ขณะเดียวกันทั่วโลกพลันปรากฎหน้าจอขนาดใหญ่หลายอันบนท้องฟ้าตามเมืองหลวงของแต่ละประเทศทั่วโลก เช่น นิวยอร์ก ปารีส ลอนดอน มอสโก ปักกิ่ง โตเกียว โซลและกรุงเทพฯ
“นั้นมันอะไร?”
“หน้าจอ? โฮโรแกรม? รัฐบาลจะประกาศอะไรงั้นเหรอ?”
“ไม่ยักรู้ว่าเทคโนโลยีเดี๋ยวนี้สร้างภาพโฮโแกรมได้ด้วย”
“โอ๊ะ! มีอะไรปรากฎบนหน้าจอด้วย”
ผู้คนจากหลายประเทศทั่วโลกจ้องมองหน้าจอบนท้องฟ้าที่เริ่มฉายบางอย่าง คนเหล่านี้ดูไม่มีท่าทางกังวลเลย หลายคนคิดว่าอาจเป็การโฆษณาสินค้าใหม่อย่างการฉายภาพโฮโรแกรมอะไรทำนองนั้น
แถมหน้าจอเหล่านี้ปรากฎแค่เมืองหลวงของแต่ละประเทศเท่านั้นด้วย ทำให้ผู้คนที่มีความรู้และทันโลกไม่ได้ตื่นตระหนกอะไร
ไม่นานภาพหน้าจอบนท้องฟ้าก็ชัดเจน ฉายให้เห็นภาพของกลุ่มคนจำนวนมาก ซึ่งกำลังแสดงสีหน้างุนงงและวิตกกังวล
“อะไรเนี่ย? โปรโมทหนังกันรึไง”
“ฮ่า ฮ่า น่าสนใจนะเนี่ย นี้ทั้งโฆษณาเทคโนโลยีใหม่ไปพร้อมกับโปรโมทหนังกันเลยงั้นเหรอ?”
เหล่าผู้คนตามท้องถนนและตึกราบ้านช่องต่างหัวเราะออกมาอย่างไม่รู้สึกรู้สา
แต่ไม่ใช่กับรัฐบาลของทั่วโลก เขาพวกมีสีหน้าตื่นตระหนกทันที
ณ ธรรมเนียมขาว ภายในห้อง ประธานาธิบดีพูดออกมา “บนท้องฟ้านั้นมันอะไร? รายงานมา! จะหน่วยงานไหนก็ได้รายงานมาเดี๋ยวนี้ นั้นมันไม่ใช่อะไรที่มนุษย์ในตอนนี้จะทำได้แน่นอน”
เกิดเหตุการณ์ลักษณะเดียวกันแบบนี้ทั่วโลก รัฐบาลจากนาๆ ประเทศต่างหาต้นตอของหน้าจอบนท้องฟ้า
ตอนนั้นเองที่หน้าจอบนท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนแปลงไปอีกครั้ง สิ่งมีชีวิตสีเขียวตัวเล็ก หน้าตาน่าเกรียด ลักษณะกายวิภาคคล้ายคลึงกับมนุษย์โผล่ออกมา
จากนั้นฉากนองเืพลันปรากฎสู่สายตาของทุกคนในเมืองหลวงของแต่ละประเทศทันที พร้อมกันนั้นเสียงกรีดร้องและร้องไห้คร่ำครวญดังขึ้นจากหน้าจอบนท้องฟ้า ราวกับมันดังอยู่ภายในหัวของทุกคน
“อ๊ากก ปล่อย! ม่ายยย!”
“ไม่นะ ได้โปรดปล่อยฉันออกไป ฉันถอนตัว!”
