“โฮ่ จะออกไปอีกเรอะ ระวังหน่อยนะช่วงกลางคืนหมาป่ามันดุกว่าปกติ” คุณโรเจอร์ทัก“ขอบคุณครับ” หมอตุลย์ตอบ “อ้อ ผมถามอะไรหน่อยสิครับ ถ้าผมจะขอใช้กองไฟนี้ได้ไหมครับ” “ได้สิ ไม่มีปัญหาอะไรหรอก” คุณโรเจอร์โบกมือให้
ชายหนุ่มเดินไปที่ชายป่า เขามองหากิ่งไม้ที่ยาวๆ จากนั้นก็ปีนขึ้นต้นไม้แล้วใช้มีดตัดกิ่งไม้ยาวเหล่านั้นลงมา จัดการริดกิ่งใบออก เหลาปลายด้านหนึ่งจนแหลมได้เป็นหอกยาวประมาณเมตรกว่าๆ รวม10ด้าม และมีไม้อีกชิ้นนึงยาวครึ่งเมตร มีรอยบากไว้ตรงปลาย กิ๊ง! คุณสร้าง หอกไม้ [โจมตี : 1] ความคงทน 2/2
“เอาล่ะ เสร็จแล้ว ต้องกลับไปที่หมู่บ้านก่อน” หมอตุลย์เอ่ยอย่างพอใจ
ตอนนี้ที่หน้าหมู่บ้านมีผู้เล่น 10 คนที่กำลังรวมกลุ่มกัน พนักงานบริษัทออโรร่าออนไลน์กลุ่มนี้กำลังรวมกลุ่มกันเพื่อออกไปฝึกล่ามอนสเตอร์ตอนกลางคืน
“เอาล่ะทุกคน ตรวจเช็คชุดเกราะและอาวุธให้พร้อม พวกเราจะล่าหมาป่าให้ได้ 20 ตัวแล้วจึงจะกลับ” เมย์ในชุดนักดาบหญิงบอก “ทำตามที่วางแผนไว้ แท็งค์กับนายพรานนำหน้า นักดาบคอยคุ้มกันนักบวชตรงกลาง เราจะค่อยๆเคลื่อนไปช้าๆไม่รีบ” “คบเพลิงพร้อม” “โพชั่นพร้อม”“พลังเวทเต็มแล้ว”
“ดีมาก ทุกคนออกเดินทางได้”
คนทั้ง 10 เดินออกจากหมู่บ้านเตรียมเข้าสู่ป่า และที่ตรงนั้นเองที่พวกเขาพบกับหมอตุลย์แถบชื่อเหนือศีรษะเป็นสีเขียวเขียนว่า [เดสม่อน : Medic]“หืม นี่มัน Medic สายซัพพอร์ตมาทำอะไรนอกหมู่บ้านคนเดียวตอนมืดๆล่ะ”“ในมือมีหอกไม้ คงจะพยายามทำอาวุธเองเพื่อจะได้ไม่ต้องใช้มีดทองแดงที่ซื้อมาล่ะมั้ง” Guardian ที่เดินนำหน้าบอก “คงไม่รู้ล่ะมั้งว่าหอกไม้น่ะมันไม่แข็งพอจะใช้สู้มอนสเตอร์ แทงไปครั้งสองครั้งก็ทู่หมดความคงทนลดเหลือ 0 แล้ว”เหล่าพนักงานต่างมองMedicตรงหน้าอย่างขบขัน จริงอยู่ที่เกมออโรร่าออนไลน์มีความสมจริงมากถึงขนาดที่สามารถนำเอาของในสิ่งแวดล้อมมาสร้างเป็นอาวุธหรืออุปกรณ์จริงได้ แต่ของที่ทำจากธรรมชาติเองจะมีคุณภาพต่ำ ความคงทนไม่มาก วิธีที่จะคราฟอาวุธให้ได้คุณภาพคือ ต้องคราฟตามแบบ [Blue Print] และจัดการกับวัตถุดิบตามข้อกำหนดในแบบนั้นๆ ...
