สีหน้าของหลิวหรูเยียนเปลี่ยนไปในทันทีเธอรู้ดีแก่ใจว่าแม้ในสายตาของคนมากมายสมัยเรียนที่โรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งเธอและเซียวเยี่ยจะดูสนิทสนมกันราวกับคนรักแต่แท้จริงแล้วทั้งหมดเป็เพียงภาพลวงตาที่เธอสร้างขึ้นมาเองทั้งสิ้น
ความจริงคือเซียวเยี่ยไม่เคยตอบสนองต่อเธอเลยแม้แต่น้อยมิหนำซ้ำยังคอยรักษาระยะห่างกับเธออยู่ตลอด
ทว่าการที่คำพูดเช่นนี้หลุดออกมาจากปากของเซียวเยี่ยซึ่งตอนนี้กลายเป็ไอ้ขยะไปแล้วยิ่งทำให้กำแพงในใจของเธอพังทลายด้วยความอับอาย “เซียวเยี่ย...ฉันรู้ว่านายเสียใจที่ปลุกอาชีพดีๆ ออกมาไม่ได้”
“ถึงแม้ตอนนี้เราจะไม่มีความเกี่ยวข้องกันแล้วแต่เห็นแก่ความเป็เพื่อนร่วมห้อง ถ้าหากนาย้าค่าตอบแทนเป็เงินทองล่ะก็ฉันให้ได้นะ”
“แต่นายต้องขอโทษฉัน!”
หลิวหรูเยียนเป็หญิงสาวที่แสดงละครเก่งมาโดยตลอดเพียงคำพูดไม่กี่ประโยคประกอบกับสีหน้าท่าทางน้อยเนื้อต่ำใจจนน้ำตาคลอเบ้าก็สร้างภาพให้เซียวเยี่ยกลายเป็คนรักเก่าที่ตามตอแยเพราะความอิจฉาริษยาให้กับเซียวเยี่ยได้ในทันที!
ทั้งที่เมื่อครู่เซียวเยี่ยเพียงแค่พูดไปประโยคเดียวว่าเมื่อก่อนฉันเคยเข้าใกล้เธอด้วยเหรอ?
แต่ผู้คนรอบข้างกลับถูกทักษะการแสดงของเธอปลุกปั่นจนพากันเดือดดาล“ใช่แล้ว เซียวเยี่ยขยะอย่างนายไม่ตักน้ำใส่กะโหลกชะโงกดูเงาตัวเองบ้างเลยว่าตอนนี้คู่ควรกับหลิวหรูเยียนไหม?”
“หลิวหรูเยียนเป็ถึงจอมเวทธาตุอัคคีระดับ A! ต้องคู่กับพี่เสวียิถึงจะเรียกว่ากิ่งทองใบหยก!”
“นั่นน่ะสิ...”
โดยเฉพาะหลินเสวียิที่จ้องมองเซียวเยี่ยด้วยสายตาเ็าและพูดด้วยน้ำเสียงดุดันว่า“เซียวเยี่ย วันนี้นายต้องขอโทษหรูเยียนเดี๋ยวนี้!”
หลินเสวียิชักอาวุธคู่กายออกมาอย่างเหี้ยมเกรียมมันคือกระบี่ยาวเล่มหนึ่ง หากพิจารณาจากรัศมีและเนื้อวัสดุอย่างน้อยต้องเป็อาวุธระดับทองคำอย่างแน่นอนดูท่าสมาคมจอมราชันจะให้ความสำคัญกับเขาไม่น้อยเลยทีเดียว
บนกระบี่ยาวขั้นทองคำถูกปกคลุมด้วยไอหมอกเย็นจัดราวกับฤดูหนาวซึ่งนั่นคือทักษะพร์ของอาชีพนักกระบี่เหมันต์ระดับ S!
หลินเสวียิมองเซียวเยี่ยด้วยรอยยิ้มหยันพร้อมคำขู่“เซียวเยี่ย ที่นี่ไม่ใช่ในเมืองซ่างจิงแล้วนะ...”
“คุกเข่าลงแล้วขอโทษหรูเยียนเดี๋ยวนี้!”
กลุ่มลูกน้องของสมาคมจอมราชันที่อยู่ด้านหลังต่างพากันสาดโคลนเข้าใส่“กล้ารังแกพี่สะใภ้งั้นเหรอ? เซียวเยี่ยนายไม่ดูสารรูปตัวเองบ้างว่าเป็คนไร้ค่าแค่ไหน!”
“พี่เสวียิ จัดการสั่งสอนมันเลย!”
เมื่อมองดูฝูงชนที่ส่งเสียงอื้ออึงทุกคนต่างตั้งตนเป็ผู้ทรงศีลธรรม ราวกับว่าคนที่ควรขอโทษคือเซียวเยี่ยจริงๆ!