“ได้โปรดพระผู้เป็เ้า ลูกยังไม่อยากตายตอนนี้ ได้โปรดช่วยลูกด้วยเถิด”
ฉากดังกล่าวทำให้ผู้คนที่หัวเราะเมื่อกี้พลันหยุดลง ก่อนจะแปรเปลี่ยนกลายเป็ซีดเผือดทันที
“นะ-นี้มันไม่โหดไปรึไง อุ…ฉันอยากอ๊วก”
“แหวะ~~~”
หลายคนทนมองภาพบนท้องฟ้าไม่ไหวและอ๊วกออกมาทันที เพราะภาพดังกล่าวนั้นไม่มีการเซนเซอร์แม้แต่น้อย
ซากศพและเศษเนื้อกระจัดกระจายไปทั่วทุ่งหญ้าเต็มไปหมด เืเจี้งนองไปทั่วไม่ต่างจากแอ่งทะเลเื
แต่ก็ไม่บางคนไม่ได้ตื่นตระหนกหรือรู้สึกสะอิดสะเอียดและคิดว่ามันอาจเป็ หนังเรทR เท่านั้น
“นี้มันไม่สมจริงไปหน่อยงั้นเหรอ? เอ๊ะ! นั้นมันญาติฉันไม่ใช่เหรอ? เขาไปอยู่บนหน้าจอได้ยังไง”
“นั้นแฟนฉันนี้น่า ตอนฉันเข้าห้องน้ำแป๊ปเดียวเขาหายไปแล้ว ฉันตามหาอยู่หลายนาทีก็ไม่พบ ทำไมเขาถึงไปอยู่บนหน้าจอนั้นได้ล่ะ”
“ใช่ มีพี่สาวฉันด้วย เธอไปอยู่ที่นั้นได้ยังไง อ๊ะ พี่ข้างหลัง ระวัง!” และผู้หญิงคนนั้นก็ถูกฆ่า
ตอนนี้เองที่หลายคนไม่คิดว่านี้เป็เื่ล้อเล่นหรือโฆษณาสินค้าอีกต่อไป ก่อนหน้านี้เองก็เกิดเหตุการณ์แปลกๆ อย่างหน้าต่างประหลาดขึ้นตรงหน้า ไม่นานจากนั้นผู้คนก็หายไปในแสงตามาติดๆ และเมื่อพวกเขาสังเกตให้ดีพวกเขาก็พบว่าคนที่หายไปตอนนี้ปรากฎบนหน้าจอที่พวกเขากำลังดูอยู่
“นี้มันเกิดอะไรขึ้น ใครก็ได้บอกฉันที”
“ไม่จริง? มันไม่ใช่เื่จริง! พี่!!!”
“ฝันฉันต้องฝันไปแน่ๆ”
จากนั้นก็กลายเป็ฉากโกลาหลทันที บางคนวิ่งหนีไม่อาจรับความจริงได้ เพราะมีคนรู้จักบนหน้าจอตายไปต่อหน้าต่อตา บางคนหม่อมองหน้าจอบนท้องฟ้าด้วยแววตาไร้ซึ่งความมีชีวิตชีวา
ดังนั้นโลกจึงได้เปลี่ยนไปตลอดกาลั้แ่วันนี้
……….
เซโน่มองดูตัวเลือกคลาสตรงหน้าของเขาด้วยสีหน้าตื่นเต้นเป็อย่างมาก
[คุณใช้สิทธิ์เลือกคลาสล่วงหน้า]
[คลาสจะถูกสุ่มเลือกจากเจตจำนงและความมุ่งมั่นของผู้ใช้งาน]
[กรุณาเลือกหนึ่งในคลาสเหล่านี้]
- [1.ยมทูตแห่งความตาย]
- [2.ดาร์กไนท์]
- [3.เบอร์เซิร์กเกอร์]
- [4.บาบาเลี่ยน]
- [5.นักสู้]
เมื่อมองดูตัวเลือกเซโน่พลันกะพริบตาปริบๆ “นี้มัน! ยมทูต!”
“ไม่คิดว่าจะมีจริงๆ ฮะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า เท่านี้ฉันก็ตามรอยความฝันได้ก้าวหนึ่งเต็มๆ แล้ว” เซโน่หัวเราะอย่างบ้าคลั่งไม่สนตัวเลือกอื่นๆ แม้แต่น้อย
“ใจเย็นเข้าไว้ตัวฉัน ฮะ ฮ่า ฮ่า ดีใจโว้ย!”