“อย่าพูดดังไป เดี๋ยวเค้าได้ยิน” นักบวชด้านหลังบอก ... ถ้าได้ยินการสนทนาขึ้นมา อาจจะจับได้ว่าพวกเขาคือพนักงานของบริษัทเกม
“ไม่เป็นไรหรอก คนๆนี้เป็นคนจีนและไม่ได้เปิดตัวแปลภาษา เมื่อบ่ายเมย์เจอตรงหน้าทางเข้าหมู่บ้าน เค้าพูดเป็นภาษาจีน” เมย์บอก “ไม่เชื่อลองดูนี่ หนีฮ่าว”
หญิงสาวโบกมือและร้องทักไปที่หมอตุลย์ที่กำลังเดินกลับมาแบบงงๆ หนีฮ่าว? ทักเป็นภาษาจีนทำไมฟะ … เอาวะ จีนก็จีน
“หนีฮ่าว”
ทีม 10 คนจ้องไปที่ปากของเดสม่อน การขยับปากตรงกับเสียงที่พูดออกมา
ถ้าอีกฝ่ายเป็นคนไทยที่ใช้ระบบแปลภาษาอยู่ จะได้ยินคำทักเมื่อครู่ว่าสวัสดี และพอตอบกลับมาว่าสวัสดี เสียงจะเปลี่ยนเป็นหนีฮ่าวแต่ปากยังขยับว่าสวัสดี ครั้งแรกที่เจอกัน เมย์ไม่ทันสังเกตการขยับปาก แต่ว่าตอนนี้ที่เธอลองทักดูก็เห็นว่าปากขยับตรงกัน แบบนี้ไม่ผิดแน่ คนๆนี้พูดคำว่าหนีฮ่าว ... จีนชัวร์ *_*)/
แล้วทั้งหมดก็เดินผ่านเดสม่อนไปโดยไม่ได้สนใจอะไรต่อ
หมอตุลย์ไปจนถึงกองไฟที่หน้าทางเข้าหมู่บ้าน จากนั้นเอาปลายหอกไปลนไฟช้าๆ
ตอนเรียกสเตตัสมีดขึ้นมา มันระบุว่ามีดทองแดงน่ะดีกว่ามีดไม้หรือมีดหิน ถ้าระบุแบบนี้ก็แปลว่ามีมีดไม้
แต่ว่าพอเช็คในฟอรั่มกลับไม่ค่อยมีคนที่คราฟอาวุธไม้เองเท่าไหร่ ส่วนใหญ่มีแต่คนบอกว่าลองทำหอกไม้แล้ว แต่ผลที่ได้ ก็ได้เป็นไอเท็ม [หลาวดัก] หรือไม่ก็ [ท่อนไม้] มีส่วนน้อยเท่านั้นที่ทำแล้วได้ [หอกไม้] แถมหอกที่ได้ยังคุณภาพไม่ดีใช้สองทีก็พัง ถ้าเป็นคนอื่นที่อ่านฟอรั่มมาถึงแค่นี้คงไม่คิดสร้างหอกไม้ต่อ แต่สำหรับหมอตุลย์แล้วไม่คิดแบบนั้น “ถ้ามีคนลองแล้วผลที่ได้ไม่ตรงกัน ก็แปลว่าตัวเกมมีข้อกำหนดบางอย่าง ถ้าเราทำตามข้อกำหนดของเกมได้ก็น่าจะสร้างได้”
ชายหนุ่มลนไฟที่ส่วนปลาย ดึงเข้าออกช้าๆ จนกระทั่งเนื้อไม้ที่ส่วนปลายค่อยๆแห้งแกร่งขึ้น
‘กิ้ง! คุณสร้าง [หอกสั้นไม้]’
[หอกสั้นไม้] โจมตี 3
หมอตุลย์หยิบเอาหอกสั้นที่เพิ่งทำเสร็จแนบไปกับแท่งไม้ที่มีรอบบาก จากนั้นจับที่เฉพาะตัวแท่งไม้ แล้วเหวี่ยงเต็มแรง
หวืออออ ฉึก!
