งานแต่งถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย แต่แฝงไปด้วยความหรูหราและมีระดับเพื่อให้สมฐานะคุณหนูหยุนอี้เฟย แขกที่มาในงานส่วนมากจะเป็พวกแวดวงสังคมไฮโซ นักการเมืองและเหล่านักธุรกิจที่มีชื่อเสียงแทบจะทั้งสิ้น
การแต่งงานครั้งนี้ไม่ได้เริ่มต้นจากความรัก ผลประโยชน์และข้อตกลงที่พวกเขามีร่วมกันนั่นต่างหากคือสิ่งที่สำคัญ การที่จะทำความฝันของตัวเองให้เป็จริงใช่ว่ามีเพี่ยงทรัพย์สินเงินทองเท่านั้น แต่สิ่งที่สำคัญคืออำนาจและบารมีของ หยุนหม่า ที่จะทำให้สิ่งที่หวังลุล่วงไปได้โดยไร้ซึ่งอุปสรรค
การแต่งงานในครั้งนี้ไม่เพียงแต่หวังผลทางธุรกิจเท่านั้น แต่สำหรับเฉินชางแล้วมันคือโอกาสที่เขาจะแนะนำ ดีแลนด์ให้ทุกๆคนรู้จักอย่างเป็ทางการ ถึงแม้ว่าจะเกิดข้อกังขามากมายในความไม่เหมาะสมของเขา แต่สำหรับเฉินชางแล้วดีแลนด์คือควาทหวังเดียวของเขาในฐานะผู้สืบทอดตระกูลเฉินคนต่อไป ที่ผ่านมาเขาทั้งเข้มงวดและฝึกฝนดีแลนด์อย่างหนักก็เพื่อวันนี้ แม้ว่าจะไม่ใช่ลูกชายแท้ๆแต่เขาก็รักและผูกพันกับดีแลนด์มาก ดังนั้นทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาทำทั้งหมดนี้มันคือการปูทางให้ดีแลนด์นั่นเอง
- ทุกคนครับนอกเหนือจากงานแต่งของผมแล้ววันนี้ผมมี คนๆหนึ่งจะแนะนำให้ทุกคนรู้จักครับ นี่คือเฉินดีแลนด์ ลูกชายของผมครับ เขาคือผู้สืบทอดคนต่อไป เมื่อผมวางมือแล้ว ดังนั้นผมของฝากเขากับทุกๆท่านด้วยนะครับ เขายังเด็กและก็อ่อนประสบการณือย่างมาก ต้องให้ทุกๆท่านอบรมสั่งสอนเขาอีกเยอะ
ระหว่างที่เฉินชางกล่าวแนะนำดีแลนด์อยู่นั้น ผู้คนในงานต่างก็ฮือฮากันใหญ่ โดยเฉพาะบรรดาสาวๆที่มาในงานต่างก็ตื่นเต้นดีใจที่ได้ยลโฉมคุณชายเฉินดีแลนด์ตัวเป็ๆ ช่างสมกับคำร่ำลือเสียจริง ทั้งรูปร่างหน้าตา และ ฐานะที่ร่ำรวย จึงทำให้ใครๆต่างก็อยากพบเห็นเฉินดีแลนด์ตัวจริงสักครั้ง หลังจากที่เขาเริ่มมีชื่อเสียงมาสักระยะหนึ่งแล้วในแวดวงธุรกิจ
- สวัสดีทุกคนครับ ผม เฉินดีแลนด์ ผมหวังว่า ผมจะได้รับโอกาสจากทุกๆท่านในที่นี้นะครับ ผมสัญญาว่าจะไม่ทำให้ทุกๆท่านต้องผิดหวังในตัวผมอย่างแน่นอนครับ
- ว้าย...คุณดีแลนด์หล่อจังเลย
- ใช่สิเธอ คนอะไรทั้งหล่อทั้งรวย
- เขามีแฟนหรือยังนะ ฉันละอยากรู้จริงๆเลย
หยุนอี้เฟยที่ได้ยินเหล่าสาวๆกลุ่มนั้น พูดจาถึง ดีแลนด์ เธอก็เริ่มแสดงอาการห่วงก้างออกมาอย่างโจ่งแจ้งเกินงาม เธอเดินแหวกบรรดาสาวๆพวกนั้นไป แล้วหันหลังกลับมามองด้วยสายตาที่ไม่พอใจอย่างมาก สาวๆกลุ่มนั้นที่ได้เห็นต่างก็จับกลุ่มนินทาเธออย่างสนุกปากทันที