“เอาละ ใจเย็น เอาละค่อยๆ กด” เซโน่กดเลือกคลาสยมทูต
พร้อมกันนั้นหน้าต่างใหม่พลันขึ้นตรงหน้าเขา
<ยมทูตแห่งความตาย>
ระดับ : เอ๊กซ์ตร้าคลาส
รายละเอียด : คลาสหายากที่มีเพียงหนึ่งเดียวไม่อาจซ้ำได้ ยมทูตแห่งความตายผู้ซึ่งเก็บเกี่ยวดวงิญญาของเหล่าคนเป็ มีหน้าที่พิพากษาเหล่าผู้กระทำผิดต่อิญญาและกักขังดวงิญญาเ่าั้ให้หลุดพ้นจากการทรมาน
[คุณยืนยันจะเลือกคลาสนี้ล่วงหน้าหรือไม่]
[ยืนยัน/ปฏิเสธ]
“เอ๊กซ์ตร้าคลาสที่มีเพียงหนึ่งเดียว! ฮ่า ฮ่า กำไร กำไรแล้ว” โดยไม่ลังเลเขากดยืนยันทันที
[คุณได้รับคลาสยมทูตแห่งความตายล่วงหน้า]
[เมื่อคุณไปถึงเลเวล 10 คุณจะได้รับคลาสยมทูตแห่งความตายโดยอัตโนมัติ]
“ฮะ ต้องเลเวล 10 ก่อนงั้นเหรอถึงจะสามารถรับคลาสได้?”
จากนั้นเซโน่ก็เปิดหน้าต่างสเตตัสของตัวเอง
[สเตตัส]
หน้าต่างสเตตัส
หน้าต่างสเตตัส
ชื่อ : เซโน่ นามแฝง : ริปเปอร์
แรงค์ : ผู้เริ่มต้น
เลเวล : 2 ค่าประสบการณ์ : 50%/100%
คลาส : ไม่มี (ยมทูตแหงความตาย)
ลักษณะเฉพาะตัว : จูนิเบียว
ฉายา : ผู้นำ
สเตตัสพื้นฐาน
-ความแข็งแกร่ง : 6
-ความทนทาน : 6
-ความเร็ว : 5
-ความชำนาญ : 4
-สติปัญญา : 4
สเตตัสพิเศษ(สามารถเพิ่มได้ด้วยวิธีพิเศษเท่านั้น)
-โชค : 10
-สเน่ห์ : 4
แต้มอัพเกรดสเตตัสคงเหลือ : 5
ทองคงเหลือ : 0
มีคลาสยมทูตแห่งความตายวงเล็บอยู่หลังคลาสของเขา นั้นทำให้เซโน่ผ่อนลมหายใจโล่งอก
จากนั้นเขาก็สังเกตเห็นแต้มอัพสเตตัสที่เพิ่มขึ้นมาเป็ 5
“ถ้าอ้างอิงตามเกมที่ฉันเคยเล่น แต้มนี้เอาไว้อัพค่าสเตตัสพื้นซานใช้ไหมนะ”
เพราะด้านหลังสเตตัสทุกอย่างมีเครื่องหมายรูป + อยู่
“น่าจะใช่ งั้นอัพความชำนาญก่อนละกัน” เซโน่นำ 5 แต้มทั้งหมดอัพค่าความชำนาญโดยไม่ลังเล
ค่าสเตตัสอย่างอื่นของเขาอยู่ในเกณฑ์ที่เรียกได้ว่าสมดุลแล้ว ตามที่เขาเดาคนทั่วไปไม่ได้ออกกำลังกายมากมายจะมีค่าสเตตัสความแข็งแกร่งกับความทนทานอยู่ราว 1-2 ส่วนพวกที่ออกกำลังกายบ้างจะอยู่ราว 2-3 ส่วนคนที่ออกกำลังกายจะอยู่ที่ 5 ขึ้นไป ซึ่งตัวเขาไม่รู้ว่ามีคนเกิน 5 หรือไม่
ดัวนั้นเขาจึงเลือกอัพค่าความชำนาญ เพราะเขาจะได้ใช้อาวุธได้คล่องมือและแม่นยำมากขึ้น
