใครมากัน?!'



    ในขณะนั้นหญิงสาวก็ได้ผลักเขาออกไป

    อย่างรวดเร็วและนางก็เริ่มกระวนกระวายใจ


    "นายไปซ่อนก่อนเร็ว!"




    "ห้ะ! ซ่อนเนี่ยนะ?"


    อเล็กซ์ที่ได้ยินนั้นพลันหงุนงงขึ้นมา



    "แม่ของชั้นมา!"


    หญิงสาวลืมที่นัดกับแม่ของเธอไปซะสนิท



    "แล้วยังไง?"



    "นายถามเพราะไม่รู้จริงๆงั้นเหรอเนี่ย?!"


    "ถ้าแม่ชั้นเห็นนายอยู่ในห้องสองต่อสอง

    แม่ของชั้นจะว่ายังไงบ้างล่ะ?!"



    "พวกเราก็ไม่ได้ทำอะไรไม่ดีกันหนิ?"



    "ช่างกล้าพูดออกมาได้! เมื่อกี้ถ้าแม่ชั้นไม่มา

    ล่ะก็ชั้นคงถู..."


    หญิงสาวพลันเงียบลงขึ้นมาทันทีและใบหน้าของเธอก็เริ่มที่จะแดงขึ้นอย่างช้าๆ



    "ถูกอะไร?"


    อเล็กซ์ถามด้วยใบหน้าที่ยิ้มอย่างสนุก



    "ชั้นบอกให้นายรีบไปซ่อนตัวไง!"


    "มันยากนักหรือยังไง?!"



    "ถ้าทำตามแล้ว ผมจะได้อะไร~"


    อเล็กซ์ถามด้วยใบหน้าเ๯้าเล่ห์

    แต่หญิงสาวก็ไม่ได้สนใจเกี่ยวกับคำถาม

    สักเท่าไหร่ เพราะเธอกังวลเ๹ื่๪๫แม่ของเธอ



    "นายอยากได้อะไรล่ะ?!"


    "รีบไปซ่อนตัวเร็วสิ!!"


    หญิงสาวร้อนใจมากยิ่งขึ้นๆ



    "เอางั้นก็ได้~"


    อเล็กซ์ออกไปที่ระเบียงและปีนข้ามกำแพง

    เพื่อกลับไปห้องของเขาแต่โดยดี~ 









    "แม่ พอดีหนูพึ่งอาบน้ำเสร็จน่ะ~"


    หญิงสาวพลันโล่งใจขึ้นมา



    "พึ่งอาบน้ำเสร็จ? ทำไมเหงื่อถึงออกมามากขนาดนั้นล่ะ? แล้วหน้าแดงแปลกๆด้วย?!"


    แม่ของเธอถามขึ้นด้วยความแปลกใจ



    "ร้อนไงแม่! แอร์นี่มันช่างไร้ประโยชน์จริงๆ~"


    "แม่เข้ามาก่อนเถอะ~"


    หญิงสาวพลันแก้ตัวไปได้ด้วยดี