## ????️ ตอนที่ 11: ออฟฟิศลับ รักต้องห้าม
**สายวันถัดมา – ออฟฟิศ**
บรรยากาศดูปกติ...แต่หัวใจของ **มุกดา** ไม่ได้สงบนิ่งเหมือนเดิม
เธอเปิดคอมพิวเตอร์ กดเข้าไฟล์งาน แต่สมาธิกลับกระเจิดกระเจิงทุกครั้งที่นึกถึงเหตุการณ์ในลิฟต์เมื่อคืน
ริมฝีปากของเขา…
สายตาร้อนแรงของเขา…
> "เขากำลังเล่นกับไฟ หรือฉันต่างหากที่เผลอติดไฟไปแล้ว"
ยังไม่ทันได้คิดอะไรต่อ โทรศัพท์ที่โต๊ะก็ดังขึ้น
**"เข้ามาพบผมที่ห้องตอนนี้"**
เสียงเข้มเฉียบ เย็น แต่ฟังดูเร่งร้อนแปลกๆ
---
**ภายในห้องทำงานของเข้ม**
มุกดาเปิดประตูเข้าไป
เขายืนหันหลังให้กระจก สายตาจ้องวิวเมืองเบื้องหน้า
"เรียกมามีอะไรหรือคะ?" เธอถามนิ่งๆ พยายามวางตัว
“ปิดประตูให้ด้วย”
เขาสั่งเสียงต่ำ
ทันทีที่เสียงประตูปิด...เสียงฝีเท้าของเขาก็ดังเข้ามาใกล้
มุกดายังไม่ทันหันกลับ
ร่างของเธอก็ถูก "ดึง" เข้าไปประชิดอกเขาอย่างแรง!
ริมฝีปากของเข้มกดแนบลงมา — หนักหน่วง ดิบ ร้อน เหมือนกับอดทนมานาน
เขาจูบเธอรุนแรงจนเธอตั้งตัวไม่ทัน มือใหญ่โอบรอบเอวเธอไว้แน่น
“เข้ม…” เธอร้องเรียกเสียงสั่น มือพยายามดันอกเขาไว้
แต่กลับกลายเป็ว่าเธอเผลอกำเสื้อเขาแน่นแทน
“ฉันทนไม่ไหวแล้วมุก…”
เขากระซิบเสียงพร่า ริมฝีปากยังไม่หยุดเคลื่อนไหว
เขาผลักทุกอย่างบนโต๊ะออกไปอย่างรวดเร็ว
เสียงแฟ้มตกกระแทกพื้น แต่ไม่มีใครสนใจ
ร่างเธอถูกยกขึ้นไปนั่งบนโต๊ะทำงานที่เขาใช้ทุกวัน
และคราวนี้…เธอไม่หนีอีกต่อไป
---
**มือของเขาร้อน...ลมหายใจของเธอถี่**
เสื้อเชิ้ตสีขาวบางถูกรูดออกอย่างรวดเร็ว
เสื้อในลูกไม้หลุดตามมาอย่างไร้เยื่อใย
**“ฉันควรจะหยุดเธอั้แ่วันแรก…” เขาเค้นเสียงต่ำ**
“แต่ยิ่งเห็นเธอ...ฉันก็ยิ่งอยากเป็ของเธอ”
มุกดาสอดมือกอดรอบคอเขา
แววตาเธอวาววับด้วยแรงปรารถนา และหัวใจที่เต้นไม่เป็จังหวะ
> “งั้นก็อย่าหยุดอีกเลย…”
คำพูดนั้นคือไฟเขียว
ร่างของเขาทาบลงมาเต็มตัว แผ่นหลังของเธอแนบโต๊ะ เอกสารถูกยับยู่ยี่ไม่เหลือสภาพ
**อุณหภูมิในห้องทำงาน…สูงจนเกินจะรับไหว**
เสียงหอบ เสียงจูบ เสียงเนื้อกระทบกันเบาๆ
หลอมรวมเป็เสียงที่บ่งบอกว่า...ทั้งสองไม่ใช่แค่หลงใหล แต่ **ลึกถึงหัวใจ**
---
**หลังจากนั้น – เขานอนกอดเธอไว้ในอ้อมแขน**
เธอนิ่งเงียบ หลับตา
ในขณะที่เขายังจ้องเธอ…ราวกับกลัวว่า ถ้าละสายตา เธอจะหายไป
“อย่าหนีฉันอีกนะมุก…”
เสียงเขาเบาเหมือนคำสารภาพ
มุกดาลืมตาขึ้นมาช้าๆ
หัวใจของเธอสั่นไหว...และไม่รู้ว่าเธอจะหนีเขาได้อีกหรือเปล่า
---
**จบตอนที่ 11**