ล่าผ่าแดนทมิฬ

เชนยิ้มอย่างยินดี ตอนนี้เขาสามารถคว้าตั๋วหนึ่งในห้าสิบใบไว้ได้แล้ว เขานำกลืนสวรรค์ไปสะพายไว้ที่หลังพร้อมกับยกมือโบกให้กับเหล่าผู้ชมที่ส่งเสียงเชียร์เชนกับไบรอนเดินออกจากสนามไปยังห้องเตรียมตัวที่หนึ่ง เพราะการประลองในคู่ต่อไปกำลังจะเริ่ม ไบรอนเมื่อเดินมาถึงห้องเตรียมตัวก็กล่าวลากับเชนแล้วเดินออกจากห้องนี้ไป ส่วนเชนนั้นเดินขึ้นไปยังจุดชมการประลองในชั้นสองของห้อง"ไอ้หนูนายใช้ท่าเคลื่อนไหวนั่นได้ด้วยเหรอเนี่ย"เชนเมื่อเดินขึ้นมาถึงจุดชมประลองด้านบนก็ถูกวีเดินเข้ามาถามทันที วีดูจะประหลาดใจไม่น้อยเมื่อได้เห็นเชนใช้ท่าการเคลื่อนไหวนี้ เพราะท่านั่นคือท่าก้าวพริบตา ท่าที่กิ้งก่าทมิฬเคยใช้!"ก็แค่งูๆปลาๆน่ะลุง ยังใช้ได้ไม่ค่อยคล่องเลย"ท่าก้าวพริบตานั้นเดิมทีเป็นท่าของผู้อยู่ในขั้นพื้นฐานขึ้น เชนในตอนนี้สามารถใช้ได้ก็จริงแต่ก็ต้องตอบแทนด้วยร่างกายที่อาจรับไม่ไหวเช่นทุกครั้งที่เขาใช้ จนกว่าเขาจะเข้าสู่ขั้นพื้นฐาน เขาก็ยังใช้ท่านี้ได้ไม่เต็มประสิทธิภาพของมันนักและถ้าให้เทียบกับกิ้งก่าทมิฬซึ่งเป็นต้นแบบที่เขาลอกเลียนมา เขาในตอนนี้ยังถือว่าช้ากว่ามันอยู่หลายส่วนการประลองคู่ต่อๆไปก็มีหลายคู่ที่สู้กันได้อย่างดุเดือดสูสี แต่ก็มีหลายคู่เช่นกันที่ขอยอมแพ้ไป เพราะดันดวงซวยไปจับคู่กับระดับชั้นสิบ ไม่ก็ดันไปเจอคนที่อยู่ระดับชั้นสูงกว่าจนรู้ตัวว่าเอาชนะไม่ได้ผู้ที่อยู่ในระดับชั้นสิบทั้งหมดสิบสองคนต่างได้รับสิทธิ์กันทุกคน รองลงมาก็เป็นพวกระดับชั้นเก้าเกือบหมด ระดับชั้นแปดเช่นเชนนั้นมีเพียงเขากับผู้เข้าประลองอีกสองคนเท่านั้นเพียงพริบตาเดียวการประลองก็มาถึง..คู่สุดท้าย"ลุง อย่าพยายามเปิดแลกกับมันนะ เคลื่อนไหวหลอกล่อมันเข้าไว้"เมื่อถึงการประลองของวี เชนก็ลงมาจากชั้นบนพร้อมกับวี ส่วนกอร์ก้าตอนนี้มันเดินลงไปในสนามประลองแล้ว เสียงเชียร์จากเหล่าผู้ชมยังคงดังกึกก้องเช่นเดิม"อืม"วีตอบด้วยสีหน้าเรียบนิ่งและเดินลงไปยังสนามโดยถือขวานสองคมคู่ใจไปด้วยเชนมองไปยังวีที่กำลังยืนประจันหน้ากับกอร์ก้าในสนามประลอง ไม่รู้ทำไมตอนนี้เชนรู้สึก..สังหรณ์ไม่ดีเอาเสียเลย"เอาล่ะครับท่านผู้ชมมม! รอบตัดสินคู่สุดท้ายเพื่อแย่งชิงตั๋วใบสุดท้ายได้มาถึงแล้ว! ด้านชายสกินเฮดผู้ที่ขวานสองคม มีระดับอยู่ที่เจ็ดสิบเก้า นามของเขาคือวี!"วี! วี! เฮ!"