หอกไม้พุ่งแหวกอากาศไปอย่างรวดเร็ว ไปปักที่ต้นไม้ที่ไกลออกไป 20 เมตร
‘กิ้ง! คุณสร้าง [หอกแอทลาท์ล]’
[หอกแอทลาท์ล]โจมตี 8 ปักทะลุ : มีโอกาสปักเข้าไปในร่างของศัตรู Critical hit 10%และลดความเร็วของศัตรู25%
Atlatl หรือเครื่องขว้างหอกซัดแอทลาท์ล เป็นอุปกรณ์ที่ทำให้หอกสั้นที่ขว้างออกไปมีความเร็วเพิ่มขึ้นได้เท่าตัว เป็นอาวุธพื้นฐานของโลกโบราณ ถ้ามีของสิ่งนี้ล่ะก็ การจัดการกับหมาป่าย่อมไม่ใช่เรื่องยาก
ชายหนุ่มจัดการลนไฟเพิ่มความแข็งปลายหอกจนกระทั่งได้ [หอกสั้นไม้] จนครบ 9 ด้าม แล้วก็ออกเดินทางเข้าป่า
กิ้ง! {Ping 110}
“หืม ความเร็วลดลง อ้อ จริงสินี่มันเย็นแล้ว พวกคนไข้ในศูนย์เริ่มเข้ามาเล่นกันแล้ว”
พอทุกคนเริ่มเล่นเกมกัน ความเร็วอินเตอร์เน็ทเต่าคลานก็เลยช้าลงไปกันใหญ่ แต่ตอนนี้เขาก็ลดแทบทุกอย่างจนไม่เหลืออะไรให้ลดแล้วนะ
“ช่วยไม่ได้ล่ะนะ ถ้าอย่างนั้นก็ต้องลดกราฟฟิคภาพลงไปอีก เอาล่ะ ลดความละเอียดสิ่งแวดล้อม ลดสี ลดความแตกต่างของแสง ลดให้ต่ำที่สุด” ภาพรอบตัวเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วตามการปรับ สิ่งแวดล้อมรอบๆเปลี่ยนไปเป็นสีขาวดำทั้งหมด ต้นไม้เปลี่ยนเป็นสี่เหลี่ยมทั้งหมด พุ่มไม้ต้นไม้ขนาดเล็กหายไปเหลือแต่ภาพแท่งหรือสี่เหลี่ยมอะไรไม่รู้งอกออกมาจากพื้น ขณะที่ต้นหญ้าที่แทบไม่มีอยู่แล้วก็หายไปจากสายตา สำหรับสีและความละเอียดของมอนสเตอร์ หมอตุลย์ไม่ได้ปรับเนื่องจากถ้าปรับแล้วเขาก็จะมองไม่เห็นความเปลี่ยนแปลงของกล้ามเนื้อและท่าทางที่จะบ่งบอกทิศทางการเคลื่อนไหวได้ “เอาล่ะ ปรับแค่นี้คงพอแล้วมั้ง” หมอตุลย์มองดูค่า Ping ที่อยู่ที่ระดับ 30 ช้าไปหน่อยแต่ก็ยังดีกว่าเมื่อครู่ จากนั้นชายหนุ่มก็ค่อยๆเคลื่อนตัวเข้าไปในป่า สวบ สวบ สวบเสียงที่ดังขึ้นทำให้หมอตุลย์หยิบหอกสั้นขึ้นมาเตรียมไว้ ร่างของหมาป่า 5 ตัวปรากฏขึ้นที่ด้านหน้าห่างออกไป30กว่าเมตร แม้รอบๆจะค่อนข้างมืด แต่ร่างของหมาป่าสีเทาเงินที่มีส่วนโค้งเว้า ก็ตัดกับภาพป่าสีขาวดำที่เป็นสี่เหลี่ยมอย่างชัดเจน ฟ้าวว ฉึก Critical hit!