- นี่ๆเธอเห็นท่าทีของหยุนอี้เฟยไหม ทำอย่างกับว่าตัวเองแต่งงานกับลูกซะอย่างนั้น ลืมไปหรือป่าวว่าสามีของตัวเองนะคือพ่อเขาต่างหาก ฮ่าๆๆๆ
- นั่นนะสิ คงจะเสียดายมากที่แต่งกับพ่อแต่ดันมาถูกใจคนลูก ฮ่าๆๆๆ นี่ถ้าเธอไม่ใช่ลูกสาวของนายกหยุนหม่านะ ใครจะกล้าแต่งกับเธอ คนอะไรแต่งงานมาแล้วตั้งหลายครั้ง ไม่รู้จักอาย
เมื่องานเลี้ยงเสร็จสิ้นทุกคนต่างแยกย้ายกลับ หลังจากที่เหน็ดเหนื่อยกับการต้อนรับแขกดีแลนด์จึงกลับห้องเพื่อพัหผ่อน ระหว่างที่กำลังเดินเปิดประตูเข้าห้องก็มีมือเย็นๆมาจับที่ด้านหลังแล้วผลักเขาเข้าไปในห้องนอน
- คุณมาทำอะไรในห้องนอนผม คุณควรจะไปอยู่ในห้องพ่อผมนะถึงจะถูก
- นี่ ฉันอยากจะอยู่ที่ไหนก็ได้ในบ้านหลังนี้ ที่นี่คือบ้านสามีฉันนะ
- แต่ไม่ใช่ที่นี่ คุณรีบออกไปซะ ก่อนที่พ่อผมจะมาเห็นเข้า
- ฮึๆๆๆ เด็กน้อย เธอนี่มันเด็กจริงๆ ฉันอุตส่ามาหาเธอถึงห้องเธอไม่คิดจะกอบโกยความสุขจากฉันเลยหรอ
- ออกไป ผมไม่ชอบ วันหลังอย่าเข้ามาในห้องนอนผมอีก จำไว้
- ฉันมันน่ารังเกียจขนาดนั้นเลยหรอ เธอถึงได้ทำแบบนี้กับฉัน สักวันเธอจะต้องเป็ของฉันจำคำนี้เอาไว้นะ ดีแลนด์
ดีแลนด์ถึงกับรีบปิดประตูทันทีเมื่อเธอออกไปจากห้องเขา
- ผู้หญิงอะไรน่ารังเกียจฉิบ
เสียงเคาะประตูเรียกดังขึ้น
- นายน้อยครับได้เวลาแล้วนะครับ เรียบร้อยหรือยัง
- เรียบร้อยแล้วพี่จวิ้น
- นายท่านรออยู่ข้างล่างแล้วครับ รีบลงไปเถอะ
- ได้ เดียวผมตามไป
- แกลงมาแล้วหรอ สายแล้วเดียวก็ตกเครื่องหรอก
- ผมรู้น่าพ่อ พ่อไม่ต้องไปส่งหรอก เดียวผมไปถึงแล้วจะรีบติดต่อมา
- ได้ พอไปถึงที่สนามบินก็ติดต่อคนของเราที่อยู่ที่นั่นเดียวเขาจะมารับแกเอง
- ครับพ่อ
- อาจวิ้น ดูแลนายน้อยของแกให้ดีๆ รีบๆทำให้สำเร็จแล้วก็รีบกลับมา
- ครับนายท่าน
หลังจากเดินทางมาถึงอังกฤษ ดีแลนด์ก็เข้าไปที่มหาวิทยาลัย เขาตั้งใจจะเรียนให้จบโดยเร็วที่สุด การเรียนที่นี่ทั้งหนักและเข้มงวดไม่ต่างจากบทเรียนที่ได้รับจากพ่อของเขาเลยสักนิด ทุกๆวันเขาจะไปนั่งที่ร้านกาแฟหลังมหาลัย เพราะบรรยากาศของที่นี่มันช่างทำให้เขานึกถึงโรงแรมในเขตชานเมือง B ที่ทำให้เขาได้พบกับสาวน้อยคนนั้น คนที่ทำให้เขาไม่มีวันลืมเธอได้เลย
