สองมือแห่งความโชคดี

" ท่านใส่ชุดสีขาวแต่หนูเห็นหน้าของท่านไม่ชัดคะท่านบอกว่าหน้าหนาวนี้จะยาวกว่าทุกปีและมีคนตายมากกว่าทุกปีท่านเลยมอบมิติให้กับหนู "

ลี่เซียนหยิบสร้อยคอที่หญิงชรามอบให้ออกมาให้ทุกคนดูลี่จูที่กลัวว่าเธอจะถูกพรากลูกไปจากอกก็ถามขึ้นมาเช่นกันว่า

" หนูต้องแลกเปลี่ยนหรือมีเงื่อนไขอะไรลูก เขาจะเอาลูกไปรึเปล่า "

ลี่หมินที่นั่งอยู่ข้างๆก็เอามือไปโอบไหล่บางของลี่จูว่าอย่ากังวลเขายังอยู่ข้างๆเธอ

" ท่านบอกว่าให้หนูช่วยทุกคนในหมู่บ้านให้รอดจากภัยหนาวนี้ให้ได้ค่ะ "

เมื่อเธอนำสร้อยคออกมาทุกคนในบ้านเงียบกันหมดไม่มีใครเอ่ยอะไรออกมาจนเธอที่อดทนไม่ไหวก็พูดทำลายความเงียบออกมา

" ทุกคนคิดว่าหนูโกหกเหรอค่ะ หรือคิดว่าหนูสติไม่ดีใช่ไหมค่ะ "

" ไม่ใช่ลูก ใครกล้ามาว่าหลานของปู่ปู่จะจัดการเองแต่ที่ทุกเงียบเพราะทุกคนเป็๲ห่วงความปลอดภัยของหนูหนูสัญญาได้ไหมลูกนอกจากทุกคนในบ้านแล้วหนูห้ามบอกใครเป็๲อันขาด "

" หนูเข้าใจแล้วค่ะ ทุกคนอยากเข้าไปดูภายในมิติของหนูไหมค่ะ "

" เราเข้าไปได้เหรอลูก "

" เข้าไปได้ค่ะแม่ท่านเทพบอกว่ามิติของหนูสามารถพาคนอื่นเข้าไปได้ค่ะแต่หนูต้องเป็๞คนพาเข้าไปและหากหนูไม่เต็มใจก็ไม่มีใครสามารถเข้าไปได้หากหนูทำสร้อยหล่นหายที่ไหนมันจะกลับมาหาหนูเองค่ะ "

ลี่เซียนก็ให้ทุกคนยื่นมือมาจับที่แขนของเธอแล้วเธอก็พาทุกคนเข้าไปในมิติของเธอทันทีในตอนนี้ทุกคนเข้ามาในมิติเรียบร้อยแล้วก่อนจะบอกให้ทุกคนลืมตาขึ้นแล้วมองไปรอบๆ

ในตอนนี้ทุกคนกำลังยืนมองสิ่งที่อยู่ตรงหน้าของพวกเขาเห็นสวนผลไม้ที่ปลูกเป็๞แถวเรียงรายมีต้นจวี๋จือ(ต้นส้ม) หมางกั่ว(ต้นมะม่วง) เหลียนอู้(ต้นชมพู่) เซียงเจียว(กล้วย)และโปหลัว(สัปปะรด)

ก่อนจะมองไปที่แปลงผักที่มีหนานกวา(ฝักทอง) หูหลัวโป(แครอท) หลัวโป(หัวไชเทา) ซีหงซื่อ(มะเขือเทศ)และล่าเจียว(พริก)  นอกจากผลไม้และผักแล้ว

ฟาร์มของเธอยังมีไก่เป็ด หมู และว้ว อยู่อีกหลายตัวนอกจากนี้ยังมีบ่อปลาและบ่อกุ้งที่เธอเลี้ยงไว้อีกด้วยเมื่อเธอเห็นทุกคนกำลังยืนอึ้งกันก่อนก็ตัดสินใจเรียกทุกคน

" ทุกคนคะเข้ามาในบ้านกันเถอะค่ะ "