หอกเสียบทะลุกลางลำตัวของหมาป่าจนล้มลงตายไปหนึ่งตัว ขณะที่อีก 4 ตัวที่เหลือทำหน้าตาตื่นมองไปรอบๆ ฟ้าวว ฉึก ‘เอ๋งๆๆ’อีกตัวทรุดลงไปหอกที่ปักคาอยู่ทำให้มันเดินกระเพลกพลังชีวิตลดลงเข้าขีดแดง หมาป่าอีกสามตัวที่เหลือตื่นตระหนกวิ่งไปมารอบๆ จนกระทั่งมีตัวหนึ่งวิ่งเข้ามาในรัศมี 25 เมตร มันหูตั้งหันมามองทางตัวเขา ‘บรู๊วว วู๊ฟๆๆ เอ๋งๆ’ เสียงร้องขาดหายไปในฉับพลันหลังจากถูกเสียบเข้าที่กลางหน้าผากอย่างจัง แต่อีกสองตัวที่เหลือก็วิ่งเข้าใส่ “เข้ามาเลย” ชายหนุ่มหยิบหอกอันถัดไปวางลง แล้วการต่อสู้อันยาวนานก็เริ่มเปิดฉากขึ้น
ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไป 3 ชั่วโมงแล้ว กลุ่มผู้เล่น 9 คนกำลังเคลื่อนตัวภายในป่าอย่างช้าๆ สภาพของแต่ละคนเต็มไปด้วยบาดแผล เกราะและเสื้อผ้ามีแต่รอยฉีกขาด หลังจากเดินทางออกไปได้15นาที ทั้งหมดก็เจอกับหมาป่าฝูง 5 ตัวในระยะกระชั้นชิดจนกระทั่งนักบวชต้องใช้เวทรักษาไปจนเกือบหมด และเมื่อเดินไปอีกครู่เดียวก็เจอหมาป่าซุ่มโจมตีอีกครั้งจนสูญเสียนักบวชคนเดียวในกลุ่มไป ตอนนั้นเองที่เมย์ตัดสินใจพากลุ่มของเธอกลับ แต่มันก็ไม่ได้ง่ายแบบนั้น ด้วยความกังวลจะถูกซุ่มโจมตี ทั้งทีมเดินทางช้าๆและระมัดระวังฟังเสียงผิดปกติ จนครั้งที่ 3 กลุ่มของเธอเจอกับหมาป่า 2 ฝูงพร้อมๆกัน แม้จะเอาชนะได้โดยไม่เสียสมาชิกเพิ่มแต่ว่าไอเท็มเพิ่มพลังชีวิตทั้งหมดก็ถูกใช้ไปจนไม่เหลือหลอ
“พวกเราอดทนไว้ อีกไม่เกิน 10 นาทีจะถึงหมู่บ้านแล้ว” เมย์บอกกับทุกคนที่กำลังใจกำลังตกต่ำ
แต่ละคนระวังตัวมากกว่าปกติ ถ้าไม่ได้เสียงเพลงของเกมที่ดังคลอมาล่ะก็ ด้วยบรรยากาศในเกมที่สมจริงเช่นนี้ทุกคนก็คงกลัวกันไปหมดแล้ว “อีกนิดเดียวก็จะถึงแล้ว ทุกคนฟังเสียงให้ดี ถ้ามีเสียงผิดปกติอะไรล่ะก็ให้รีบ ...กรี๊ดดดดด”
เมย์ร้องกรี๊ดออกมา ร่างของเธอล้มลงพร้อมกับหมาป่าที่กระโดดเข้ามางับที่คอ
“พวกเรา สู้!” ทุกคนดึงอาวุธออกมาและเตรียมเข้าสู้กับหมาป่า Guardian ที่ทำหน้าที่ตัวแท็งค์ชักดาบและยกโล่มุ่งเข้าหาหมาป่าที่กำลังขย้ำเมย์อยู่ แต่ก่อนที่จะเข้าถึงตัว เงาร่างอีก 4 ร่างก็พุ่งเข้าใส่เขา