ส่วนหลินเสวียิก็กลายเป็ผู้ออกหน้าทวงคืนความยุติธรรม...
นี่คืออุบายของหลิวหรูเยียน!
และเป็อุบายของหลินเสวียิด้วยเช่นกัน!
เซียวเยี่ยไม่ได้โกรธแต่กลับหัวเราะออกมาเขามองหลินเสวียิอย่างเ็าแล้วกล่าวว่า “พวกนายต่างะโป่าวร้องว่าฉันดูิ่เธอลองบอกมาหน่อยสิว่าคำไหนที่ฉันพูดดูิ่เธอกันแน่?”
“คนคิดหาเื่ จะใส่ความยังไงก็ได้!”
“แล้วถ้าฉันยืนกรานว่าจะไม่ขอโทษล่ะ?”
ท่าทีเมินเฉยของเซียวเยี่ยกลับกลายเป็การยั่วยุที่รุนแรงที่สุดในสายตาของหลินเสวียิ!
พวกลูกน้องด้านหลังยังคงยุยงไม่หยุด“พี่เสวียิ จะมัวเสียเวลากับไอ้ขยะนี่ทำไมกัน?”
“มันกล้าดูิ่พี่สะใภ้ พี่จัดการมันเลย!”
หลินเสวียิผู้มีอาชีพระดับSเปรียบเสมือนเทพในสายตาคนกลุ่มนี้และเพื่อรักษาภาพลักษณ์ที่สั่งสมมาอย่างยากลำบากหลินเสวียิจึงตั้งมั่นที่จะลงมือ!
กระบี่เหมันต์ในมือฟาดฟันเข้าใส่เซียวเยี่ยอย่างรุนแรงแฝงไปด้วยปราณกระบี่ที่สร้างความเสียหายเป็วงกว้าง!
“เซียวเยี่ย นี่นายหาที่ตายเองนะ!”
ทั้งสองอยู่ห่างกันเพียงไม่กี่ก้าวเท่านั้นปราณกระบี่เหมันต์จึงพุ่งเข้าถึงตัวในชั่วพริบตา
ทว่าในวินาทีต่อมาโล่ที่มีลวดลายพยัคฆ์ขาวก็ปรากฏขึ้นในมือของเซียวเยี่ยตามมาด้วยเสียงโลหะปะทะกันดังสนั่นหวั่นไหว!
โล่าพยัคฆ์ร้ายต้านทานการโจมตีนี้ไว้อย่างมั่นคงรวมถึงปราณกระบี่ที่ถาโถมเข้ามาก็ถูกสลายไปในทันที!
ปัดป้องได้อย่างสมบูรณ์แบบ!
ด้วยคุณสมบัติเสริมพร์พลังป่าเถื่อนทำให้ตอนนี้พละกำลังของเซียวเยี่ยทะลุ 100 แต้มไปแล้ว!
เขายืนหยัดถือโล่าพยัคฆ์ร้ายโดยไม่ได้ถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียวในทางกลับกัน แรงสะท้อนกลับทำให้แขนของหลินเสวียิถึงกับชาหนึบจนเสียหลักเซไป!
แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ตั้งตัวหอกเหล็กหยาบในมืออีกข้างของเซียวเยี่ยก็พุ่งทะยานออกไปปลายหอกจ่ออยู่ที่ลำคอของเขาอย่างแม่นยำ!
เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นรวดเร็วเพียงไม่กี่วินาทีฝูงชนที่เคยส่งเสียงด่าทอกลับเงียบกริบลงทันควันทุกคนต่างตกตะลึงจนอ้าปากค้างกับภาพที่เห็น!
การโจมตีเต็มกำลังของผู้มีอาชีพระดับSอย่างหลินเสวียิ กลับถูกเซียวเยี่ยต้านทานไว้ได้อย่างง่ายดาย?
มิหนำซ้ำยังสวนกลับจนควบคุมสถานการณ์ได้เบ็ดเสร็จ!?
“ยังไม่ทันดูให้ชัดว่าคู่ต่อสู้ใช้อาวุธแบบไหนก็บุ่มบ่ามลงมือ่เวลาสามปีในชั้นมัธยมปลาย ฉันต้องเสียแรงสอนนายไปโดยเปล่าประโยชน์เลยใช่ไหม?”
เซียวเยี่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงเ็าและองอาจพริบตานั้นความหวาดกลัวที่เคยถูกเซียวเยี่ยสยบไว้ตลอดสามปีในชั้นมัธยมก็หลั่งไหลเข้ามาในใจของหลินเสวียิอีกครั้งและไม่ใช่แค่เขาเท่านั้นแต่เหล่านักเรียนโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งทุกคนที่อยู่ที่นี่ ต่างก็มีภาพของเด็กหนุ่มอัจฉริยะผู้ปกครองโรงเรียนราวกับเทพปรากฏขึ้นมาในหัว!