ทุกคนก็เดินเข้าไปสำรวจภายในบ้านต่อบ้านหลังนี้ทำมาจากไม้ชั้นดีเป็๞บ้านที่มีสี่ห้องนอนหนึ่งห้องรับแขก หนึ่งห้องครัว และสองห้องน้ำ 

" แม่คะหนูนึกไม่ออกว่าหนูลืมอะไรสักอย่างค่ะ "

" แม่ก็เหมือนกันเหมือนเราจะลืมอะไรไปน่ะ "

" ย่าว่าย่านึกออกแล้วแหละว่าเราลืมอะไรกัน "

สองแม่ลูกหันไปมองคุณย่าที่เดินเข้ามาในห้องพร้อมตั้งใจฟังคำตอบเป็๞อย่างมาก

" เราลืมลี่หยางอยู่นอกมิติไง ฮ่าๆๆๆ "

ลี่จูและลี่เซียนถึงกับ๻๷ใ๯ที่พวกเธอลืมลี่หยางอยู่นอกมิติด้านลี่ซ่งและลี่หมินต่างก็เหมือนเพิ่งนึกขึ้นได้เช่นกันลี่เซียนจึงบอกให้คุณปู่คุณย่าของเธอไปสำรวจห้องนอนฝั่งด้านซ้ายมือและอีกห้องให้เป็๞ห้องนอนของลี่หยาง

ด้านขวามือก็เป็๞ห้องนอนของเธอและห้องนอนของพ่อแม่ก่อนจะตกลงกันว่าคืนนี้ทุกคนจะเข้ามานอนกันในมิติดังนั้นให้ทุกคนเข้าไปดูห้องนอนของตัวเองกันก่อน

ลี่เซียนได้เดินเข้ามาในห้องนอนของเธอเธอยืนมองทุกอย่างที่ยังคงเหมือนเดิมก่อนจะต่างออกไปก็คือข้าวของเหมือนกับยุคสมัยนี้

แล้วเธอก็เดินไปเปิดหีบสองหีบที่วางอยู่เธอเปิดหีบกล่องแรกมีทองคำเต็มหีบอยู่ประมาณ50แท่ง อีกหีบเมื่อเปิดออกเป็๞กล่องเครื่องประดับที่มีราคาแพงทั้งนั้น

ก่อนจะตัดสินใจหยิบทองคำแท่งออกมาจากหีบเพียงสองแท่งแล้วทำการปิดไว้เหมือนเดิมเธอกำลังจะเดินออกไปจากห้องก็มีบางอย่างที่นึกขึ้นมาได้

" ท่านเทพคะหนูมีเ๹ื่๪๫ขอถามหน่อยได้ไหมคะ "

ลี่เซียนพนมมือขึ้นมาแล้วหันหน้าไปฝั่งหน้าต่างที่เห็นภาพธรรมชาติที่กำลังแข่งกันอวดโฉมให้มองก่อนจะมีเสียงลอยตามสายลมเข้ามา

" มีอะไรจะถามข้าเหรอนังหนู "

" สร้อยมิติที่ท่านมอบให้หนูสามารถช่วยให้ผักที่หนูจะปลูกวิเศษหรือสามารถชุบชีวิตคนได้ไหมค่ะ "

" หากเ๯้าจะใช้ในการเพาะปลูกมันจะช่วยให้ผักของเ๯้าเติบโตเร็วขึ้นเท่านั้นเองหากมีใครเจ็บป่วยเ๯้าสามารถเอาสร้อยคอไปแช่ในน้ำให้เขาดื่มก็จะหายจากโรคภัยทันทีแต่มันไม่สามารถชุบชีวิตใครได้หรอก "

" ขอบคุณท่านอีกครั้งคะหนูจะช่วยเหลือทุกคนในหมู่บ้านให้รอดพ้นหน้าหนาวนี้ไปให้ได้คะ "

" ดีแล้วๆอย่าลืมทำความดีให้มากๆแล้วความดีจะช่วยให้เ๽้าผ่านทุกเ๱ื่๵๹ไปได้ข้าขอลาก่อน "