“โอ๊ย” หมาป่า 4 ตัวมุ่งกัดแขนและขาของGuardianไว้ตัวละข้างจนชายร่างใหญ่ล้มลง และก่อนที่คนอื่นๆจะทันเข้าช่วย เสียงแกรกกรากของต้นไม้รอบๆก็ดังขึ้น หมาป่าอีก 3 ฝูงบุกจู่โจมเข้ามาจากรอบทิศทาง
[ถอยก่อน ถอย!] เมย์สั่งผ่านทางแชทกลุ่ม หมาป่าจำนวนขนาดนี้มันมากเกินไปสำหรับทีมของเธอ หญิงสาวชักมีดสั้นจัดการจ้วงแทงหมาป่าที่กำลังคร่อมร่างเธออยู่ ขณะที่Guardianของทีมก็พยายามเคลื่อนตัวเข้าไปล่อหมาป่าตัวอื่นให้เข้าหาตนเพื่อเปิดทางให้เพื่อนร่วมทีมหนี
“รอก่อน เรามองทางไม่เห็น อ้ากกก” “โอ๊ย โอ๊ย เจ็บๆๆ” “ทุกคนมาทางนี้เร็ว เราจะต้านเอาไว้เอง” Hunter คนนึงชูคบไฟแล้ววิ่งไปข้างหน้าเตรียมใช้ธนูจัดการหมาป่า แต่แล้วก็เสียหลักสะดุดก้อนหินที่พื้น “โอ๊ย!”
พริบตาเดียวแถบพลังชีวิตของ Guardian ก็ลดลงจนหมด ร่างของเขาล้มลงพร้อมกับดาบทองแดงที่หล่นลงสู่พื้น หมาป่าทั้ง 4 ตัวที่รุมอยู่ก็ผละออกไปหาผู้เล่นคนอื่นๆต่อ
เมษาสู้กับหมาป่าตรงหน้า 2 ตัว ขณะที่เหลือบมองเพื่อนร่วมทีมที่พลังชีวิตค่อยๆลดลงเรื่อยๆ ... แม้จะฆ่าหมาป่าไปได้หลายตัว แต่ตอนนี้สมาชิกรวมตัวเธอก็เหลือแค่ 3 คน ถ้าพวกเธอตายตรงนี้ ค่าประสบการณ์ที่ได้จากการเล่นทั้งวันนี้ก็จะหายไปหมด ไม่นับว่าไอเท็มจะตกอยู่ตรงกลางป่า ถ้าหากมีคนมาเจอแล้วเก็บไปล่ะก็ ความพยายามที่ทีมทำมาตลอดหลายวันนี้จะหายไปหมด
“โอ๊ย”เมย์ร้องอีกครั้งเมื่อเจ็บแปลบที่น่อง หมาป่าตัวหนึ่งแอบมาทางด้านหลังแล้วงับเธอเอาไว้ มันวิ่งกระชากจนร่างของเธอล้มลงก่อนที่จะกระโดดขึ้นคร่อม น้ำลายยืดเหนียวสะบัดฟองไปทั่ว กลิ่นสาบฉุนของสัตว์ป่าตลบทั่วไปหมด หมาป่าแสยะแยกเขี้ยวสีเงินอย่างดุร้าย จบกัน งานทั้งวันนี้พังหมดแล้ว เมย์คิด ‘เอ๋งงงงงงงง’ ร่างหมาป่าเขี้ยวเงินที่คร่อมอยู่กระเด็นตัวลอยออกไปจากร่างของเธอ หมาป่าที่อยู่ใกล้เธอทั้งสองตัวหันไปมองด้านข้างแล้วเห่าเตรียมพุ่งไปยังทิศทางนั้นแต่ก็ต้องร้องออกมาอย่างเจ็บปวด ก่อนจะปรากฏหอกสั้นปักทะลุหมาป่าทั้งสอง ‘วู๊ฟๆ วู๊ฟๆ เอ๋งๆๆๆๆ’เมย์หันไปมองตามทิศทางที่หอกสั้นถูกขว้างมา ร่างของชายคนหนึ่งค่อยๆปรากฏขึ้นพร้อมกับแถบชื่อเหนือศีรษะ [เดสม่อน : Medic]