ในแต่ละวันที่ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ มันช่างเหน็บหนาวและอ้างว้างเหลือเกิน ถึงจะมีเฉินจวิ้นคอยอยู่เป็เพื่อน แต่ในหัวใจของเขามันช่างว่างเปล่า หัวใจที่เรียกร้องอยู่ทุกวันให้กลับไปที่เมืองB พ่อและงานไม่ใช่เพียงเหตุผลเดียวที่ทำให้เขาอยากกลับไปโดยเร็ว แต่เพียงเพราะเธอคนนั้นที่ทำให้หัวใจของเขาร้อนรุ่มอยู่ทุกวันเพราะอยากจะกลับไปที่โรงแรมแห่งนั้นอีกครั้งเพื่อพบหน้าเธอเหลือเกิน ภาพที่อยู่ในโทรศัพท์คือสิ่งเดียวที่ทำให้เขาคลายจากความโหยหาได้
- นายน้อยครับกลับมาแล้วหรอครับ วันนี้นายท่านโทรมา บอกว่าอีกสองเดือนนายน้อยก็จะจบแล้ว นายท่านสั่งให้นายน้อยกลับเลยครับ ตอนนี้สุขภาพของนายท่านไม่ค่อยดีเท่าไหร่
- พ่อเป็อะไร ทำไมฉันไม่เคยรู้เลย
- นายท่านมีปัญหาเื่สุขภาพมาสักพักแล้วละครับ เพียงแต่ท่านไม่อยากให้นายน้อยรู้
- แล้วคุณอี้เฟยละ
- คุณผู้หญิงตอนนี้เธอ รับผิดชอบงานแทนนายท่านอยู่นะครับ พอกลางคืนเธอก็เอาแต่เที่ยวแล้วก็สังสรรค์ตามประสาผู้หญิงนะครับ
- ดีจริงๆ เป็เมียที่ทำหน้าที่ได้ดีจริงๆ
- เออ...นายน้อยครับ นายน้อยจำเื่ที่ให้ผมไปสืบได้ไหมครับ
- จำได้สิ ไปถึงไหนแล้วละ
- ผมรู้แล้วละครับว่าเธอเป็ใคร
- เธอเป็ใคร
- เธอคือลูกสาวของประธานจางลี่คุน เ้าของโรงแรม ซันชาย ครับ โรงแรมที่เราไปพักครั้งที่แล้วหลังจากที่กลับมาจากบ้านเก่าของนายน้อย
- เธอชื่ออะไร
- เธอชื่อคุณหนู จางเสี่ยวไป๋ครับ เออ....แต่ว่า
- แต่ว่าอะไร
- ได้ยินว่าเธอมีแฟนแล้วนะครับ
- ฮะ...อะไรนะ ไอ้หมอนั่นมันเป็ใคร
- ผมได้ยินมาว่า น่าจะเป็ผู้ชายที่เรียนอยู่ห้องเดียวกัน ชื่อ คังฮุยเจีย นะครับ แต่เหมือนไอ้หมอนี่ประวัติจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะครับ เห็นว่าที่บ้านเป็หนี้เยอะมาก พ่อของเขาเปิดโรงงานอาหารสัตว์แต่เหมือนจะมีปัญหาทางการเงินอยู่นะครับ
- เห็นทีว่าฉันจะต้องรีบกลับแล้วละ พี่เตรียมของให้ผมให้เรียบร้อยด้วยทันที ที่ผมเรียนจบผมจะกลับทันที
- ครับนายน้อย
เวลาช่างผ่านไปอย่างรวดเร็วตามความตั้งใจของดีแลนด์ เขาพยายามเรียนอย่างหนัก เพื่อให้จบก่อนระยะเวลาที่กำหนด หัวใจที่ตอนนี้มันรู้สึกเหมือนกำลังโดนเหยียบย่ำอยู่ตลอดเวลาทำให้เขาอยากจะกลับไปสะสางเื่นี้ทันที เขาจะไม่มีทางยอมเสียผู้หญิงคนนี้ไปให้ใครเด็ดขาด ต่อให้ต้องแลกมากับอะไรบนโลกใบนี้ก็ตาม เขาก็จะยอมทำทุกทางเพื่อให้ได้เธอมา ต่อให้หัวใจของเธอเป็ของคนอื่นเขาก็จะทำทุกวิธีเพื่อให้ได้ตัวเธอมา ถึงเธอจะเกลียดหรือไม่รักเขา แต่อย่างน้อยเธอก็จะอยู่อย่างปลอดภัยไร้กังวลในอาณาจักรที่เขาสร้างมันขึ้นมาเพื่อเธอคนเดียว
3K
![ทะลุมิติมาเป็นนักศึกษาแพทย์ในยุค 80 [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1737094659_65154916.webp)