จากนั้นเขาก็ไม่มีอะไรให้ทำอีกต่อไป เขาจึงมองดูฉากฆ่ากันระหว่างมนุษย์กับก็อบลินด้วยสีหน้ารอบเรียบเช่นเคย
แน่นอนว่าเซโน่ตั้งใจทำแบบนี้ เพื่อจะให้มันดูน่าเกรงข่ามไงละ เป็ถึงว่าที่ยมทูตทั้งทีต้องไม่แสดงอามรมเมื่อเห็นการฆ่าฟันตรงหน้า ต้องแสดงท่าทีเฉยเมยเข้าไว้ถึงจะเหมาะ
‘ก่อนหน้านี้ฉันก็แสดงได้ไม่เลวเหมือนกันนะ มีหลายคนไม่กล้าสบตากับฉันแล้ว อ้า คืบหน้าอีกก้าวแล้ว’
เซโน่เข้าสู่ห่วงจินตการของตัวเองเป็ที่เรียบร้อย เขาไม่สนการฆ่าฟันตรงหน้าแม้แต่น้อย
ไม่นาน 10 ชั่วโมงเต็มก็ผ่านไป ตอนนี้ทุ่งหญ้าเขียวขจีไม่มีให้เห็นอีกต่อไป เหลือเพียงแอ่งเืจำนวนมากกับเศษเนื้อมากมายกระจัดกระจายเท่านั้น
ตลอด 10 ชั่วโมงนี้มีก็อบลินเพิ่มขึ้น ครั้งแรกมันมา 20,000 จากนั้นก็เพิ่มเป็ 50,000 และ 100,000
กระทั่งรอบสุดท้ายมีมากถึง 1,000,000 ตัว แต่พวกมันไม่ได้โผล่มาพร้อมกันทีเดียวทั้งหมด
แต่ค่อยๆ โผล่ออกมาทีละ 100 ไม่ก็ 1,000 ตัว แต่ถึงจะเป็แบบนั้นก็ตามคนที่เหลือรอดมาได้มีแค่ 10,000 กว่าคนเท่านั้นจากเดิม 70,000 กว่าคน
เพราะจำนวนของก็อบลินมีจำกัดแถมแต่ละคนต้องฆ่าคนละ 100 ตัวอีก ถ้าไม่แย่งคนอื่นพวกเขาก็ไม่อาจสำเร็จเควสได้ คนที่ไม่สำเร็จเควสเป็ยังไงงั้นเหรอ?
[บททดสอบสิ้นสุดทำการกวาดล้างพื้นที่]
“ไม่นะ ฉันเหลืออีกหนึ่งตัว ได้โปลดส่งก็อบลินมาเพิ่มหน่อย”
“ฉันด้วย ส่งพวกมันมาเพิ่มเร็ว”
พวกเขาหายไปกลายเป็ฝุ่นไงละ ไม่มีที่สำหรับคนอ่อนแอ ความตายเป็จุบจบสำหรับผู้อ่อนแอเสมอ
แม้แต่ซากศพและเืที่เจิ่งนองไปทั่วก็หายไปเช่นกัน ราวกับว่าสถานที่แห่งนี้ไม่เคยเกิดการต่อสู้มาก่อน
ผู้เหลือรอดภายในเสาแสงต่างมองขึ้นไปบนท้องฟ้า
พร้อมกับหน้าต่างขนาดใหญ่บนท้องฟ้า
[ขณะนี้มีผู้เล่นในเทอร่าทั้งหมด 1,847,923,752 คน]
[ผู้เล่นทั้งหมดในพื้นที่ 17,412 คน]
<พื้นที่บททดสอบ>
[อันดับบนดาวเทอร่า]
- อันดับ 1 : ริปเปอร์
- อันดับ 2 : ดาบศักดิ์สิทธิ์
- อันดับ 3 : อีวานเฮล
- อันดับ 4 : มาร์
- อันดับ 5 : ตาเหยี่ยว
- อันดับ 6 : เทพสายฟ้า
- อันดับ 7 : พยัคฆ์เบงกอล
- อันดับ 8 : ัดำผู้สถิตในมือขวา
- อันดับ 9 : เฟคเกอร์
