ในขณะที่เจไดใกล้จะหมดความอดทน คิดจะโยนอาหารกระป๋องทั้งหมดทิ้งไป แม้จะขาดทุนย่อยยับก็ไม่เป็ไร ขอแค่หนีรอดจากซอมบี้ 3 ตัวนี้ได้ก็พอ…
ทันใดนั้นเอง เสียงคำรามของเครื่องยนต์รถก็ดังขึ้นมาจากถนนข้างหลัง ท่ามกลางความเงียบที่ไร้ผู้คน ทำให้ได้ยินเสียงนี้ชัดเจนกว่าปกติหลายเท่า
เจไดหันขวับกลับไปมอง บนถนนอันห่างไกลสุดสายตามีรถกระบะคันนึงกำลังวิ่งฝ่าถนนที่เต็มไปด้วยฝุ่นโคลน ตะลุยผ่านฝูงซอมบี้
ซอมบี้ที่ได้ยินเสียงของเครื่องยนต์ก็วิ่งกรูกันเข้ามาท่ามกลางฝุ่นคลุ้งที่ฟุ้งไปทั่วบริเวณ ด้วยรถกระบะขับมาเร็วมาก ทำให้จากจุดดำเล็กๆไกลๆ แค่พริบตาเดียวก็วิ่งเข้ามาใกล้จนเห็นรถกระบะคันนั้นอย่างชัดเจน
มันคือรถกระบะที่ถูกดัดแปลงพิเศษ บนหลังคามีโครงเหล็กเชื่อมติดอยู่เพื่อเป็ฐานยึดปืนกลหนักเอาไว้ บนรถกระบะคันนั้นมีชายร่างกำยำคนนึงกำลังคอยควบคุมปืนกลหนักอย่างคล่องแคล่ว ขณะที่กระบะด้านหลังมีชายฉกรรจ์อีก 2 คนถือปืนพาดบ่าอยู่ เตรียมพร้อมจะยิงใส่ซอมบี้ที่วิ่งพุ่งเข้ามาจากทั้งสองฝั่งของถนน พวกเขาหัวเราะเสียงดังลั่นเป็ระยะๆ บ้างก็สบถหยาบคายใส่ซอมบี้อย่างมันปาก
เมื่อเห็นรถกระบะติดอาวุธคันนี้ เจไดก็ดีใจจนแทบะโโลดเต้น เขาวิ่งไปพลางโบกมือไปมาอย่างสุดแรง มือข้างนึงกอดถุงผ้าไว้แน่น อีกข้างโบกไปมาไม่หยุด
"เฮ้! เฮ้! ทางนี้ๆๆ!"
พอได้เห็นภาพอันแปลกประหลาดตรงหน้า ก็ทำเอาคนบนรถกระบะสับสนไปอยู่ครู่นึง แต่พวกเขาก็เดาออกได้ในเวลาไม่นานและพากันหัวเราะลั่น รถกระบะแล่นผ่านเจไดไปในพริบตา ฝุ่นควันที่รถก่อขึ้นกลบเขาจนมิดตัว แค่หายใจเข้าไปไม่กี่ครั้ง เขาก็รู้สึกเหมือนฝุ่นมันเข้าไปเต็มปอด
"แค่กๆๆ ไอ้พวกสารเลวเอ๊ย!"
เขาสำลักพลางสบถคำด่าออกมา
รถกระบะลดความเร็วลงเล็กน้อย ชายร่างใหญ่ที่คอยควบคุมปืนกลหัวเราะลั่นแล้วยื่นหัวออกมาจากตัวรถและะโเยาะเย้ยทันที
"ไงไอ้หนู! อย่าบอกนะว่าซอมบี้สามตัวนี้เล่นงานนายจนหัวหมุนไปเลยน่ะ?!"
ในระหว่างที่พูด เสียงเครื่องยนต์รถก็ยังดังกระหึ่ม ทำให้ซอมบี้ทั้ง 3 ตัวละทิ้งเป้าหมายเดิม แล้วพุ่งตรงเข้าใส่รถกระบะแทน
"เ้าโง่! จัดการพวกมันซะ!"