“ไม่... ไม่!”
“เป็ไปไม่ได้ ตอนนี้นายมันก็แค่ไอ้ขยะ!”
ใบหน้าที่ดูเหม่อลอยของหลินเสวียิเปลี่ยนเป็บิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นพยายามจะลุกขึ้นสู้ใหม่
แต่ในขณะนั้นเองผืนทรายใต้เท้าของกลุ่มคนที่มาชุมนุมกันกลับเริ่มเคลื่อนตัวราวกับวังวนขนาดใหญ่ทุกคนต่างเซไปมาจนยืนไม่อยู่ ดูเหมือนว่าประตูสุสานขนาดใหญ่กำลังค่อยๆโผล่ขึ้นมาจากใต้ผืนทราย!
มุมหนึ่งของสุสานที่โผล่พ้นทรายออกมาเปล่งประกายแสงสีทองเจิดจ้าดึงดูดความสนใจของทุกคนไปในทันที!
“เกิดอะไรขึ้น?! แผ่นดินไหวเหรอ? หรือว่าเป็ทรายดูด!”
“ดูเหมือนดันเจี้ยนกำลังจะเปิดออกแล้ว!”
“ปกติมันควรจะมีแค่ทางเข้าเดียวไม่ใช่เหรอ? นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่...”
ท่ามกลางความวุ่นวายข้อความแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน
[ดันเจี้ยนสุสานแม่ทัพโหลวหลันเปิดออกแล้ว!]
เซียวเยี่ยกวาดสายตามองและพุ่งตัวเข้าไปในทางเข้าสุสานด้านหนึ่งในทันที
ในเมื่อดันเจี้ยนเปิดแล้วก็ไม่มีความจำเป็ต้องเสียเวลากับพวกหลินเสวียิอีก
การคว้าเอาของรางวัลพิเศษที่มีให้เพียงครั้งเดียวภายในดันเจี้ยนต่างหากคือหัวใจสำคัญ!
หลินเสวียิที่อยู่ด้านหลังแม้ใบหน้าจะยังคงบิดเบี้ยวและจ้องมองเซียวเยี่ยที่จากไปด้วยความอาฆาตแต่เขาก็รีบสงบสติอารมณ์และะโสั่งการ “เหล่าพี่น้องสมาคมจอมราชันตามฉันมา!เราต้องเคลียร์ดันเจี้ยนนี้เป็กลุ่มแรกให้ได้!”
กลุ่มผู้ไร้สังกัดคนอื่นๆต่างก็ได้สติและทยอยก้าวเข้าสู่ทางเข้าสุสานแม่ทัพโหลวหลันไปทีละคน
..........
เซียวเยี่ยที่กระโจนผ่านทางเข้าเป็คนแรกก่อนจะไถลไปตามอุโมงค์จนมาถึงความลึกประมาณสิบกว่าเมตรใต้ดิน
เขาอาศัยแสงรำไรสำรวจดูพบว่าสุสานใต้ดินแห่งนี้มีพื้นที่กว้างขวางใหญ่โตราวกับเป็โลกอีกใบ!
มีงานแกะสลักศิลปะสไตล์ตะวันตกปรากฏอยู่ทุกหนแห่งบนผนังมีภาพวาดสีสันสดใสที่ค่อยๆ ซีดจางลงเมื่อัักับอากาศที่เล็ดลอดเข้าไป
เซียวเยี่ยเงยหน้ามองไปยังปลายทางเดินที่ไม่ไกลนักและพบกับกล่องสมบัติใบหนึ่งที่ปกคลุมด้วยฝุ่นหนา!
ลวดลายและเอกลักษณ์เฉพาะตัวนั้นยืนยันได้แน่นอนว่านี่คือกล่องสมบัติพิเศษภายในสุสานแม่ทัพโหลวหลัน!
และมันสามารถเปิดได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้นใครถึงก่อนได้ก่อน!
ทว่าเซียวเยี่ยไม่ได้บุ่มบ่ามเข้าไปเขาเปิดใช้งานทักษะคลื่นเสียงตรวจจับความถี่สูงก่อให้เกิดคลื่นเสีคลื่นเสียงความถี่สูงเกินกว่าที่มนุษย์จะได้ยินสะท้อนก้องไปตามทางเดินแคบๆ และส่งผลลัพธ์กลับมาในทันทีทำให้เขาพบจุดสีแดงสามจุดรอบตัว ดูเหมือนว่านอกจากเขาแล้วยังมีคนอื่นอยู่อีกสามคนในบริเวณนี้!
1K
![ฮูหยินของท่านจอมยุทธ์ในตำนาน [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738727765_28765723.webp)