คุณลุงพยายามเข้า!!"มายเองก็ไม่ยอมน้อยหน้าเสียงผู้คนโดยรอบ เธอลุกขึ้นยืนบนเก้าอี้ของเธอแล้วตะโกนเสียงดังลั่นจนคนแถวนั้นถึงกับสะดุ้ง เพื่อนสาวทั้งสองของมายเมื่อเห็นสายตาจากคนโดยรอบ พวกเธอพากันเขยิบตัวหนีพยายามสื่อให้คนโดยรอบที่ต่างพากันมองมารู้ว่าพวกเธอไม่รู้จักกัน"ส่วนคู่ประลองของของเขา ชายร่างสูงใหญ่ที่ถือดาบสองมือ เขาอยู่ในระดับเก้าสิบเจ็ด นามของเขาคือกอร์ก้าาา!"บนสนามประลอง"แกนี่มันดวงซวยจังนะวี"กอร์ก้ากล่าวพร้อมกับนำดาบคู่ที่อยู่ในมือทั้งสองขึ้นพาดบ่า"อย่ามาเรียกชื่อฉัน"วีกำขวานสองคมคู่ใจแน่น เขากล่าวตอบกอร์ก้าด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง"เหอะ! แกคงยังไม่ลืมหรอกนะมาฉันน่ะเก่งกว่าแกแค่ไหน ขอเตือนว่าให้แกยอมแพ้ไปซะ..ถึงแม้จะเหมือนหมาขี้แพ้แต่ก็รักษาชีวิตไว้ได้นะ""วันนี้ต่อให้ต้องตายในสนามนี่ แกก็อย่าหวังจะได้ยินคำพูดนั้นจากฉัน"กอร์ก้าเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ยกยิ้มมุมปาก เขาหันหลังจะเดินให้ได้ระยะห่างสิบเมตรตามที่เจ้าหน้าที่ข้างสนามบอก แต่ก่อนจะเดินออกไปมันหยุดเดินพร้อมกับหันคอมามองวี"แกรู้ไหมทำไมวันนั้นฉันถึงลงมือกับกลุ่มของแกกับเอ็กซ์?""...""เพราะมันดันไปเป็นแฟนกับแอนไง! แกก็น่าจะรู้เรื่องนี้นี่ ฉันก็เคยเข้าไปคุยดีๆกับเอ็กซ์มันแล้ว ก็แค่บอกว่าขอยืมยัยนั่นมาเป็นเมียสักอาทิตย์หนึ่งเท่านั้นเอง แต่มันดันโกรธแล้วอัดข้าซะเละ หึ! ข้าก็เลยวางแผนจัดการมันซะเลย ถึงจะฆ่ามันไม่ได้แต่ก็ตัดแขนมันไปได้สองข้าง คุ้มสุดๆเลยว่ะ"กอร์ก้ากล่าวด้วยน้ำเสียงสะใจ มันเดินไปถึงระยะสิบเมตรก็หันหน้ามา เจ้าหน้าที่เมื่อเห็นทั้งสองเข้าที่แล้วก็กำลังจะให้สัญญาณการประลองส่วนวีเมื่อได้ยินสิ่งที่มันพูด มือของเขาก็ยิ่งกำขวานแน่นขึ้นไปอีก"แกยังกล้า..พูดถึงแอนได้ยังไง!""ก็แค่ชื่อของยัยผู้หญิงโง่คนหนึ่ง ทำไมฉันจะพูดไม่ได้? ฉันน่ะหวังดีกับยัยนั่นนะ ก็เห็นเสียใจเพราะเอ็กซ์แฟนสุดที่รักได้รับบาดเจ็บ ข้าเลยกะจะช่วยปลอบด้วยร่างกายของข้าซะหน่อย..ที่ไหนได้ ยัยโง่นั่นพอเห็นว่าขัดขืนไม่ได้ก็ดันเลือกเอามีดปาดคอตัวเองซะงั้น ไม่ให้เรียกยัยโง่แล้วจะให้เรียกอะไรวะ?""ไอ้สวะเอ๊ย!!"วีทนฟังคำพูดจากปากสกปรกของมันไม่ได้อีกแล้ว! วีพุ่งเข้าหามันด้วยความเร็วทั้งหมดที่มี และนั่นก็เป็นจังหวะเดียวกับที่กรรมการให้เริ่มประลองได้!