ชายที่คอยควบคุมปืนกลหนักะโขึ้น
ชายฉกรรจ์คนนึงที่นั่งท้ายกระบะรับคำสั่งโดยไม่พูดมากอะไร และหยิบปืนขึ้นมาเล็งอย่างนิ่งสงบ แล้วเหนี่ยวไกสั้นๆ 3 นัดติดต่อกันทันที
เสียงปืนกลบเสียงคำรามของซอมบี้ทั้ง 3 ทันที ะุพุ่งไปทะลวงคอซอมบี้ 3 ตัวที่ไล่เจไดมาตลอดทั้งครึ่งชั่วโมง จนร่างของมันล้มลงกระแทกบนถนนอย่างหมดสภาพ
ดวงตาเจไดเป็ประกายทันทีที่เห็นปืน FAMAS พร้อมตัวเก็บเสียง และพอเห็นความแม่นยำของชายฉกรรจ์คนนั้น เขาก็ยิ่งตกตะลึง
"ด้วยฝีมือระดับนี้ เขาคงยิงเป้าหมายในระยะนี้ได้แบบสบายๆเหมือนไม่ใช่เื่ยากอะไรเลย"
หลังจากฆ่าซอมบี้ทั้ง 3 ตัวได้สำเร็จ รถกระบะก็เบรกอย่างแรง ชายฉกรรจ์คนนั้นพร้อมปืนในมือะโลงจากหลังกระบะอย่างคล่องแคล่ว วิ่งไปยังร่างซอมบี้ที่ล้มอยู่กับถนน เขาหยิบถุงมือออกจากกระเป๋าขึ้นมาสวม ก่อนจะชักมีดปลายปืนขึ้นมา โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาจ้วงมีดแทงเข้าไปในกะโหลกของซอมบี้ทันที ขุดสมองที่เน่าเปื่อยของมันออกมา แล้วงัดเอาผลึกสีน้ำเงินขนาดปลายนิ้วมือออกมาได้สำเร็จ
"แหวะ…"
เมื่อได้เห็นภาพการผ่ากะโหลกซอมบี้ทั้ง 3 ตัวติดต่อกัน เจไดก็รู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมาทันที สิ่งที่เขากินเข้าไปตอนเช้า ทั้งขนมปังกับนมสด พุ่งออกมาจากปากจนหมดเลย
"โหดเกินไปแล้ว..."
เจไดไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน ตอนที่เขาใช้แหวนข้ามมิติมายังโลกนี้ครั้งแรก ตอนนั้นเขาโชคดีที่ถูกส่งมาอยู่ใกล้ๆค่ายพักแห่งนึง จึงได้เห็นแต่ความสงบสุขอย่างเดียว การทำธุรกิจซื้อขายใน่เวลาสั้นๆตอนนั้นทำให้เขารู้แค่ว่าที่นี่คือโลกที่ถูกซอมบี้ยึดครองไปแล้ว
โลกใบนี้มีจักรวาลคู่ขนานนับไม่ถ้วน อย่างเช่นโลกใบนี้ที่เขาเดินทางมาถึง เหตุการณ์เกิดขึ้นในปี 2030 เมื่อน้ำแข็งที่ขั้วโลกเหนือได้ละลาย เผยให้เห็นอุกกาบาตที่ฝังลึกอยู่ใต้ดินนับพันล้านปี พร้อมปล่อยไวรัสต่างดาวแพร่กระจายไปทั่วอากาศในพริบตา กวาดล้างมนุษยชาติส่วนใหญ่จนสิ้นซาก ทิ้งไว้เพียงซากศพเดินได้ที่พวกเขาเรียกกันว่าซอมบี้
ตอนที่เจไดได้รับแหวนข้ามมิตินี้มา ความคิดของเขาก็เรียบง่ายมาก ใช้ความสามารถของแหวนข้ามมิติที่เป็ประตูเชื่อมต่อระหว่างสองโลก ทำกำไรจากการค้าขายข้ามมิติให้ได้มากที่สุด วันสิ้นโลกเต็มไปด้วยฝูงซอมบี้มหาศาลที่กวาดล้างทุกสรรพชีวิตในเส้นทางที่มันผ่านไป ทำให้มนุษย์ต้องระหกระเหินย้ายที่อยู่หนีพวกมันตลอดเวลา และพอเป็แบบนั้นการผลิตอาหารจึงเป็เื่ยากมาก ทำให้อาหารธรรมดาๆก็กลายเป็ของหายากที่มีค่าดั่งทองคำ
การเดินทางข้ามมิติครั้งแรกของเขาประสบความสำเร็จเกินคาด เขาเลือกเอาผลไม้กระป๋องติดตัวมาขายแค่ยี่สิบกว่ากระป๋อง แต่กับขายแลกเปลี่ยนกับเครื่องประดับจากทองคำที่มีมูลค่ารวมห้าแสนบาทในโลกของเขาได้
ผลกำไรที่มหาศาลนี้ทำให้เจไดลืมความกลัวต่อวันสิ้นโลกไปโดยสิ้นเชิง
หลังจากเตรียมตัวอยู่ 2 วัน เขาก็แบกถุงผ้าที่เต็มไปด้วยอาหารกระป๋องกลับมายังวันสิ้นโลกอีกครั้ง ในความคิดของเขา...แม้วันสิ้นโลกจะเต็มไปด้วยอันตราย แต่ซอมบี้มันเคลื่อนที่ได้ช้า แค่หลบหนีให้ดีๆก็คงไม่ยากอะไร
แต่สิ่งที่เขาได้เห็นต่อหน้า การผ่ากะโหลกซอมบี้เพื่อควานหาผลึกพลังงานกลับสั่นะเืหัวใจเขาอย่างรุนแรง มันทำให้เขารู้ซึ้งว่า ไม่ว่าซอมบี้หรืุ์...ทุกชีวิตในโลกนี้ล้วนเปราะบางและอ่อนแอ เพียงชั่วพริบตาเดียวก็อาจถูกฉีกทึ้งจนเสียชีวิตได้
"ฮ่าฮ่าฮ่า! วันนี้ดวงดีชะมัดเลยแฮะ! ได้ผลึกน้ำเงินมาตั้ง 3 ก้อนเชียว!"