- อันดับ 10 : นักบุญแม่มด
[อันดับในพื้นที่]
-อันดับ 1 : ริปเปอร์
- อันดับ 2 : เจมส์บอนด์
- อันดับ 3 : นักกล้ามของแท้
[ 10 อันดับแรกของดาวเทอราได้รับรางวัลพิเศษ]
[ 3 อันดับแรกในพื้นที่ได้รับรางวัลเสริม]
เมื่อพวกเขาเห็นรายชื่อบนท้องฟ้าหลายคนพลันไปมองยังทิศทางหนึ่งทันที
เพราะในพื้นที่พวกเขามีหนึ่งในคนที่ติดอันดับของดาวเทอร่าอยู่
ซึ่งมีชื่อบนหัวของเขา คือ ริปเปอร์
เป็อับดับหนึ่งทั้งในดวงเทอร่าและพื้นที่แห่งนี้
ด้านเซโน่เขาอยู่ในสภาพยืนนิ่งและก้มหัวเล็กน้อย ผมหน้าปกปิดใบหน้าส่วนบนจนมิดชิดเห็นเพียงใบหน้าส่วนล่างั้แ่จมูกลงมา เขายืนนิ่งแบบนั้นไม่ได้สนสายตาของคนโดยรอบแม้แต่นิด
“เขาคือ ริปเปอร์ เองงั้นเหรอ? ไม่น่าตอนฉันเห็นเขาสู้เมื่อกี้ มันสุดยอดมาก”
“เขาได้ของรางวัลด้วย ไม่รู้ว่าเขาได้อะไร”
“ชู่ว! อย่าไปสบตาเขาเชียว ตอนแรกที่ฉันเผลอไปสบตากับเขาขนฉันลุกทันที คนอะไรแค่มองตาก็น่ากลัวขนาดนั้นแล้ว อึ้ย…พูดแล้วฉันยังขนลุกไม่หาย”
“ขนาดนั้นเลย?”
“ใช่สิ นายไม่เห็นตอนเขาฆ่าก็อบลินพวกนั้นรึไง เรียกได้ว่าโเี้ไร้ปรานี แถมตอนนั้นเขายังฆ่าคนไปด้วย”
ผู้คนเริ่มพูดและใส่เสริมตีไข่เข้าไปด้วย แต่โดยรวมแล้วไปในทางเดียวกัน
คือบอกถึงความน่ากลัวของเซโน่นั้นเอง
ขณะที่ทุกคนกำลังพูดคุยแลกเปลี่ยนกันอยู่นั้นเสียงของระบบพลันดังขึ้นอีกครั้ง
“อะ-เอ๊ะ นี้ฉันเผลอหลับไปเหรอเนี่ย!” เมื่อได้ยินเสียงของระบบเซโน่พลันสะดุ้งโหย่งทันที
ใช่เมื่อกี้เขาเผลอหลับไป จะไม่ให้เขาหลับได้ยังไงกัน! รอตั้ง 10 ชั่วโมงเต็ม! แถมลำแสงรอบตัวเขายังแคบมากอีก จะนอนพักก็ไม่ได้ เขาจึงหลับทั้งยืนแบบนั้น แถมยังเป็การรักษาท่าทางน่าเกรงขามเอาไว้ด้วย
โดยที่เขาไม่รู้ตัวเลยว่าการกระทำของเขาทำให้หลายคนรู้สึกกลัวและยำเกรงเขาขึ้นมาจริงๆ
[การทดสอบสิ้นสุดลง]
[จากนี้อีก 1 อาทิตย์ เกมที่ 1 จะเริ่มขึ้นอย่างเป็ทางการ ทุกคนจะถูกเทเลพอร์ตไปยังพื้นที่สำหรับการเล่นเกมทำลายล้างโดยอัตโนมัติ]
เมื่อเสียงนั้นสิ้นสุดมันก็เทเลพอร์ตทุกคนภายในทุ้งหญ้าออกไปทันที
เซโน่ปรากฎตัวอีกครั้งภายในฟิตเนสของเขาเอง ซึ่งตอนนี้มันกลายเป็กลางคืนเป็ที่เรียบร้อย
519