วีเมื่อเข้าถึงระยะก็สับขวานในมือเต็มแรงใส่กอร์ก้าที่ยืนนิ่งไม่เคลื่อนไหวเสียงของเหล็กปะทะกันดังบาดลึกจนได้ยินไปทั่วทั้งสนาม ขวานของวีตอนนี้ถูกหยุดไว้ได้ด้วยดาบในมือซ้ายของกอร์ก้า! มันใช้เพียงมือเดียวรับขวานที่ใส่มาเต็มแรงของวีได้"ไม่เจียมเงาหัว!"กอร์ก้ามันสะบัดดาบที่ต้านรับขวานของวีไว้จนวีเซเสียหลักไป มันไม่รอช้าทำการใช้ดาบอีกเล่มในมือขวาฟันเข้าใส่วีจนเกิดเสียงแหวกอากาศน่าหวาดเสียว!วีเองก็ไม่ใช่กระจอก แม้จะมีระดับต่ำกว่าถึงสองระดับชั้น แต่ประสบการณ์การต่อสู้ของเขามีมากกว่าระดับเยอะ!เมื่อเห็นดาบของกอร์ก้ามันฟันเข้าใส่ วีก็ย่อตัวหลบวิถีดาบพร้อมหมุนตัวในท่านี้อ้อมไปยังช่องว่างด้านขวาที่เปิดโล่งของมัน!"เอาเลยลุง!"เชนตะโกนเชียร์เมื่อเห็นวีเคลื่อนที่หาช่องว่างได้แล้ววีเมื่ออ้อมมาได้ก็กำขวานในมือแน่นแล้วสับขวานเข้าใส่หัวไหล่มันเต็มแรง!ตูม!เสียงตูมดังสะท้าน! เมื่อเหล่าผู้ชมมองไปในสนามก็เห็นว่ากอร์ก้ามันใช้ดาบจากมือซ้ายมารับไว้ได้ทันท่วงที! แต่ด้วยท่าตั้งรับที่ไม่มั่นคง มันเองก็ต้องถอยหลังไปถึงสองก้าว!วู้ว!! ถอยเลยว่ะ! ระดับชั้นเก้าจริงปะเนี่ย!!"เร็วจริงนะแก!"กอร์ก้ามันคำรามอย่างอารมณ์เสีย เขาที่อยู่ในระดับชั้นเก้าสู้กับระดับชั้นเจ็ดผู้หนึ่ง แต่กลับต้องล่าถอยส่วนวีแม้เขาจะอารมณ์โกรธพลุ่งพล่าน แต่เขาก็ไม่ได้ประมาทเพราะรู้ดีว่าระดับของตนกับอีกฝ่ายต่างกันพอสมควร เขาเลือกจะถอยออกมารอจังหวะที่เหมาะสมอีกครั้งกอร์ก้ามันพุ่งตัวตามติดเข้าหาวี มันยกดาบในมือขวาฟันใส่อีกครั้ง แต่วีก็รอจังหวะนี้อยู่แล้ว เขากระโดดถอยหลังให้พ้นวิถีดาบของมันแล้วถีบตัวอีกครั้งเข้าไปยังมุมอับด้านขวาที่เปิดโล่งพร้อมกับสับขวานใส่ช่วงลำตัวมันสุดแรง!เสียงอาวุธปะทะกันดังสนั่นขึ้นอีกครั้ง! เป็นกอร์ก้าที่ยังใช้ดาบอีกเล่มมารับไว้ได้เช่นเดิม วีเมื่อเห็นโจมตีไม่สำเร็จก็ถีบตัวสร้างระยะห่างจากมันอีกครั้งดูเท่านี้ก็รู้แล้วว่าสเต็ปในการต่อสู้ใครเหนือกว่ากัน ถ้าวีมีระดับเดียวกับกอร์ก้า ป่านนี้วีอาจจะคว้าชัยชนะไปได้แล้วด้วยซ้ำ!"ดูสิครับท่านผู้ชม วีได้แสดงให้เราได้เห็นการต่อสู้ที่งดงามอีกรูปแบบหนึ่ง เป็นแนวการต่อสู้ที่ต้องใช้ประสบการณ์และสมาธิสูงมาก เขาพยายามหลีกเลี่ยงการปะทะและหาช่องโหว่ของคู่ต่อสู้เพื่อโจมตี! อาจดูเหมือนง่ายแต่คนที่ทำได้เช่นนี้มีไม่เยอะเลยจริงๆ!"