เบอตันที่เพิ่งควานสมองซอมบี้เสร็จ พูดพลางชูผลึกสีน้ำเงินขนาดเท่าหัวแม่มือขึ้นมา เขาไม่สนใจเลยว่ามือของตัวเองจะเต็มไปด้วยเศษเนื้อเน่าเหม็นๆ พลางมองเจไดที่ยังอาเจียนไม่หยุดด้วยสายตาแปลกใจ
"ไม่รู้ว่านายโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่ ถึงได้ถูกซอมบี้ระดับ 2 ตามล่าได้"
ในโลกนี้อาชีพที่ทั้งได้รับความนิยมสูงสุดและเสี่ยงอันตรายมากที่สุด หนีไม่พ้นนักล่าซอมบี้
ั้แ่มนุษย์ค้นพบผลึกพลังงานในสมองของซอมบี้ และพบว่าผลึกเหล่านี้มีพลังงานรูปแบบใหม่ที่มนุษย์สามารถใช้ประโยชน์ได้ อาชีพนักล่าซอมบี้จึบถือกำเนิดขึ้นมาทันที
งานของพวกเขานั้นเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยอันตราย แค่ฆ่าซอมบี้ให้ได้และขุดผลึกพลังงานออกจากสมองของมัน...เท่านี้ก็หาเงินได้แล้ว
ยิ่งได้ผลึกมาเท่าไหร่ เงินที่ได้ก็จะมากขึ้นตามไปด้วย และหากคุณมีผลึกพลังงานมากพอ คุณก็อาจก้าวขึ้นสู่ความเป็ชนชั้นสูงที่กินอิ่มนอนหลับอย่างไร้กังวลได้ไปตลอดชีวิต
ผลึกพลังงานแบ่งเป็ 8 ระดับ ไล่จากระดับ 1 คือ สีขาว ระดับ 2 คือ สีน้ำเงิน จากนั้นก็ 'สีเขียว' 'สีเหลือง' 'สีแดง' 'สีม่วง' 'สีดำ' และ 'สีรุ้ง'
ยิ่งระดับของผลึกพลังงานสูง ความแข็งแกร่งของซอมบี้เ้าของผลึกนั้นก็ยิ่งน่ากลัวขึ้นเป็เงาตามตัวไปด้วย การล่าซอมบี้ระดับสูงจึงไม่ใช่เื่ที่คนธรรมดาจะทำได้
ถึงแม้ผลึกพลังงานจะลึกลับและนักวิทยาศาสตร์จำนวนมากพยายามศึกษามันมาหลายปี แต่ความรู้ความเข้าใจในพลังงานชนิดนี้ยังมีน้อยมากจนเกือบเป็ศูนย์
แม้จะมีผลึกพลังงานอยู่ในมือมากเท่าไหร่ แต่ก็ยังไม่มีวิธีนำมันมาใช้งานได้จริงๆ ด้วยเหตุนี้ผลึกพลังงานจึงกลายมาเป็สกุลเงินหลักของวันสิ้นโลกนี้ เคียงข้างกับทองคำและการแลกเปลี่ยนเป็สินค้าอื่นๆ
โลกในตอนนี้ก็ไม่ต่างอะไรจากเกมเอาชีวิตรอด ที่มอนสเตอร์ในเกมก็คือซอมบี้พวกนี้นั่นเอง และพวกมันก็ดรอปเงินได้จริงๆ
ฟังดูเหมือนง่าย แค่ฆ่าซอมบี้ก็ได้เงิน แต่เื้ัความจริงข้อนี้คือความโหดร้ายที่นักล่าซอมบี้ทุกคนรู้ซึ้งดี ผลึกแทบทุกก้อนที่ได้มา ล้วนแลกมาด้วยเืเนื้อของมนุษย์! ทุกปีมีนักล่าซอมบี้มากมายที่ตายอยู่ใต้กรงเล็บของซอมบี้มากขึ้นเรื่อย ยิ่งเจอกับซอมบี้ระดับสูง โอกาสที่ทั้งทีมจะถูกฆ่าหมดก็มีให้เห็นอยู่บ่อยๆ
ถึงผลึกสีน้ำเงินนี้จะเป็เพียงผลึกระดับ 2 แต่เมื่อเทียบกับผลึกสีขาวระดับ 1 แล้ว มันก็มีค่ามากกว่าอยู่หลายเท่าตัว และนี่เองที่ทำให้เบอตันอดตื่นเต้นออกนอกหน้าไม่ได้