เยี่ยมเลย!! แจ่ม! วีสู้ๆ!กอร์ก้าที่ตอนนี้มันกำลังหงุดหงิดขึ้นเรื่อยๆ การประลองผ่านไปสามนาทีกว่าแล้ว แต่เขากลับไม่สามารถสร้างบาดแผลให้วีได้เลย! เมื่อเขาพุ่งเข้าไปหามันก็เอาแต่หลบและคอยสวนตอนเขาเปิดช่องว่างเท่านั้น และนี่ก็เป็นอีกครั้งที่มันโจมตีวีไม่ถูกแต่ถูกวีโจมตีเข้าช่องว่างจนต้องหยุดชะงัก"แกทำเป็นแต่หนีเหรอวะ!"กอร์ก้ามันกำลังอารมณ์เสียได้ที่แล้ว มันพยายามพูดยั่วยุวีให้เขาเข้ามาปะทะกับมันตรงๆ แต่วีก็ไม่ได้สนใจคำพูดของมันยังคงเคลื่อนไหวไปรอบๆ รอหาช่องว่างการโจมตี"เอ้อ! แกรู้ไหมว่าภาพไหนที่ทำให้ข้าสะใจที่สุดในชีวิต คงไม่รู้สินะงั้นข้าจะเฉลยให้..ก็ภาพของเอ็กซ์เพื่อนสนิทแกตอนที่มันแขนขาดทั้งสองข้างพยายามกอดโลงศพของยัยผู้หญิงโง่นั่นแล้วร้องไห้แทบเป็นแทบตายนั่นไง! มันโคตรสะใจเลยว่ะ!"กอร์ก้ามันพูดยั่วยุวีอีกครั้งและครั้งนี้..มันทำสำเร็จ!วีเมื่อได้ยินคำพูดนี้ ดวงตาของเขาก็แดงระเรื่อขึ้นทันที พร้อมกับที่ความโกรธแค้นของเขาที่พุ่งไปถึงจุดสูงสุด!"หุบปาก!!"วีคำรามลั่นด้วยดวงตาที่แดงก่ำ! ขวานในมือของวีตอนนี้มีปราณทั่วทั้งร่างของเขาไหลไปอัดแน่นอยู่ ไม่ทราบตาฝาดไปหรือไม่แต่ขวานเล่มนั้นกลับขยายใหญ่ขึ้นถึงสามเท่า!เขาพุ่งตัวเขาหามันทันที!นี่คือท่าขวานพิฆาต วีจะปะทะกับกอร์ก้าตรงๆแล้ว!กอร์ก้าเมื่อเห็นว่าสามารถยั่วยุได้สำเร็จก็พุ่งตัวสวนวีเข้าไปเช่นกัน ดาบทั้งสองของมันก็มีปราณอัดแน่นไปทั้งเล่ม!"ลุง!"เชนเมื่อเห็นวีเลือกจะเข้าปะทะกับกอร์ก้ามันตรงๆก็ต้องตะโกนขึ้นสุดเสียงแต่ช้าไปเสียแล้ว! วีเมื่อพุ่งมาถึงระยะปะทะก็หมุนตัวหนึ่งรอบเพื่อสร้างแรงเหวี่ยงสูงสุดแล้วเขาก็สับขวานที่เหมือนมีขนาดใหญ่ขึ้นนั้นใส่กอร์ก้าไปเต็มแรง!กอร์ก้าก็ยกดาบในมือทั้งสองของมันขึ้นแล้วฟันใส่ขวานของวีไม่ออมรั้งเช่นกัน!เสียงดาบและขวานแหวกอากาศดังกลบทุกสรรพสิ่ง!"ขวานพิฆาต!""ดาบคู่ตัดสายลม!"ตูม!!เสียงปะทะดังสนั่นกึกก้องจนก่อเป็นสายลมพัดกระหน่ำไปทั่วทั้งสนามประลอง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 87 คู่อริสุดชั่วช้า!

คล้ายกับเรื่องล่าผ่าแดนทมิฬ ที่คุณอ่าน

ล่าผ่าแดนทมิฬ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 87 คู่อริสุดชั่วช้า!

คล้ายกับเรื่องล่าผ่าแดนทมิฬ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้